Kast in de kelder

Buiten is het meer herfst dan zomer; wind, regen en 18 graden. Trui aan dus, dat is lang geleden! In de kelder is het 17 graden, maar toch een heel stuk fijner, zo zonder wind en regen. 

Voor de kast wilde ik oud houten staanders gebruiken die ik al jaren aan het verplaatsen ben. Op de een of andere manier staan ze steeds in de weg. Ze zijn wat smal, maar voor een tijdelijke kast (die vast jaren zal blijven staan) zijn ze prima.

De staanders zijn ooit gemaakt voor 3 planken. Dat moeten er 7 of 8 worden. Van palletplanken heb ik latjes gezaagd die ik met de tacker op de staanders spijker. De hoogte van de latjes heb ik steeds van de eerste staander overgenomen.

Omdat er voornamelijk Veenman kisten in komen, heb ik de hoogte en de breedte daar op afgestemd. Als liggers heb ik de munitiekistjes weer opgeduikeld en in de juiste lengte en breedte gezaagd. Die lengte ging nog wel, maar omdat al die plankjes verschillende breedtes hebben werd het een hele administratie om van elke schap het laatste plankje te zagen.

Langzaam vordert de opbouw.

Hier een detail van de plankjes. Derdehands; eerst als munitiekist, daarna als plafond van een schuur en nu als kastligger. De ruimte tussen het voorste en achterste plankje is overal anders; opmeten en op maat zagen.

Een nare eigenschap van kasten is dat ze altijd te klein zijn. Nu liggen er de aardappels in, de pootaardappels, potten met jam en zo, en er is nog maar plaats voor 7 kratten....

Ik heb zo'n voorgevoel dat de rest van de wand ook nog gevuld gaat worden. Er zijn nog staanders en plankjes genoeg. Maar dan moet er toch echt eerst een vriezer geplaatst, want het wordt al spannend of die door de kelderdeur gaat passen.

Kelder gestuukt

De kelder is eindelijk klaar. Althans, het voorste deel waar de kasten komen voor de appels. 

Al met al veel werk. Kalk stuukt niet heel fijn. Eenmaal verdicht laat het zich niet makkelijk meer vormen, maar het zakt wel uit als het nog nat is. En daarmee kan het loslaten van zuigende ondergrond. Helaas werd dat laatste alleen maar erger toen ik een geschikte, maar dure voorstrijk ging gebruiken op basis van houtlijm. Midden in de nacht (we hadden een laat kampvuur) viel er bij het gladstrijken van een paar zakkertjes zomaar een heel stuk van de muur af.

Maar goed, even nat maken en weer terug smeren.

De hoek van een houten koof om de ventilatie-buis heb ik met gaas tegen scheuren beschermd.

En ook het plafond is wit. Heel benieuwd hoe zich dat gaat houden. De temperatuur buiten was vandaag 27 graden, in de kelder bleef het bij 16 graden terwijl alle deuren en ramen nog open staan. Ik heb er alle vertrouwen in dat dit een koele ruimte blijft, volgend jaar in de zomer.

De komende dagen ga ik hier een aantal tijdelijke kasten maken, van oude stellingen die we nog hebben liggen (en al 10x verplaatst...) en de planken van munitiekistjes die we in 2014 van een schuur hebben afgehaald. Wie bewaart, die heeft wat!

Stukken in de kelder

Er komt steeds meer oogst uit de tuin en straks ook van de fruitbomen. En die moeten we ergens kwijt... Oh ja, natuurlijk in de kelder! Maar dan moet die nog wel even afgemaakt. 

Daarom ben ik deze dagen bezig met het stukken van de wanden van het voorste deel van de kelder. Met kalk. Dat werkt een stuk minder fijn dan gips: het plakt minder en het verspreid zich ook een stuk minder makkelijk. Maar we komen er wel.

Het plafond is ook een uitdaging. Met een mengsel waar minder zand in zit blijft het beter plakken. Maar het is zwaar om het tegen het plafond te krijgen. De eerste meters heb ik het stuukgaas na het stukken er in gewreven, nou, dat is me niet goed bevallen... De rest van het plafond ga ik het stuukgaas eerst vast-nieten en dan de kalk er overheen.

De hechting van de stuuklaag aan het plafond is nog een experiment. Kalk kan in tegenstelling tot leem chemisch binden. Het eerste deel heeft geen voorbehandeling gehad, er gaat een deel met betoncontact komen en met speciale stuuprimer. We gaan zien hoe het houdt.

