Vrijdags

Sinds een maand komen Teun en Evi elke vrijdag helpen. Dat is niet alleen heel fijn, maar ook super gezellig! Zij zijn bezig met een stuk grond kopen in Frankrijk, waar ze zelf een (stro-)huis gaan bouwen en een voedselbos willen inrichten. Eigenlijk precies waar wij ook mee bezig zijn. Hier kunnen ze vast wat ervaring opdoen.

Evi en Teun (altijd vrolijk!), aan het werk met de curve.

Hier zijn ze de hoogte van de hoofdmuur aan het overnemen op de noordmuur, zodat ze daar ook de dak-curve kunnen maken. Dat doen ze heel zelfstandig, heel degelijk en ook nog eens met humor. Wij zijn erg blij met hun hulp! Vandaag hadden we extra geluk, want ze namen ook nog een zelfgebakken appeltaart EN een pan heerlijke soep mee. Hmm..!

Terwijl Teun en Evi met de dak-curve bezig waren, ben ik begonnen met het samenstellen van de dakbalken. Deze bestaan uit twee 20x7cm balken op elkaar (wordt dus 40x7cm). Sommige dakbalken moeten zo lang worden, dat ik de 6-meter balken ook nog moet verlengen. Hier zaag ik met de kettingzaag een liplas om een 6 meter balk met een 3 meter balk te verlengen. Dat doe ik 2x, en lijm + schroef (met 8mm houtbouten) de twee verlengde balken op elkaar. Stiekem toch veel werk...!

de liplas

Het geheel werd lang en zwaar. Met de Skidster en Mallejan was de balk te verplaatsen, maar een manier om dat ding bovenop de muren te leggen, aan beide kanten flink uitstekend...? De gedachte om een hijskraan te laten komen werd wel heel verleidelijk, maar toch ga ik dat niet doen!

Hier ligtie dan: 8,5 meter lang, 40 cm hoog en 7 cm dik. Wat een joekel!

Aan het eind van de dag besloot ik de balk eerst op de verdiepingsvloer te leggen. Dat ging met wat katrollen best goed, al was de balk onhandig breed en lang. De volgende balken ga ik op de verdiepingsvloer in elkaar zetten; daar is ruimte genoeg, en de onderdelen zijn een stuk makkelijker boven te krijgen.

Vanaf de verdiepingsvloer moet het wel mogelijk zijn die balk op z'n plek te krijgen. Een leuk puzzeltje voor komende week.

Brand in strohuizen

Als je stro perst tot een baal, maak je van heel brandbare stro een pakketje bijna niet brandbare stro. Vergelijk het met papier: één blaadje brandt gemakkelijk, maar een dik boek brandt niet omdat er geen zuurstof bij komt. Als je die strobaal dan ook nog inpakt in leem of kalk, dan hou je een isolatiemateriaal over dat voldoet aan de strengste brandveiligheidsklasse. 

Toch gaat het nog wel eens mis. Vandaag kreeg ik een melding van een brand in een strobalen huis. Dit huis was nog in aanbouw, dus de stro was nog niet in leem / kalk opgesloten.

Kijkt en huivert....

http://www.hbvl.be/cnt/dmf20161005_02502747/brandweer-opgeroepen-voor-uitslaande-brand-in-tongeren

De brand ontstond door dakdekkers die bitumen aan het leggen waren. Harde oosten wind, droge lucht, losse stro, een vlammetje en alle ingredienten zijn aanwezig... Duidelijk dat wij, als we met stro bezig gaan, geen enkel risico met (kamp)vuur mogen nemen.

Een tijd geleden was er brand in een huis dat al wel af was, zij het nog maar kort.

http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20140302_01005470

Ik heb geen informatie over de wijze waarop de stro in dit huis is afgewerkt, maar de brand die in het huis ontstond, zorgde er voor dat de stro langdurig in de muren bleef schroeien. Hier ga ik nog navraag naar doen, zodat we ons huis zeker brandveilig kunnen bouwen.

