Deuren benedenverdieping

De deuren beneden hadden nog geen bekleding omdat we daarmee wilden wachten tot de kleur van de vloer definitief was. Maar nu de opnames van Binnenstebuiten er aan komen wilden we ze toch af maken. 

De werkzaamheden bestonden uit het schuren van de kant die al bekleed was met plankjes.

Ondertussen was Agnes (in de schaduw van wat parasollen, de mussen vielen van het dak) de plankjes aan het beitsen. 

We hebben 9 verschillende kleuren beits verzameld, de ene bus nog ouder dan de andere. Omdat er 20 latjes op een deur gingen, zijn er op deze manier steeds 2 latjes met de zelfde kleur. 

Na het schuren zette Marleen de latjes in de anti-verkleur-verf (plankjes) en olie (randen / balken).  

Daarna de andere kant voorbereiden: schuren en olieen. 

Peter maakte in tussen de plankjes klaar. Daarvoor eerst de volgorde bepalen zodat hij met de bovenfrees ruimte kon maken voor de diagonale lat die de deur tegen uithangen behoedt. 

Als geluidsdemping wat restjes vloertegels vastgeniet. Helaas verdwijnt de kleur achter de plankjes. 

De eerste deur klaar: van de WC. Meteen de schoot vernieuwd; de oude kreeg Peter niet soepel genoeg. Ook het gat in het kozijn vergroot zodat de deur ook makkelijk op slot gaat en een schootvanger van metaal in het kozijn geschroefd. 

Na de deur van de slaapkamer was de deur van de badkamer aan de beurt. Om intussen toch te kunnen douchen heeft Peter een gordijn opgehangen; ook een mooie kleur! 

 

 

Laatste drempels

Ter voorbereiding van de vloer die we de komende weken een keer gaan maken moesten de laatste twee drempels nog vastgezet: De gang/hal en de keuken/kelder.
 

Om deze onzichtbaar vast te zetten heb ik een plankje van 6mm op de vloer geschroefd en de eiken drempel hierop vastgelijmd. Om deze te klemmen staan er 3 balken klem in de sponning van de deur. Deze balken waren overigens ooit zijkanten van deuren die zo krom waren dat ik ze weer uit elkaar heb gehaald. Ze lagen al in de zaagbok om tot kachelhout te zagen. 

De kelderdeur moest 6mm korter anders kon deze deur niet meer dicht....

De donkere vlek trouwens achter op de muur is nog steeds vocht van de overstroming...

Deur douche

Het frame deur van de douche was zo krom als een hoepel, dus heb ik besloten ook deze opnieuw in elkaar te zetten. Hoewel ik hem zo voorzichtig mogelijk uit elkaar heb gehaald, braken er toch veel stukjes hout af die ik liever had zien blijven zitten. De eerste stap is dan ook om eerst al die stukjes weer zo onzichtbaar mogelijk vast te lijmen. 

Daarna zaag ik de liggers onder een hoek af om de kromming van de staanders op te vangen. De deur wordt daar iets smaller van, maar die ruimte was er gelukkig. 

Helaas bleken er scheuren in de staanders te zijn gekomen bij het uit elkaar halen, dus nu moeten de plankjes de deur bij elkaar gaan houden. Bij het monteren van de plankjes druk ik het frame de verkeerde kant scheluw, in de hoop dat de deur na het drogen van de houtlijm precies vlak wordt. Dat leek op de lijmtafel goed gelukt!

Diagonalen er in (met wiggen onder spanning) om de deur tegen uitzakken te beschermen.

Daarna de tweede laag plankjes er op (door het smaller maken van de liggers waren deze allemaal net iets te lang..). Schoot en klink er in en ophangen maar! Toch bleek de deur nog een centimeter scheluw. Het zij zo, ik heb mijn best gedaan. 

Dan kan ik nu de vloer van de badkamer vlakslijpen, om te beginnen aan de kalkvloer.

Deur grote slaapkamer

In een poging de vloer van de slaapkamer te leggen voor Steef twee vriendjes te logeren krijgt hebben we veel werk verzet: naden kitten, muren schilderen en de slaapkamerdeur afgemaakt en opgehangen.

De aansluiting leemstuc en hout blijft tricky. Met gewone acrylaatkit knapt het er enorm van op.

Dan de muren schoonmaken en schilderen. Alex hielp mee.

Ondertussen heb ik een deurframe van plankjes voorzien. Door de scheluwe deur een beetje de andere kant op scheluw te trekken tijdens het lijmen is de deur mooi vlak geworden. Er is nog een deur die redelijk vlak is, maar er zijn nog twee deuren die helemaal niet vlak zijn... Da's voor later!

Scharnieren ingefreesd en een schoot in de deur gemaakt. Het kozijn bleek boven een beetje vervormd, dus er moest nog iets van de bovenkant van de deur af. De schootvanger in het kozijn op precies de goede plek vastgemaakt, en nu is er opeens een perfect sluitende deur!

