In Wijbosch wonen we in ons low tech, low budget strobalen huis dat we in ruim 9 jaar hebben gebouwd. We zijn nu bezig om de permacultuur groentetuin en voedselbos in te richten en aan te planten.
Rozen kunnen ook heel lekker woekeren. Liever niet! Dus weer folie ingraven.
We hadden de rozen eerst wat lang in de regenton gelegd (verdronken?) en daarna te lang geen water gegeven (verdroogd?). Blad er over, we gaan het wel zien. Over het algemeen heel sterk spul, dus het komt er vast bovenop.
Ondertussen wordt er af en toe flink wilgen gewipt.
We kennen allemaal de kiwi: lekkere vrucht, maar de schil is niet te eten. De kiwibes is even lekker als de kiwi, maar dan gewoon met schil te eten. En ze komen in grote hoeveelheden van de struiken af. Ze hebben wel een klimrek nodig.
Dus we maken een klimrek, van trampolines. Eerst worteldoek op de grond, snippers er over en zijkanten van wilgenstammen.
Met 2 grote en 1 kleinere trampoline heb ik 6 bogen gemaakt. Beide zijkanten verlengd met poten. Met de palenboor gaten gemaakt en de bogen konden in de grond.
Toen vele verlengsnoeren aan elkaar gemaakt om het lasapparaat van stroom te voorzien. Door de weerstand van al die kabels bleef er maar weinig spanning over om mee te lassen, een extra handicap.
Van best koud sloeg het weer opeens om naar bijzonder warm voor de tijd van het jaar. Maar dat zorgde er wel voor dat we echt lekker buiten aan de slag konden. Zo hebben we hier het aardappelveld gefreesd en deels gevuld met groenten.
Eindelijk het "Frans Lammers-bosje" aangelegd. Deze bomen stonden in het decor van de premiere van de Netflix "Ferry-de-serie"-serie, en bleven na afloop over. De buurtjes, die meegebouwd hebben aan het decor hebben ze na afloop meegenomen. We hadden toen niet veel tijd dus hebben we ze in de kippenwei gezet. Daar hebben ze de droge zomer net-aan overleefd, maar nu staan ze op hun plek bij de ingang aan de Veghelsedijk.
Op 0:0:23 zie je een paar van de 'bumpkes' staan op het filmpje dat Omroep Brabant maakte van het "fiske mee bier en pilluh".
Nog een stukje groentetuin: de boerenkolen van het afgelopen seizoen (waar we nog geregeld van eten) en de nieuwe uien en preien voor komend jaar.
Nog snel voor de familie langskwam de eerste poeren in de grond gezet (grondboor en Skidster) voor de frambozen-rekken.
Bram kwam al snel en had zijn kleine afkortzaag meegenomen voor de dwarslatten van de rekken. Kjeld en Sonja waren inmiddels ook gearriveerd.
Omdat we met ons allen zo hard aan het werk waren hebben we daar geen foto's van gemaakt: blad uitspreiden, wilgen 'wippen' verder aan de rekken. En de lunch voorbereiden natuurlijk!
Pennen in de grond om de spandraden aan vast te maken.
Aan het eind van de dag waren de rekken klaar, veel blad uitgespreid en tevreden over een gezellige, nuttige dag!
We hebben een miljoen wilgjes in het voedselbos. Dat is fijn, omdat deze boompjes de vorming van een bosbodem flink versnellen. Maar het zijn er echt te veel...
Om ze te dunnen trekken we er een groot deel uit. Maar ze zitten al snel te vast om ze met de hand uit de grond te trekken. Ik heb daarom een WilgenWipper gemaakt. Het is een hefboom met klem waarmee je in 1 beweging de boompjes uit de grond trekt. Ook dikkere boompjes (tot ca 4cm) maar dan moet er een houten plaatje onder om te voorkomen dat de hefboom het zand in zakt.
Mede omdat we de groentetuin aan het veranderen zijn, en 50 geente bomen in de volle grond van de groentetuin staan hebben we de appel- en perenbomen in het voedselbos geplant.
Hier een foto van een ent, een jaar later. Bij Marleens wijsvinger kun je een schuin bruin streepje zien. Dat is de ent, een stukje hout van ca 10cm dat op de wortelstok (links) is vastgezet. Uit dat stukje van 10cm is een loot gegroeid (rechts) en dat gaat straks de kroon van de boom worden.
Niet alle enten zijn gelukt, sommigen zijn losgekomen. Alle boompjes die het goed hebben gedaan staan in het voedselbos, aangevuld met een aantal bomen die in potjes stonden.
Ook de frambozen en wijnbessen moesten uit de oude groentetuin. Ze waren er, net als de bessen, zo uitgestoken. Vanwege de kale wortels moesten ze meteen de grond in, en daarvoor moest er eerst een rek gebouwd waartegen ze konden groeien.
We hadden nog palen van een kersenkweker. Gaatje boren met de grondboor en verder de grond in rammen met een palenrammer (zo heet 'ie echt...!). Wie klein is moet groot zijn ;-)
Tussen de palen snel de planten gezet zodat de wortels niet verder konden uitdrogen. Water er bij en meteen blad er omheen om ze te beschermen tegen de gure, droge oostenwind.
De bessen die naast de oude groentetuin stonden mochten naar het voedselbos. Omdat de grond kurkdroog was konden we de struiken zo uit de grond halen.
Met de Skidster groef ik een kuil in het gras in een lijn vanaf het midden van het grote veld.
.jpg)
Kar voor kar reden we naar het voedselbos om een aantal rijen bessen te planten: rode, zwarte, josta en kruis.
.jpg)
Samen met de bosbessen hebben we een enorme hoeveelheid bessenplanten staan. Misschien moet er een vriezer bij in de zomer, haha!
