Stilte voor de storm

Door Peter
De voorspellingen voor de storm Ciara waren niet mals: voor Noord Brabant waren er windstoten tot 120km/u afgegeven. We moesten natuurlijk meteen denken aan de vorige keer dat we met harde wind te maken hadden. En die ellende wilden we ons besparen!

Vanmorgen hebben we een lijstje gemaakt met alles dat er niet stormvast uit zag. Marleen was meteen begonnen, ik heb eerst nog de laatste stukjes dakfolie gelijmd.

De perenboom staat heel dicht tegen de units, Marleen vindt dat met harde wind maar niets. Ik heb de lier in de boom gezet, en later nog een extra touw haaks erop, zodat hij niet te veel kan bewegen.

De randen van de trampolines kunnen makkelijk stuk waaien. Met stoeptegels hopen we wat tegenwicht te kunnen bieden.

Twee jaar geleden was deze dakplaat losgekomen en dubbelgevouwen.
Een extra zware beugel gaat voorkomen dat dat weer gebeurt.

De overkapping is een enorme windvanger. Ik heb twee pallets met stenen neergezet, waar een spanband omheen zit die naar de balk gaat waar de platen aan vast zitten. Die gaat in elk geval niet meer omhoog! Nu maar hopen dat de schroeven (met extra grote ringen) het houden. 

Nog zo'n windvanger zijn de platen die over de pallets beuken balken liggen. Met spanbanden van de aanhanger naar zware pallets rubber tegels en de groene aanhanger als windbreker hopen we deze platen ook op het terrein te kunnen houden.

Terwijl wij zo hard aan het werk waren, kreeg Steef het idee om ook voorbereidingen te treffen.
Zo vonden wij plotseling zijn dierbaarste spullen in het nieuwe huis: hij heeft begrepen dat het daar veiliger is dan in de units. Hebben we hem bang gemaakt...?

Het glas zit netjes gekit in de kozijnen, maar de glaslatten zitten er aan de buitenkant nog niet op. De tijdelijke klosjes zijn er al af, want de kit houdt de ruiten wel op hun plek. Maar of dat met 120 km/u ook nog blijft hangen? In overleg met de glaszetter hebben we besloten dat ik de grotere ruiten weer van klosjes zou voorzien. Beneden heb ik dat 's avonds nog gedaan, de rest doe ik morgen. Want het is tijd om met mijn been op de bank te liggen: het gaat heel goed met mijn hiel. Maar als ik de fysio moet geloven, dan moet ik echt nog twee weken rustig aan doen....

Dakfolie lijmen

Door Peter
Omdat nog steeds niet alle dakfolie tegen de dakrand was vastgelijmd, was de voorspelde storm een goede stok achter de deur om dat snel te doen. Daarom had ik aan het van de week wat voorbereidingen gedaan om het vrijdag te doen: beugels ophangen om de ladder vast te houden, touwen, gordels en gereedschap klaargezet. Lijm had ik al een paar maanden geleden laten bezorgen.

Die ladderbeugel is echt heel fijn: zeker het van de ladder af stappen is er een stuk stabieler mee. Het werk op het dak was zwaar: het lijmen valt op zich wel mee, maar alles is schuin waardoor je je de hele tijd schrap moet zetten. Het was mooi droog zonnig weer, wel heel koud. Toch was het niet helemaal afgekomen.

De volgende dag heb ik in de ochtend de laatste stukken gedaan.

Een deel van het dak is heel schuin. Dat kon ik vanaf een steiger doen. Het ziet er gammel uit, maar ik stond stevig op de ladder. 

Buitendeur schootvangers monteren

Door Peter
Schootvanger, dat is een mooi woord. Het is een stuk metaal dat je in het deurkozijn freest, zodanig dat de schoot van de deur er in valt om hem dicht te houden.

De tuindeuren zijn de enige buitendeuren die het al echt "doen". De andere deuren zijn met raamsluiters dichtgemaakt, of staan open. Omdat het met mijn hiel elke dag beter gaat, kan ik ook elke dag meer doen. Het monteren van schootvangers van de voordeur is iets dat ik al prima kan doen.