 

Aan de gangkant ziet de deur er nog niet perfect uit: ook daar moeten plankjes in Daarna heb ik de drempel vastgemaakt. Ik wilde geen schroeven door de drempel heen hebben, dus een houten plank(je) vastschroeven op de vloer en daarop lijmen leek een goede oplossing. De deur hing voldoende hoog, dus er was voldoende ruimte voor deze constructie.

Ik heb hele gewone contactlijm gebruikt: 2-zijdig aanbrengen, 15 minuten wachten en dan 3 seconden (of meer natuurlijk) met zoveel mogelijk kracht aandrukken. Dat laatste was een uitdaging: 60kg op het hele oppervlak van de drempel is niet echt heel veel kracht. Daarom heb ik een balk aan 1 kant vastgeschroefd aan de vloer en ben aan de andere kant gaan staan. Dat is dan 120Kg, op steeds een klein stukje drempel. Hoe dan ook, vast zit 'ie!

 

Kleuren voor de plankjes van de deuren

Door Peter

Geschaafde plankjes in een geschaafd deurframe. Tissunbietje saai. We hadden nog wat restjes beits, in stevige kleuren. De buren hadden nog wat restjes beits in lichtere kleuren. Ik heb ze allemaal op afgekeurde houtworm-plankjes gezet om eens te kijken hoe dat er uit gaat zien. 

Heel mooi om te zien hoe zo'n plankje opeens van ander hout gemaakt lijkt te zijn.

Een vrolijke combinatie, en we kunnen er prachtige deuren van maken. Maar ja, wel heel 'gemaakt'. Kleuren die in het huis nergens terugkomen. En ook erg chemisch. Het huis stinkt al dagen naar beits.

Omdat we afgelopen zomer veel last hadden van de walnootboorvlieg, had ik de aangetaste walnootschillen in een emmer verzameld om weg te doen. Daar was het gelukkig nog niet van gekomen, dus kon ik de nu pikzwarte drab uit de emmer halen om er een soort inkt van te maken. Zeven, even koken om de bacteriën te doden en uitproberen op de volgende set plankjes.

Dat gaf ook een mooi resultaat! Op de foto van boven naar beneden: 3 lagen, 2 lagen, 1 laag en geen laag inkt. Op de kachel drogen tussendoor. Met wat lijnolie er over om het te beschermen zag het er prima uit. En het past ook beter bij onze visie... Nu nog even kijken wat we het mooiste vinden en een definitieve keuze maken.

Plankjes voor de deuren

Door Peter

Vijf deuren, aan elk van de twee kanten 20 plankjes, Dat zijn er 200. Met een lengte van 64cm maakt dat 128 meter schrootjes verwerken. Hmm, da's best veel!

 
We hebben nog steeds grote partijen tweedehands hout in de schuur liggen. Voor de deuren gebruik ik oude vloerdelen. Eerst de lange schroten tot kleine plankjes zagen. Dan stuk voor stuk door de vlak vandiktebank om ze vlak en schoon te schaven.

 
Na het schaven naar buiten om de plankjes te schuren. Helaas bleken er een 25 plankjes houtworm te hebben opgelopen. Zoveel dat zelfs ik dat niet mooi vond...

Dus nog een paar meer gezaagd, geschaafd en geschuurd. Daarna de diktemaat gezaagd en het randje er uit gezaagd. Steeds 200 plankjes.

Toen de plankjes klaar waren, kwam Marleen er achter dat één van de deuren geen plankjes zou krijgen, maar glas. Om meer licht in de gang te krijgen. Da's waar! 

Voor de plankjes niet zo'n ramp, maar de sponningen in het deurframe moesten een heel andere vorm krijgen. Gelukkig lag de laatste deur nog op de lijmtafel, zonder sponningen in het lange deel. Daarom hoefde ik alleen maar de korte zijden van andere sponningen te voorzien (wat stiekem toch nog veel werk was, maar het is mooi geworden) en kunnen er binnenkort twee glasplaten in. 

Deuren in elkaar lijmen

Door Peter

Nu alle pen-en-gat-verbindingen klaar zijn, kunnen de deuren in elkaar gezet worden. Elke dag eentje, ze moeten 24 uur drogen. 

De deur ligt plat op de tafel tijdens het lijmen. Als de klemmen er af gaan, blijft de deur niet altijd mooi plat liggen... Zo'n verbinding is dan net niet zuiver recht geworden.

Ik kan dat een heel eind corrigeren door de deur tegenovergesteld krom te trekken (met klemmen en blokjes hout), de meest scheve houtverbindingen wat open te zagen en de kier met wigvormige splinters te vullen. Met houtlijm natuurlijk. Als de klemmen er dan af gaan zijn de deuren meestal al bijna vlak. 

