In Wijbosch wonen we in ons low tech, low budget strobalen huis dat we in ruim 9 jaar hebben gebouwd. We zijn nu bezig om de permacultuur groentetuin en voedselbos in te richten en aan te planten.
Vandaag waren de Eindhovense studenten weer langsgekomen. Behalve veel vragen over de bouw hebben ze zich ook heel nuttig gemaakt met het schaven van de tweede helft van de schaaldelen. Na drie-en-een-half jaar is de stapel hout die in de veranda lag WEG!
De plafondbalken in de woonkamer zijn geschuurd. Maar er zijn meer ronde balken in het huis verwerkt. En die mogen ook nog...
De balk die tussen de keuken en de woonkamer ligt, heeft een vlakke onderkant. Dat was nodig voor de stukken waar deze balk op de draagmuur ligt. Maar bij de doorgangen ziet dat er niet zo mooi uit. Met de kettingzaag heb ik dat vlakke stuk een beetje rond gemaakt. Natuurlijk schiet je dan geregeld uit op een vertikale balk die al geschuurd was. En wat bleek: toen ik die ging bijwerken, kwamen er gangen van houtworm zichtbaar.
Niet heel vreemd natuurlijk: deze balken hebben twee jaar in de regen gestaan.
Het kettingzagen gaat echt heel grof. Maar met de lamellen schuurschijf is dat toch snel glad geschuurd. Niet met de schijven van de Cranenbroek, die zijn heel snel bot waardoor het hout begint te schroeien. De schijven van Ecotools doen het heel lang en heel goed.
Door Peter
De helft van de plafondbalken in de woonkamer is in de zomer geschuurd door workawayer Marcin. Helaas werden de andere balken niet vanzelf glad, dus ik ben er zelf maar aan begonnen met de slijptol/lamellenschijf. Ingepakt met een haardoek, gezichtsbeschermer, stofkap en oordoppen.
 |
| Grijs? Nee hoor, stof! |
Door Peter
Vorig jaar waren er mensen met een metaaldetector op de maisvelden in de buurt aan het zoeken naar schatten. Ze hadden ons uitgelegd wat een geschikte metaaldetector was, en die hebben we vlak voor de corona-lockdown besteld. Het duurde even voordat 'ie binnen was, en toen we hem probeerden konden we een zelfgegraven test-kogeltje amper terugvinden. Geen succes.
Een paar dagen geleden waren er weer mensen aan het schatzoeken. Steef is er naartoe gefietst, met metaaldetector. Ze hebben zijn detector een andere instelling gegeven, en Steef vond het een na het ander stukje metaal. Natuurlijk ook aluminium blikjes, maar ook kogeltjes, hulzen, stukken granaat, scherven, van alles. Geregeld gaat hij in zijn eentje (of samen met Emke) een uurtje naar buiten om weer een paar stukjes metaal aan zijn verzameling toe te voegen.
Door Peter
Een jaar geleden heb ik de hoofdmuur met schroten bekleed. (http://onsecohuis.blogspot.com/2019/08/afwerken-hoofdmuur.html) Boven de keuken staken er drie balken tussen de schroten van de hoofdmuur uit. Dat was niet zo mooi, maar ja, een deel van het dak steunt op die balken. Dus die zaag je niet zomaar weg.
 |
Maar na een jaar was het nog steeds lelijk. Dus tijd om het aan te pakken.
De onderste schroten heb ik er weer afgehaald.
 |
Hier zie je de afgezaagde balk waar een paaltje op staat dat een
dakligger draagt.
Op dat paaltje staat zo een paar honderd kilo.
Ik heb de balk schuin afgezaagd, bijna een centimeter aan de bovenkant. De schroten kunnen er nu voor langs, als ze met de bovenfrees een stuk dunner zijn gemaakt. Dat was sneller gedacht dan gedaan, want ik had geen schroten meer van dezelfde partij. De messing paste niet in de groef en de structuur was anders. Ook moest de zaagtafel een andere plek in het huis hebben (die staat nu in het halletje, prachtige plek!). Nadat de eerste plank op zijn plek zat, vond ik op de kelder een schroot van de goede partij, die ik kennelijk al eens klaargelegd had voor deze klus. Dat was natuurlijk niet genoeg, maar door een paar groeven aan te passen ziet het er nu heel goed uit.
 |
| De zaagtafel op z'n nieuwe plek |
 |
| En het resultaat mag er wezen! |
(Het zeil en het laken hangen daar om de zorgen dat bij het schuren van de plafond-balken niet het hele huis onder een dikke laag stof verdwijnt.)
