Ingmars Klyv opgrade

Er ligt al maanden een grote stapel hout te wachten om gezaagd en gekloofd te worden. Het liefst kloof ik vers, dus binnen een maand of zo. Dan splijt het hout gemakkelijk. Maar dit hout begint taai te worden. En daar heeft de Ingmar moeite mee. 

De punt van de Ingmar bestaat uit een handbijltje waar ik een grote zware bijlkop heb gemaakt. Maar het blijft een handbijltje. Deze moet een flink eind het hout in (wat veel energie kost) voordat ze het hout uit elkaar drukt. Daardoor heeft de kop het vaak zwaar om taai hout te splijten. 

Tijd dus om de dure maar zeer fijne Fiskars X25 (E 80.-) op de Ingmars te zetten.

Ik had verwacht dat de stevigheid van de bijl zou komen door een lange stalen vorm aan de bijlkop die door het hart van de steel zou kopen. Maar niets van dat. Het ijzeren deel zit opgesloten in een kunststof steel en dat is alles...

De oude kop er af slijpen bleek wel even werk: er moest een stuk van 6x4cm staal doorgeslepen...

Daarna kon de nieuwe kop aan het zware gewicht vastgelast. Om de bijlpunt vloeiend over te laten lopen naar de stalen blokken maakte ik van karton malletjes van het uit te slijpen staal.

Stukje bij beetje krijgt de punt steeds meer vorm.

En toen was 'ie klaar! Ik heb een paar proefblokken gespleten en een kruiwagen met aanmaakhout. Beiden deed hij met heel veel gemak. Het scheelt echt heel veel, geregeld schatte ik de effectiviteit van de klap veel te laag in.

Blij mee! Had ik natuurlijk jaren eerder moeten doen, maar ja. Achteraf is alles makkelijk.

Houtstapel vol

Na weer een dagje zagen, kloven en stapelen is de houtstapel nu vol. Van een oud zeildoek (van een festival) heb ik een dakje geknipt en dat met blokken hout vastgelegd. Er zit nu 4m3 hout in. Dat zou genoeg moeten zijn om het nieuwe huis een jaar te verwarmen.

 
Onder de stapel liggen roosters van een kippenstal (die in Asten-Heusden bij een heuse windhoos de lucht in ging (met meenemen van de helft van de aanwezige kippen...)). Ze zorgen er voor dat ook de onderkant van de stapel kan verluchten. De regen die tegen de stapel aan waait gaat niet verder de houtstapel in omdat de blokken aan de buitenkant lager liggen dan aan de binnenkant. Zo zou het prima moeten drogen. 

De stapel hout die ik afgelopen week overhield van het bomenwerk is nog niet helemaal weg. Eerst moet het achterste vak van het huidige houthok leeg, dan kan dit daar in.

Het kloven kost me veel tijd. Het is heerlijk om te doen, zeker omdat vandaag het nazomer-zonnetje heerlijk scheen, de herfstkleuren prachtig oplichtte en er toch nog vogeltjes aan het zingen (hmm, roepen) waren. Het huis schiet er nu even bij in, nu ja, dat is dan maar zo. 

Terwijl ik aan het kloven ben, realiseer ik me hoe weinig energie ik hoef te investeren om een hele winter het huis warm te houden. Ik heb geen extra kilometers gereden (aan het eind van de werkdagen konden de ladingen mee), een paar tankjes benzine voor de kettingzaag en de klover werkt op spierkracht. Ik geniet enorm van de (scherp geslepen) kettingzaag. Hij loopt op benzine, maar ik vind het gebruik van fossiele brandstof voor het direct verlichten van noodzakelijke fysieke arbeid helemaal prima. Vergelijk dat eens met een dagelijks ritje naar je werk: hoeveel hout had je daarmee kunnen zagen? Tonnen waarschijnlijk... 

De enige randvoorwaarden voor deze vorm van huis-verwarmen zijn de fabrikage van kettingzaag en slijtage-onderdelen, de bouw van de klover, mijn fysieke gesteldheid en de beschikbaarheid van hout. Dat laatste komt wel goed gezien de hoeveelheid geriefhout dat op ons terrein groeit. Mijn lichaam zal ik zelf goed moeten onderhouden, en er zullen meer mensen op het terrein moeten gaan wonen om meer veerkrachtig te zijn. De zaag en de klover zullen voornamelijk heel lang mee moeten gaan om de impact laag te houden, maar als je ziet hoeveel complexe onderdelen er in een kettingzaag zitten? Er is een hele keten van grondstoffen, bedrijven en transporteurs voor nodig die allen veel (fossiele) energie vragen. Het is dus aannemelijk dat daar een keer een kink in de kabel komt. Dan is de vanzelfsprekendheid van een kettingzaag er niet meer...

Haardhout bijwerken

Langs de ingang van het terrein verzamelt zich het hout dat tot haardhout verwerkt moet worden; kleinzagen in de bok en kloven met de Ingmars. De stapel ligt er al lang en wordt langzaam groter. Ook verzamelt zich veel zaagsel rond de bok waarin haardblokken verdwijnen omdat je ze niet meer ziet.

De reden dat er zoveel hout ligt, is dat het houthok vol zit. Ik kan dus wel gaan kloven, maar waar laat ik het?

We glijden rustig de herfst in. Het is nog prachtig weer: veel zon, weinig wind. Tijd om de buitenboel winterklaar te maken. Dus ook die stapel hout wegwerken. Ik besloot een ronde houtstapel te maken naar Noors model (en zoals de buren ze maken). Daar kan aardig wat in zonder dat je er een hok voor hoeft te maken.

Er zit nu ongeveer 3m3 hout in. De entree is weer mooi schoon. Komende maand komt er weer veel hout van bomen-klussen binnen en dan kan ik de stapel afmaken en van een dakje voorzien. 

Een spanband houdt de stapel bij elkaar. Het hout gaat bij het drogen krimpen en dat komt de stabiliteit niet ten goede... Maar zo moet het kunnen. 

Het hout dat in deze stapel zit is voor volgende winter. Als het houthok leeg is, haal ik hem weer uit elkaar om het houthok, waar dat dan komt te staan, te vullen. 

Ook de kleine blokjes (die ontstaan bij het zagen op de bok) heb ik tot aanmaakhout gehakt. Ook dat doet de Ingmars klover heel makkelijk.