Time lapse sloop oude huis

Een tijd terug hebben we de Pi verzet om de sloop van het huis te volgen. Helaas verliep dat niet zonder problemen.

Tijdens de sloop van het oude huis kwamen we er al achter dat de stroomkabel van de Pi los was, dus dat net die belangrijke dag er niet op stond. Maar omdat de Pi geen verbinding kan maken met het wifi netwerk weet 'ie niet hoe laat het is, en zelfs niet welke dag. We waren dus benieuwd of er wel foto's overdag gemaakt werden...

Het viel uiteindelijk best mee; de meeste dagen waren er foto's in de middag gemaakt. Maar natuurlijk niet op de 17e, de dag van de sloopt...

Hier een serietje foto's met steeds een week er tussen.

De struiken houden het zicht een beetje tegen. Het huis is hier nog redelijk compleet. 

Hier zijn de struiken verplaatst en kan je het huis beter zien. De dakpannen zijn er al af.

Ook de panlatten zijn er af, evenals de ramen en losse kozijnen. Er had iemand uit het dorp oude stenen nodig voor een verbouwing van een boerderij uit dezelfde tijd. Hij heeft de schoorsteen en de bovenste muurstenen er afgehaald en meegenomen. 

Toen was het huis opeens weg...! Hier wordt de container neergezet om het geschilderde hout in te doen.

 

Het is een week later een heel stuk droger, en de houtstapel heeft een andere vorm gekregen. Elke dag werk ik een uurtje verder met het uitsorteren en wegdoen van het hout. Naast de vlaggenmast staan al weer wat struiken.

De container kan al bijna weg. De struiken lopen al uit.

En toen was het bijna leeg daar!

 

Sloophout uitgezocht en afgevoerd

Vanwege de grote hoeveelheid geverfd hout dat uit het oude huis kwam hebben we toch een container laten zetten om dat te kunnen afvoeren. Het niet-geverfde hout blijft hier, voor het kampvuur en de houtkachel.

Elke avond een half uurtje hout losmaken, sorteren en in de container doen. Netjes stapelen, want er moet een berg in (letterlijk)! 

Uiteindelijk was de container helemaal vol, dus het netjes stapelen was zeker niet overbodig!

En daar ging het geverfde hout weg! Opgeruimd staat netjes. Nu nog wel de berg met ongeverfd hout zagen, een hele uitdaging met al die spijkers. 

Over spijkers gesproken; het hele terrein daar lag vol met losse spijkers. Door met de magneet te wandelen zijn veruit de meeste nu 'gevangen'. 

Hout uitzoeken

De bult met hout bleek na de sloop wel erg groot... De volgende dag een container laten zetten zodat we het geverfde hout hierin kunnen gooien en het onbehandelde of bruikbare hout kunnen hergebruiken.

 
Steef heeft al een beginnetje gemaakt. We zullen de container netjes vol moeten stapelen om te zorgen dat alles er in past.

Elke dag stoppen er fietsers om naar het huis te kijken. We krijgen complimenten, 'ik fiets hier elke dag langs, ik wist niet dat er zo'n mooi huis achter stond!', of we horen nog net iemand tegen de ander zeggen 'wat een puinhoop is het hier'. 

Ze hebben nog gelijk ook...! 

Sloop van het hoge deel

De muren van het hoge deel van het huis leken wel van peperkoek. Als de kraan iets pakte, schudden het hele huis heen en weer. De muren stortten ook direct in, als de kraan een stuk muur wilde oppakken viel het zo in losse stenen uit elkaar. 

Met kalk gemetseld dus! Opnieuw een aanwijzing dat het hoge deel het oudst is.

Het huis wordt steeds kleiner en steeds minder een huis... Bi het weghalen van het rechter deel van de kap viel de linker kopgevel spontaan om. Naar binnen, dwars door de verdiepingsvloer.

