Planten boom II

Na het planten van de eerste boom lag de tweede nog op de kar te wachten...

Voor het ophalen van deze bomen had ik de bus van de buren geleend. In plaats van de brandstof te betalen vroeg buurman of ik hem wilde helpen met het kleinzagen van de stam van twee omgewaaide eiken die ze hadden gekregen. Geen probleem! Met de trekker naar de bomen toe! 

Achter op de trekker zit een lift met pallet-vorken. Er begon zich een plannetje te ontwikkelen. Kon ik iets verzinnen om de boom aan de lepels op te hangen?

Nadat ik alle voorbereidingen had gedaan (gat graven, spanbanden door het gaas rond de kluit weven en de kar op een handige plek zetten) kwam buurman met de trekker langs. In no time was de boom in het gat gezet.

Daarna nog even de boom recht zetten, met de takel toch nog een stukje omhoog, zand onder de kluit werken en met compost gemengd het gat dichtgegooid. Ook deze boom staat er prachtig bij!

Geboorteboom I

De drie geboortebomen die we in onze tuin in Mierlo hadden, konden niet meteen naar de Aakendonk toen we in 2014 verhuisden. We hebben ze bij een collega neergezet. Eentje heeft de droogte niet overleefd, de andere werden zo groot dat we ze echt dit jaar toch moesten ophalen. 

Omdat de kluiten waarschijnlijk zwaarder zouden zijn dan de 700Kg die onze auto met de grote aanhanger mag vervoeren hebben we de bus van de buren geleend. Daarmee kon er 1350kg op de aanhanger. Het uitgraven en ingazen van de kluit was een paar uur werk. Toen de bomen op de aanhanger stonden gaven de voorbanden aan dat er flink geladen was... Niet over de snelweg dus! 

De rit, van Someren via Helmond langs het kanaal naar Veghel verliep uitstekend. In het begin raakten de twijgen nog wel een viaduct, maar de boom zakte tijdens de rit en de hoogte nam daarmee af. 

Om 18:00 arriveerden we op de Aakendonk. Tijd voor een borrel!

De grote aanhanger paste met 8 meter boom niet langs de veranda van het nieuwe huis. De volgende ochtend hebben we dus eerst de grote boom (Meidoorn 'Lavallei') met de lier op de kleine aanhanger gerold. 

Dat ging verrassend eenvoudig. De aanhanger bleek zelfs breed genoeg en kon het gewicht van de kluit (ca 1000kg) goed hebben. 

De boom paste met wat hulp en touwen precies onder/langs de hoek van de veranda. Samen met Marleen een flink gat gegraven (eerst de tulpen 'gered') en de kar tot naast het gat gereden. 

Dat lullige bergje zand is enkel het gele zand dat helemaal onder uit het gat kwam. De grote bult ligt links.

De balken heb ik voorzien van een randje zodat ze niet makkelijk van de aanhanger konden glijden. Dat deden ze toch, maar gelukkig 1 voor 1 en we kregen ze weer op hun plek. De lier vastgezet om de kluit van de aanhanger te kunnen trekken. Met een potkrik de zijkant van de aanhanger ondersteund, want 1000kg op de rand van de aanhanger zou iets te veel van het goede zijn. 

De balken lagen best schuin. Ik was bang dat de kluit van die helling hard naar beneden zou rollen. Daarom heb ik een lijn aan de andere kant van de kluit vast gemaakt om de kluit af te kunnen remmen. Die moest natuurlijk ergens aan vast zitten, maar er was eigenlijk niets sterks te vinden behalve de voet van de regenton.

De regenton bleek het gewicht van de kluit prima te kunnen houden zodat we hem beheerst konden laten zakken. Door de stam te bewegen konden we de kluit naar de rand van het gat sturen.

Eenmaal aangekomen in het gat bleek dat die niet overal diep genoeg was. Nog even flink graven, vooral onder de kluit. 

Daarna kon de boom overeind gezet. Opnieuw met de lier, wat een fijn ding is dat toch! 

De kluit netjes ingegraven gemengd met uitgewerkte compost.

En daar staat 'ie dan! De geboorteboom van... Hmm. Dat weten we dus niet meer. Emke of Daaf. De boom is dus 13 of 16 jaar geleden door ons in Mierlo geplant.

