Nieuwe scharnieren voor de Skidster

De scharnieren van de Skidster kregen meer en meer speling, en daar heb je steeds meer en meer last van. Uiteindelijk komt er toch een moment dat je besluit dat het gefixt moet. Niet alleen nieuwe pennen, maar (helaas) ook een nieuw 'gereedschap-opname-bord'. Dat is het uiteinde van de giek waar je de gereedschappen aan hangt. Hier zitten ook wat scharnieren op, en eentje ervan was zo ver uitgelubberd dat dat niet meer gemaakt kon worden. 

 

 Het was nog best wat werk om alle pennen er uit te halen, de gaten schoon te maken, nieuwe kunststof bussen er in (aan het rechter uiteinde van de balk waar 'Skidster' op staat zie je zo'n bus zitten) die eerst afgedraaid moesten worden omdat ze er echt niet in gingen... Slangen loshalen, met spanbanden de giek-delen in positie gehangen, pennen die toch niet passen.  

De oude bus is helemaal vervormd! Rechts een nieuwe. Overigens waren er een paar bussen al helemaal doorgesleten. Gelukkig niet zo erg dat het staal ging uitlubberen. Op dat ene scharnier na dan. 

Klus geklaard: de giek en het gereedschap beweegt nagenoeg spelingsvrij! Wat een verbetering!  

 

Rieken! Of zeven?

De grond waar de groentetuin gaat komen zit vol akkerwinde en brandnetel. Dat kunnen we daar niet hebben. Daarom zijn we een tijdje terug begonnen met het uitrieken van deze grond. We hebben intussen uitgezocht wat 'zeven' gaat inhouden en het is erg prijzig. Toch maar zelf rieken dus! 

Op sommige plekken zit er erg veel winde in de bodem. 

Als je met de riek een schep oppakt, dan zie je de dikke strengen al meteen zitten!

In de warme droogte maken we het terrein klaar om te rieken. Er moet een hoop zooi weg; van tijdelijk neergezet gereedschap tot een berg oude snippers op een zeil, blad, buis, nou ja, veel rommel dus nog.

Ik heb een parasol op de Skidster gezet zodat ik niet al te erg in de brandende zon sta. Ook voor Marleen is er een parasol, maar die geeft alleen in de ochtend schaduw.

Voordat we kunnen rieken moet eerst alle bovengronds rommel er af. Met de bosmaaier gemaaid om dat vervolgens weg te harken.

In het midden van de huidige groentetuin staat een paaltje met stroom en water. Ook deze moet uit de groentetuin. Daarvoor is het graafbakje op de Skidster heel geschikt!

We hebben nu ongeveer 1/5e van de tuin geriekt en dat gaat heel langzaam. Nu komen we op plekken waar veel meer gras staat, waardoor het rieken nog langzamer gaat. Misschien toch maar zeven? 

Ja, we gaan toch zeven. We vragen Pieter met zijn Avant (die kan wat hoger invoeren) en samen met de Skidster moeten we die hele groentetuin in een dag door de zeef gewerkt krijgen. 

Begin aanleg nieuwe groentetuin

Omdat het al zo lang droog is, is rieken in de groentetuin erg goed te doen. Het zand valt eenvoudig van de wortels af. Daarom zijn we begonnen met het voorbereiden van de aanleg van de nieuwe groentetuin. Alle zooi uit de oude groentetuin: zeil, folie en gaas, allemaal ingegraven om onkruid en konijnen tegen te houden mocht weer uitgegraven worden.

Tussen de sloot en de oude groentetuin hadden we een wal gemaakt van graszoden en snoeiafval. Daar deed het onkruid het natuurlijk goed op! Deze wal gaat weg.

De Skidster, nog steeds niet helemaal lekker lopend, riekt de droge poeder makkelijk uit en we kunnen de meeste wortels er zo uit harken.

Zou een zeef helpen om echt alle wortels er uit te halen? We gaan het uitzoeken en stoppen even met rieken.

Pad en veld in het voedselbos glad maken

Het grote ronde pad en de cirkelvormige weide zijn door Pieter gemaaid en gefreesd. Daardoor is de grond heel zacht geworden, veel te zacht om er op te lopen. Je zakt gewoon 5cm de grond in. 

Om deze stukken mooi vlak te maken moest ik alles eerst 'aanstampen'. Dat was een klus voor de Skidster.

