Door Peter
Alle raampjes zitten in de kozijnen! Ze moeten er wel weer uit om geolied te worden, maar alles heeft nu scharnieren en past. Nu de deuren nog, en we kunnen glas bestellen.
De scharnieren van de ramen hebben een scherpe punt, waardoor ik met een smalle 6mm moest frezen. Maar dat is wel heel smal om een heel vlak weg te poetsen... Daarom frees ik met 6mm alleen de buitenkant van het vlak weg, en met een tweede mal voor een 12mm frees de rest. Om niet te vaak de frees in de machine om te hoeven wisselen werk ik in series van 5 ramen.
Het tweede malletje hoeft niet al te nauwkeurig te zijn.
De twee tuindeuren hangen inmiddels ook!
dinsdag 29 oktober 2019
zaterdag 26 oktober 2019
Opruimen
Door Peter
Het houden van een open huis is voor ons altijd een stok achter de deur om een keer flink op te ruimen. De berg met grof vuil uitzoeken en naar de milieustraat brengen, vegen, gereedschap uitzoeken, stekkers organiseren, hout uitzoeken en opbergen of kleinzagen voor de kachel enzovoorts...
En dan, na een dagje ploeteren, ziet de woonkamer er opeens heel gezellig uit!
... en de rest van het huis oogt opeens ook heel zonnig! De zon scheen dan ook wel...
De slaapkamer beneden is lange tijd gebruikt als houtwerkplaats, maar kan nu in gebruik worden genomen als olie-ruimte. Vensterbanken en kozijnen liggen te wachten voor behandeling.
En ook het terrein is opgeschoond. Met de nieuwe dakrand levert dat een mooi plaatje op!
Het houden van een open huis is voor ons altijd een stok achter de deur om een keer flink op te ruimen. De berg met grof vuil uitzoeken en naar de milieustraat brengen, vegen, gereedschap uitzoeken, stekkers organiseren, hout uitzoeken en opbergen of kleinzagen voor de kachel enzovoorts...
En dan, na een dagje ploeteren, ziet de woonkamer er opeens heel gezellig uit!
... en de rest van het huis oogt opeens ook heel zonnig! De zon scheen dan ook wel...
De slaapkamer beneden is lange tijd gebruikt als houtwerkplaats, maar kan nu in gebruik worden genomen als olie-ruimte. Vensterbanken en kozijnen liggen te wachten voor behandeling.
En ook het terrein is opgeschoond. Met de nieuwe dakrand levert dat een mooi plaatje op!
zondag 20 oktober 2019
Scharnieren
Door Peter
Afgelopen week kwam een ervaren en gepensioneerde timmerman langs om me uit te leggen hoe ik de deuren en ramen het beste van scharnieren kon voorzien. Dus niet alleen de soort scharnieren, de vorm en het aantal, rekening houdend met het gewicht en de vorm van de sponningen, maar ook heeft hij uitleg gegeven over de mallen die ik nodig heb voor het netjes en makkelijk frezen van de uitsparingen waar de scharnieren in moeten komen.
De bovenfrees die ik heb, heeft een ring met een buisje er aan, en deze is bedoeld voor het frezen met een mal die je op het te frezen hout legt. Het is nieuw voor mij, dus voordat ik aan het echte werk begin eerst wat oefenen...
Ik heb eerst een mal gemaakt voor de uitsparing voor een scharnier in het kozijn. Deze mal ligt in het kozijn, tegen de sponning aan.
Daarna heb ik een mal gemaakt voor de uitsparing in het raampje. Deze mal ligt op het kozijn, maar met een latje op de mal komt hij op de goede plek te liggen.
Het resultaat van het eerste experiment: hoopgevend!
De scharnieren voor de raampjes hebben een veel scherpere hoek. Dat is jammer, want dan moet ik met een klein freesje de randen en hoekjes doen, en met een grotere frees het hele oppervlak. Ook over deze mal was ik niet tevreden.
Vanmiddag ben ik begonnen met het ophangen van het eerste raampje: een bovenlichtje in de woonkamer. De scharnieren zaten zo in het kozijn, maar toen ik op het raampje de positie van de scharnieren wilde aftekenen, bleek een en ander niet helemaal in de haak. Niet helemaal haaks dus. Het kozijn was gaan werken, of het hele huis. Hmm!
