Rek voor de broodbakmachine

Zo'n groot apparaat dat lelijk op het aanrecht staat. Maar toch elke dag gebruikt wordt: de broodbakmachine. We hebben er een aparte kast voor gemaakt.

Ladescharnieren zorgen er voor dat de plank waar de machine op staat een heel eind naar voren kan. Hierdoor kan de klep van de broodbakmachine ver genoeg open om het bakblik er in- en uit te halen. Als de machine klaar is met bakken schuif je hem zo in de kast. 

Eronder ligt de broodsnij-plank-met-kruimelopvang. Waar het broodmes aan de zijkant aan vast zit. Reuze handig en mooi weggewerkt. 

 Nu nog fatsoenlijk licht boven het aanrecht. Is besteld, maar al maanden onderweg.. 

Kookplaat

Ondanks alle op lekken gecontroleerde gas-koppelingen ontstonden er laatst toch wat vreemde kortstondige vlammen achter het gasfornuis. We vermoedden dat het te maken had met het niet helemaal goed afsluiten van de bovenplaat, maar dat zou betekenen dat er toch ergens gas lekt (tijdens het branden van een pit). Het vertrouwen in dit oude ding was weg. Hatsikedee, weg er mee!

En toen konden we niet koken! Een nieuwe propaangas-kookplaat kopen bleek lastig. Gas gaat er uit, en propaan al helemaal. Er waren wel geschikte kookplaten, maar die hadden een levertijd van een aantal dagen.

Flip adviseerde om naar De Wit (Schijndel :-) ) te gaan en daar een tijdelijke 2-pits kookplaat te kopen zoals in campers gebruikt. Dat was eigenlijk wel een heel goed idee. Daar aangekomen bleken ze een heel mooie 4-pits te hebben, gewoon op voorraad... 

Dus een uurtje later konden we weer koken, met een heel veilige, heel luxe kookplaat. Soms zijn problemen heel snel opgelost!

Strippen van de keuken

We proberen het oude huis zo 'kaal' als mogelijk te maken zodat de sloop snel en schoon verloopt. Zoveel mogelijk niet-stenen materialen er uit dus! Het plafond, de schroten, electra, het ging er allemaal uit. En we worden er steeds handiger in!

Ook steef helpt lekker mee. Hier trekt hij de omkasting van het kozijn naar de bijkeuken weg. Er verschijnt een zwartgeblakerd kozijn...

Ook de koof van de schouw bezweek onder Steefs breekijzer. Er verscheen een prachtige oude houten balk.

Deze balk is vast veel ouder dan het huis. Er zitten nog oude houtverbindingen in.

Deze zat aan de onderkant. Je ziet de stenen van de schouw door het gat heen.

En zo gaan we kamer voor kamer af.

 

Keukenblok weer op z'n plek

Omdat de vloer van de keuken klaar is, kan het tijdelijke keukenblok weer terug op z'n plek, en daardoor komt er ruimte om wat kasten neer te zetten in de woonkamer. 

Hier staat het keukenblokje nog in de woonkamer. Voorzichtig de keuken in getild en waterpas gesteld. De stekker van de over kon niet zomaar langs een versteviging van het achterpaneel, dat was wel even wat werk. Maar verder stond het hele keukenblok snel op z'n plek.

Iemand had nog een metalen 'koof' over voor de afzuigkap. Deze heb ik wat verbouwd zodat de buis van de afvoer er uit kan en dat het er toch nog een beetje fatsoenlijk uit ziet. De originele koof hebben we natuurlijk ook, maar die hou ik heel voor de uiteindelijke afzuiging.

 

Tijdelijk fornuis

Omdat we in het nieuwe huis nog geen houtfornuis hebben, gaan we tijdelijk op propaan koken. Peter heeft een oude keuken (1997) in Loon op Zand opgehaald en verbouwd tot tijdelijk kookeiland.

We hadden nog een oven bewaard van de keukens die we een paar jaar geleden hebben opgehaald (voor de panelen) en deze komt onder de kookplaat. Natuurlijk was de oven 2cm dieper dan het kastje, dus de achterplaat moest opgeschoven...