Hier zien we de resten van de verdiepingsvloer boven de 'goeikamer'. Flip had laatst zo mooi gestofzuigd...!

De gang is lekker licht geworden! Misschien moeten we het huis toch laten staan...

We willen in het voedselbos nog kruiden-biotopen maken met de mooiste en schoonste stenen van het oude huis. Daarom heeft van Rijbroek de vrachtwagen even voor de kipper gewisseld zodat we een bak stenen (15ton) in het voedselbos kunnen droppen. Dat mag waarschijnlijk niet, want agrarisch en zo, maar je kan beter achteraf om vergiffenis vragen dan vooraf af om toestemming.

De put (rechtsonder) willen we ook laten staan. Verplaatsen is erg risicovol; zo'n oud ding breekt bij het minste geringste.

Er is nog amper een huis in te zien...

En zo stonden we bij de sloop te kijken! Deels blij met deze mijlpaal, deels kijkend naar de letterlijk een enorme berg werk dat nu in het verschiet ligt.

Steef en Simeon trotseren de schrale oostenwind om de laatste stukjes huis afgebroken te zien worden.

Vanwege het instorten van de kopgevel door de verdiepingsvloer heen lag er veel hout tussen het puin. Dat moest er handmatig uitgehaald.

Gerrie liet de vloer van het huis intact, zodat hij met de dichte bak makkelijk grote scheppen puin in de vrachtwagen kon werken.

Op het laatst de vloer en het laatste puin uit de grond rieken met de puinbak. De glasvezel ligt in de cementmolen (die op zijn kant ligt, vlak voor de kraan) mooi beschut voor het geweld. De andere nutsleidingen zijn allemaal nog heel. 

Tegen 4u was de klus geklaard en reden de kraan en de vrachtwagen terug naar de werf van Van Rijbroek (nog geen kilometer verderop).

 

Sloop van de aanbouw

We noemen het lage deel van het oude huis steeds 'aanbouw', maar eigenlijk weten we niet wat er eerst stond; het hoge- of het lage deel. Het lage deel ging in elk geval het eerste om.

Door het weghalen van muren en plafonds is wat er blijft staan opeens onherkenbaar. Dit was de werkplaats van Daaf.

Hier stond de wasmachine, de badkamer (links) is al helemaal we.

Steeds meer muren moeten er aan geloven... Wat opvalt is hoe stevig de muren zijn. Deze zijn namelijk met cement gemetseld.

En toen stond alleen nog maar het hoge deel van het huis overeind.

Op deze foto is het niet zo goed te zien, maar het metselwerk van het hoge deel loopt helemaal door op de plaats waar het dak van het lage deel zat. Oftewel; het hoge deel lijkt eerder gebouwd dan het lage deel. 

Nog geen schatten gevonden trouwens. Maar wie weet! 

Sloop van de witte schuur

We stonden vroeg op, 6:30 is voor ons heel vroeg :-). De zon was nog niet op en we zagen bij het openen van het gordijn voor de laatste keer de witte schuur. Moesje zat er op een muurtje te mijmeren...

Om 7:00 precies stopten de kraan van Gerrie en de vrachtwagen van Christiaan voor het huis. Ze zijn begonnen met het weggraven van de berg puin die wij daar de afgelopen 10 jaar hebben verzameld. Het bleek een hele vrachtwagen vol te zijn (16m3!)

Daarna was de witte schuur aan de beurt. Het slopen begint met de sorteerknijper om het gebouw netjes uit elkaar te trekken en op de goede plek neer te leggen.

Het puin voor zich uit duwend reed Gerrie naar de achterkant van de schuur om daar alles uit elkaar te trekken.

Hier gaat de halve zijmuur de lucht in. Voor ons is een muur iets heel sterks en stijfs, voor een kraan van dit formaat stelt het helemaal niets voor.

Als alles gesorteerd op de grond ligt wordt de sorteergrijper weer afgekoppeld en begint het weggraven van het puin. Ook uit de grond.