De voordeur heeft een dagschoot en 3 nachtschoten. De bovenste en onderste nachtschoot zijn zo gevormd dat ze de deur een klein beetje in de tochtstrip kan drukken, daarvoor moet je ze wel nauwkeurig op de goede plaats in het kozijn zetten.

Op de een of andere manier is de plek van zo'n schootvanger altijd op de plek waar ook de schroef zit om het kozijn vast te zetten. Op zich niet zo heel erg: ik kan de schroef er uit halen, een klein stukje opschuiven zodat hij onder de schootvanger komt en weer vastschroeven. Maar... de realiteit is altijd iets weerbarstiger dan je plan: de tochtstrip die in de hoek gespijkerd is, viel precies voor deze schroef. Heb ik weer....

Dus ik heb een klein houten wiggetje gezaagd, deze tussen de tochtstrip en de schroef gemept waardoor de schroef net genoeg naar rechts boog om langs de tochtstrip te draaien. En toen kon de schroef er wel gewoon uit.

De andere twee deuren kan ik nog niet afmaken. De gaten waar de sloten in moet vallen zitten bij beide deuren niet in het midden. Dat is natuurlijk niet zo erg, maar dan moet hij wel aan de goede kant van het midden zitten. Nou, raad eens?

Deze gaten moeten dus nog dichtgemaakt worden. En omdat de vlak-van-dikte-bank van Dorus op nieuwe lagers zit te wachten, kan ik pas volgende week een passtuk maken om het oude gat te dichten alvorens een er een nieuw gat naast te maken. Goed werk heeft tijd nodig, moeten we maar bedenken...

Glaslatten (3)

Door Peter
Omdat ik met een gescheurde achillespees even niet aan het huis kan werken, hebben de glaslatten mooi een tijd kunnen drogen.

Zodra ik weer enigszins kon rondlopen (met krukken) heb ik me in de woonkamer van het nieuwe huis verschanst om de gedroogde latten te schuren. 

Ik had een klein beetje reserve, maar helaas niet genoeg om deze twee hoepels te vervangen. Dat is balen, want dat betekent dat ik nieuwe moet maken. En dat is niet zomaar eventjes gedaan...

Hier liggen de reeds geoliede en de net gedroogde latten bij elkaar om te kijken of alles compleet was. Omdat ik toch nieuwe onderlatten moest maken, heb ik alle "hmm-kan-net-latten" ook maar weggedaan. Zo waren er in totaal 8 onderlatten om te vernieuwen. Er lag nog een balk eiken die te krom was voor de kozijnen, en daar moeten ze wel uit te halen zijn. Voor komende maandag.

Gips wordt brace

Door Peter
Ik heb een week met gips rondgelopen. Dat was heel fijn: lekker warm, mijn enkel ondersteund en beschermd. Maar na die week kwam ik bij de chirurg voor controle, en het gips werd vervangen door een brace. Een stevige sok met wat bescherming rond de achillespees.

Dat was even wennen! Geen steun, geen bescherming, en het knelde behoorlijk!

Er was me aangeraden om de brace 's nachts uit te doen. Maar dat lukte me niet, zo strak zat hij om mijn voet. Midden in de nacht kreeg ik veel pijn. Toen ik er eenmaal echt wakker van was geworden ontdekte ik dat de pijn niet van mijn hiel af kwam, maar van de bovenkant! Beknelling.... Dus die brace moest echt uit! Marleen was ook wakker geworden, dus we hebben samen, met echt kei- en keihard trekken, die brace af kunnen doen. Heel eng, want die hiel is natuurlijk nog super kwetsbaar. En slapen zonder bescherming, dat was wel een dingetje. Als ik droomde dat ik van een muurtje af sprong, dan zat ik rechtop in bed omdat mijn kuitspier onbewust meedeed met die beweging...

De dagen erna werd mijn voet steeds minder gezwollen, de brace minder knellend en de beweging makkelijker. Slapen gaat ook steeds beter. Het gaat dus echt de goede kant op! Maar het zal nog weken duren voor ik weer gewoon kan lopen...