Maar ja, daar doe je nu weinig aan. Dus het raampje links en rechts bijgewerkt (afzagen) en de scharnieren wat dieper in het kozijn gezet. En nu past het prachtig.
Ik ben best trots... :-)
Afgelopen week kwam een ervaren en gepensioneerde timmerman langs om me uit te leggen hoe ik de deuren en ramen het beste van scharnieren kon voorzien. Dus niet alleen de soort scharnieren, de vorm en het aantal, rekening houdend met het gewicht en de vorm van de sponningen, maar ook heeft hij uitleg gegeven over de mallen die ik nodig heb voor het netjes en makkelijk frezen van de uitsparingen waar de scharnieren in moeten komen.
De bovenfrees die ik heb, heeft een ring met een buisje er aan, en deze is bedoeld voor het frezen met een mal die je op het te frezen hout legt. Het is nieuw voor mij, dus voordat ik aan het echte werk begin eerst wat oefenen...
Ik heb eerst een mal gemaakt voor de uitsparing voor een scharnier in het kozijn. Deze mal ligt in het kozijn, tegen de sponning aan.
Daarna heb ik een mal gemaakt voor de uitsparing in het raampje. Deze mal ligt op het kozijn, maar met een latje op de mal komt hij op de goede plek te liggen.
Het resultaat van het eerste experiment: hoopgevend!
| Oud kozijndeel, oud balkje en stuk tochtstrip. Het past! |
Eerste poging: ik was nog niet zo tevreden over de kwaliteit van de mal:de uitsparing is nu te ruim om het scharnier heen, en helemaal niet strak. Dat kan beter! |
| Tweede poging: de frees is iets kleiner dan de straal van de hoeken. Maar de breedte en lengte zijn op de millimeter... Kogelscharnier met klauw voor de deuren |
De scharnieren voor de raampjes hebben een veel scherpere hoek. Dat is jammer, want dan moet ik met een klein freesje de randen en hoekjes doen, en met een grotere frees het hele oppervlak. Ook over deze mal was ik niet tevreden.
| Scharnier met klauw voor de ramen |
| De tweede versie was helemaal goed! |
Vanmiddag ben ik begonnen met het ophangen van het eerste raampje: een bovenlichtje in de woonkamer. De scharnieren zaten zo in het kozijn, maar toen ik op het raampje de positie van de scharnieren wilde aftekenen, bleek een en ander niet helemaal in de haak. Niet helemaal haaks dus. Het kozijn was gaan werken, of het hele huis. Hmm!
Maar ja, daar doe je nu weinig aan. Dus het raampje links en rechts bijgewerkt (afzagen) en de scharnieren wat dieper in het kozijn gezet. En nu past het prachtig.
Ik ben best trots... :-)
| Hoewel het raampje nog geolied moet worden, ziet het er al prachtig uit |
donderdag 17 oktober 2019
En de rest van de dakrand
Door Peter
Op het hoogste punt van het hoge dak heb ik een ijzeren pin vastgezet. Deze is er om een klimlijn aan vast te maken voor als ik op het hoge dak aan het werk ben. Deze pin past precies tussen de dakrand en de plankjes in. Maar voordat ik hem achter deze plankjes ging wegwerken, mocht hij nog een upgrade ondergaan: een extra strip met schroeven voor de stevigheid, en wat Hammerite om tegen roest te beschermen.
Daarna verder met de plankjes op de hoge muur, en het lage dak. Een enorme verandering van aanzicht!
De dakrand is nog steeds niet helemaal klaar: nu moet de folie over de rand worden heen gevouwen, en er moet nog een afwerkprofiel aan de bovenkant overheen komen. De plankjes blijven zo best goed droog en kunnen volgens de voorspellingen onbehandeld meer dan 20 jaar mee.
Op het hoogste punt van het hoge dak heb ik een ijzeren pin vastgezet. Deze is er om een klimlijn aan vast te maken voor als ik op het hoge dak aan het werk ben. Deze pin past precies tussen de dakrand en de plankjes in. Maar voordat ik hem achter deze plankjes ging wegwerken, mocht hij nog een upgrade ondergaan: een extra strip met schroeven voor de stevigheid, en wat Hammerite om tegen roest te beschermen.
Daarna verder met de plankjes op de hoge muur, en het lage dak. Een enorme verandering van aanzicht!