Half september beginnen de noten voorzichtig te vallen. Om het rapen te vereenvoudigen zijn er elk jaar wat voorbereidingen nodig: maaien onder de noot bij de kippen (zodat je de gevallen noten kan zien liggen), en ik span elk jaar een net over de liguster (zodat de noten naar de verharding rollen).
Door de droge zomer / nazomer zijn er veel noten niet goed uit de schil gekomen. Maar sommigen liggen er perfect bij...
Hier het net over de ligusterhaag heen. De noten rollen zo richting de verharding waardoor ze een stuk makkelijker te rapen zijn.
Een groepje van 4 Franse en Belgische studenten (Eindhoven Design Academy) heeft gevraagd of ze voor hun studie een onderzoek mogen doen bij ons bouw-project. Hoewel we nog steeds niet helemaal begrijpen wat ze precies komen onderzoeken, heeft het iets te maken met de manier waarop wij met het materiaal hout omgaan.
In eerste instantie wilden ze alleen langskomen om te observeren, maar we hebben ze zover gekregen dat de beste observatie "meedoen" is. Dus vandaag hebben we met ze schroten geschaafd voor het plafond van de woonkamer.
De stapel schroten ligt al een jaar of drie in de veranda ruimte in te nemen. In die tijd zijn ze niet schoner geworden.
We vormden een productielijn met verschillende bewerkingen en voorraden er tussen: schoonmaken, slechte stukken wegzagen, schaven en in de keuken van het nieuwe huis opstapelen. In ongeveer 3 uur hebben we de helft van de stapel weggekregen.
Na de herfstvakantie komen ze weer geregeld terug, en doen we de rest ook. Tegen die tijd hoop ik met schuren en oliën ver genoeg te zijn om de schroten in het plafond te zetten, dat is ook mooi werk voor ze.
Door Peter
Bij de sloop van het Eco-Expo huis kwamen heel veel schroten vrij. Deze heb ik bewaard voor het plafond van de woonkamer. Maar er is genoeg van om hier ook de kamer van Daaf mee te betimmeren.
De planken zijn verkleurd, beschadigd en vies van het lange bewaren. Maar met de vlakvandiktebank is dat zo verholpen.
Met twee rolsteunen van de Cranenbroek en een afzuiging voor het schaafsel is het fijn werken.
De "kraal" die langs de groef zit, is niet geraakt door de schaaf. Deze moet ik met hand schuren.
Na het schuren kunnen de planken naar boven. Niet elke plank was even dik, en daarom is er van een paar planken wat minder kleur afgegaan. Maar dat geeft niets, daardoor ontstaat er juist een mooi gevarieerd uiterlijk.
En zo verdwijnt er steeds meer stro-leem achter mooie houten schroten...
De grote muur in de kamer van Daaf was bedekt met een basislaag leemstuc, klaar om vlak gemaakt te worden. Maar Daaf wilde een muur waar je makkelijk dingen op kan hangen, van hout bijvoorbeeld.
in de witte schuur lagen nog een paar stapels schroten die eerder als vloer hebben gediend. Die waren best geschikt om die muur mee te bekleden. Ongeschaafd bleek het mooist.
Om de wand geluidsdicht te maken is ze gevuld met stro. Maar het zou vast helpen om de schroten niet direct op de muur te spijkeren, maar door er nog een dempende laag tussen te hangen. Oude dekbedden? Klinkt goed!
De afkortzaag moest toch maar naar boven om te zorgen dat de naden tussen twee schroten een beetje netjes werden. Meten, zagen, spijkeren, en dat vele keren achter elkaar.
De schroten zijn onregelmatig verkleurd, en dat geeft een heel mooi patroon. Het ziet er heel vreemd uit dat je iets nieuws maakt dat er oud en gebruikt uit ziet. Maar het is helemaal goed zo! Op naar het plafond.
Schillen, snijden en vullen.
Emke vulde de potten met water af en klemde de deksels vast.
Buiten had Peter de rocket weer aangemaakt, waar de pan met de eerste 14 potten gewecked konden worden.