Gips

Door Peter
Als je het woord gips gebruikt in een blog dat gaat over het bouwen van een huis, dan heb je het over dat spul dat je op de muur smeert om het mooi glad te maken. Maar in ons huis gebruiken we geen gips, dus... eh?

Geen muur maar een been in het gips...

Ik ging gisteren mee met Marleen naar haar wekelijkse Jump fitness. Ik ben al wel vaker mee geweest, en het is erg leuk en inspannend. Springen op trampolines om je conditie op te bouwen, gewoon zonder salto's en andere spannende sprongen. Bij het duizendste sprongetje, dat echt niet harder was dan de andere 999 zei mijn achillespees opeens knak en deed het niet meer.

Dus nu mag ik 6 weken genieten van een droog, winddicht huis, lekker zittend op de bank bij de warme kachel. En nee, ik zal me niet vervelen. Er moet nog van alles uitgezocht worden over de leidingen, de Rocket Stove, de dakramen, sloten voor op de deuren, brandbeveiliging, er moeten ontwerpjes komen voor de keuken en de badkamer, en kan nog een ontwerp gemaakt worden voor het terrein, de glaslatten moeten nog geschuurd en geolied worden, en er liggen nog bakken vol met schroefjes die uitgezocht kunnen worden. Ik kom die tijd wel door! En even een beetje rustig aan doen is misschien ook wel eens fijn...

Glas erin!

Door Peter
Gisteren, om 7:00 's ochtends en nog pikkedonker, kwamen met zaklampen bewapend twee glaszetters het terrein op, en het huis verkennen. Lampen installeren, nog wat ruimte maken, steiger op een andere hoogte zetten, andere voorbereidende klusjes. Om half tien kwam het glas aan.

Ik ging om 10:00 weg naar timmerman Dorus om de laatste glaslatten te maken. De glaszetters hadden een tekening met de nummers van de kozijnen en konden de ramen monteren. Omdat de glaslatten nog niet klaar zijn, hebben ze de ramen met klosjes tijdelijk vastgezet.

Wat een verschil! Er is nu opeens een "binnen", waar het windstil is, waar de warmte van de zon binnen blijft en er geen regen naar binnen waait, waar buitengeluid amper te horen is, waar geur (van verf en kit) blijft hangen.

Ik gebruikte altijd alle open ramen en deuren als doorgang: om erdoorheen te klimmen, spullen door naar binnen of buiten te zetten, even iets roepen naar iemand buiten. Maar nu is alles dicht, en zijn er nog maar twee deuren bruikbaar als doorgang (de andere hebben nog geen schoot en klink). Das even wennen! En niet alleen voor ons: het glas is zo schoon en helder, dan het bijna onzichtbaar is. Poes Moesje wilde naar binnen springen en stootte tamelijk hard haar kopje. En keek ons vervolgens zeer verontwaardigd aan: "Hoe kan ik nou naar binnen..?"

En 's avonds, als het licht binnen aan is, zie je niets meer van buiten, maar wel alles van binnen. En op sommige plekken zelfs in veelvoud! 

Vandaag werden de geplaatste ramen aan de binnenkant gekit. De bruine kit bleek heel goed bij het blanke hout te passen, je kan de kit amper zien.

Bruine kit, bijna onzichtbaar

Over een week of twee komen ze de glaslatten plaatsen, en is de klus af!!

Glaslatten (2)

Door Peter
De nieuwe planken die ik laatst gekocht had, waren kletsnat geregend bij de houthandel. Ze hebben het hele weekend vlak onder het plafond in de woonunit gehangen om te drogen: de lucht is daar warm en droog. Ik had een klein plankje gewogen voor het ophangen. Gedurende het weekend bleef ik wegen, en bleek er steeds weer vocht uit te verdampen. Dat betekende dat de planken nog niet droog waren, al voelden ze wel zo.

