Afbreken coniferenhaag

Tussen de klussen in het voedselbos door (de laatste bomen planten en zo) was ik de coniferenhaag aan het omzagen. Snel voor het broedseizoen, anders kan het de hele zomer niet meer. 

Vanuit de groentetuin gezien staat er nog een groot deel van de haag overeind.

Omzagen, kleinzagen, snipperen en brandhout zagen.... 

Hoe verder de bomen naar achter, hoe slechter ze waren. Dode bomen, zelfs hangend in een andere boom, helemaal overwoekerd met klimop. Soms kwamen er mooi gevormde takken uit, die hebben we apart bewaard. Er moet nog ergens een lamp gemaakt... 

Er stond een mooie Jasmijn die hebben we verplant maar zonder de hele plant mee te nemen. Veel te groot en te rommelig. 

Inmiddels staat alleen de laatste conifeer er nog, en die mag blijven staan. Nu nog de twee hokjes afbreken (w.o. het kampvuurhout) zodat over een paar weken een graafmachine de oude leiding (die precies onder de coniferen loopt) kan uitgraven en een sleuf kan maken voor een nieuwe leiding. Deze leiding ligt er om het regenwater naar de sloot af te voeren. 
 

Familie-werkdag

Nog snel voor de familie langskwam de eerste poeren in de grond gezet (grondboor en Skidster) voor de frambozen-rekken. 

Bram kwam al snel en had zijn kleine afkortzaag meegenomen voor de dwarslatten van de rekken. Kjeld en Sonja waren inmiddels ook gearriveerd.  

Rond koffietijd kwamen Jan en Els langs en ook de kinderen schoven aan. 

 
Omdat we met ons allen zo hard aan het werk waren hebben we daar geen foto's van gemaakt: blad uitspreiden, wilgen 'wippen' verder aan de rekken. En de lunch voorbereiden natuurlijk! 

Bramenrek in aanbouw

Pennen in de grond om de spandraden aan vast te maken. 
 

Aan het eind van de dag waren de rekken klaar, veel blad uitgespreid en tevreden over een gezellige, nuttige dag!  

 

Frambozen

Frambozen zijn lekker, maar een vervelende eigenschap van deze planten is dat ze enorm woekeren. We willen wel frambozen, dus moeten we de planten met een wortelscherm binnen de perken houden. Graven dus! 

Maar eerst natuurlijk het plekje vrijmaken. Stapels balken, blokken hout, betonnen poeren, nog veel wilgjes.

De Skidster is daarvoor natuurlijk onze grote hulp! 

Wat een ruimte opeens! Er komt een lang frambozenrek voor doordragende fambozen en een aantal kleinere rekken voor wat meer bijzondere soorten. Op deze plek komen de doordragende. 

En hier komen de 3 kortere stukken. Het eerste stuk graven deed ik met de Skidster. Die graaft makkelijk door de harde graslaag heen. Met de hand een stuk dieper graven om de 50/55cm te halen. Omdat het grondwater opeens toch omhoog is gekomen, liepen de sleuven snel onder. Mooi te zien hoe scheef de akker hier ligt. 

Om verder te kunnen werken moest ik eerst met de pomp het meeste water wegpompen.

 
Daarna kon de folie er in. Bij het eerste vak heb ik de verbinding gemaakt nadat ik de folie in het gat had zitten. Dan weet je precies waar de verbinding moet komen, maar het maken van de verbinding in een gegraven gat met water onderin...? 

Daarna ben ik gaan aftekenen om de verbinding naast het gat te maken. Dat werkte wel prima. 

Dan kan de folie in het gat en voorzichtig aan beide kanten tegelijk vullen. 

Doordat er zoveel zand ligt is het best lastig te zien hoe hoog te folie moet komen. Ik kwam er achter dat 1 hoek echt te laag zat, maar ik kreeg de folie niet makkelijk wat omhoog getrokken. Ook niet met lijmklemmen en een hefboom... Nou, dan graven we straks de omgeving wel een beetje af. 

Het grondwerk is klaar: nu de palen er in! 

 

Zaairolletjes

Voorzaaien deden we voorheen in zaaibakken. Deze dunne plastic vormen hebben 3x3cm ruimte voor elk plantje. Maar omdat ze nogal ondiep zijn drogen ze heel snel uit. Een keer vergeten water te geven en je hele bakje is in een woestijn veranderd. 

Marleen had op internet voorbeelden gezien van zaairolletjes. DPC-folie (in de bouw gebruikt om kozijnen en zo tochtdicht in muren te zetten) en handvochtige zaaigrond. Je maakt er een soort sushi van waarna je er zaadjes in doet. Je hebt weinig potgrond nodig, de planten kunnen diep wortelen en ze drogen mede daardoor minder snel uit. 

Bij het maken van zo'n rolletje valt het zand er makkelijk aan beide zijkanten uit. Maar niet bij Marleen: zij heeft een oude bakgoot die precies de goede breedte heeft. Daardoor kan het zand niet weg. 

 

Sushi bind je vast met zeewier, Marleen gebruik ijzerdraad. Je hoeft de rolletjes niet te eten namelijk.  

 
Na het binden van de rolletjes kunnen ze op hun kant in een lage bak. Zaadjes er in, soms een beetje vermiculiet er over (lichtkiemers), andere gewoon onder het zand.  

Als de plantjes groot genoeg zijn, rol je het rolletje open en je haalt de planten er zo uit. Een paar nog niet groot genoeg? Dan laat je die zitten en rol je het weer op. 

 

Nieuwe scharnieren voor de Skidster

De scharnieren van de Skidster kregen meer en meer speling, en daar heb je steeds meer en meer last van. Uiteindelijk komt er toch een moment dat je besluit dat het gefixt moet. Niet alleen nieuwe pennen, maar (helaas) ook een nieuw 'gereedschap-opname-bord'. Dat is het uiteinde van de giek waar je de gereedschappen aan hangt. Hier zitten ook wat scharnieren op, en eentje ervan was zo ver uitgelubberd dat dat niet meer gemaakt kon worden. 

 

 Het was nog best wat werk om alle pennen er uit te halen, de gaten schoon te maken, nieuwe kunststof bussen er in (aan het rechter uiteinde van de balk waar 'Skidster' op staat zie je zo'n bus zitten) die eerst afgedraaid moesten worden omdat ze er echt niet in gingen... Slangen loshalen, met spanbanden de giek-delen in positie gehangen, pennen die toch niet passen.  

De oude bus is helemaal vervormd! Rechts een nieuwe. Overigens waren er een paar bussen al helemaal doorgesleten. Gelukkig niet zo erg dat het staal ging uitlubberen. Op dat ene scharnier na dan. 

Klus geklaard: de giek en het gereedschap beweegt nagenoeg spelingsvrij! Wat een verbetering!