Daarna kon ik de sponningen frezen waar de houten plankjes in komen te vallen. Deze plankjes komen aan de voor- en achterkant, maar ze zijn zo dik dat er bijna geen ruimte meer tussen overblijft. Daarom heb ik de sponningen wat minder diep gemaakt en maak ik de plankjes aan de randen wat dunner.

Stoffig werk, dat frezen. Maar het wordt wel mooi. Ik maak een geleiding voor de frees van een lange, rechte lat die ik op de goede afstand met kleine spijkertjes aan de rand van de deur vastzet. Daardoor kan ik ook in de hoekjes komen, en niet 'uitschieten'.

Deze twee proefplankjes liggen op een rand die dik genoeg is, en ze vallen mooi net iets naar binnen. Nu nog even tellen hoeveel plankjes ik nodig heb!

Van een aantal vloerplanken heb ik kleine plankjes gezaagd. Er zijn er 19-en-een-half nodig voor 1 kant van de deur. Ze gaan nog door de schaaf, zodat ze mooi glad worden. Hoewel...? Deze verschillende kleurtjes zijn eigenlijk ook heel mooi!

Daar gaan we nog iets voor bedenken.

Begin deuren benedenverdieping

Door Peter

Bij de plaatselijke houthandel wat vuren balken gekocht om de deuren van de benedenverdieping te maken. De schaafmachine heeft namelijk een lang-gat-tafel, waar je heel mooi pen-en-gat-verbindingen mee kan maken. Alleen... de boorkop waar de langgatboor in moet, kan maar 10mm open, geen 13mm. Uiteindelijk heb ik een lange dunne frees gekocht en daar lukte het ook best aardig mee.

Het tafeltje van deze constructie kan 20cm naar links/rechts en 10cm voor/achter. Maar als je aan de uiteinden van een balk wilt frezen, dan valt de hele machine om door het gewicht van de balk. Ik heb een haakje in het plafond gehangen, daar een touwtje doorheen getrokken. Het ene eind zit vast aan de balk, het andere aan een contra-gewicht dat ongeveer de helft weegt van de balk. Dat werkte uitstekend.

De frees was te dun (12mm) voor een slobgat. Dus eerst de ene kant (de onderste twee balken op de foto) en daarna nog 3mm van de andere kant (de bovenste balk).

Na de slobgaten waren de verjongingen van de liggers aan de beurt. De juiste lengte, de juiste diepte, gaan met die banaan!

3 liggers per deur x 5 deuren x 4 happen per ligger = 60 happen later was ook die stapel klaar.

 
De deuren worden opgevuld met korte plankjes van gebruikt hout. In dit geval oude vloerplanken. Voor deze plankjes moesten sponningen gemaakt worden.

De sponningen uit de liggers kon ik er met de cirkelzaag uit halen.

Bij de staanders lopen de sponningen niet van het begin tot het eind van de balk; op de plaatsen waar de liggers vastzitten is geen sponning. Frezen dus, en dat kan pas als de deuren in elkaar zitten. (Onderstaande foto loopt dus een beetje op de zaken vooruit ;-) )

Drempels beneden

Door Peter

Ooit kreeg ik van de buren een stapel planken die ze gebruikt hadden voor het nabouwen van 'Het Achterhuis' voor de serie "Videodagboek van Anne Frank". Het waren grenen planken, maar er zaten ook een paar eiken planken tussen. Voor de drempels beneden had ik wat meubelpaneel (vuren) opgespaard, maar dat leek toch erg zacht hout. Ook had ik nog twee meubelpanelen hardhout, maar dat was wel weer erg donker. En toen kwamen die plankjes van Anne Frank in beeld. 

Ze zagen er natuurlijk niet uit: 2e of derdehands hout, niet al te droog opgeslagen. Maar door de slechte stukken er af te zagen en de rest te schaven kwamen er 5 prachtige, harde drempels uit.

Het passend maken is altijd wat meer werk dan 'even een aanslag maken en zagen maar!'. Ze liggen nu op de vloer, klaar om te oliën.

Hoewel het maar kleine plankjes zijn, geeft het de gang en de hal al zo'n ander beeld!

Buitendeuren schilderen

Marleen is begonnen met het schilderen van de buitendeuren. We hebben een paar potten rode lijnolie-verf, ver over de datum, maar ziet er nog prima uit. De kleur is rood, maar van de soort waar een brandweer niets bij is. 

Marleen heeft een serie staaltjes gemaakt met verschillende hoeveelheden bruine ijzeroxide-pigmenten. Dit om te bepalen hoeveel van dat poeder bijgemengd moet worden om de kleur wat minder fel te maken. Hoewel lastig te zien als de verf nog niet droog is hebben we een mengverhouding uitgekozen. 