Morgen boom 2, een toverhazelaar die bij de houtklover komt te staan.

Gordijnroeden ophangen

We hadden nog een aantal lange houten staven die geschikt waren voor de gordijnen, maar mooie steunen konden we helaas niet vinden. Tja, dan maken we die toch zelf? 

Ooit kregen we van de buren een paar houten trapjes voor de kippen. Die waren gemaakt van 40mm dik rond hout, heel geschikt voor de roedesteunen.

De roeden waren 28mm, en ik had nog een speedboor van 28mm. Proefgat geboord: ja hoor, dat paste! Op de draaibank verder afwerken, schroefgat er in, beetje afronden en schuren.

 
Nog even ophangen in de roedes er in! Nou, helaas. Het bleek dat van de 5 roedes die ik had bewaard, er eentje niet iets anders was. Net iets kleiner om precies te zijn, en natuurlijk had ik precies DIE geprobeerd. De rest paste niet in het gat van de steun. En ja, dan moet je helemaal opnieuw beginnen; met speedboren kun je een bestaand gat namelijk niet groter maken.

Van de buren een boor van 30mm geleend en daarmee nieuwe steunen gemaakt. Marleen is bezig met de gordijnen. Als ze klaar zijn, dan kunnen ze meteen opgehangen. 

De dubbele ramen met de pilaar ertussen heeft een korte steun waar de roeden schuin in zitten.

Bramen trekken

Marleen heeft een rij bramen afgeknipt omdat ze geen goede vruchten geven. Nu moeten de stronken er nog uit. Sterker nog; we zullen de komende jaren nog heel veel (wilde) bramen moeten trekken, op het terrein en in het voedselbos. Daarom is het zeker de moeite om daar een handig stuk gereedschap voor te maken. 

Ik trek vaak kluiten van struiken en kleine boompjes uit de grond met een kettingtakel. De lastigste schakel is de bevestiging van de takel aan de stronk. Een stropje lukt bij struiken nog wel, maar bij braam schuift het ding er meestal vanaf.

Vandaag heb ik snel een dubbele ijzeren haak in elkaar gezet. Deze deed het redelijk (het was best lastig de haak in de kluit te prikken) maar was niet sterk genoeg. Ik denk dat ik Daaf aan het werk zet om iets te ontwerpen dat de kluit in 1 beweging vastklemt en er uit trekt.

Muur tussen keuken en woonkamer

 Het eerste muurtje tussen de keuken en de woonkamer krijgt vorm. 

Ik ben beginnen met de plintjes. Daarna kwam onze nieuwe Workawayer Christel helpen om met de tacker oude palletplanken vast te zetten in de openingen van de muur.

En daarna leem er tegenaan! Meteen de hoek naast- en boven de deur gedaan.

Het is nog een beetje vroeg in het jaar om te lemen. s' Ochtends ligt er ijs op de kuip met leem en als je met je handen leem met stro mengt om het in de muur te frotten, dan heb je echt handschoenen nodig om de ijkoude leem te weerstaan. 

De klei (om leem te maken) is bijna op. Ik verwacht nog een kuip of 10 te kunnen mengen en dan is er een nieuwe vracht nodig. De wei is nog te nat om een vrachtwagen te dragen, dus ik probeer dat een beetje uit te stellen. 

Ondertussen maak ik de plinten in de rest van de benedenverdieping en stuken we de muren die erboven zitten. 

De achterkant van het nieuwe muurtje en de muur van de keuken is weer een beetje meer vlak.

Anti-inbraak-kast-perikelen

Klimspullen in de auto, nog even de kettingzagen uit de kast halen. De sleutel draaide goed, maar de deur ging niet open. En nu...?

De schoten aan de zij- en onderkant staken netjes in de schootvanger, maar die aan de bovenkant van de deur moest zitten was niet te zien. Conclusie: het mechaniek was losgeraakt. De enige manier om de kast open te krijgen was... slijpen. 

De schoot was gemaakt van 20mm gehard staal. Je komt er wel doorheen, maar daar was ik toch wel een kwartier mee bezig (af en toe de slijper wat rust geven en opmeten hoe ver ik al was gekomen.

