Stam perenboom zagen

De stam van de perenboom die we in het voorjaar hebben moeten omzagen lag sindsdien te wachten op transport naar de zagerij. Dat kwam deels door tijdgebrek, deels doordat ik niet goed wist hoe ik de 500kg zware stam op de aanhanger moest krijgen.

Vanwege het prachtige weer besloot ik te proberen of ik de stam met de lier op de aanhanger kon rollen, over twee dikke balken heen. De lierkabel zit links aan de aan de aanhanger vast, loopt over de aanhanger heen, onder de stam door, om de stam heen en dan via de bovenkant van de stam naar de lier (die ook links aan de aanhanger vastzit). Zo kun je met halve kracht op de lier de stam rollen. 

Nou, dat ging appeltje eitje.

Met spanbanden de stam precies in het midden gesjord en vastgezet. 

Zaterdagochtend ben ik naar de zagerij gereden, Harold van Druenen in Schaijk. De peer is in schrijven van 5cm gezaagd om er, na drogen, een tafelblad van te maken.

Het is altijd spannend of er nog spijkers in de boom zitten; daar kan de zaag namelijk niet tegen, en de kosten zijn voor de eigenaar van de stam....

Geen spijker, maar wel een steentje in de bast. Met hetzelfde effect... De zaag gaat er niet meer vlak doorheen en maakt krassen. Ook zie je dat de 'voeding' (het aantal mm hout per omwenteling van de lintzaag) flink naar beneden gaat. Afijn, nieuwe zaag er op en verder waren er geen obstakels.

Het resultaat: 6 mooie planken. Ze moeten 2,5 jaar drogen (waarvan de laatste paar maanden binnen) om krimpvrij te bewerken. De stapel ligt nu op de punt, op een zeil met betonnen palen als fundament. Mooi vlak, en een metalen dakplaat eroverheen tegen de regen.

Afscheid van de perenboom

Vandaag hebben we afscheid genomen van onze perenboom.

 

Tijdens de laatste storm zagen we dat de kluit van de peer die naast de units staat, beweegt als het hard waait. Bij elke storm stabiliseer ik deze boom met touwen of met de lier, want als er iets mee gebeurt, dan blijft er niet veel van de units over...

Sinds twee jaar groeien er bundelzwammen rond de stamvoet. Bundelzwam tast de wortels aan (waardoor de stabiliteit in het geding komt), maar dat hoeft niet.

Maar goed, de laatste storm liet ons zien dat de hele kluit bewoog toen de boom in de touwen hing, en dat is niet verantwoord meer om hem te laten staan. Hij moest er uit. 

Om ruimte te maken heb ik eerst het klimrek weggehaald. De kinderen gebruiken het niet meer, dus opgeruimd staat netjes. De kettingtakel met driepoot deed weer goed dienst!

Op donderdag is Erik komen helpen om met behulp van een 'zip-lijn' de boom af te breken en de takken in de tuin te laten glijden. Op de foto hieronder zie je iets rechtsboven de schommel een tak hangen die schuin richting het gras glijdt.

De 'ziplijn' is een lijn die van de boom schuin naar de grond loopt, vastgezet aan een andere boom. Voor ik een tak afzaag, verbind ik de tak met een stropje (rood) en een haak aan deze schuine lijn. Als de tak is afgezaagd, dan 'zipt' de tak langs de lijn naar beneden. Hij komt een aantal meter naast de boom op de grond terecht, afhankelijk hoe strak Erik de lijn spant.

En zo halen we tak voor tak van de boom af. Om de 10 takken moeten alle stropjes-met-haken weer naar boven getakeld, zodat er weer gezipt kan worden.

Hier staat Erik op de grond. De ziplijn zit vast aan de bloeiende kers, de lijn loopt mooi tussen de schommel en het glijbaanhuisje door.

Voor de laatste keer een foto van het huis vanuit deze hoek...

Daarna al blokken zagend naar beneden gewerkt. De eerste blokken zijn ook de tuin in 'gezipt', tot ze te zwaar werden.

Daarna de stam geveld. Doordat er een vlierstruik vlak naast de boom stond, kon ik niet zo heel goed mikken (er was amper ruimte voor de zaag) dus hij landde een meter te veel naar rechts. Niet zo erg, al zijn er wat meer planten geplet dan de bedoeling. En naast te blokken hout die we hadden neergelegd om de klap op te vangen.

Met de kettingtakel heb ik de stam opgetild (eerst de ene kant, daarna de andere) om er balken onder te leggen. Daarna kon ik de stam over de planten heen het gras op trekken (met behulp van de ziplijn die er nog lag :-) ). De mallejan zou deze stam moeten kunnen tillen, dat gaan we morgen zien.