Lijnolie-verf is zeer milieuvriendelijk. De siccatief die er bij moet om de verf te laten uitharden is dat zeker niet. Hmm, wat is nu de winst van deze verf? 

Een bekend verschijnsel bij het gebruik van lijnolie-verf is dat vliegen (en lieveheersbeestjes) enorm door de verf worden aangetrokken. Dat is niet goed voor de beestjes, en ook niet zo voor de deur....

De deuren blijven open tot de verf uitgehard is. Gelukkig is het warm voor de tijd van het jaar.

Slaapkamerdeuren verbouwd

De deuren van de slaapkamers zijn een tijd geleden al opgehangen. Maar... ze zullen een stuk steviger zijn als er een diagonaal in komt. Ze kunnen dan namelijk niet meer uitzakken als de houtverbindingen na verloop van jaren los zullen raken. 

Ik heb de diagonalen uit een 9mm triplex plaat gehaald. Om ze onder spanning in de deur te krijgen, heb ik de punt een beetje schuin afgezaagd en er een bijpassend 'wigje' voor gemaakt. Door die tussen de deur en de diagonaal te tikken komt de diagonaal lekker strak in de deur. 

Die schuine lat is natuurlijk niet zo mooi. Daarom leg ik er een laag plankjes overheen. Die plankjes maak ik van oude schroten. Eerst op lengte zagen, dan twee kanten schaven. Flink wat dikte er af, zodat ze straks mooi in de deur vallen.

Door dat vele schaven zijn niet alle messen en groeven op dezelfde hoogte terecht gekomen en zal het vlak vol ongelijkheden komen. Dus toch maar alle messen er af gezaagd.

De ruimte naast de diagonalen vulde ik met ondervloer-plaat als geluidsdemper.

Nu nog schuren en de plankjes kunnen op deur. De deuren zijn allemaal een beetje scheluw (wokkel-vormig) en ik probeerde om de deuren wat rechter te krijgen door de deur tijdens het lijmen de andere kant op krom te trekken. Dat heeft bij de meeste deuren zeker geholpen! 

 
Deze deur is klaar om op te hangen!

Bij sommige plankjes zitten de jaarringen heel dicht op elkaar. Dit plankje bijvoorbeeld telde bijna 100 jaarringen (inclusief de kopse kant). Prachtig hout, het zou weggegooid zijn als ik het niet van een dak had afgehaald...

 

Deuren op de overloop

Na het ophangen van de deur van de kamer van Daaf heb ik de rest van de deuren ook maar gedaan. En met elke deur veranderde de overloop zo enorm! Nu is het opeens een afgesloten ruimte...

De insteeksloten kwamen uit verschillende oude deuren. Van sommigen moest de schoot worden omgedraaid, en omdat ze natuurlijk al aardig zijn ingesleten in de ene stand, wilden ze vaak niet bewegen in de andere stand. Maar met een vijl en olie komt je een heel eind.

 
De balken waar de deur van gemaakt zijn, zijn eigenlijk niet breed genoeg voor het insteekslot. Een klein stukje van het gat moest uit de kopse kant van de donkerbruine plankjes, waar af en toe een nietje in zat. Het is niet anders...

Om de schoot in de deur te zetten, maakte ik eerst de holte voor de voorplaat / flens van de schoot. Daarna moest ik de diepte in. Dat deed ik met een vlinderboor, een hele rij gaten naast elkaar. Met een beitel haalde ik het hout weg tussen deze gaten, maar helemaal op de bodem van het gat was dat lastig. Daar zaten namelijk die kopse kantjes van de donkerbruine plankjes. Maar ik had nog een recht geslepen boor die het als frees best aardig deed. 

Alle deuren zitten nu schoten, maar ik had maar twee sluitplaatjes (het ijzeren plaatje waar de schoot in valt als de deur dicht zit). Vanwege de lockdown kon ik niet even naar de bouwmarkt, dus die komen nog een keer. 

Bij de deur van Emke is er iets mis gegaan met het kozijn. 

De balk waar dit kozijn tegenaan geschroefd was, bleek zo krom te zijn dat er een kier ontstond van meer dan 20mm. Hmm, dat kon zo niet blijven.

Met wat vulblokjes heb ik deze stijl weer rechtgezet. Maar ze zat ook niet helemaal waterpas, dus dat ook meteen opgelost. Alleen... de afwerklatjes langs het kozijn kwamen die kromme balk tegen. Dat paste niet en de balk moest recht worden afgezaagd. 

Uiteindelijk heb ik dat met de cirkelzaag gedaan, waaraan ik twee blokjes had vastgezet als geleider. De blokjes gleden langs het kozijn en de zaag haalde het hout dat uit stak, weg. 

Daarna nog nieuwe plintjes gemaakt, en is het kozijn voor nu klaar. Stuken komt in het voorjaar wel weer.