Inderdaad was het mechaniek losgekomen. Het plaatje dat alles bij elkaar hield miste twee schroeven en de andere twee lagen er bijna uit.

Eerst mijn snoeiklus gaan doen. Aan het eind van de middag de kast weer gerepareerd. De doorgeslepen schoot terug aan elkaar lassen, het mechaniek (met olie) weer in elkaar zetten en de deur kon weer terug. Het werkt weer prachtig!

Ik moet nog wel het scharnier waar de deur aan hangt fixen, want die had ik ook doorgeslepen. Maar ja, zo komt het huis niet af natuurlijk...

Dak pizzaoven aangepast

De boom die de pizzaoven heeft geraakt is tot brandhout verwerkt, nu nog het dak repareren. De regen spoelt namelijk de leem weg. 

Het berkenhout dat naast de oven ligt, regent nog nat omdat het dakje niet breed genoeg is. Een goed moment om dat meteen mee te nemen.

Een uurtje later was het klaar. Laat het hout nog maar lekker drogen voor we over een paar maanden weer aan het bakken gaan!

Kleuren leemverf

Ondanks dat het gele pigmentpoeder de weg naar Wijbosch nog aan het vinden is, zijn we begonnen met het uitproberen van de leemverf. De lijm bestaat uit wit poeder met zetmeel als bindmiddel. Daar kan je pigmentpoeder bij doen om er een mooie leemverf van te maken. 

In de woonkamer heb ik een stukje muur glad gestuukt om deze proefjes te doen. Marleen heeft de verf aangemaakt en van pigment voorzien. Nog nat zagen de kleuren er prachtig uit! 

Eenmaal opgedroogd kleurden ze meer naar roze toe. Niet slecht voor een eerste poging, maar we zijn er nog niet helemaal uit.

De pigmentpoeders zijn allemaal ijzeroxiden (roest). Afhankelijk van de omstandigheden waarin het ijzer verroest, kun je verschillende kleuren maken: van geel (oker) via rood naar het bekende bruin. Deze pigmenten zijn relatief goedkoop en zijn milieuvriendelijk. Ook hebben we een beige (tweede van links) die er mooi uitziet maar iets minder wit mag worden. 

Een paar dagen later nog meer kleuren gemaakt, waaronder de geel die intussen is gearriveerd. 

Als je de pigmenten mengt met behangselplak, dan kun je ze in hun pure kleur op de muur smeren. Het is me niet duidelijk of de muur dan nog dampopen is, maar het geeft in elk geval niet af.

In het echt zijn de kleuren natuurlijk een stuk mooier ;-)

Plafond technische ruimte

Het laatste stukje plafond van de bovenverdieping moest nog gedaan: de strobalen met leem insmeren en aftimmeren met schroten. Vanwege het winderige en natte weer heb ik de bak met leem in de woonkamer gezet, waar het gezellig druk werd. Vol, zeg maar.

Om het plafond te smeren gebruik ik leem met een hoger kleigehalte. Dat plakt beter, en als je ondersteboven gaat lemen is dat best fijn. Maar het geeft sneller krimpscheuren. En dat gebeurde dus ook!

Dus nog een laagje er overheen met meer zand. Voor de tweede laag is het niet noodzakelijk dat die goed plakt, want die blijft makkelijk aan de eerste laag hangen.

Een weekje later was het plafond helemaal droog en kon ik het plafond afmaken. Dit zijn de laatste schroten van EcoExpo. We hebben er nog 4 over, die zijn te gebruiken voor het zagen van afdekstripjes om de naad tussen plafond en muur weg te werken.

Inmiddels is het beter weer aan het worden. De zon schijnt af en toe, en als dan ook de kachel aan is geweest, weet Moesje de fijnste plekjes te vinden...

Veranda en overkapping repareren

Vandaag kwam Sjef een dagje helpen om de verdwenen verandabalk terug op te hangen en de overkapping bij de zaagtafel weer in elkaar te zetten. 

Als eerste hebben de de achterste balk met een potkrik opgetild. Er bleek zoveel hout te zijn weggebroken bij de ophang-beugel, dat we hem niet goed konden vastschroeven.

De makkelijkste oplossing was om de beugels wat extra ijzer te geven op plekken waar er nog wel hout zat...