De dakrand is nog steeds niet helemaal klaar: nu moet de folie over de rand worden heen gevouwen, en er moet nog een afwerkprofiel aan de bovenkant overheen komen. De plankjes blijven zo best goed droog en kunnen volgens de voorspellingen onbehandeld meer dan 20 jaar mee.
dinsdag 8 oktober 2019
De eerste stukken dakrand
Door Peter
De dakrand is niet overal even hoog. Daarom hebben we gekozen voor een onregelmatige onderkant, zodat ongelijkheden niet opvallen.
De plankjes zaag ik uit schaaldelen. Schaaldelen zijn de eerste paar planken die vrijkomen bij het zagen van een ronde stam in planken. Ze hebben schuine zijkanten, lopen van dik naar dun, gemiddeld dan, en zijn goedkoop. Maar ze geven ook een mooi onregelmatig uiterlijk aan de dakrand.
Het zagen van plankjes met onregelmatige lengte lijkt lekker makkelijk. Maar helaas...
Vanwege de schuine zijkanten liggen de plankjes steeds omgekeerd. De onderkant van het plankje is met een scheve zaagsnede gezaagd om een mooi druiprandje te maken. Omdat de dakrand soms in een rechte lijn loopt (zoals bij de veranda) of in een bocht (hoge dak) moeten de bredere delen van het plankje (meestal de onderkant) soms allemaal aan dezelfde kant zitten (bocht) of mooi verdeeld (rechte dakrand). En de lengte van de plankjes varieert vanwege de hoogte van de dakrand. En er moeten ongeveer evenveel korte als lange plankjes zijn. Kunt u het nog volgen....?
Allemaal stapeltjes plankjes, van verschillende planken gemengd, voor/achter in de zelfde aantallen, lang/kort in dezelfde aantallen, voor een bocht of voor een recht stuk...
Afijn, als een stapeltje klaar is, moeten ze naar boven. Zo'n stapel is best groot en zwaar om mee de ladder op te lopen. Dus touwtje er om en hijsen maar!
De steigers stonden nog aan de achterkant van het huis, daar ben ik dus begonnen met de dakrand.
Daarna de westkant van het hoge dak, met het kleine steigertje op de veranda.
En na de westkant de zuidkant. Ik heb een mal op de dakrand liggen waarmee ik er redelijk nauwkeurig voor kan zorgen dat de plankjes in een mooie curve over de rechte balken lopen.
De dakbalken zijn dikker dan de dakrand, dus die zaag ik steeds schuin af zodat ze er niet onderuit steken. Dan regels er op (gezaagde pallet-planken) en de plankjes. Voor dit lichte werk gebruik ik met veel plezier het spijkerpistool. Zeker de west- en zuidkant zitten vanwege de windvang met veel spijkers vast.
De dakrand is niet overal even hoog. Daarom hebben we gekozen voor een onregelmatige onderkant, zodat ongelijkheden niet opvallen.
De plankjes zaag ik uit schaaldelen. Schaaldelen zijn de eerste paar planken die vrijkomen bij het zagen van een ronde stam in planken. Ze hebben schuine zijkanten, lopen van dik naar dun, gemiddeld dan, en zijn goedkoop. Maar ze geven ook een mooi onregelmatig uiterlijk aan de dakrand.
Het zagen van plankjes met onregelmatige lengte lijkt lekker makkelijk. Maar helaas...
Vanwege de schuine zijkanten liggen de plankjes steeds omgekeerd. De onderkant van het plankje is met een scheve zaagsnede gezaagd om een mooi druiprandje te maken. Omdat de dakrand soms in een rechte lijn loopt (zoals bij de veranda) of in een bocht (hoge dak) moeten de bredere delen van het plankje (meestal de onderkant) soms allemaal aan dezelfde kant zitten (bocht) of mooi verdeeld (rechte dakrand). En de lengte van de plankjes varieert vanwege de hoogte van de dakrand. En er moeten ongeveer evenveel korte als lange plankjes zijn. Kunt u het nog volgen....?
Allemaal stapeltjes plankjes, van verschillende planken gemengd, voor/achter in de zelfde aantallen, lang/kort in dezelfde aantallen, voor een bocht of voor een recht stuk...
Afijn, als een stapeltje klaar is, moeten ze naar boven. Zo'n stapel is best groot en zwaar om mee de ladder op te lopen. Dus touwtje er om en hijsen maar!
Daarna de westkant van het hoge dak, met het kleine steigertje op de veranda.