Blokjes onder de hoofdmuur

De hoofdmuur stond niet helemaal lekker op de verdiepingsvloer. Sommige panelen zaten namelijk wel vastgeschroefd aan twee houten liggers, maar werden niet direct ondersteund. De dakkrachten moesten dus via de liggers doorgegeven worden aan de vloer, en dat is niet al te stevig.

Op deze foto is dat te zien; dit paneel zit met slechts 2 schroeven aan die twee horizontale balkjes vast. Als daar flink gewicht op komt, dan buigen die balkjes best door, of het paneel kan zelfs van die twee balkjes losscheuren.

Maar sinds vandaag staat elk paneel op haar eigen blokje. En daarmee is de muur een enorm stuk sterker (en stijver) geworden!

Er moet nog een zogenoemde "opwaai-anker" bij; een constructie die er voor zorgt dat het dak niet door de wind opgetild kan worden. Waarschijnlijk worden dat strips die de panelen met de onderliggende balk verbinden. Maar dat zoeken we een keer uit, ook voor alle andere plekken...

Gelamineerde dakbalk-drager

Gister (met Teun en Evi) en vandaag (Erik en Cas) hebben we de curve uitgezet van de dakbalk-dragers, en deze 6 lagen gelamineerd.

Deze curve is afgeleid van de hoofdmuur; om de hoogte van deze curve op elke staander te vinden, moet je meten waar je op de hoofdmuur een touwtje moet spannen, en deze evenwijdig aan die ene dakbalk naar de staander laten lopen. Waar het touwtje de staander dan raakt, daar zit de bovenkant van de dakbalk-drager.

Teun en Evi hebben deze curve heel netjes uitgemeten, en samen hebben we de eerste lat aan de staanders gezet. Met Cas en Erik hebben we er nog 5 onder gelijmd. Door al die hoeken wel een hele dag werk! Cas, die zich op de verdiepingsvloer vol gaten niet zo comfortabel verplaatste, heeft in een veilige hoek alle latten voorbereid: op lengte en in vorm zagen, en van gaten voorzien. Erik en ik lijmden en schroefden ze vervolgens vast. Dat schoot lekker op!

Links op de foto staat er een houten paal met een emmer er op. De dikke rand van deze emmer bevindt zich op de hoogte van de dakbalk-drager zoals de architect het dak getekend had. Volgens hem kon het dak echt niet lager. Gelukkig hebben we dat iets preciezer uitgetekend: het kon wel lager, en de nieuwe hoogte ziet er echt prima uit. We zijn blij dat we dat nog aangepakt hebben!

Op de hoofdmuur is de balkdrager nog niet op dikte (3 lagen er bij), daarna kunnen de dakbalken er op! (Al moeten die nog wel in elkaar gezet worden...)

Dieren-update

In de loop van de tijd gaan er altijd weer wat dieren weg, en komen er dieren bij. Hier weer eens een update.

De 4 kuikens van nest 1 bleken alle vier hanen. De twee bruine "gewone" hanen hebben we geslacht. Moeten we toch echt nog een keer oefenen met begeleiding, want het ging niet zo makkelijk als we hadden gehoopt. En ook het klaarmaken van het vlees moeten we beter leren, want het was hartstikke taai! Waarschijnlijk moest het gewoon langer sudderen. De twee witte hanen waren witte barnevelders, best bijzonder. Die hebben we verkocht op Marktplaats.

Mooie kipfiletjes, maar wel erg taai.

De twee witte barnevelder hanen die we verkocht hebben op Marktplaats.

De 3 kuikens van nest 2 zijn alle drie groot geworden. 2 hanen, 1 hen: koppeltje koper-zwarte marans, en één gewone huis- tuin- en keuken haan van onszelf. Als hij gaat kukelen, gaat-ie de pan in. 

3 puberende kuikens. Bijna groot!

Van de 6 kuikens van nest 4 kwam er opeens eentje niet meer terug. Die zal gepakt zijn door een roofvogel. We hebben er nu nog 5 over, 3 hennen, 2 hanen. Brutale vlegels zijn het! Ze zitten al IN de voer-ton voor ik er ook maar iets uit heb kunnen scheppen. Ze pikken naar je handen en voeten als je niet snel genoeg eten geeft. Ze zijn er als de kippen bij, laten we maar zeggen.