De panlatten waren op verschillende plekken ook op andere balken losgeraakt. De schroeven staken uit, dus die moesten er eerst afgeslepen voor de latten op hun plek konden. Daarna schuin van onderen vastschroeven.

Ook de voorkant van de veranda is nu weer helemaal in elkaar gezet en waarschijnlijk steviger dan ooit.

Daarna hebben we de overkapping weer in elkaar gezet. Ik kreeg de platen aan de kant van het huis nooit vastgeschroefd, want daar zit de dakgoot in de weg. Maar nu hebben we balkjes vastgeschroefd onderaan de platen. Als ze eenmaal op hun plek lagen konden we deze balkjes tegen het huis aan vastschroeven en daarmee zaten de platen ook vast.

Er was een bui voorspeld met heel veel wind (6Bf), dus met spanbanden het zaakje vastgezet. Vlak voor de bui waren we klaar. Inderdaad even heel veel wind, maar geen centje pijn...

Weer een gezellige en constructieve dag!

Online cursus Voedselbosbouw

Aan het eind van dit jaar loopt de pacht af van de 'maisplak', het perceel tussen ons terrein en de Veghelsedijk. Daar gaan we, als we klaar zijn met de bouw van het huis, een voedselbos aanleggen. We vroegen ons wel eens af of we de pacht niet een jaartje langer moesten laten lopen, want om er zo snel al een heel voedselbos bij te gaan doen is wel veel van het goede...

We zijn ons natuurlijk wel aan het voorbereiden. Marleen doet een 8-daagse cursus Voedselbos Ontwerpen en ik heb afgelopen weken de Online cursus Voedselbosbouw van PUUR Permacultuur gedaan.

De drijvende kracht achter PUUR Permacultuur is Martijn Ballemans. Wij kennen hem nu al bijna 15 jaar van de bouw van het proefhuis van de vereniging Ecodorp Brabant. Hij is in 2011 begonnen met het geven van cursussen over Permacultuur en heeft het aanbod sindsdien gestaag uitgebreid. Martijn komt elk jaar met zijn cursisten van één van zijn cursussen langs voor een les over wonen vanuit het perspectief van permacultuur. 

Ons voedselbos beschouwde ik een beetje als een Marleen-project. Zij is zich al langer aan het verdiepen in de materie en maakt plannen. Ik volg het van een afstandje. Maar toen ik de online cursus van Martijn ging doen, begon het voedselbos-plan voor mij ook enorm te leven. 

Martijn heeft een serie mooie en heldere filmpjes (de meeste ca. 15 minuten, sommige een stuk langer) gemaakt over de verschillende aspecten van een voedselbos en een serie filmpjes over bezoeken aan verschillende bestaande voedselbossen in Nederland, met de aanleggers of beheerders. Als boomverzorger weet ik natuurlijk al wel het een en ander over bomen en hun standplaats, maar toch liet Martijn me op een heel andere manier kijken naar een bos: de gelaagdheid, hoe de kruidlaag meebeweegt met de successie van het bos, blijvers / wijkers, assortiment, wat nu eigenlijk de oogst is... 

Minstens zo interessant waren de bezoekjes aan de verschillende voedselbossen en de gesprekken met de eigenaren / beheerders. Hun ervaringen (zowel positief als negatief) gaven me het vertrouwen dat we van die enorme lap grond iets prachtigs gaan maken. Niet van het één op andere jaar, maar geleidelijk. Mooi gaat het in elk geval wel worden!

Ik was aangenaam verrast door de opzet en de uitvoering van deze cursus. Martijn kan boeiend, betrokken en duidelijk uitleggen. Hij weet veel over de materie en met zijn grote netwerk weet hij de juweeltjes te vinden. 

Ik ben helemaal enthousiast! We maken een goed plan en gaan er gewoon rustig aan beginnen. Geen haast, geen stress, geen drukte. Laat die pacht maar aflopen!

De kachel doet het weer!

Het was niet gelukt om de dag na de storm meteen nieuwe schoorsteen-onderdelen te kopen. Daarom heb ik ze maar weer via internet besteld. Ze werden keurig dinsdag geleverd. Diezelfde avond kon de kachel weer aan! Wat zijn we verslaafd aan de warmte van dat ding...