Plafond gang boven stukken

Waarom ik hier nu aan begonnen ben, geen idee. Maar het moest een keer, en leuk was anders. De steiger van het dak gehaald (na eerst de schoorsteen af te hebben gemaakt) en opgebouwd boven het trapgat.

En daarna smeren! 

In de andere kamers was het niet erg als de helft van de leem op het plafond bleef plakken en de andere helft naar beneden viel. Maar hier, boven het trapgat, was het minder fijn als er leem naar beneden viel. Daarom heb ik een andere techniek bedacht, of eigenlijk; die ontstond. Met een vlakke spaan kun je namelijk niet genoeg druk zetten en blijft de leem niet plakken. Wat heel goed werkte was dat ik met de spaan in mijn ene hand en een troffeltje in mijn andere hand de leem tussen de spaan en het plafond nog extra aandrukte, weer naar achter duw en weer aandrukken, net zo lang tot alle leem op de spaan tegen het plafond zit. Er valt dan bijna niets en het gaat nog snel ook. Nou, snel, ik ben toch, verspreid over een aantal dagen, heel veel uren bezig geweest de strobalen weg te smeren.

Schoorsteen

Als je je zolder wilt opruimen, moet je in de kelder beginnen. 

Zo ongeveer verging het me met het stuken van het plafond van de gang boven. Want om daar bij te kunnen had ik de kleine steiger nodig, en die stond nog op het dak bij de schoorsteen. Want die was nog niet af. 

Om de schoorsteen af te maken, moest ik de binnenkant van de omkasting met brandwerend materiaal bekleden. Dus met de fiets naar de Karwei om een pak steenwol te halen.

De steenwol mag niet tegen de schoorsteenbuis aankomen. Het moet de houten constructie beschermen in het geval van een schoorsteenbrand. Om de steenwol van de buis af te houden heb ik ijzerdraadjes om de plankjes gebonden, dat werkte heel goed.

Hier zie je de luchtruimte tussen de buis (rechts) en het huis met isolatie (links).

Het ging om de haverklap regenen. Dus om de haverklap weer naar binnen om daar verder te werken: folie op maat knippen bijvoorbeeld, en de afdeklatten schaven. Dat laatste ging heel goed, want ik had zorgvuldig gecontroleerd dat er geen spijkers in zaten. Maar helaas, er bleek een kiezelsteentje in het hout gedrukt bleek te zijn. En daar konden de messen niet goed tegen.

Een beschadigd mes laat een rups achter, omdat het het hout niet meer goed weg snijdt. Hierboven zie je zo'n rups ontstaan bij de zwarte vlek. Links nog mooi glad, dan 'schraap' en dan een bult.

Dertig centimeter verder zat er nog een steentje in het hout. Links zie je het kleine rupsje van de vorige foto, na deze zwarte vlek (die toevallig op precies dezelfde plek zat als het eerste steentje) is er een grote rups ontstaan. Schuren dus, en de messen laten slijpen.

De isolatie zit mooi vast, nu kan de folie netjes gemaakt worden. Eerst de omhoog-gevouwen dakfolie vastzetten...

... en daarna een lap EPDM over de dakfolie heen. Dat is prima gelukt.

Weer tussen twee regenbuien in de hele constructie met EPDM afgedekt. Over een paar dagen, als de latten klaar zijn, bedek ik deze zwarte buis met hout. Het oog wil ook wat... Ik moet nog wel kitten, en ook moeten er ventilatiegaten komen om de ruimte om de schoorsteenpijp te luchten.

En toen kon de steiger naar binnen. Een paar balken over het trapgat vastgeschroefd, plankjes met grote gaten om de voeten van de steiger vast te houden en daarna het steigertje opbouwen. Morgen kan ik beginnen aan het afdichten van het plafond met leem.

Want daar was het allemaal om te doen...

Buis over het boeiboord

De buizen liggen al jaren klaar om over het boeiboord te klemmen, maar het kwam er maar niet van. Nu was er geen excuus meer, want de dakrand is overal geplakt, het is mooi weer (niet te warm en niet te koud) en er zijn geen andere dingen te doen die Echt Nu Moeten.

Ik had oude buis van het Eco Expo-huis liggen, en 50 meter nieuwe buis gekocht en gezaagd. Deze laatste was bijna niet over de plankjes te schuiven. Gelukkig ging de oude buis er een stuk makkelijker overheen.