Een mooi setje zwart-witte kippen, in alle variaties.

De 4 kuikens van nest 3 zijn ook allemaal groot aan het worden. Hoewel het kleine kippenrassen zijn (1 zijdehoentje en 3 prachtige wyandotjes), dus ze worden nooit echt groot. Het is een erg leuke familie om te zien, een bonte kleuren-verzameling. De kuikens zijn van half juni, maar nog steeds verzorgt mama Kareltje ze (de andere kloeken hebben steevast na 4 weken hun kuikens in de steek gelaten.) Als het koud is, kruipen de kuikens met z'n vieren onder haar vleugels. Past natuurlijk never-nooit-niet, maar schattig is het wel!

De Kareltje-familie zat altijd gezellig bij de twee cavia's in de ren (gemaakt van een oud trampoline frame), maar met de groter wordende kuikens werd dat toch wat krap. Dus sinds een paar weken mogen ze de wijde wereld in! Dat gaat erg goed, de andere kippen laten ze mooi met rust. Hoewel papa Kereltje (het rode zijdehoentje) regelmatig een grote kip durft te bespringen, en dat geeft wel wat onrust. De grote haan jaagt Kereltje dan de hele tuin door. "Blijf van mijn vrouwtjes af!" hoor je hem zeggen. En een gekakel! Nou ja, eigen schuld, denk ik dan.
's Nachts slapen ze allemaal in een hok, maar ook overdag, buiten, zijn ze toch ook kwetsbaar. Kareltje is laatst gepakt door een roofvogel. Gelukkig zag ik het gebeuren, en heb ik de roofvogel weg kunnen jagen. Kareltje was een beetje gewond, heel erg zielig en heeft een dag in een doos in de kamer gezeten. Daarna krabbelde ze langzaam weer op. Ze zag van te voren al niet zo best meer (botste steeds tegen dingen op, kon de ingang van de ren niet meer vinden e.d.), maar nu is dat nog veel slechter geworden, en ze houdt haar koppie scheef. Het voer houd ik altijd in een bakje voor haar snufferd, anders eet ze niet veel. Ze is een jaar of vijf, dus ze zou nog best wat jaartjes meekunnen.

Emke met knuffel-kipje Kareltje

Kippen zijn toch zulke rare beesten...: als er eentje broeds is en stoïcijns op haar nest zit, en de ander wil PER SE in dat ene hokje haar ei leggen, dan gaat ze er toch gewoon gezellig naast zitten? Terwijl er 2 hokjes leeg zijn...

En de grootste aanwinst tot nu toe: 2 poezen! We hebben ze in dienst genomen als muizenvangers, en die taak nemen ze heel serieus. Minstens 2 per dag.
De poezen hebben we gekregen als echte boerderijkatten, en ze hoeven ook niet naar binnen. Scheelt weer een stinkende kattenbak binnen, en ook kan ik gewoon eten op het aanrecht laten liggen. Ze zijn echt enorm knuffelig en spinnerig. De zwarte poes heet dan ook toepasselijk Spinnie :-) Klein nadeel hieraan is dat Peter niet kan doorwerken. Spinnie wurmt zich gewoon tussen de schoevendraaier en het schroefje. Of tussen de zaag en de plank. Of tussen de hamer en de spijker. En maar spinnen! De vlekjespoes is iets minder knuffelig, maar ook erg lief. Deze heet Mika.

Spinnie

Mika

 

Ons lichtgrijze konijn was opeens heel tam, volgens Emke. De volgende dag wassie dood. Waarschijnlijk een van die heersende konijnen virussen. Jammer, want het was toch altijd gezellig, zo'n huppend beestje over ons terrein.

Afscheid van het zieke konijntje...

Dezelfde dag dat het konijn doodging, zagen we twee jonge (wilde) konijntjes op ons terrein. Eén ervan is laatst gepakt door we weten niet wat, en de restjes zijn opgegeten door onze katten. Brrr... De andere zien we nog regelmatig rondhuppelen met z'n moeder.

Zoekplaatje: zoek de twee konijntjes!