Er kwam nog een vrachtje boompjes en struiken binnen, samen met Eveline hebben we de hele rand langs de Veghelsedijk volgezet.
Omdat we nog geen tijd hebben om de oude groentetuin om te toveren in een (grotere) nieuwe groentetuin, maar de aardappels en uien moeten wel de grond in. In het voedselbos dan maar? Met de Skidster en frees een flink stuk grond geschikt gemaakt voor aardappels en uien.
Moesje is op zo'n dag altijd in de buurt....
Het grote ronde pad en de cirkelvormige weide zijn door Pieter gemaaid en gefreesd. Daardoor is de grond heel zacht geworden, veel te zacht om er op te lopen. Je zakt gewoon 5cm de grond in.
Om deze stukken mooi vlak te maken moest ik alles eerst 'aanstampen'. Dat was een klus voor de Skidster.
Door steeds vlak naast het vorige spoor te rijden drukt de Skidster alles wel zo'n beetje aan. Dat geeft mooie patronen! De bocht wordt echter steeds korter, dus ben ik na verloop van tijd in rechte lijnen langs het midden gereden.
Nadat alles was aangedrukt heb ik een pallet met drie stoeptegels er op over het pad getrokken om te vlakken. De vele graspollen maakte dat wat lastig, maar door deze weg te harken ontstond er een mooi vlak pad. Nu nog even wachten op een wisselvallige week om gras te zaaien: het is nog steeds kurkdroog!
Afgelopen zomer hebben we een hele aanhanger vol potten met bessenplantjes opgehaald uit Heeswijk-Dinther. Deze zouden weggegooid worden omdat er een kweker failliet was, maar omdat dat zonde was heeft Manon Ossevoort het hele zaakje in een vrachtwagen laten laden en naar Brabant laten vervoeren. Ze zijn verdeeld (tegen transportkosten) onder de lokale voedselbossers waar we veel contact mee hebben.
Zo kwamen ze indertijd op ons terrein aan.
We hebben ze toen ingekuild, en ze hebben het die zomer maar heel matig gedaan...
Ze begonnen nu toch uit te lopen, dus we zijn ze in het voedselbos gaan planten. Niet alleen de kleintjes uit Heeswijk, maar ook de grote bosbessenstruiken die al enige tijd in de groentetuin staan.
Met roze wol hebben we de lijnen uitgezet waarlangs de struikjes moeten komen te staan.
Met de benzine-gatenboor maken we gaten in de harde grond om het planten snel en makkelijk uit te voeren. Helaas raken we nogal wat zand 'kwijt' omdat dat wordt weggeslingerd. Met een oude plantenpot waar ik de bodem uit heb gezaagd blijft het wel in de buurt.
De bladeren hebben hier al heel goed werk gedaan. Het gras dat onder het blad is terecht gekomen is al aardig aan het verteren, dus de grondboor gaat daar heel makkelijk doorheen. Op plekken waar geen blad lag was het gras taai en maakte dat het boren heel lastig was. Op die plaatsen was de bodem ook veel droger.
De bomen die we twee weken geleden hebben laten uitgraven, staan al die tijd in de schrale, droge oostenwind. Ze moesten dus snel de grond in. We hebben een vrachtwagen zand laten komen om de gaten weer op te vullen en rieken stukje voor stukje uit om de bestaande grond schoon te maken.
Ook in het voedselbos zijn we aan het planten. Pieter kwam de paden en wei in het midden van het voedselbos maaien en fresen zodat we deze stukken kunnen inzaaien. Ook weten we nu beter waar we het wortelgoed kunnen planten.
Er bleken nog twee waterslangen te liggen op dit stukje bos, dat zijn er nu een heleboel meer, korte stukjes wel te verstaan...
Het fresen was nodig om de bulten en kuilen glad te trekken. Het was anders niet te maaien. Nu nog even glad natrekken en dan kan er ingezaaid.
De laatste partijtjes wortelgoed hebben we in de noordwesthoek geplant: esdoorn, berk, kastanje en cornus. We zijn benieuwd of er nog andere bomen / struiken tussen stonden...
Nadat we de alle zooi rond de ligusterhaag achter de houtklover hadden opgeruimd kwam Gerrie van Rijbroek deze haag en de bomen losscheppen. Het idee was om deze bomen in het voedselbos te planten. Maar dat was geen goed plan...
Gerrie had de bomen en struiken zo uitgeschept en keurig neergezet. Maar omdat het neerzetten veel meer plaats innam dan het oorspronkelijke stuk, was de hele oprit een bos geworden. En de oude haag een maanlandschap.
Zo'n grote kraan en dan op de cm bomen uitgraven danwel laten staan... Knap hoor!
Gelukkig stond de Skidster nog aan de straatkant, zodat ik me een weg door de jungle richting de aanhangers kon werken...
... om daar met de Skidster te planten. Op zich ging dat prima, maar het was erg veel werk, er waren veel bomen met een te zware kluit, er waren veel bomen met te weinig wortels, en, helaas, er waren veel bomen met een kluit waarin een woekerende Cornus (Kornoelje) zat. En die Cornus willen we niet in het voedselbos...
Veel werk dus, met weinig resultaat. Of beter; achteruit geboerd. We vragen Pieter met zijn grotere Shovel om hier wat orde in te scheppen, wat meer hulptroepen om de verloren tijd in te halen en als het allemaal niet lukt, dan moeten de slopers maandag, voor ze beginnen, eerst hier een beetje orde in scheppen.
Er staan nu een 15 bomen uit deze haag in het voedselbos, waaronder een aantal mooie Meidoorns van 4 meter hoog. Dat maakt de akker al weer een klein beetje bos!