En na de westkant de zuidkant. Ik heb een mal op de dakrand liggen waarmee ik er redelijk nauwkeurig voor kan zorgen dat de plankjes in een mooie curve over de rechte balken lopen.
Plinten en tussenmuren
Door Peter
Het weer is niet meer zo mooi als een paar weken geleden. Hoewel het niet veel regent is het koud en vochtig. De muur die ik als laatste gestuct had, heeft er heel lang over gedaan om te drogen. Daarom ben ik nu bezig om muren stuc-klaar te maken, zodat ik lekker kan stuccen als het weer weer beter wordt.
De plinten op de bovenverdieping zitten tegen de muur. Deze dagen ben ik vooral bezig met het afmaken van de overige binnenmuren: plankjes zagen en vastzetten, en de ruimte er tussen vullen met stro.
Het weer is niet meer zo mooi als een paar weken geleden. Hoewel het niet veel regent is het koud en vochtig. De muur die ik als laatste gestuct had, heeft er heel lang over gedaan om te drogen. Daarom ben ik nu bezig om muren stuc-klaar te maken, zodat ik lekker kan stuccen als het weer weer beter wordt.
De plinten op de bovenverdieping zitten tegen de muur. Deze dagen ben ik vooral bezig met het afmaken van de overige binnenmuren: plankjes zagen en vastzetten, en de ruimte er tussen vullen met stro.
Rondleiding 27 oktober
Op zondagmiddag 27 oktober organiseren we weer een rondleiding door het huis. Iedereen is welkom tussen 15:00 en 17:00, de rondleiding begint om 15:15 en zal ongeveer 1 uur duren.
Koffie en thee met wat lekkers staat klaar. Er staat een spaarpotje voor een vrijwillige bijdrage.
Aanmelden is fijn, maar niet verplicht.
Voor aanmelden en vragen kun je ons mailen op info@simonstuinenboomzorg.nl
Koffie en thee met wat lekkers staat klaar. Er staat een spaarpotje voor een vrijwillige bijdrage.
Aanmelden is fijn, maar niet verplicht.
Voor aanmelden en vragen kun je ons mailen op info@simonstuinenboomzorg.nl
Reparatie kozijnen
Vorig jaar hebben we alle eikenhouten kozijnen in de olie gezet. Veel werk, maar met een prachtig resultaat. Maar helaas is nu, na een jaar, een klein deel van de kozijnen al erg lelijk geworden. Met name de kozijnen die in de volle zon en regen staan, zien er slecht uit. Het hout is verbleekt door de zon, er zitten zwarte schimmelplekken in van het vocht en zwarte vlekken van geknoeide leem. Balen....
| Ik lach hier wel, maar ik ben echt niet blij :-( |
Ik heb de lelijke kozijnen eerst schoongemaakt met water. Leemvlekken kreeg ik er af met oxaalzuur. Hopelijk tast dat de olielaag niet aan. Zo te zien niet, maar ja, je ziet niet alles natuurlijk... Wat niet beter werd met oxaalzuur, heb ik kaal moeten schuren, tot op het mooie hout. Ik heb ontweringswater gekocht, wat zwarte (vocht-)plekken uit hout zou halen, maar dat werkte niet of nauwelijks. Het hout werd meestal niet meer 100% mooi, maar goed genoeg, zeker als je niet al te dichtbij kijkt.
Al het kaal geschuurde hout heb ik nu eerst behandeld met 4 lagen Koopmans impregneerolie. Dit zou moeten helpen tegen UV-verkleuring en tegen zwarte plekken door vocht. Echt ecologisch zal het niet zijn, maar het is wel te combineren met olie. Daarna alles afwerken met tungolie.
| Na het schoonmaken met water |
| Na oxaalzuur en schuren |
| Na 3 lagen impregneerolie van Koopmans. De regendruppels blijven er nu in ieder geval mooi bovenop liggen. |
De andere kozijnen heb ik ook schoongemaakt. Door de bouw is alles heel stoffig geworden, en overal zitten vlekken van leem. Gelukkig krijg ik die wel allemaal weer mooi schoon. Ook deze ga ik nu minstens één extra laag olie geven, zodat ze goed beschermd de winter in gaan.