Ladder

Dit blog is er om te delen hoe het gaat met de bouw van het huis, en alles daar omheen. In voorspoed, en ook in tegenspoed, toch? Dus als er iets gebeurt waar je niet zo trots op bent, tja, dan hoort dat dus wel in het blog...?

Goed, daar komt 'ie: ik ben van de ladder afgevallen.

De steiger stond al klaar, want ik was dat gerommel met die ladder al meer dan zat. Maar dat ene schroefje, daar kon ik vanaf de steiger niet bij. Dus toch maar even de ladder. Dom, dom...

Het ene moment ben je lekker aan het werk, een moment erna beoordeel je hoe je de landing zo goed mogelijk kan laten plaatsvinden. Prachtig eigenlijk, dat je daarin zo snel kan schakelen. Maar als ik mocht kiezen, dan was ik liever op een ander plekje naar beneden gesprongen...

Afijn, voet verstuikt, en wat blauwe plekken. Gelukkig niet erger. En het geneest wel weer.

Maar niet meer werken van een ladder. Dat wist ik al als boomverzorger, maar kennelijk moest ik er als huizenbouwer opnieuw achter komen...

Tussendoor...

 Het is echt een prachtige zomer, en daar hebben we dan ook volop van genoten!

Met gezellig veel kampvuurtjes...

... nog een keertje naar de Biesbosch met Dori en Fred...

... en de kinderen in badpakjes maiskolven rapen op het veld van de buren...

We hadden een excursiedag met Vereniging Strobouw Nederland, naar 4 strobalen huizen.

En dit is dagelijks werk voor de kinderen: kunstjes doen op de rekstok in de gang!
Even goed tellen: hier hangen 3 kinderen aan de rekstok!

Hulp bij het bouwen

Het plaatsen van de panelen schiet lekker op. De zwarte poes komt geregeld "helpen": kopjes geven, spinnen en aandacht vragen... Heel gezellig, maar soms niet om op te schieten!

Ik kon niet alle panelen neerzetten; de muur van de beneden-slaapkamer komt tegen de overkapping aan. Dat komt omdat de dakplaten van de overkapping te breed zijn. Binnenkort moet ik dus 5 dakplaten vervangen door een maatje kleinere.

Deze week kwam Ruben twee dagen langs; enerzijds om mij een ander soort boom-klimtechniek te leren (SRT), anderzijds om te helpen met de bouw van het huis. 

 Zagen kan hij als de beste, ook in zijn vakantie!

De curve aan de noordkant krijgt al vorm en stevigheid. Je krijgt al een duidelijk beeld van hoe de kamers er uit gaan zien. En dat ziet er goed uit!

Houten rekjes vastzetten

Vandaag kwam Teun weer een dag helpen. Teun (en Evy) gaan ergens de komende jaren hun eigen huis bouwen, en ze doen hier ervaring op. Daar zijn we super blij mee; behalve fijne mensen zijn ze ook snelle leerders. Zo schiet het lekker op!

Ook Daaf heeft vandaag flink meegeholpen; schroeven, meedenken, aangeven, vasthouden...  

Van het oostelijk deel van het huis zijn vandaag alle onderkanten van de stromuren afgemaakt. Houten rekjes waar de stro-panelen op komen te staan. De gemetselde buitenkant van de muur is afgedekt met (zwarte) folie tegen optrekkend vocht. 

Als een rekje klaar is, kunnen er een paar panelen op; daarmee krijgt het huis steeds meer vorm. 

De komende week hoop ik de panelen te hebben staan. Dan kan de dak-curve er op gemaakt worden, en daarna de dakbalken. Dat schiet al lekker op!

Werken in de warmte

Afgelopen week was het warm... Temperaturen boven de 30 C, zon zonder wolken. Ik probeerde de warmste uren in de schaduw te werken (= onder het afdak), en dat ging best goed. Maar 30 graden blijft warm natuurlijk. Gelukkig was de verkoeling dichtbij....

Dinsdag heb ik weer lange planken gehaald voor de onderkant van de stromuren. En 's middags in Helmond 120 platen (9mm multiplex) voor de paneeltjes. Restjes...