Deze graafbak heeft een rooster zodat het zand er uit geschud kan worden. Stiekem gaat er toch nog veel door dat rooster heen maar het overgrote deel komt best schoon in de vrachtwagen terecht.

 Voor de eerste koffie was de witte schuur verdwenen...

Vandalen in spe

Herinneringen maken, hoe doe je dat? Door bijvoorbeeld iets te doen wat niet mag. Vandaaltje spelen.

 
Hier staat het tuig, klaar voor actie!

Daaf gooit van dichtbij een hele stoeptegel door de ruit.

... terwijl Steef een kleinere steen van grotere afstand het glas deed breken. 

Glas mag niet bij het te storten puin. Daarom halen we alle ruiten er uit. Soms kun je de vleugeltjes er uit halen, soms lukt het de ruit heel uit de sponning te halen, maar bij sommige ruiten ging dat niet. Of wilden we dat niet: we wilden ze samen ordinair ingooien. Een groot succes! Lekker baldadig hebben we een laatste herinnering gemaakt van het oude huis. Daarna samen de boel opruimen; het glas hadden we opgevangen met een stuk zeil. 

Later op de dag het water nog afgesloten. Nu is het huis klaar voor de sloop. 

 

Samen met Steef nog wat dakbeschot weggehaald, maar het was de moeite niet waard. Ze zaten te vast (tenzij je ze los zaagt) en waren te ver opgegeten door boktorren en houtwormen.

De zon ging stralend onder, wat het huis een lugubere aanblik gaf...

Eindsprint!

Vandaag kwamen er hulptroepen die we een week geleden hadden besteld: Ruben en Annemiek. Op het programma stonden nog een 6-tal klussen, waaronder het weghalen van de dakpannen van de witte schuur. Om 8:00 kwam Peter Oort met zijn aanhanger langs om de pannen mee te nemen; uiteindelijk 3 ritten vanwege het gewicht.

Met een treintje van 4 personen deden we ongeveer 2 seconden per pan van het dak in de aanhanger. Dat schoot op!

Terwijl Annemiek en ik de achterkant van de witte schuur vrijmaakten (en twee bouwhekken plaatsen om de kippenren dicht te maken voor als de schuur weg is) sleep Ruben de laatste koppen van de spijkers op het lage dak. 

Hoewel ik van plan was de platen door de kraan van het dak te tillen hebben we geprobeerd of het ons zou lukken het zelf te doen. Met drie velwiggen (we blijven boomverzorgers) kregen we de platen van de spijkers getild en konden we de eerste plaat naar beneden laten glijden. Dat ging wonderwel!

 

In no-time lagen de andere platen op de grond. 

De schoorsteen zag er wel heel gammel uit; daarom deze plaat als laatste gedaan. Maar de schoorsteen bleef natuurlijk prima staan en we konden met een ladder de klimlijnen van de schoorstenen afhalen.

 

Na de koffie door aan het opgraven van de riolering en de twee leidingen die van het oude huis af kwamen loshalen en afdoppen. Ook de twee tyleenslangen voor de kranen bij de kas en groentetuin zijn van het huis af.

Peter was nog niet weg met zijn 3e rit of de panlatten waren al van het dak af...

Halverwege de middag waren de belangrijkste dingen wel gedaan, dus Ruben en Annemiek zijn nog het bos ingewandeld. Ondertussen werkten Flip en Agnes gestaag door aan de laatste voorbereidingen...

Zo was 'glas' een aandachtspunt. De machinist heeft liever geen glas meer in het huis, en de makkelijkste manier dat weg te krijgen is met raam en al. Maar ja, die oude scharnieren zitten niet meer heel soepel in elkaar!

Ondertussen zijn de meeste stoeptegels weg rond het oude huis, is de geul aan de voorkant van het huis weer dicht, de glasvezel ligt tegen het nieuwe huis aan. Het lijkt allemaal prima te gaan lukken voor maandag!