Voortgang groentetuin

Het plantseizoen duurt nog anderhalve maand, en we willen nog zoveel doen voor die tijd! Wat in elk geval moet gebeuren is de groentetuin verder afmaken. 

Eerst hebben we de knotwilgen in de haag weggehaald ter hoogte van de groentetuin. Nu is er nog ruimte voor de lange loten om te vallen. En er moet straks een rand om de groentetuin heen komen om te kunne maaien zodat we het onkruid buiten de groentetuin een beetje in toom kunnen houden. 

Terwijl ik aan het zagen, snipperen en ruimen was, begon Marleen met het voorbereiden van het middenpad in de groentetuin.  

 

Met al die prikkende meidoorn in de haag was het niet altijd even makkelijk om te zagen en te ruimen... 

De takken van de wilgen meteen gesnipperd op het nieuwe pad met worteldoek (echte, van een champion kweker) er onder. 

De wilg achter het nieuwe tuinhuisje was de meest uitdagende. Met mooie zaagsneden en soms een duwtje met een stokzaag belandden ze allemaal veilig op de grond. 

De hoeveelheid wilg was precies genoeg voor een mooie dikke laag op het pad. Als de Jo Beau wilg snippert en is niet helemaal vlijmscherp komen er best wat twijgen en stroken schors tussen de snippers. Die hebben we er uitgehaald en in het voedselbos neergelegd. Als paadjes tussen de appels. 

Toen het pad klaar was kon de champost doorgefreesd. Lekker diep. 

En de laatste stap was om de kale grond met bladeren te bedekken. 

Dat blad houdt het onkruid weg, verteert, geeft een boost voor het bodemleven. Op de plekken waar we nu al bedden willen (dat zal ergens de komende weken wel gaan gebeuren) halen we het blad weer weg. 

De kippen vinden die laag blad heel fijn om in te wroeten. De ren rijdt nu iets minder makkelijk, maar met wat planken onder de wielen krijgen we hem makkelijk op het volgende plekje. 

 

Compost zeven, eindelijk!

Vlak voor de vorst-en-sneeuw-periode begon hadden we een aanhanger oude paardenmest opgehaald. Die wilden we de volgende dag gaan zeven, maar toen regende het, daarna vroor het, daarna sneeuwde het, toen bleef de sneeuw liggen, en nog meer vorst. En ondertussen konden we de aanhanger niet gebruiken. 

Afijn, een hele tijd later was het weer geschikt om de aanhanger leeg te zeven. Prachtig spul voor op de groententuin, waar met tussenpozen ook aan gewerkt wordt. 

Vanuit de aanhanger de zeef in, steeds de volle kruiwagen legen in de groentetuin en de dikste klonten (die tussen het onkruid en zo terecht komen) fijn-slaan en nog een keer de zeef in. 

Klein uurtje werk om de anderhalve kuub compost fijn en schoon te maken. En de aanhanger is weer klaar voor gebruik. 

Rijplaten en groentetuin

De container was opgehaald, nu kon de kraan de rijplaten op hun plek leggen. Laat de kraan maar komen! 

 

Ondertussen was Eveline een paar dagen hier en hebben Marleen en zij wat voorwerk in de groentetuin gedaan. 

 

Folie rond groentetuin ingraven

Het eerste ontwerp voor de groentetuin was een cirkel met bedden als spaken in een wiel. Maar dat was wel erg saai. Nu wordt de vorm die van een blad. Met bamboestokjes de vorm gemaakt. Om er voor te zorgen dat deze vorm terug te vinden is tijdens het graven heb ik kleine stukjes panlat in de grond gemept, diep genoeg om er overheen te kunnen rijden, niet te diep om ze nog terug te kunnen vinden.

Daarna met de Skidster en een sneeuwschuif de laag champost van de aarde geveegd zodat er gegraven kon worden. Om de paaltjes heen, je kan ze zien staan (beetje rechts). 

 
Daarna graven. Eerst met de Skidster en de graafbak, daarna met de hand tot ruim 50cm onder maaiveld. Met dat kruisvormige stokje kon ik zien of ik al diep genoeg was.  

Na zo'n 7m3 weggraven kon de folie er in. Daarna moest die 7m3 weer terug, deels links en deels rechts van de folie. En zodanig dat de folie vertikaal in de grond terecht kwam. Niet met allerlei bobbels. Mooi klusje om podcasts bij te luisteren! 

De folie bestaat uit verschillende delen die ik met strips en popnagels aan elkaar heb gezet. De hoek helemaal in de punt van het blad zelfs nog met kit er bij om te voorkomen dat er wortels doorheen gaan groeien. 

Hier een rechte verbinding, lekker stevig, lekker dik. 