| De leem laat zwarte vlekken achter op het hout. Eerst de leem eraf wassen met water, daarna met oxaalzuur behandelen. |
Ik denk dat ik het lelijk worden van de kozijnen had kunnen voorkomen door er eerder een nieuwe laag olie op te doen. Olie is een natuurproduct, en dat verweert nou eenmaal sneller dan een verflaag op terpentinebasis. Ieder jaar een nieuw laagje erop zou moeten volstaan, maar ik houd het vanaf nu goed in de gaten en als het nodig is, doe ik het ook nog een extra keer in de lente. Zeker de kozijnen die in de zon en regen staan. En een nieuw laagje erop is eigenlijk helemaal niet zoveel werk. Gewoon erop smeren met een kwast, en na een half uur de rest eraf vegen. Het is in ieder geval véél minder werk dan alles later opknappen!
woensdag 2 oktober 2019
Oud nieuws
Door Marleen
Meestal heb ik het 's avonds te druk, òf ik ben te moe, om een blogje te schrijven. Maar dat is natuurlijk jammer, want dan staan er alleen maar technische bouw-verhalen op ons blog, terwijl er nog zoveel ander leuks gebeurt..! Dus af en toe, als ik eens een avondje "vrij" heb, schrijf ik met terugwerkende kracht een blogje over het een of het ander. Als je het leuk vindt om oud nieuws te lezen, dan kan je hieronder de links vinden. De komende tijd ga ik nog meer schrijven, en die links zal ik hier dan bij zetten. Houd dit blogje dus in de gaten....
Meestal heb ik het 's avonds te druk, òf ik ben te moe, om een blogje te schrijven. Maar dat is natuurlijk jammer, want dan staan er alleen maar technische bouw-verhalen op ons blog, terwijl er nog zoveel ander leuks gebeurt..! Dus af en toe, als ik eens een avondje "vrij" heb, schrijf ik met terugwerkende kracht een blogje over het een of het ander. Als je het leuk vindt om oud nieuws te lezen, dan kan je hieronder de links vinden. De komende tijd ga ik nog meer schrijven, en die links zal ik hier dan bij zetten. Houd dit blogje dus in de gaten....
https://onsecohuis.blogspot.com/2018/04/groentetuin-in-april.html
https://onsecohuis.blogspot.com/2019/01/eieren-conserveren-resultaat.html
https://onsecohuis.blogspot.com/2019/01/eieren-conserveren-resultaat.html
maandag 30 september 2019
Boeiboord
Door Peter
Het heeft eindelijk flink geregend de afgelopen dagen. Het grondwater is echt heel laag, en de grond is kurkdroog, dus deze regen is heel welkom! Maar het huis is niet altijd even blij met deze nattigheid: doordat het boeiboord (de dakrand) er nog niet op zit, kruipt de regen in stromen langs de balken naar de lemen muur, die daar niet altijd even goed tegen kan...
De aanhanger doet het weer dus kon ik de schaaldelen die voor het boeiboord nodig zijn, ophalen.
De schaaldelen staan vlak bij de zaagmachine. Met hulp van de Skidster die het voor elkaar krijgt om de aanhanger door de smalle ruimte langs het nieuwe huis te manoeuvreren.
We weten nog niet of de onderkant van het boeiboord strak moet worden (strak is nooit strak: je gaat elke oneffenheid zien) of juist ongelijk. Dus heb ik een klein stukje in beide stijlen gemaakt.
Het heeft eindelijk flink geregend de afgelopen dagen. Het grondwater is echt heel laag, en de grond is kurkdroog, dus deze regen is heel welkom! Maar het huis is niet altijd even blij met deze nattigheid: doordat het boeiboord (de dakrand) er nog niet op zit, kruipt de regen in stromen langs de balken naar de lemen muur, die daar niet altijd even goed tegen kan...
De aanhanger doet het weer dus kon ik de schaaldelen die voor het boeiboord nodig zijn, ophalen.
| De aanhanger doet het inderdaad weer: de oplooprem werkt supergoed als de aanhanger goed vol zit. |
De schaaldelen staan vlak bij de zaagmachine. Met hulp van de Skidster die het voor elkaar krijgt om de aanhanger door de smalle ruimte langs het nieuwe huis te manoeuvreren.
We weten nog niet of de onderkant van het boeiboord strak moet worden (strak is nooit strak: je gaat elke oneffenheid zien) of juist ongelijk. Dus heb ik een klein stukje in beide stijlen gemaakt.
zaterdag 28 september 2019
Bewegende raamkozijnen
Door Peter
We willen toch wel graag voor de winter het huis dicht hebben. Dus nu het stuccen gestopt is, is het glas aan de beurt. De deuren zijn al voorbereid, en nu is het tijd voor de kozijnen.