 

 

Door steeds vlak naast het vorige spoor te rijden drukt de Skidster alles wel zo'n beetje aan. Dat geeft mooie patronen! De bocht wordt echter steeds korter, dus ben ik na verloop van tijd in rechte lijnen langs het midden gereden. 

Nadat alles was aangedrukt heb ik een pallet met drie stoeptegels er op over het pad getrokken om te vlakken. De vele graspollen maakte dat wat lastig, maar door deze weg te harken ontstond er een mooi vlak pad. Nu nog even wachten op een wisselvallige week om gras te zaaien: het is nog steeds kurkdroog!

 

Auto perikelen

We hebben veel ruimte voor opslag nodig en daarvoor komen er over twee weken twee zeecontainers (6 meter lang) bij. Peter was naar Waddinxveen (Gouda) gereden om 22 meter stellingkast op te halen die we op een veiling hadden gekocht. Niet heel goedkoop maar toch ongeveer 1/5e van de nieuwwaarde en precies de hoeveelheid die we nodig hebben voor de containers die binnenkort op het terrein er bij komen.

Op zo'n veiling is een rooster gemaakt wie wanneer welke kavels kan ophalen en kasten ophalen is meestal de laatste dag. Maar op deze veiling stonden we op de een-na-laatste dag. Vreemd, maar goed, de kasten zullen dan toch wel leeg zijn.

Nou nee. Er was inderdaad 1 kast leeg, maar 3 andere nog niet... Zo gaat dat op een veiling. Duurt altijd langer.

 

De aanhanger met 3 stapels planken en een klein stapeltje in de auto. Het paste allemaal prima en het was zeker niet te zwaar. Maar... toen ik na het laden de handrem aantrok hoorde (en voelde) ik een harde 'KNOENK'. De achterkant van de auto hing wel laag, maar veerde nog wel. En remmen ging ook goed. Dus toch maar naar huis gereden (100km). Thuis de aanhanger los en de planken er uit, maar de auto hing nog steeds laag. Hmm, eerst maar naar de garage voor ik de kinderen van school haal. 

De diagnose was; linker achterveer gebroken. Nu heeft deze auto geen spiraalveren maar een torsie-as, en die moet dus helemaal vervangen. Nieuw zijn ze veel te duur en tweedehands bijna niet te krijgen. We kunnen intussen wel voorzichtig rijden maar niet met een aanhanger of lading.

Intussen moest de Skidster naar Nistelrode voor een grote beurt (dat had ik al lang geleden afgesproken) en die kon ik dus niet brengen... Daaf heeft aangeboden (en geregeld) dat ik de bus van zijn werk mocht lenen. Een heel gedoe om de Skidster er (met mijn korte, steile rijplaten) in te krijgen maar super fijn dat het zo is opgelost. 

Het is nog onzeker wanneer de auto gerepareerd wordt, en da's best onhandig deze tijd, nu er zoveel spullen opgehaald of juist weggebracht moeten worden...

Graafbak Skidster

Al een jaar staat een graafbak voor de Skidster op mijn lijstje. Een shovel is natuurlijk geen graafmachine, maar voor het planten van bomen en het maken van sleuven voor leidingen is het fijn als een groot deel hiervan met oliedruk kan gebeuren in plaats van bloeddruk... 

Bij een vriend met een grote lasersnijder hebben we de door Daaf ontworpen onderdelen uitgesneden. Dat was nog een hele puzzel, omdat we de snijder nog moesten configureren voor 12mm staal (zuurstof geblazen). Tientallen proefjes waren nodig om eerst de snede goed te krijgen en daarna het maken van gaten (piercen). Maar aan het eind van de middag kwamen er 7 prachtige stalen onderdelen uit de machine.

Ik had ook staf rond 30mm besteld om het graafbakje aan de onderdelen te kunnen bevestigen. Die pasten niet meteen; eerst een half uurtje 12mm staal uitvijlen...

Maar toen kon het ding in elkaar gelast! Na het lassen bleek de grondplaat zo krom getrokken dat deze niet op de Skidster paste. Gelukkig had Willard een 20tons pers staan, waar de plaat eenvoudig rechtgebogen kon worden.

En toen het eerste proefje! Omdat deze graafbak naar beneden duwt, moet eerst alle speling uit zowel de giek als het bordje. Maar daarna gaat het bakje prima door het zand heen en kun je een mooi geultje graven. Niet super snel, maar het werkt naar verwachting!