De eerste muurdelen van de noordkant zijn al aardig opgebouwd. De hoogte van deze panelen reken ik uit n.a.v. de hoogte van de hoofdmuur en de afstand naar de hoofdmuur toe. Dat werkt prima. De panelen zijn soms bijna 5 meter lang! De drie lichtere panelen zijn gemaakt van de nieuwe multiplex-restjes.

Hier een foto van de onderkant van de stromuur. Er ligt zwarte EPDM-folie op de buitenmuur + piepschuim. De panelen staan vast op een houten verhoging, en steunen op de buitenmuur. Ook zitten ze vast aan de balken van de verdiepingsvloer.

Ik maak alle panelen alsof er geen ramen in het huis komen. Tegen de tijd dat de kozijnen er zijn, schroeven we op de goede hoogte balken tussen de panelen en zagen we er gaten uit.

Peren, peren en nog eens peren

En toen hadden we zo'n 250 kg peren. We aten peren op de pannenkoeken, perenmoes, peer op de pizza, peer in de andijvie stamppot, peer in de yoghurt, peer in de salade en peer mee naar school. Dan bleef er nog zo'n 240 kilo over. Peren blijven niet zo lang goed, dus er moest iets mee gebeuren.
Ik heb ca. 35 potten peren geweckt, 25 potten jam (en Agnes heeft nog een paar kilo jam ingevroren), 15 grote potten appel- en perenmoes, 25 flessen sap en 10 liter perencider gemaakt. Twee weken lang stond alles in het teken van de peren. Overal stonden kratten peren, gesteriliseerde potten, bakken met schillen en klokhuizen (en fruitvliegjes!), en uiteindelijk stonden er kratten vol gevulde potten en flessen. Poehee. Maar wat ben je dan blij met het resultaat! En ja, dan denk ik echt wel eens aan vroeger. De tijd dat de boerinnen al het voedsel dat van hun land kwam, moesten inmaken. Omdat ze anders in de winter niks te eten hadden. Wat moet dat een enorm karwei geweest zijn. En ik wil daar vrijwillig weer naar terug..? Ik denk nu van wel! Want het is leuk om te doen, en straks (in het nieuwe huis) heb ik er een speciale bijkeuken voor, en een grote kelder om het allemaal in te bewaren. En echt, het is zo fijn als je planken vol staan met eigen gemaakt, gezond voedsel. Nu nog een groentetuin waar ook daadwerkelijk groente uit komt. Want dat is jammerlijk mislukt dit jaar. Met de perenoogst ben ik des te blijer!

35 potten peren en 25 flessen sap (appel-peer en rabarber-peer)

25 potten jam (kruidige peer-gember, peer-sinaasappel-vanille en peer-banaan)
en nog 2 kilo in de vriezer

10 liter perencider, gemaakt van biergist. Spannend of het lukt!
(edit: het was verrukkelijk! Smaakt naar meer!)

14 potten moes (perenmoes en kleine-appeltjesmoes)

Verder hebben we vele kilo's peren verkocht aan de straat, voor een vrijwillige bijdrage.
Als de kinderen erbij zaten, ging de verkoop nog beter!

Helaas had ik geen afnemers voor de jam.
Oja, toch wel: maar die persoon had 2 potten mee genomen zonder te betalen...
Criminaliteit in Wijbosch. Eigenlijk bijna schattig!

De oogst van de Japanse peer (nashipeer) was echt geweldig! Dit is het 2e jaar dat de bomen staan, en kijk eens hoeveel vruchten al! En ze zijn echt verrukkelijk. De kleine peertjes smaken naar ananas, en de grote zijn gewoon lekker fris en knapperig. Deze Pyrus pyrifolia is dus echt een aanrader!

En dit zijn geen appels of peren, maar uien.
Ik had veel meer plantuitjes geplant, maar ik ben toch blij met de oogst. En het staat zo mooi!

Het dak komt in zicht!

De hoofdmuur die dwars door het huis loopt, is zo goed als af. Tegen deze muur aan komt een gebogen ligger waar de dakbalken op komen. Met LibreCad (open source AutoCad) hebben we gepuzzeld om deze curve zo laag mogelijk te krijgen. Ik heb met klimtouwen de curve van zowel het hoge als het lage dak op de nieuwe muur uitgezet, en lijkt goed te zijn gelukt.