Vandaag moesten de onder- en bovenlatten gemaakt worden: een dun en een dik profiel. Daarom besloten we eerst een combinatie-plankje te zagen waar deze twee latten in zaten. Na het schaven zaagden we de kleine lat er af en kon Dorus het dikke profiel frezen en ik de andere lat op maat zagen en schaven.

De administratie deed het uitstekend en we kregen alles uit de planken. Helaas bleek het hout nog steeds erg nat, dat was niet goed. Daardoor werden de bewerkingen niet altijd even mooi glad, maar nogal vezelig en ruw. Helaas, het is niet anders...

Eenmaal thuis bleken de latten echt nog te nat om de oliën. Ze kunnen morgen dus niet gemonteerd worden. Ik heb de glaszetter gebeld, en de planning kunnen aanpassen: morgen komen ze de binnenkant kitten, en over een week of twee komen ze terug om de glaslatten te plaatsen en de buitenkant te kitten. Dan hebben de latten nog tijd genoeg om te drogen en geschuurd en geolied te worden. Wel jammer, maar het is even niet anders! Maar super fijn dat de glaszetters zo mooi meedenken en samenwerken.

De latjes hangen onder het plafond, want daar is het warm en droog. Nu maar hopen dat ze niet al te erg krom trekken...

Laatste voorbereidingen voor het plaatsen van het glas

Door Peter
De glaslatten zijn niet klaar als de glaszetters morgen komen. Om er voor te zorgen dat ze toch de hele dag vooruit kunnen, moesten de deuren helemaal worden voorbereid. Omdat de deuren geschilderd worden, hoeven ze niet van eikenhout gemaakt te worden en kon ik ze bij de bouwmarkt kopen. De glaslatten van de deuren komen aan de binnenkant (van alle ramen aan de buitenkant). Onderlatten die aan de binnenkant zitten, mogen geen ventilatie-gaten hebben. Maar ventilatie onder het raam is wel nodig, dus moesten er gaten (aan de buitenkant) in de deur geboord worden.

Met een lekker lompe 45graden frees in de boormachine de uitloop van het schuine gat wat afgerond.

De glaslatten voor de bewegende ramen hebben een extra afronding nodig, omdat zij uit de smallere sponning steken. De administratie (velletje maten, raamnummers en posities) gaf aan welke glaslatten uit de stapel getrokken konden worden om met de bovenfrees af te ronden.

Ondertussen begon Marleen met het oliën van de eerste partij (droge) glaslatten. Fijn, zo'n grote keukentafel! Eten doen we wel bij de kachel.... :-)

Het zagen van glaslatten is 3D puzzelen. Toch een keer misgezaagd, en de reservelatten die ik had meegenomen kwamen goed van pas. Na het gronden heb ik de deuren voorzien van een slot of hendels om de deuren dicht te kunnen maken: met glas er in wil je niet dat ze open en dicht slaan.

En toen eindelijk naar bed: morgen staan ze al om 7:00 op de stoep...

Glaslatten (1)

Door Peter
Het laatste en meteen grootste obstakel voor het plaatsen van het glas zijn de glaslatten. Ik had een tijdje terug mooie eiken planken gekocht om ze te kunnen maken, en een hele plank meer dan ik had uitgerekend. Beter mee verlegen dan om verlegen dacht ik nog!

Door de feestdagen ging het schaven pas afgelopen donderdag gebeuren: een hele dag de tijd. Daarna nog wat dagen voor het oliën, dat zou prima lukken voordat maandag de glaszetters aan de slag zouden gaan.

Niet dus. De planken hadden toch best wat knoesten, en recht was anders, maar met wat gepuzzel zou het misschien wel lukken om alles eruit te krijgen. Maar... de laatste plank zat helemaal vol met knoesten, en was daarmee bijna helemaal onbruikbaar. Daar gingen we het niet mee halen! En ik had even geen auto om een nieuwe plank te halen. Klaar voor die dag dus...

