De varkens hebben in de punt een paar maanden kunnen wroeten, poepen en plassen. De grond is lang nog flink drassig geweest, maar nu het een paar weken droog (nah, droger) was kon de Skidster er overheen om het vlak te maken.
Met een riek heb ik de grootste bulten naar de diepste kuilen gebracht. Daarna wilde ik er met een pallet overheen om lekker te vlakken, maar dat werkte niet zo goed. De grond was te hard, de pallet schoof er gewoon overheen.
Pas toen ik een tiental lange, dikke schroeven aan de onderkant van de pallet liet uitsteken werkte het vlakken uitstekend. (zou dat woord daar vandaan komen?) De schroeven braken de toplaag los en de pallet schoof het door naar de gaten.
Marleen had nog twee bakjes met pootaardappels over, dus die hebben we hier neergezet.
Hier zie je de vlakgeschoven grond nog een keer.
Marleen heeft dit vlak ingezaaid met een mengsel van allerlei bloemen. Om dat een beetje overzichtelijk te kunnen indelen heeft ze met wat banboestokken een indeling neergelegd.
Toch nog even de appel gerooid die helemaal in de punt stond; deze groeide niet goed, gaf veel waterlot en weinig appels. Nu geen enkel meer.
De varkens hebben de bloesems en schors heerlijk opgepeuzeld. Dat gaat trouwens heel grappig; het eerste uur ligt die stapel er zonder dat er een varken naar om kijk. Een half uur later besluit er 1 varken om de bloesems te proberen. Kennelijk waren ze heel lekker, want dit beest begon verwoed te eten. Het volgende moment verdringen de 15 andere varkens zich rond de stapel om er ook bij te kunnen...
Update: een paar dagen later heeft het flink geregend. Grote plassen geven aan dat de grond nog potdicht zit.