En daar staan ze, klaar voor de winter!
De klimlijnen hingen nog in de boom, dus de kinderen konden deze ook gebruiken. Steef nam water mee, zodat hij hoog in de boom kon picknicken. En zijn telefoon moest ook mee om een foto te maken. Emke klom tot helemaal in het topje.
Er zijn heel veel peren gevallen, en die liggen lekker te gisten in het gras. Een oase voor vliegen, bijen en vlinders. Natuurlijk vele Dagpauwogen en Atalanta's, maar het Bonte Zandoogje.
Ook de Gehakkelde Aurelia is weer van de partij.
Door Peter
Met de planken van EcoExpo ben ik begonnen om in de hal een plafonnetje te maken. Een experiment: welke bewekingen hebben de planken nodig voor een mooi plafond.
Het plafond is scheef en schuin, en niet haaks. Veel mogelijkheden dus om de planken vast te zetten. Bijna klaar, en niet tevreden...
Ook de kleur is niet fraai. Er zitten lichte vlekken op de planken, omdat daar vroeger balken hebben gelopen. Het is leuk om hout te gebruiken met zichtbare sporen van het vorige gebruik, maar dit wordt wel heel druk...
Dus.... de planken konden er weer af, door de vlak van diktebank, nog even naschuren, op een andere manier schuin, scheef en niet haaks vastgezet en nu is het wel prima.
Door Peter
De peren plukken we meestal in de eerste week van september. Dit jaar vielen de peren begin augustus al in grote getale van de boom, dus vandaag besloot ik te gaan plukken.
Hoewel de boom nog steeds barstensvol peren hing, viel de oogst wel tegen. Ze waren klein en hard, terwijl ze wel heel los hingen. Zijn ze nu rijp op niet? Ik besloot een paar kratten te plukken en ze een tijdje achter glas te laten rijpen.
Traditioneel heb ik vanuit de top van de boom een foto van het huis gemaakt.
Eerdere jaren waren:
http://onsecohuis.blogspot.com/2016/09/peren-plukken.html
http://onsecohuis.blogspot.com/2019/08/appels-en-peren-oogst.html
De kabels voor het netwerk liggen. Een afwisselend werkje: elke aansluiting had zo haar eigen uitdagingen.
Voor de TV, als die al een netwerk-aansluiting gaat krijgen. Digitenne doet het ook prima, en andere zenders dan Nederland 1,2 en 3 kijken we al jaren niet meer.
Bij het bureau op de opkamer is nu een dubbele aansluiting boven het stopcontact.
De twee tonnen die op de piano stonden, waren uitgebubbeld, dus om ruimte te maken voor de peren-wijn moesten ze hoognodig in flessen geleegd.
We hadden natuurlijk geregeld geproefd, dus we wisten al hoe lekker het geworden was. Maar de aanblik gaf andere associaties.
De emmers hebben een kraantje, heel handig voor de meeste liters. Maar voor het laatste beetje hebben we toch de hevel gebruikt.
Had ik al gezegd dat er twee emmers stonden?
Mooie etiketten geprint, en we kunnen er weer een jaartje tegen.
Door Peter
De tomatenoogst was door de droogte en hitte erg goed. Zelfs in de groentetuin, waar de tomaten onbeschermd stonden. Tijd om er saus van te maken.
Samen met Maxim heb ik een proefmodel rocket stove gebouwd om de uien te bakken, de tomaten aan de kook te brengen en tot een saus in te dikken.
Hier staat versie 0.1, compleet met verdraaibare pannen-steun gemaakt van oud ijzer.
Het viel niet mee om de pan heet genoeg te krijgen met de hoge schoorsteen van versie 0.1. Ik heb er 4 lagen stenen van afgehaald, en dat werkte al een heel stuk beter. De uitjes waren in no time gebakken en de tomaten konden er bij.
Wel gezellig, een buitenkeuken!
Marleen had behalve vleestomaten ook gewone tomaten in de saus gedaan, zonder de kern er uit te halen. Daardoor zat er wel heel veel vocht in de saus, waardoor de pan 3 uur heeft gekookt. Maar, dan heb je ook wat. Hoewel, al die moeite voor 5 potjes (winkelwaarde nog geen 5.-?)
Deze is wel lekkerder. Voor op de pizza's volgende week.