Aan de zijkant komt de fles propaan. Er zijn veel regels voor de opslag van propaan en de plaatsing van de tank, maar voor de kleinste maat (<10kg) gelden die niet. Toch gaan we ons wel houden aan veel regels voor grotere flessen, zoals de kast van binnen bekleden met onbrandbaar materiaal en ventilatie.

Inmiddels is het gas van de units afgehaald, dus de kookplaat uit de keuken (aangepast voor propaan) zit nu in het kookeiland. 

Het was even zoeken naar aansluitspul voor de gasfles naar het kookeiland. Uiteindelijk bleek de camperwinkel De Wit in het dorp alles te hebben dat ik nodig had. Maar toch bleek het niet te werken. Ik moest een slangpilaar (zie foto) aan de achterkant op een stukje schroefdraad schroeven, maar daarvoor was te weinig ruimte. De bouwmarkt had geen geschikte koppelingen. Als laatste redmiddel heb ik de kookplaat open geschroefd in de hoop dat ik die koppeling er uit kon halen. En dat bleek eenvoudig te kunnen!

Het onderdeel kon er af, de slangpilaar er op geschroefd en het geheel kon weer in de kookplaat vastgezet. Alles lekvrij gecontroleerd en het zaakje kon weer dicht.

Om de kookplaat vast te zetten zitten er klemmen onder die het aanrecht vastpakken. Maar daarvoor moest er wel eerst een stukje kast weg (5x).

De laatste spannende stap was of de gasslang wel langs de over zou passen. Maar dat ging gelukkig heel makkelijk.

En alles werkt nu! 

De komende dagen blijft de kookplaat in de keuken van de units zodat we daar kunnen koken. Maar ze zal snel in het nieuwe huis staan!

Vloer in de keuken maken!

Vandaag gaat een lange dag worden; een vloer maken die drie ruimtes bestrijkt. Eerst nog snel de laatste voorbereidingen gedaan, waaronder de plinten afplakken. 

Buiten lag zand in de aanhanger. De cementmolen hebben we er naast gezet en daar de cementfabriek opgebouwd. 

Peter schepte de cement op de vloer en met de 'rei-op-rolletjes' kon hij deze makkelijk op dikte vegen. Daarna met een vlakke rei op een stok nog iets vlakker vegen. Als Ferry al klaar was met de aanmaak van de volgende kuip cement (met super-plastificeer van de betoncentrale) sprong hij bij.

Voor het maken van deze foto stond Marleen op het bruggetje. Dat bruggetje was nodig om nog bij de trap te kunnen komen.

Bij elke vloer die we hebben gelegd vond Moesje het nodig om door de natte cement te lopen. Ferry had het snel in de gaten, mepte Moesje weg van de nieuwe vloer en viel door deze snelle beweging zelf in de natte cement... Gelukkig hebben we de foto's nog.

Iets voor half twaalf was de hele vloer gevuld en vlak gemaakt. Wachten op het moment om te schuren!

Erik kwam langs om een lijstje te maken voor de onderdelen voor het ophangen van de geiser en we hebben geprobeerd de meterkast open te maken, wat gek genoeg niet gelukt is. En toen was het opeens hoog tijd om te schuren!

De troffelmachine deed het heel goed. Gewoon rustig in verschoven banen van links naar rechts bewegen en even later zijn als kuiltjes gevuld met de bulten.

De cement is niet stevig genoeg om er over te lopen. Ik zit op perspex platen om de druk te verdelen. Die moeten wel steeds verplaatst, minstens evenveel werk als het schuren zelf.

Toen de hele vloer vlak was, heb ik de kleurpoeder er in gewerkt. Een deel cement met een deel gele pigment in een kruidenpotje en strooien maar! Beetje vocht er bij en weer schuren. De kleur wordt zo in de bovenste 2mm gewerkt.

Direct na het schuren met de spaan vlak strijken. Vrij snel al was de hal af. Lekker geel!

En door naar de bijkeuken en de keuken. Er ontstaan verschillen in structuur door nattere/drogere plekken en meer of minder cement er bij. Daar kun je een beetje mee spelen kwam ik achter. Dus op het laatst nog een rondje met de hand schuren op plekken waar er te grote vegen of te weinig cement zat. Om half 11 was het klaar. Lange dag, zoals voorspeld! Verdiend met een wijntje in de hottub.