De eerstvolgende dag dat we verder konden, was zaterdag middag. Ik had 's ochtends hele mooie knoestvrije planken gehaald, maar... die waren bij de houthandel zo kletsnat geregend dat ze niet 1, 2, 3 weer droog waren. De timmerman was er niet blij mee: nat hout gaat zowiezo de machine niet op (ivm roest) en hij twijfelde of ze uberhaupt droog genoeg zouden zijn om maandag te schaven en in de olie te zetten. En dat betekent dat de latten niet op tijd klaar zouden zijn. We besloten de latten die geschaafd waren af te maken: schuine kant eraan en een afronding er in.

Voor de ramen zitten de glaslatten aan de buitenkant. Zo'n setje buitenkant-glaslatten bestaat uit een dikke onderlat met groeven (om condens in de deur weg te ventileren), en drie smallere latten voor de zijkanten en de bovenkant. De helft van de latten zijn nu klaar, maar helaas alleen die voor de zijkanten. Niet de onder- en bovenlat, die de zetters eigenlijk juist het liefst als eerste willen hebben.

Een andere optie was om de onderlatten van hardhout te maken. Die kan je zo kant-en-klaar in de winkel kopen, dus makkelijk en snel klaar voor a.s. maandag. Bijkomend voordeel is dat de onderlatten een ingewikkeld profiel hebben en dus lastig zelf te frezen zijn, en bovendien krijgt de onderlat alle zon en regen te verduren, dus een hoogwaardiger houtsoort is daar beter tegen bestand.

Dus 's middags heb ik nog snel hardhouten onder-latten gehaald. Vanwege de lengte van die latten moest dat met de aanhanger. Maar.. de achterlichten van de aanhanger doen het niet door een probleem in de auto, waarvoor ik een keer naar de garage moet. Dus ik moest wel voor het donker werd terug zijn; dat zou waarschijnlijk net lukken. Zul je net zien dat de cassiere te veel latten had aangeslagen (19 ipv 9) en ik mocht aansluiten in de rij van de Retouren om het teveel betaalde geld weer terug te ontvangen. En dan zie je het buiten donkerder worden....Maar ik was keurig voor schemer thuis. Eenmaal thuis hebben we een hardhouten lat uitgeprobeerd, maar het kleurverschil met de eikenhouten glaslatten en kozijnen vonden we helaas toch te lelijk. Ze mogen dus weer een keertje terug gebracht worden naar de winkel...

Het plaatsen van het glas heb ik uitbesteed aan een glaszetter. En dat levert best wat stress op, want opeens moeten er dingen op een bepaalde tijd klaar zijn. En dat ben ik duidelijk niet gewend, haha! Maar tegelijkertijd realiseer ik me dat de reguliere bouw aan elkaar hangt van deadlines en afspraken met anderen. En wat een stress dat ook daar oplevert. Maar ja, zij bouwen binnen een jaar een heel huis, en dat is mij duidelijk niet gelukt! :-)

Stuccen voorbereiden in de kelder

Door Peter
Na het isoleren van de kelder werd het tijd om uit te vogelen hoe deze piepschuimen wand het best gestuct kon worden. Vanwege de hoge luchtvochtigheid in de kelder wil ik met kalk stuccen (is beter tegen schimmel), maar kalk wil zeker niet op piepschuim hechten. Een vlechtwerk van wilgentenen leek me een leuke mogelijkheid om een basis voor de stuc te geven.

Ruben kwam met kerst op bezoek, en die wil altijd wel wat nuttigs doen. Wilgen knotten dus, en de tenen selecteren voor gebruik in de kelder. 

Met de pneumatische tacker hebben we aan de boven- en onderkant van de muur een dikkere loot horizontaal vastgezet. Hierachter haakten we om de 20cm een dunne verticale loten en trokken al wevend horizontale loten de muur door. Als de loten niet te dik waren, ging dat prima. De verticale en de horizontale loten moesten wel ongeveer even dik zijn anders werd het niet mooi vlak.

Daarna met dunne latten het vlechtwerk stevig tegen de houten regels aan geschroefd. Het ziet er prachtig uit, en de hoeveelheid werk viel reuze mee.