En zo, meter voor meter, komt de folie vast te zitten en krijgt de groentetuin vorm. 

Om met de Skidster in het middengebied te komen moest er een bruggetje gemaakt. Anders rijdt dat ding de rand folie plat en daar kan 'ie niet goed tegen... 

Marleen heeft de champost weer tot de rand teruggeveegd en de stoffige grond weer vlak gemaakt. Zodra het weer natter wordt kunnen we nieuw gras inzaaien. 

Zeven laatste grond groentetuin

We gaan binnenkort de groentetuin uitzetten en voorzien van een wortelscherm. Hiermee willen we voorkomen dat de groentetuin opnieuw door brandnetel en akkerwinde wordt overspoeld. Daarvoor moest de laatste grond gezeefd, de hoekjes waar we met de grote zeef-actie niet bij konden. 

Bij de Praxis hadden ze een heel schattig maar toch goed bruikbaar trommelzeefje te koop. Ik heb een bak gemaakt die op een aanhanger gezet kan worden waar de Skidster zand in kan dumpen. Vanuit deze bak kan het zand in de zeef geschoven, en dat werkt prima! 

Het was droog (dat zeeft wel lekker makkelijk!), warm en zonnig. Een parasol bij de zeef en een parasol op de Skidster. Zo kwamen we ook de hete uren van de dag goed door. 

En daarna natuurlijk de gezeefde grond weer terug uitspreiden. Nu kunnen we de folie die om de groentetuin komt ingraven. 

 

Groentetuin in het voedselbos

Ondanks de droogte (of dankzij het vele watergeven) is de groentetuin in het voedselbos goed productief. Hier een korte impressie! 

De frambozen/bramen hadden het zwaar. De Japanse Wijnbes heeft het er nog best aardig van afgebracht, al zijn er wel een flink aantal struiken dood. Toch nog bessen, al zijn ze niet heel groot.

Mosterd, wat snijbiet en veel zeebiet; groeit goed! 

De kas zit vol tomaten, zo vol dat je er amper water kan geven... Een komkommerplant levert mooie en lekkere komkommers. 

Aan de andere kant van de kas zijn vele bedden die ook goed beginnen te groeien. Courgette, bieslook, prei, boerenkool, spruitkool, rode biet, stengelui, mizuna, dille (met goudsbloem en mini-broccoli), andijvie... Verder staan er nog bonen en peulen naast de aardappels. 

De courgettes worden snel groot, zo groot dat je er echt snel teveel van hebt...

Op de achtergrond de twee watertanks (IBC) die het voedselbos van water voorzien (uit de grondwaterput). 

Tuinhuisje klaar

Het dak is af: boeiboorden en dakgoten. De voorste dakgoot komt van het oude huis af, inclusief de zware ophang-beugels. De achterste dakgoot, die toch niemand ziet, komt van de witte schuur af. 

Er viel juist genoeg regen om een klein straaltje van de dakgoot te laten stromen om te kunnen zien dat ze goed hingen. Maar wat ons betreft kon het wel de hele dag regenen, zo droog is het nog.

De champost, op de foto onderaan nog net te zien, is over de hele groentetuin verspreid. We gaan deze zomer de groentetuin waarschijnlijk niet meer aanleggen (alleen een rand eromheen ingraven tegen woekeronkruiden) dus Marleen heeft er lukraak wat pompoen en andere groentes geplant.

Gezeefde grond uitspreiden

Er zou regen aankomen, tijd dus om de droge bergen met gezeefd zand weer terug te leggen. Dat was wel even werk met de Skidster. Eerst de bultjes neerleggen:

Daarna aanrijden en met de bak de hoogste plekken afschrapen en verplaatsen naar de lagere plekken.

Daarna met een paar balken achter de Skidster vlakken en weer met de bak de hoogste delen afschrapen, verplaatsen, aandrukken en weer vlakken...

Na 3x deze hele procedure uitgevoerd zag de groentetuin er vlak genoeg uit. De volgende stap is het ingraven van een wortel- en slakkenwering, maar daarvoor moet er eerst een goed ontwerp komen. Een cirkel, of toch iets organischer?

Champost

Om extra organisch materiaal in de groentetuin te krijgen heeft Marleen champost besteld. Via webshops kan je een Big Bag (1m3) champost kopen voor prijzen tussen de € 97.- en € 199.-. We hebben nu voor dat bedrag 30m3, en thuisbezorgd. En dat was geen foutje. 

Helma was het weekend de hort op, dus ik heb 10m3 champost naar de weide gereden en daarmee een doorgang voor de camper gemaakt. Het was voor haar niet nodig; ze heeft na het weekend de camper in het voedselbos gezet en dat is ook een prachtig plekje. 

Nu snel de groentetuin vlak maken, dan kan deze berg daar verspreid worden.