Ondertussen zijn de onderdelen van de kast die naast de kachel stond, opgedroogd van de omgevallen emmer water. Dus ook die kast kon weer in elkaar gezet waardoor de woonkamer er weer uitzag als voor de storm.

 

Reparatie dak units

 

De windvoorspellingen van ons gebiedje was windkracht 7. Achteraf bleek dat het in Volkel, niet ver hier vandaan, geruime tijd windkracht 8 was met een piekje in 9Bf. De windvlagen waren nog een stuk forser, die gingen geregeld naar 11Bf met een piek van 117.6km/u wat het begin van windkracht 12 is.

Een aantal dakplaten waren door de landing als tissues in elkaar gefrommeld. Hmm, als we die niet meer kunnen gebruiken, moet ik tijdelijk met zeilen aan de slag en snel nieuwe platen halen. En ook een aantal balken was flink beschadigd, evenals de achterwand ter hoogte van de 3 lage units. 

De hulptroepen (Flip en Sjef) zijn begonnen met het herstellen van de achterwand. Daarop kon de eerste van de drie balken om de dakplaten vast te zetten op gemonteerd. Deze balk was bijna helemaal versplinterd, ik heb er nieuw hout voor gezaagd. 

Nadat ik de schoorsteen heb weggehaald kon ik de platen die nog op het dak lagen losschroeven. Flip en Sjef kwamen even later helpen om al deze platen op het verandadak te leggen zodat we ze makkelijk terug konden leggen als de balken weer vast zaten.

Het dak was leeg en we konden beginnen de drie balk-rijen te repareren en vast te zetten.

De tweede balk was zo gelegd. De eerste kostte veel tijd, omdat de rand waar de balk op zat, helemaal uit elkaar moest om weer opnieuw vast te zetten. Dat hebben Flip en Sjef gedaan. De derde balkrij (rechts), was in het midden helemaal gekraakt. Maar omdat het een vreemde afmeting hout was, hebben we besloten deze balk toch weer op te lappen...

Terwijl Flip zich over de derde balk ontfermde, hebben Sjef en Agnes de platen losgemaakt en op nummervolgorde gelegd. Het zag er net uit als een Wie-is-de-mol-opdracht. De mol heeft het slecht gedaan trouwens, we waren op tijd klaar ;-). Wat wel een mollenstreek leek, was dat de balk die uit het veranda-dak was gerukt nog steeds niet was gevonden.

Deze platen hebben Ferry en Peter op hun plek gelegd en vastgeschroefd. Het eerste stuk steeds twee platen (de volledige breedte), vanaf de plek waar de balk die Flip aan het opkalefateren was konden we alleen de eerste plaat neerleggen. Maar daarmee schoot het wel op!

De laatste plaat van de onderste rij was een flinke gekreukeld exemplaar. Maar er was ruimte om er twee banen vanaf te slijpen, waardoor er best een aardige plaat overbleef.

Toen kwam Flips knutselwerk naar boven! Ferry en Peter hebben hem vastgezet en de bovenste rij platen konden gemonteerd. De plaat met het gat van de schoorsteen waren we even vergeten (die lag nog op het dak van de veranda te wachten), dus die moesten we tussendoor nog even vervangen.

De laatste platen waren ook de slechtste. Sjef heeft met geduld, een moker en grof geweld ook de meest kromme platen nog best mooi opgeknapt, waardoor we uiteindelijk het hele dak vol hebben kunnen leggen.

Terwijl Ferry en ik de laatste platen op het dak vastzetten, is Sjef de Aakendonk afgelopen om voorbij het zandpad, dat langs de kippenren loopt, de verandabalk uit de sloot te vissen. Hoe is het mogelijk dat zo'n balk van 4,5 meter, 20kg zwaar, 40 meter verderop is terecht gekomen. We zullen het nooit weten...

We hebben een klein beetje in de regen gewerkt. Daarna werd het weer droog terwijl we de laatste platen vastzetten. Nog net voor het donker de laatste plaat geslepen en tijd voor een biertje! 

Dreamteam bedankt voor een heel gezellige maar zeker bijzonder productieve dag! 

Helaas bleek 's avonds dat er toch nog water onder het dak terecht komt. Komende dagen een keer alle platen nauwkeurig nalopen.