Op het hoge dak hang ik met klimgordel in een touw: comfortabel en ook nog eens veilig.

Derde keuken opgehaald

Een donkergroene keuken uit 1971, de meeste frontjes als nieuw (en de laden gemoderniseerd). In Nieuwe Pekela, bij Winschoten. We zijn de dag ervoor vertrokken, zodat we daar de omgeving nog konden bekijken (Blauwe Stad) en een gezellige avond in een B&B hadden. 

De volgende ochtend vroeg bij het huis aangekomen: een enorm groot en oud pand, vroeger een dokterspraktijk geweest.

 

 

De keuken was al helemaal uit elkaar gehaald, dus we hoefden de onderdelen alleen nog maar in te laden. Dat paste prima. 

Daarna hebben we de oude eigenaren, als dank voor de keuken, advies gegeven over de (monumentale) bomen in de voor- en achtertuin. Weer op tijd terugrijden om de keuken in de container te zetten en de kinderen van school te kunnen halen.

 

 

De tweede keuken opgehaald

Deze keer in Rijswijk, een groene. Eerst in Rotterdam een carrousel-kast opgehaald. Daarna samen snel en netjes een keuken afgebroken, water afgesloten en een paar gekke stopcontacten losgemaakt. 

Het inpakken was wel even puzzelen, maar we hebben alles zonder beschadigingen thuisgekregen. 

In de auto paste alles heel precies!

En in de aanhanger was ruim voldoende ruimte.

Nieuwe kuikenren

Er komen weer kuikentjes, dus hoog tijd voor een nieuwe ren. Marleen had de afgelopen weken al een paar gare 'gratis af te halen' trampolines opgehaald, vandaag ben ik ze in elkaar gaan lassen.

 

 

Ze waren net niet precies even groot, maar met wat getrek en gesjor heb ik ze toch nog redelijk op dezelfde diameter met de goede poot-lengte aan elkaar gelast.

Om het gaas er een beetje mooi omheen te kunnen spannen, moest ik nog een paar spaken vastmaken. Om deze bij het lassen op z'n plek te houden, heb ik weer een haakje, een touwtje en een gewichtje gebruikt. 

Die spaakjes kon ik meteen gebruiken om een paar vertikale kronkels recht te trekken. Met een spanband de buizen op juiste afstand trekken en vastlassen maar!

Marleen heeft de ren mooi zwart geschilderd. Daarvoor heb ik de ren opgehangen aan het nieuwe huis en aan de steiger, met een haakje en een touwtje.

Gaas om de buitenkant, met tiewraps vastgezet, ook de PVC is geschilderd. Nog gaas er over en klaar istie!

Muurtje tussen WC en wastafel in de badkamer

Tussen de WC en de wastafel komt er in de badkamer een muurtje. Waarschijnlijk stuccen met tadelakt, dus het is het makkelijkst om hem van steen op te metselen. Een mooi plekje weer om oude stenen in te verwerken.

Ik heb een recht balk verticaal vastgezet om een touwtje te kunnen spannen. De lagen hoeven niet netjes horizontaal te lopen, maar het muurtje mag wel vlak. Om de vorm tijdens het metselen goed te krijgen heb ik een stuk karton in de goede vorm achter het muurtje opgehangen. Dat werkte best aardig.

Ik was het stopcontact vergeten, dus een paar lagen er weer af moeten bikken. Nu zit het er wel in...

Het inbouwreservoir achter het muurtje bleek toch niet de goede hoek te hebben. Maar gelukkig was deze nog te verdraaien. 

Ik ga nu eerst alle leidingen verder af maken, want voordat ik de koppelingen ga wegwerken, wil ik wel zeker weten of ze niet lekken.

Plafond Steefs kamer

Samen met Fleur heb ik het plafond van Steefs kamer vastgezet. De planken moesten na het schaven nog geschuurd worden. 

 
Meten, naar beneden om een plank te zagen en weer naar boven. Goed voor de conditie!

Ook de rand van het dakraam is mooi afgewerkt. De zijkanten lopen schuin om nog meer licht binnen te krijgen.

Als je nu de zoldertrap op loopt, dan ziet de bovenverdieping er al zo anders uit!

Uitzicht van de Pi hersteld

De Pi maakt elk kwartier een foto van het nieuwe huis. Het laatste jaar gebeurt er eigenlijk niet zo veel aan de buitenkant, dus ik kijk niet zo vaak naar de foto's. Maar laatst zag ik dat er een vlek op de lens zat, en dat de vlier aan de rechterkant wel heel veel van het uitzicht wegneemt. Tijd voor een grote schoonmaak.