Hoewel het stuccen zelf nog wel even op zich laat wachten (eerst de tussenmuur maken, plafond voorbereiden, en de wilgentenen laten drogen) wilde ik wel uitproberen of wat ik bedacht had ook echt werkt. Met 1 deel luchtkalk (MeKal) op 3 delen zand heb ik een stukje muur gestuct. Op het beton en door de wilgentenen heen. Het gaat prima.

De stuc was misschien wat aan de schrale kant: de kalk was niet super vers en het mengsel was wat zwaar. Bovendien mag de eerste laag altijd wat meer kalk hebben: die wordt dan wat sterker. 

Op deze foto kan je goed zien hoe mooi de stuc door de tenen heen gaat. Ik ben benieuwd hoe hard het de komende weken gaat worden. Ik ben heel benieuwd!

Kerstboom 1.05

Door Peter
Het bovenste lichtsnoer van de kerstboom had ik het eerste jaar tamelijk lomp opgehangen, en daardoor zat er een draadbreuk in de top. Vorig jaar had ik daar al last van, maar dit jaar viel dit stuk snoer zo vaak uit dat ik vlak voor sluiting nog gauw een nieuw snoer ben gaan halen.

De snoeren heb ik met touwtjes verlengd, en hangen zo in de mast. Dat betekent dat als het waait, de snoeien best wat kracht te verduren krijgen. Dat is niet goed voor de levensduur...

Op eerste kerstdag heb ik met Ruben de boom opnieuw opgebouwd, maar nu met touwen van de mast tot de grond waar de snoeren met tie-wraps aan hangen. Dat is een stuk sterker, en ziet er ook prachtig uit.

Maar.....

...deze snoeren zijn dit jaar in 2 verschillende kleuren wit te krijgen, en natuurlijk had ik de verkeerde...

 Fijne kerstdagen!

Deurkozijnen gronden

Door Peter
Na het voorbereiden van alle bewegende raamkozijnen zijn nu de deuren aan de beurt. De tuindeuren waren nog niet helemaal klaar: de tochtstrip tussen de twee deuren moest nog gemaakt.

Ik had nog een partij stroken eikenhout over die uit de sponningen van de kozijnen waren gezaagd, en wie bewaart heeft wat. Zo'n strook kon perfect dienst doen als afdichting tussen de twee deuren. Ik heb hem vast gemaakt aan de linker deur, en in de rechter deur heb ik een sponning gemaakt waar de tochtstrip in valt. Dat is vast niet conventioneel, maar het werkt uitstekend.

En daarna konden de deuren worden geschuurd en in de grondverf gezet. Uiteindelijk worden ze waarschijnlijk donkerrood. Fijn, zo'n grote kamer!

De deur staat nog heel hoog boven de stoep: straks wordt de grond nog zo'n 25cm opgehoogd.

En ook de tuindeuren gaan er als echte tuindeuren uit zien.

Er is nog wel een probleem met deze deuren. De uitsparing in de deur voor het slot, is heel erg ondiep. Zo ondiep, dat er geen slot in gaat passen. En als ik deze ruimte dieper maak, dan ben ik door de balk heen... Maar ook daarvoor zal vast een oplossing komen.

Kozijnen ophangen

Door Peter
Een tas vol hang- en sluitwerk gekocht om de bewegende kozijnen op te hangen en vast te zetten. Het is heel leuk werk om te doen, vooral omdat het er zo mooi uit ziet! Prachtige aansluitingen op de tochtstrips, en de sluiting gaat lekker soepel. Als je je voorstelt dat er al glas in zit, dan wordt het opeens lekker warm binnen!

Er zijn een paar typen ramen: scharnieren aan de bovenkant met een raamuitzetter die je weg kan draaien, raamsluiters als de scharnieren aan de zijkant zitten, en voor het kelderraampje iets dat achteraf gezien niet zo goed werkte.

Op de achtergrond de kerstverlichting die daar als lamp werkt. Morgen ga ik de kerstboom weer aan de vlaggenmast hangen (de wind gaat dan liggen), dus moet ik een andere lamp gaan ophangen daar!