Zeven!

's Ochtends om 8u met Pieter de zeef opgehaald in Best. Met zijn Avant kreeg hij de zeef niet helemaal op de plek die we voor ogen hadden omdat deze (geriekte) grond te zacht was. Maar hij stond aardig in de buurt, dus stempelen maar! Van de 4 stempels deden het er twee, en 1 stempel bleek los op de dissel te liggen. Daar hebben we dus mee op de snelweg gereden...

De zeef startte goed en deed keurig zijn werk. Pieter vulde de zeef, Marleen en Helma zorgden voor de zeef en wat er uit kwam, ik reed al het gezeefde zand weg. 

Vrij snel liep de zeef vol met wortels, waardoor er veel te veel zand bij de wortels en kluiten terecht kwam. 

Nu zit er een borstel op de zeefmachine om de zeef schoon te houden. Maar deze was te ver afgesleten en kon niet meer strakker gezet. Hmm!

Eerst hebben de zeef met een staalborstel op een accuboor schoon geborsteld. Dat werkte op zich prima, maar dan moet de zeef steeds uit- en aangezet worden. Niet handig.

Met een keukentrapje om lekker hoog te kunnen staan konden we met een bezem tijdens het draaien de zeef schoonmaken en schoon houden. Elke paar minuten even een minuutje bezemen, daarmee hielden we de zeef schoon en viel het zand er makkelijk doorheen.

Nog een bak, en nog een, en nog een, en zo uren achtereen... Maar het treintje werkte goed, Bart kwam Helma vervangen en zo hebben we tot kwart over 4 in de grote zandbak gespeeld. Heerlijk!

De zeef goed schoongemaakt, losse stempel in de achterbak ipv op de dissel en om half 6 reed Pieter met zijn Avant op de trailer weer naar huis. Een lange dag, en 70m3 zand gezeefd.

De volgende ochtend stond de Skidster verloren tussen de bergen gezeefd zand. Deze moesten allemaal nog terug verplaatst over de groentetuin; genoeg te doen de komende dagen!

 

Voorbereiden zeven

Het plan was dat ik met de Skidster een groot deel van het te zeven zand op een hoop zou gooien zodat we er, als de zeef zou staan, niet te veel mee zouden moeten rijden. Mooi bedacht, maar de praktijk was anders: de bodem was zo droog, dat ik het zand met de riek niet kon oppakken. Het liep als een zandloper tussen de tanden door... 

Daarbij was het ook best veel zand. Een grote kraan zou het in 10 minuten klaar hebben. Dus toch maar Van Rijbroek gebeld. Het was nog even spannend of ze op tijd zouden komen, maar nee, natuurlijk zijn ze er aan het eind van een werkdag.

Het oude kruidentuintje (links voor op de foto) bleek een hommelnest te huisvesten. Daar moesten we dus omheen graven.

En inderdaad, met een kwartiertje had Nick de voorbereidingen klaar...

Nu ligt er een enorme berg zand, werk aan de winkel morgen!

 

Rieken! Of zeven?

De grond waar de groentetuin gaat komen zit vol akkerwinde en brandnetel. Dat kunnen we daar niet hebben. Daarom zijn we een tijdje terug begonnen met het uitrieken van deze grond. We hebben intussen uitgezocht wat 'zeven' gaat inhouden en het is erg prijzig. Toch maar zelf rieken dus! 

Op sommige plekken zit er erg veel winde in de bodem. 

Als je met de riek een schep oppakt, dan zie je de dikke strengen al meteen zitten!

In de warme droogte maken we het terrein klaar om te rieken. Er moet een hoop zooi weg; van tijdelijk neergezet gereedschap tot een berg oude snippers op een zeil, blad, buis, nou ja, veel rommel dus nog.

Ik heb een parasol op de Skidster gezet zodat ik niet al te erg in de brandende zon sta. Ook voor Marleen is er een parasol, maar die geeft alleen in de ochtend schaduw.

Voordat we kunnen rieken moet eerst alle bovengronds rommel er af. Met de bosmaaier gemaaid om dat vervolgens weg te harken.

In het midden van de huidige groentetuin staat een paaltje met stroom en water. Ook deze moet uit de groentetuin. Daarvoor is het graafbakje op de Skidster heel geschikt!

We hebben nu ongeveer 1/5e van de tuin geriekt en dat gaat heel langzaam. Nu komen we op plekken waar veel meer gras staat, waardoor het rieken nog langzamer gaat. Misschien toch maar zeven? 

Ja, we gaan toch zeven. We vragen Pieter met zijn Avant (die kan wat hoger invoeren) en samen met de Skidster moeten we die hele groentetuin in een dag door de zeef gewerkt krijgen.