Heel veel takken weggehaald en gesnipperd. En het ruitje voor de camera schoongemaakt. Wat een verschil! En... dat hadden we natuurlijk al veel eerder moeten doen...

 

Notenlikeur

De afgelopen week heb ik 3 noten gesnoeid. Er vallen dan een enorme berg noten uit zo'n boom en ik vond het zonde die allemaal op de composthoop te gooien. Je kon er toch likeur van maken? 

Ik nam een paar emmers mee naar huis, nadat ik via de slijter een liter Wodka kocht. 

Het recept is eenvoudig: vul een pot van 2 liter met gesneden onrijpe walnoten, 5 kruidnagelen, half boontje vanille (opensnijden), 200 gram suiker, rasp van een halve citroen en twee kaneelstokjes. Vul dit aan met Wodka tot alles onder 'water' (Wodka is Russisch voor 'water', dus de uitdrukking 'onder water staan' is hier zeker van toepassing) staat. De eerste paar dagen een paar keer omschudden om de suiker te laten oplossen. Daarna wachten (of andere dingen doen), rond kerst is de likeur vol op smaak.
 

De grote grap van dit avontuur was natuurlijk dat ik maar 40 walnoten heb gebruikt, en de drie emmers die ik had meegenomen konden zo de composthoop op zonder dat je het idee had dat er noten uitgehaald waren.

Een nog grotere grap was het eindresultaat.

De eerste keuken opgehaald

Vandaag hebben we de eerste keuken opgehaald. Het plan is om drie of 4 heel oude keukens (die eigenlijk in de container zouden belanden) in verschillende kleuren op te halen, en die te mengen tot een nieuwe oude keuken. 

Deze kwam uit Simpelveld. Ze paste precies in de groene aanhanger en de auto. De kasten staan nu in de nieuwe container om uit te zoeken welke delen we willen gebruiken en wat niet. De witte delen van de kasten zijn echt heel oud, versleten, gammel. De deurtjes zijn nog als nieuw, terwijl ze toch bijna 40 jaar oud zijn.

Het zal er wel op neerkomen dat ik een deel van de kasten met nieuw hout zelf ga maken, en dat we alleen de frontjes en de lades gebruiken.

De twee keukens die we binnenkort kunnen ophalen staan in Nieuwe Pekela en Den Haag/Rijwijk. Dan is Simpelveld nog niet eens zo heel ver...

 

Kelder stuccen

Het stuccen van de kelder gebeurt met kalk. Vochtvast, ademend, schimmelwerend. Fijne eigenschappen! Gebluste kalk zelf is niet zo fijn; irriterend. Ik heb de betonmolen buiten gezet. De Mekal-kalk (CL70) kan met 1:5 gemengd worden voor een raaplaag, maar ik wilde de diepste laag iets harde hebben en heb 1:3,5 gemengd en een klein beetje cement er bij. En verder een paar handen stro omdat het wat extra stevigheid nodig heeft tegen uitzakken tussen de draden van het betonijzer.

Zo ziet de kalkmassa er uit: redelijk zwaar, niet supergoed plakkend maar prima te gebruiken als stuc.

Met een dagje stuccen heb ik de halve kelder bedekt. 

De rest zou ik dan de volgende dag wel doen. Niet dus; het spoelmechaniek van de wc in de unit ging stuk en was niet meer te maken. Er stond nog een andere pot in de witte schuur, dus ik heb de oude pot vervangen door die andere. Ook de bril verwisseld, die natuurlijk allemaal niet zomaar paste. En tussendoor kwamen er een paar ouders hun kinderen ophalen, en een buurman die me vroeg het zadel van de fiets van zijn kleinkind te verzetten. Heel gezellig, maar tegen de tijd dat ik weer kon stuccen was de dag al bijna om. Zo gaat dat, gelukkig hebben we geen haast!

  En de andere muur:

Tot slot een laag gaas (van die grote rol) in de kalk gewreven. Er komt nog een laag overheen, zodat het gaas mooi in het midden komt.

Kalk hardt heel langzaam uit. Dat komt omdat de uitharding gebeurd door het binden van de CO2 uit de lucht in plaats van droging (zoals bij leem) of chemische reactie van de ingredienten (zoals bij cement). Over een paar weken is de kalk hard genoeg, over 20 jaar is de maximale sterkte nog niet bereikt...