 Als de vloer goed hard is (over een week of zo) kan ik met de polijstmachine de ergste ruwe plekken glad maken. Dan komt er nog een laagje cement/kleurpoeder op om de kleine gaatjes te dichten. Als de kleur anders is dan de gele vloer kun je heel mooie effecten krijgen.

Planken voor in de keuken

Boven het aanrecht moet een plankje komen voor de kruiden. Dat plankje wilden we rond de hoekkast laten lopen. En ook waren er nog soort driehoekige planken nodig voor in die hoekkast. Ik zal eerst het eindresultaat laten zien zodat u weet om welke planken het gaat.

Ik was begonnen met het linker deel, een lange rechte plank met 4 vertikale zijkanten. Toen ik deze wilde ophangen, bleek alles krom en scheef te zijn. Hoe kan dat nu? Nou, de afkortzaag stond niet helemaal goed haaks afgesteld na de verhuizing naar de container...

Die konden dus opnieuw gemaakt. Schaven, schaven, op breedte zagen en op lengte, en vervolgens de hapjes (rechts) er uit. 

Daarna de planken die om de hoek heen lopen. Eerst een mal gemaakt, want deze vorm is te ingewikkeld om zo op maat te maken. Het tweede plankje heb ik drie keer gemaakt voor het goed was; 1x een verkeerde vorm rond de paal uitgezaagd, 1x bleek de plank zo krom uit de lijmmal te komen (ook de schaaf stond niet helemaal haaks) dat er niets mee te beginnen was. Ze zijn mooi geworden, daar gaat het om. 

Dan drie legplanken voor in deze kast; ook eerst een mal gemaakt. De contourmal deed weer goed werk.

Hout schaven en er de mallen mee vullen.

Dan deze aan elkaar lijmen, de mal overtrekken, op maat zagen (en dan nog 5x een beetje bijwerken...) en schuren. Pallethout kan zo mooi zijn!

Inmiddels heeft Marleen ze gevernist en zitten ze vast op/aan de keukenkasten.

Afwerken aanrechtblad keuken

Na het polijsten van het aanrechtblad verdween er helaas wat van het lichte geel. Het hele blad werd er te saai bruingeel van. Na wat proefjes met gekleurde olie bleek dat niet veel (zeg maar 'niets') te doen. 

In de hoop dat er genoeg kleine gaatjes/kiertjes in het blad zouden zitten heb ik nog een cement-pigment mengsel in het (vochtige) blad gewreven. Om het uitharden goed te laten verlopen heb ik alles met folie ingepakt. Dan blijft de cement lang vochtig en kan rustig uitharden.

 

Dat zag er prachtig uit na het weghalen van de folie! Het meeste kon je er echter zo vanaf poetsen. Ik was bang dat het niet genoeg in het blad getrokken zou zijn, maar het viel mee. En dus kon ik het blad eindelijk oliën!

Aanrechtbladen polijsten (1)

De pads om beton mee te polijsten (er zitten diamantjes in) zijn binnen. Daarom had ik een polijstmachine gehuurd, eentje waarmee ik eerder de slaapkamervloer vlakgeslepen had. Dat vlakslijpen deed hij prima, maar om mee te polijsten draaide ie veeeel te hard. Er schoot een pad los, die kwam tegen mijn been en dat voel ik nog steeds... 

Gelukkig had ik ook meteen een stift besteld waarmee je de pads op een boormachine kan zetten en dat werkte heel goed. 

Het eerste proefje was met de diamant-slijpschijf. Gewoon kijken wat er gebeurde. Nou, dat ging ook veel te hard. Maar de happen die er uit waren geslepen waren een goede oefenplek om de polijst-pads uit te proberen. 

Je kan er oneffenheden mee vlak krijgen, de kleur verandert er wel door, er verdwijnen ook wat vlekken, maar er komen weer andere vlekken bij. En het wordt spiegelglad. Al met al helemaal niet verkeerd!

Dan komt het echte werk! Zowiezo moet het hele oppervlak gepolijst om het mooi glad te maken, maar vooral bij de drie naden moeten er wat oneffenheden weg.