Er zijn 11 kozijnen waar een bewegend raam in zit. Weer een hele administratie gemaakt van lengtes, en deze keer ook met kwaliteiten: de ramen die in de zon en regen staan (zuidmuur), moeten van beter hout (met minder knoesten en spinthout) gemaakt worden dan de ramen die onder de veranda zitten (en altijd droog in de schaduw staan).
Deze hoeveelheid eiken balken (deels van de kozijnen die verkeerd waren) moet genoeg zijn om de profielen te schaven en frezen.
Met de zaagtafel in het nieuwe huis heb ik de houtverbindingen gemaakt. Heel knus, zeker 's avonds als het al donker is buiten.
Toen alle houtverbindingen waren gemaakt, kon ik ze gaan lijmen. Op de werktafel een haakse hoek gemaakt waartegen de kozijnen netjes haaks in elkaar gezet konden worden.
De verbindingen zijn stevig en zien er keurig uit!
De volgende stap is om de kozijnen te schuren en in kleur te lakken (of in de blanke olie, dat moeten we nog besluiten).
We willen toch wel graag voor de winter het huis dicht hebben. Dus nu het stuccen gestopt is, is het glas aan de beurt. De deuren zijn al voorbereid, en nu is het tijd voor de kozijnen.
Er zijn 11 kozijnen waar een bewegend raam in zit. Weer een hele administratie gemaakt van lengtes, en deze keer ook met kwaliteiten: de ramen die in de zon en regen staan (zuidmuur), moeten van beter hout (met minder knoesten en spinthout) gemaakt worden dan de ramen die onder de veranda zitten (en altijd droog in de schaduw staan).
Deze hoeveelheid eiken balken (deels van de kozijnen die verkeerd waren) moet genoeg zijn om de profielen te schaven en frezen.
Met de zaagtafel in het nieuwe huis heb ik de houtverbindingen gemaakt. Heel knus, zeker 's avonds als het al donker is buiten.
| De eerste verbindingen zijn klaar! |
Toen alle houtverbindingen waren gemaakt, kon ik ze gaan lijmen. Op de werktafel een haakse hoek gemaakt waartegen de kozijnen netjes haaks in elkaar gezet konden worden.
De verbindingen zijn stevig en zien er keurig uit!
De volgende stap is om de kozijnen te schuren en in kleur te lakken (of in de blanke olie, dat moeten we nog besluiten).
woensdag 18 september 2019
Resultaat marker test
Door Marleen
In februari dit jaar heb ik een test gedaan om uit te vinden welke marker het meest geschikt is om op de labels te schrijven, die ik voor de groentetuin gebruik. Zie dit blogje daarover.
Ik heb vandaag de labels uit de tuin gehaald, en gekeken welke nog het beste leesbaar was. Van een aantal labels was de stift totaal niet meer te lezen, van sommige nog een beetje en een enkeling was nog prima leesbaar. Ik heb achteraf wel spijt dat ik ze zo dicht tegen de planten aan heb gezet. Ze hebben nu een groot deel van de tijd in de schaduw gestaan.
Wat vreemd is, is dat ik twee Edding 300 stiften heb gebruikt, die nogal verschillend uit de test kwamen. De ene goed leesbaar, de andere veel minder. Ze stonden pal naast elkaar, dus het kan niet liggen aan de hoeveelheid zon die er op gevallen is. Misschien was er verschil in ondergrond of hoe oud de stift is...? Stanger is ook goed leesbaar, maar maakt wel erg dikke letters.
Dan komen als beste uit de bus: Edding 300 en Benson.
In februari dit jaar heb ik een test gedaan om uit te vinden welke marker het meest geschikt is om op de labels te schrijven, die ik voor de groentetuin gebruik. Zie dit blogje daarover.
Ik heb vandaag de labels uit de tuin gehaald, en gekeken welke nog het beste leesbaar was. Van een aantal labels was de stift totaal niet meer te lezen, van sommige nog een beetje en een enkeling was nog prima leesbaar. Ik heb achteraf wel spijt dat ik ze zo dicht tegen de planten aan heb gezet. Ze hebben nu een groot deel van de tijd in de schaduw gestaan.
