Pomp-perikelen

We hebben een grondwaterput van 6 meter diep. Dat is niet heel veel, maar zoveel water hebben we niet nodig. Nu is door de aanhoudende droogte het grondwaterpeil gezakt tot ongeveer 2m onder peil (in de winter ca 0.8m onder peil). Het gevolg is dat onze (eigenlijk veel te zware) pomp nu geen water meer uit de put krijgt. De eerste minuut gaat het nog wel, maar daarna komt er geen water meer uit de draaiende pomp, hoe lang die ook aan staat. 

Helaas! 

Maar toch hebben we nu nog water nodig; het is echt gort droog, zelfs wat oudere bomen laten zien het moeilijk te hebben. Als ik heel langzaam water uit de put pomp, dan moet het toch kunnen? 

Ik kocht een klein drinkwaterpompje, een slang en een trafo, maar het bleek veel lastiger te zijn dan ik dacht: het pompje moet niet te diep in het water, niet te hoog, mee kunnen bewegen, maar het slangetje dan? En de stroom?

Omdat ik voor de notenboom voor het huis DIRECT veel water nodig had, besloot ik toch de pomp te gebruiken. Steeds 10 seconden aan (dan spuit het water er uit!) en dan een halve minuut uit. En dat werkte! Dat kwam vooral omdat na 10 seconden draaien er zoveel lucht in de rotor kwam dat de zuigkracht weg viel en dat herstelt zich pas als de motor even uit staat. Dan kunnen de luchtbelletjes naar boven en zit er weer puur water in de rotor en zuigt 'ie weer goed. Op deze manier kreeg ik in een kwartiertje 500 liter water uit de put, lekker voor de noot! 

 

Bart kwam aan met een domotica-schakelaar die je (met wifi) kan programmeren. Deze staat nu op "10 seconden aan, 30 seconden uit" en op deze manier werkt de pomp/put beter dan ooit! 

 

De slang die naar het watervat loopt gaat eerst een meter omhoog om genoeg ruimte te geven voor de luchtbelletjes. Volgend jaar geen zorgen meer!  

 

Droog, droog, droog... Maar de 50.000 wilgjes doen het allemaal, evenals de aangewaaide pioniers, zonder ze water te geven. De aangeplante bomen doen het vanwege de vele gieters die er in de afgelopen maanden zijn gegeven. Het watergeven werkt prima met de IBC-vaten. 

IBC-vaten inpakken en takkenril

Sonja, Kjeld en Bram kwamen op zaterdag ochtend (7:45!) langs om ons een flinke ochtend te komen helpen. Ik had het inpakken van de IBC-vaten voorbereid, Marleen had het maken van een takkenril voorbereid. 

Bram begon met het zagen van de planken van de oude schutting van Flip en Agnes, Kjeld spijkerde er panelen van die Peter rond de IBC-vaten in elkaar zette.

Het eerste vat was even puzzelen hoe je ze op z'n plek kreeg en hield tijdens het in elkaar zetten. Er moesten kleine blokjes aan de binnenkant van de panelen om ze zorgen dat ze op hoogte bleven. En een gat voor de kraan natuurlijk. 

Marleen en Sonja begonnen aan de takkenril-met-doorgang door een van de vele stammen die te dik zijn om te kloven te gebruiken.

Agnes kwam nog even langs, met paaseieren.

De ril is heel bijzonder geworden! Twee grote schijven hout maken samen een mooie doorgang.

De vaten staan nu heel natuurlijk in het veld in plaats van zo opzichtig 'industrieel'.

Het bovenste vat vul ik vanuit ons handgemaakte grondwaterputje. Er komt niet veel water uit; een halve kuub per uur. Als het vat vol is, stroomt het via een leiding 'over' in het vat er onder.

De slangen hangen nu aan deze vaten, maar misschien haal ik ze er weer af omdat het er best rommelig uit ziet. En dat was precies niet de bedoeling...