Nou, dat lukt heel aardig! Wel verandert de kleur een beetje, maar dat kun je op meerdere plekken doen om het niet te laten storen. (Op de foto hierboven is de steen droog, dan wordt 'ie wat wittig. Als de olie er op zit komt de diepgele kleur weer boven.

Het slijpen die je een beetje nat. Niet te nat, want dat spattert door de hele keuken. Dat geeft hele mooie patronen van vocht waarin slijpsel zit.

De stuuklaag, het hout en vooral je werkkleding worden erg nat door weggeslingerde waterdruppels. Bescherming is een must! Geregeld het slijpsel met een doek opvegen en uitspoelen, dan weer natmaken en door...! 

Met de boormachine gaat het wel, maar niet zo fijn. Hij gaat snel wiebelen omdat je hem niet stevige genoeg kan vasthouden. Op Marktplaats ben ik bezig een echte polijstmachine te komen, dus misschien laat ik het slijpen de komende dagen even links liggen.

Aanrecht gelegd

De Skidster kan door de opening van de woonkamer naar de keuken, dus dat leek me een goed gereedschap om die platen op hun plek te leggen.

Met twee spanbanden, een balk en een stropje kon ik de platen mooi horizontaal oppakken. Het hoekpaneel kon zo zelfs helemaal op z'n plek gelegd.

Het lichtere maar fragielere paneel met de uitsparing voor de spoelbak kon ik op dezelfde manier oppakken, maar niet helemaal op z'n plek leggen.

Toch was dat makkelijker dan ik had ingeschat. Met een potkrikje op een paaltje kan je de plaat net iets optillen, waarna je hem eenvoudig kan verschuiven. Elke 10cm het paaltje verzetten en zo lag 'ie in een paar minuten op z'n plek.

Toen kwam het afstellen: deze plaat is iets krom en de aansluiting met de hoekplaat moet natuurlijk wel glad zijn!

Zo heb ik overal met de potkrik de plaat op hoogte gezet en met wiggetjes op hoogte gehouden. Uiteindelijk lag het best heel erg aardig! 

Daarna heb ik de rand tussen de twee platen van kit voorzien en ze definitief op hun plek gelegd. Waterdicht, en best mooi vlak.

Hierna heb ik de zijkanten (waar toch best wat belletjes en bellen zaten) aangepakt met een iets dikker cement-papje. Het wordt steeds mooier!

Toch zijn er twee plekken die echt nog wel vlakker mogen. Ik heb diamant-schuurpads besteld en huur ergens komende week de vlakslijper van Boels voor de laatste afwerking. Daarna kan de olie er op en de spoelbak (die prachtig past!) er in.

Aanrecht uit de mallen

Na een paar weken drogen zijn de bladen hard genoeg om ze uit de mallen te halen. Spannend! Met kerst eerst het kleinste steentje. Dat zag er prima uit, al bleek het naadje dat halverwege deze plank liep, toch erg goed zichtbaar. Ik had namelijk geen zin om een hele nieuwe plank aan te snijden voor zo'n klein stukje aanrecht...

Daarna heb ik met Daaf de grote bladen omgedraaid (spannend hoe sterk ze zijn) en konden de platen er af (spannend hoe de kleuren uitvallen). 

Het resultaat was best goed, maar niet onverdeeld succesvol. Er zat, ondanks dat we zorgvuldig gewerkt hebben, toch best wat verschil in kleur en textuur tussen de platen. Het spoelbakken-deel was mooi van kleur, maar had best wat belletjes. De verlaging vlak voor de spoelbak was gestreept en de hele plaat was niet helemaal vlak (10mm van links naar rechts). De hoekplaat had geen bellen, maar wel grove vegen in de kleuren. Dat zag er uit alsof het sporen van het invetten waren. Het paneel rechts er van was prima, behalve wat belletjes. De de laatste was ook niet helemaal vlak en had een naadje.

Met eerst schuren en daarna een gekleurd cementpapje inwerken werden de kleuren beter en verdwenen de meeste belletjes. 

Nog wat laatste verstevigingen in de kastjes en dan kunnen ze op hun plek, die zware loeders!