Wat vreemd is, is dat ik twee Edding 300 stiften heb gebruikt, die nogal verschillend uit de test kwamen. De ene goed leesbaar, de andere veel minder. Ze stonden pal naast elkaar, dus het kan niet liggen aan de hoeveelheid zon die er op gevallen is. Misschien was er verschil in ondergrond of hoe oud de stift is...? Stanger is ook goed leesbaar, maar maakt wel erg dikke letters.
Dan komen als beste uit de bus: Edding 300 en Benson.
dinsdag 17 september 2019
Operatie Marget Garden
Door Peter
Op 17 september 75 jaar geleden begon in onze regio de militaire operatie Market Garden. De route Eindhoven - Son - St. Oedenrode - Veghel werd door de geallieerden bevrijd om een doortocht naar Arnhem over de grote rivieren mogelijk te maken. Bij Eerde / Wijbosch / Schijndel is in de maand die volgde veel gevochten, waarbij in deze dorpen zeker de helft van de huizen beschadigd of vernield werden.
Ter herinnering aan deze tijd was er op de Vlagheide, 5 minuten fietsen vanaf ons, een dropping vanuit een DC3, en vlogen er geregeld oude vliegtuigen langs ons huis.
Op 17 september 75 jaar geleden begon in onze regio de militaire operatie Market Garden. De route Eindhoven - Son - St. Oedenrode - Veghel werd door de geallieerden bevrijd om een doortocht naar Arnhem over de grote rivieren mogelijk te maken. Bij Eerde / Wijbosch / Schijndel is in de maand die volgde veel gevochten, waarbij in deze dorpen zeker de helft van de huizen beschadigd of vernield werden.
Ter herinnering aan deze tijd was er op de Vlagheide, 5 minuten fietsen vanaf ons, een dropping vanuit een DC3, en vlogen er geregeld oude vliegtuigen langs ons huis.
| De DC3 die ooit van Prins Bernhard was (PH-PBA) |
| Spitfire, de CEO van Jumbo heeft er een paar gekocht. Misschien wel deze... |
| Het luik is open, er kijkt al iemand klaar naar buiten |
| Een mooi lijntje parachutes |
| Deze parachutes kunnen, in tegenstelling tot die uit WW2, een beetje sturen. "Nu mag het wel een beetje leuk zijn", zei een toeschouwer treffend... |
| En een paar dagen later kwam er zomaar een B52 langs. |
woensdag 11 september 2019
Aanhanger klaar
Door Peter
Met zwaar gereedschap zijn Daaf en ik de vastgeroeste bouten en moeren te lijf gegaan. Een luchtsleutel en een brander kregen de meeste wel los, een paar heb ik losgeslepen. De Skidster is heel handig om de zware assen van- en op de aanhanger te tillen.
Ook het rood-witte achterframe heb ik losgemaakt en van de aanhanger afgehaald: extra loze kilo's.
Een klein beetje laswerk, deze lassen weer in de grondverf gezet en de nieuwe assen konden er weer op. En toen begon het geklooi om de remmen weer werkend te krijgen.
De nieuwe assen hebben platen met gaten om de remleidingen in vast te zetten. Heel handig, niet dus, want deze gaten zijn niet bedacht voor een schamelwagen. Daarom heb ik een deel van de oude as afgeslepen, en deze met een ijzeren profiel en wat draadeinden om de nieuwe as gezet.
En de nieuwe doorvoerkabel bleek aan 1 kant linkse schroefdraad te hebben. Op zich heel handig, maar de aanhanger is zo niet gebouwd...
En zo waren er veel kleine uitdagingen op te lossen. Dus toen de rem klaar was en het bleek te doen... Blij!
Ook de stroomdraad voor de verlichting loopt nu anders, en beter. Met de Skidster kon de aanhanger weer op zijn pootjes gezet, en de aanhanger is klaar om te rijden!
Van een afstandje kun je aan de aanhanger niet zien dat er drie dagen aan gewerkt is... Maar wij weten wel beter!
Met zwaar gereedschap zijn Daaf en ik de vastgeroeste bouten en moeren te lijf gegaan. Een luchtsleutel en een brander kregen de meeste wel los, een paar heb ik losgeslepen. De Skidster is heel handig om de zware assen van- en op de aanhanger te tillen.
Ook het rood-witte achterframe heb ik losgemaakt en van de aanhanger afgehaald: extra loze kilo's.