Toen kon de ligger worden gemaakt! Deze ligger bestaat uit 3 op elkaar gelijmde latten. Daar komt er nog wel eentje bij (of 2) want het blijft een zwaar belaste plek die later niet moet inzakken. De ligger is wel sterk genoeg, maar het zwakst is de bevestiging aan de staandertjes.

Zaterdag kwamen Teun en Evi een dagje meehelpen. Gezellig en constructief. Zij hebben een 6m balk aan de lepels van de Skidster gezet om de dakbalken mee naar boven te kunnen hijsen. Aan het eind van de dag kon de eerste (halve) dakbalk omhoog. Op dat moment spitsuur: Patrick en zijn vrouw kwamen plots langs, evenals de moeder van Emkes vriendinnetje dat bij ons speelde. Dus... geen foto's (behalve die van de Pi).

Deze dakbalk geeft aan hoe hoog de buitenmuur aan de linkerkant gaat uitkomen. De rest van deze muur is steeds uit te rekenen n.a.v. de hoogte van de hoofdmuur en horizontale afstand tot de hoofdmuur. Werk voor komende week (met temperaturen boven de 30 C...).

Vanaf de Veghelse Dijk komt de bouw nu duidelijk boven de mais uit. Enerzijds omdat we lekker de hoogte in zijn gegaan, anderzijds omdat de mais dat juist niet heeft gedaan door het natte voorjaar en de hoge grondwaterstand...

Peren plukken

Tussen het bouwen door moet er altijd van alles gebeuren. Bijvoorbeeld het leegplukken van onze peer. Want als de peren rijp zijn, dan zijn ze rijp...

Vorig jaar haalden we met moeite 70Kg uit de boom. Late vorst had veel schade aan de bloemen aangericht. Dit jaar zaten er aanmerkelijk meer peren aan; ruim boven de 200Kg en dan zijn nog lang niet alle peren uit de boom...

Vanuit de boom heb je een prachtig uitzicht op de bouw. Hoe zal het er volgend jaar uit zien...?

Om te voorkomen dat ik vaak naar beneden moest om tassen met peren op de grond te zetten, heb ik een lijn in de boom gehangen. Daar kon ik alle tassen aan hangen (met allerlei lijnklemmen en haken) om na elke 7e tas (totaal ca. 50Kg) het hele zaakje te kunnen laten zakken. Tassen in de kratten legen, en klimmen maar weer! Zo ging het snel en efficient.

Marleen gaat de komende dagen de appels (veel en heel lekker!) en deze peren conserveren: sap en weckpotten. Daarover binnenkort meer!

De hoofdmuur krijgt vorm

De muur die tussen het hoge- en lage dak komt, krijgt al aardig vorm. Toch ging het niet snel; bij het 6e paneeltje een strobaal gepast, en die ging er niet in...

Er zijn heel veel manieren om een muur van strobalen op te bouwen. Wij hebben gekozen voor vertikale balen, die tussen een S-vormig schotje geklemd zit. Maar... bij deze opbouw bouw je het skelet gelijk op met het plaatsen van de strobalen. Voor veel muren kan dat, maar bij deze muur kan dat niet. Om dit op te lossen, gaan we de paneeltjes geen 48cm tussenruimte geven, maar 52cm zodat de baal door de opening tussen de paneeltjes past. De 4cm ruimte die tussen baal en paneel ontstaat vullen we met losse stro. Meer werk, maar het levert een steviger muur op die goed met leem of kalk te stuccen is.

De hoogste panelen zijn 320cm hoog: een hoop geklauter om ze onder en boven vast te zetten; op de goede afstand, goede hoogte, haaks, en vertikaal. 

De avonden worden snel korter, en soms regent het, en soms regent het in het donker. Zeker dan is er onder de overkapping goed te werken: panelen voorbereiden, planken zagen en boren. De nieuwe oude lamp maakt er een fijne werkplek van! (Nu nog wat gaatjes in de dakplaten repareren...). Er liggen nu 5 panelen klaar om morgen te monteren.