Aan de stronk was weinig te zien. Nu maakt een peer geen zichtbaar kernhout, en ook afgrendelingen zijn moeilijk te zien. De nieuwe dode takken in de top geven aan dat er in elk geval met de wortels eea mis is, en die wortels hebben laten zien dat de stabiliteit niet meer voldoende is. Wellicht, als de stronk over een weekje droog is, dat ik meer kan zien. In elk geval kunnen de bundelzwammetjes nu ongehinderd dooreten!

Storm!

Twee stormen achter elkaar. In de nacht van woendag op donderdag de eerste, en vrijdagmiddag de tweede, Eunice. Vooral deze laatste zou met stevige windstoten een gemeen exemplaar kunnen zijn. De voorspellingen gaven 7Bf aan, en dat is flink maar niet extreem. 

De kinderen logeerden toevallig bij opa en oma, en zij stelden voor om ze pas na de storm, op zaterdag ochtend, terug te brengen. Fantastisch! Dan hoeven we niet vlak voor of tijdens de storm te rijden. 

Een groot deel van de dag zijn we bezig geweest met het windklaar maken van het terrein. De perenboom met twee sterke lijnen vastgezet (we vertrouwen deze boom al langer niet meer zo erg). De veranda heeft geen vloer meer die veel stevigheid gaf, dus we hebben 3 van de 6 dakbalken met spanbanden aan een in de grond gemept paaltje vastgezet. Kom maar op! 

Klokslag 2u begon het enorm te waaien, en in de uren die volgden werd de wind alleen maar sterker. Ik zag een spar naast de container als een luciferhoutje afbreken en toen ik ging kijken bleek het de tweede boom te zijn. 

Marleen riep me rond half 5 naar binnen. Het leek er op dat de kluit van de peer, ondanks de tuidraden, toch bewoog. Terwijl we daar naar keken zwol de wind nog verder aan, er kwam een fluittoon bij en toen begon de hele unit te trillen. De dakplaten woeien er met een donderend geraas vanaf. De schoorsteen werd naar boven getrokken en de kachelpijp viel op de grond, boven op de drinkemmer van de poezen die meteen omviel. Rookwolken in de woonkamer, want de kachel was aan... 

 
Raampjes open (het woei wel lekker door...) en het brandende hout op een ovenplaat gelegd om het naar buiten te brengen. Daarna de gloeiende kooltjes op dezelfde manier naar buiten. Nadat de ergste rommel was opgeruimd zijn we een rondje op het terrein gaan lopen, het was nog licht genoeg. Een derde boom in de coniferenhaag was op de pizzaoven terechtgekomen. De overkapping was voor de zoveelste keer gevloerd. Meteen zoveel mogelijk gestabiliseerd en toen dat klaar was zijn we naar het nieuwe huis gegaan om daar de storm verder uit te zitten. Borrel mee en pizza in de oven. 

De veranda zat nog goed vast door die spanbanden, maar doordat het hoofddak met balken en al weggewaaid was, was het verandadak wel beschadigd.

Het zag er wat vreemd uit, maar we hadden er nog niet over nagedacht wat er voor iets spectaculairs er gebeurd was...

Een deel van de platen en balken waren naast de units gevallen. Daar gaan de kippen op stok, en inderdaad, een lief bruin tam hennetje was onder een balk terechtgekomen...

Een deel van de platen lagen helemaal in de hoek van de kippenren, zeker 30 meter van de units af.

Het werd donker en de wind nam iets in kracht af. We besloten de boel de boel te laten en in het nieuwe huis de storm uit te zitten.

Borreltje (die hadden we wel verdiend) en een makkelijke pizza in de oven van de units.Vroeg naar bed, morgen veel te doen! Want er komen nog twee stormen en veel, heel veel regen. De dakplaten moeten er echt op, want het bitumen dak onder deze platen is zo lek als een mandje...

Perenoogst

Ondanks de warme en vochtige zomer viel de perenoogst erg tegen. De bloei was matig en dat is waarschijnlijk een gevolg van de hitte en droogte van vorig jaar: beschadigde en uitgedroogde bloemknoppen.

 
Het plukken van de peren was dan ook zo gedaan en met 40Kg hield het op. 

Zoals elk jaar een foto van het nieuwe huis vanuit de perenboom. 

2019:

 

 

 2016

Vlierbloesemwijn

De twee tonnen die op de piano stonden, waren uitgebubbeld, dus om ruimte te maken voor de peren-wijn moesten ze hoognodig in flessen geleegd. 

We hadden natuurlijk geregeld geproefd, dus we wisten al hoe lekker het geworden was. Maar de aanblik gaf andere associaties.

De emmers hebben een kraantje, heel handig voor de meeste liters. Maar voor het laatste beetje hebben we toch de hevel gebruikt.

Had ik al gezegd dat er twee emmers stonden?

Mooie etiketten geprint, en we kunnen er weer een jaartje tegen.