Een klein beetje laswerk, deze lassen weer in de grondverf gezet en de nieuwe assen konden er weer op. En toen begon het geklooi om de remmen weer werkend te krijgen.
De nieuwe assen hebben platen met gaten om de remleidingen in vast te zetten. Heel handig, niet dus, want deze gaten zijn niet bedacht voor een schamelwagen. Daarom heb ik een deel van de oude as afgeslepen, en deze met een ijzeren profiel en wat draadeinden om de nieuwe as gezet.
En de nieuwe doorvoerkabel bleek aan 1 kant linkse schroefdraad te hebben. Op zich heel handig, maar de aanhanger is zo niet gebouwd...
En zo waren er veel kleine uitdagingen op te lossen. Dus toen de rem klaar was en het bleek te doen... Blij!
Ook de stroomdraad voor de verlichting loopt nu anders, en beter. Met de Skidster kon de aanhanger weer op zijn pootjes gezet, en de aanhanger is klaar om te rijden!
Van een afstandje kun je aan de aanhanger niet zien dat er drie dagen aan gewerkt is... Maar wij weten wel beter!
dinsdag 10 september 2019
Eieren conserveren (2)
Door Marleen
Afgelopen lente schreef ik over ons eerste experiment met eieren conserveren.
Dit jaar hebben we weer eieren over, dus een tweede kans om uit te proberen hoe we die het beste kunnen bewaren.
Ik probeer het dit jaar op twee manieren:
1) Een weckpot vullen met schone eieren. De eieren niet wassen, want dan verliest het zijn natuurlijke beschermlaagje! Dus gebruik alleen de eieren die brandschoon uit het hok komen.
Dan de pot aanvullen met water, aangelengd met een eetlepel kalk. Dit is gebluste kalk, en wel de zo zuiver mogelijke vorm. Je schijnt het te kunnen kopen in een aquarium winkel, maar wij hebben via-via een zak Cameuse CL90 kunnen regelen.
Vul de pot met kalk-water tot de eieren helemaal onder water staan. Deksel er (los) op leggen, datum erop zetten en de pot koel wegzetten.
2) Ieder ei inwrijven met olie. Olie sluit de poriën van de eierschaal, waardoor het verouderingsproces stopt. Doe een klein beetje olie in je hand, en wrijf dat over het hele ei. Geoliede eieren bewaren in een kartonnen eierdoos, liefst op een koele plaats. Ik heb zonnebloemolie gebruikt. In onderstaand filmpje raden ze minerale olie aan, maar omdat dat niet eetbaar is, wilde ik liever plantaardige olie gebruiken. Hopelijk werkt dat ook goed. We zullen het over een paar maanden proberen!
Inmiddels hebben we zo al bijna 300 eieren in de opslag staan. Spannend of het deze keer beter gaat!
Afgelopen lente schreef ik over ons eerste experiment met eieren conserveren.
Dit jaar hebben we weer eieren over, dus een tweede kans om uit te proberen hoe we die het beste kunnen bewaren.
Ik probeer het dit jaar op twee manieren:
1) Een weckpot vullen met schone eieren. De eieren niet wassen, want dan verliest het zijn natuurlijke beschermlaagje! Dus gebruik alleen de eieren die brandschoon uit het hok komen.
Dan de pot aanvullen met water, aangelengd met een eetlepel kalk. Dit is gebluste kalk, en wel de zo zuiver mogelijke vorm. Je schijnt het te kunnen kopen in een aquarium winkel, maar wij hebben via-via een zak Cameuse CL90 kunnen regelen.
Vul de pot met kalk-water tot de eieren helemaal onder water staan. Deksel er (los) op leggen, datum erop zetten en de pot koel wegzetten.
2) Ieder ei inwrijven met olie. Olie sluit de poriën van de eierschaal, waardoor het verouderingsproces stopt. Doe een klein beetje olie in je hand, en wrijf dat over het hele ei. Geoliede eieren bewaren in een kartonnen eierdoos, liefst op een koele plaats. Ik heb zonnebloemolie gebruikt. In onderstaand filmpje raden ze minerale olie aan, maar omdat dat niet eetbaar is, wilde ik liever plantaardige olie gebruiken. Hopelijk werkt dat ook goed. We zullen het over een paar maanden proberen!
Inmiddels hebben we zo al bijna 300 eieren in de opslag staan. Spannend of het deze keer beter gaat!
Abonneren op:
Posts (Atom)