Met de harde wind van de afgelopen dagen is het best koud om in het huis te werken. Maar het vooruitzicht dat het niet lang meer duurt voordat het glas geplaatst wordt maakt het helemaal goed!

Keldertrap

Door Peter
Na lang dubben over hoe we de keldertrap gaan maken, kozen we voor een houten trap met twee grote opbergvakken eronder. Maar dat is best wat werk: scharnierende treden maken, een tussenmuurtje eronder en alles stevig genoeg tegen doorzakken. Maar eigenlijk willen we nu snel een keldertrap. Dus... heb ik even een tijdelijke trap in elkaar geflanst.

Van wat kromme planken en oude (kelder!)bekistingsplaten heb ik een stevige trap gemaakt. Hij is lekker hobbelig en de treden zijn een beetje te hoog geworden, maar hij voldoet prima voor de komende tijd. En dan later, óóit, ga ik wel eens een echt mooie trap maken...

Moesje kwam op het moment van het maken van de foto de trap inspecteren... :-)

Kelder isoleren

Door Peter
Het glas komt helaas pas in januari, daarom is een ander deel van het huis aan de beurt om aan te werken. De kelder is lekker beschut (zeker nu de wind de afgelopen maand zo ongestoord door het huis waait) en daardoor een aantrekkelijk werkgebied.

De kelder gaan we gebruiken voor voedselopslag, en moet daarom zo koud mogelijk worden, en bovendien vochtig. Daarom moet tussen de kelder en het (warme) huis isolatie komen.
Dit isoleren gebeurt aan de binnenkant van de kelder, en alleen maar dáár waar het aan het warme huis grenst. De muren die in de grond staan, laten we niet-geïsoleerd, zodat de kelder afgekoeld wordt door de grond (ca 8 graden). Omdat de kelder heel vochtig gaat worden (bewust, om te zorgen dat groente en fruit niet uitdrogen) durfde ik geen natuurlijke isolatie toe te passen. Dat gaat dan namelijk schimmelen. Daarom koos ik voor de kelder toch weer piepschuim.

Van pallethout heb ik een regelwerk gemaakt tussen de 50cm brede platen piepschuim in. Erik kwam een dagje helpen. Snel kregen we een mooie routine om de balken voor te boren, de gaten in positie in de muren te boren, schuim te snijden en het zaakje vast te schroeven.

Het raam van de kelder moest een vensterbank hebben, die heb ik gemaakt van een schaaldeel van de dakrand. En vervolgens met regelwerk vastgezet.

Na een dagje boren en snijden was de helft van de kelder voorzien. 

Van de 1.2m3 piepschuim hield ik twee emmertjes restjes over. Niet gek, en alle hoekjes mooi gevuld. Ik houd van puzzelen :-)

De muren worden straks helemaal gestuct met kalkpleister (dat gaat niet schimmelen). Van wilgentenen ga ik een vlechtwerk maken om de kalkstuc mee vast te houden. Of misschien doen we het wel makkelijker met heidematten, maar die zijn meteen weer zo duur...

De elektriciteit voor de kelderlampen komt van boven. Het pijpje, dat in een doos boven het plafond ACHTER de betimmering van de woonkamermuur zit, schoot los toen ik het wilde buigen. Hoe moest ik die er toch weer in krijgen...!?!

Nou, eigenlijk verrassend simpel. Ik liet een touwtje zakken vanuit de doos waar het pijpje in moest, trok dat met een haakje door de verdiepingsvloer, door het bewuste pijpje heen. Toen ik het touwtje strak trok, en het pijpje naar boven duwde, zorgde het touwtje er voor dat 'ie precies in de doos uit kwam. Tadaa!

 

De doos, het touwtje en een potlood om te zorgen dat ik het touwtje strak kon trekken. Daarna was het aanleggen van de rest van de leidingen een standaard klusje.

De volgende stap is het maken van de muur die de kelder in tweeën deelt: een kouder vochtiger deel (voor groente en fruit) en een kouder droger deel voor potten en wijn en zo.