Cavia Vakantieoppas Schijndel met tevreden klant

-- van onze correspondent -- 19 augustus 2018  

Vanmorgen rond 11:00 kwam de eerste klant van Cavia Vakantieopvang Schijndel haar troeteldiertje weer ophalen. Zacharias heeft drie weken gelogeerd op de opvang-locatie aan de Aakendonk in Schijndel.
"Zacharias heeft een prima tijd gehad hier", aldus beheerster Emke Simons. "In het begin was hij wat stilletjes, maar al snel raakte hij gewend aan de nieuwe situatie en werd weer lekker actief". De cavia gaat, nu de vakantie bijna om is, weer terug naar zijn baasjes. Hij zal daar waarschijnlijk ook weer even moeten wennen. "Ja, hij is gevoelig voor veranderingen" weet Folkert, de vader van de eigenaresse. "Maar dat komt wel weer goed!"
Er zijn momenteel geen cavia's op het opvang-adres. Emke Simons: "We hopen dat mond-op-mond-reclame onze opvang meer bekendheid gaat opleveren. We zijn er helemaal klaar voor!".
Ook tijdens andere schoolvakanties door het jaar heen biedt Cavia Vakantieopvang Schijndel haar diensten aan.

Begin hoofdwand

Door Peter
Vanmorgen stond opeens Jan weer voor de deur. Het stuccen was hem gisteren zo goed bevallen, dat hij nog een stuk wilde doen. Deze keer ook de rondingen rond de kozijnen voor de echte uitdaging. Nou, het ging hem goed af!

De hoofdwand moet echt voor de herfst gestuct zijn. Deze vangt veel regen, en heeft daarom een dikke leemlaag nodig om deze rustig te absorberen. Voor ik hier met stuccen kan beginnen, moet eerst de dakfolie netjes gelijmd en afgesneden zijn, zodat deze folie in de stuclaag valt. Een werkje waar ik niet zo veel zin in heb; vieze plakkerige snel-drogende chemicaliën...

De losse flap folie is lang, zwaar en er zit een knik in. Hij moet op drie vlakken (dak, verticaal tegen de balk, horizontaal op de balk) gelijmd, en dat gaat helaas niet in 1x. Dus eerst de hele flap op het dak gelijmd, daarna verticaal tegen de balk omhoog (zie foto's) en als laatste plat op de balk.

De lijm zit in een opengesneden plastic fles welke op een zwaar blok is geschroefd. Tegen omvallen, en dat werkt perfect!

En zo ziet het randje er dan uit. De flap die naar boven wijst valt straks in het stucwerk. Zo kan vocht niet meer zo makkelijk richting de strobalen trekken.

Nou, mooi dat dat klaar is. Kunnen we weer verder met fijne materialen! Morgen met stro-leem-stuc eerst de grote gaten vullen, dan alle dakaansluitingen maken... Nog wel even werk.

Dakoverstek veroorzaakt natte muren

Door Peter
Ik ben nog steeds aan het werk aan de noordkant van het huis, om de muur vlak te krijgen. Als de gaten tussen de strobalen heel diep zijn, dan kan dat niet meer in één laag, dus moet ik tussendoor een paar dagen wachten tot de vorige laag droog is. En omdat dit de eerste muur is waar ik strobalen in heb gezet, zitten er hele grote gaten in...

Jan wilde op de thee komen, maar omdat we geen middagpauze hebben is hij mee gaan leemstuccen. En dat deed hij heel mooi: een flinke deuk in de muur omgetoverd tot een vloeiende bocht. Alsof het zijn beroep is!

 ... en toen kwam er 's nachts een enorme regenbui... Het water gutste van het dak af! Doordat de folie om de dakrand is gevouwen, viel het water niet recht naar beneden, maar werd afgebogen richting de muur. En dus ook naar deze net verse natte muur. En een net verse muur is nog niet waterbestendig...

Enorme banen uitgespoelde leem

De bakstenen muur zit onder de leem

Het stro komt weer boven, het grove zand verzamelt zich in klonten

Dit zag er zo erg niet-mooi uit, dat ik het meteen gerepareerd heb. Eerst met een borstel het losse zand eraf geveegd en daarna met leem gestuct. In eerste instantie met pure klei, maar dat ging niet lekker. Er ontstonden luchtbellen onder de verse laag, zo vet smeerde het. Daarna 1:1 met zand. Ook dat is te vet: na een aantal keer strijken verzamelt de klei zich, en gaat de toplaag helemaal dicht zitten. Het ziet er best mooi uit, maar de volgende reparatie doe ik met het gewone leemrecept: 1:2,5 (leem:zand).

Eind goed al goed...

Deze muur is nog niet helemaal klaar: rond de kozijnen van de begane grond zijn nog zeker twee lagen nodig.

En de dakranden moet ik voor de volgende bui aanpassen, zodat de muren droog blijven! 

Vandaag is ook de hal voorzien van stucbare ondergrond gevuld met stro. Nu de hoofdwand nog, daar ga ik morgen aan beginnen.

Dieren update

Door Marleen

Kippen
Kleine kipjes worden groot...

De drie kuikens die we met de hand groot hebben gebracht zijn heel aanhankelijk. Ze komen graag bij je knuffelen.

Hier een paar van de Zweedse bloemenkippen. Zoals je ziet zijn ze allemaal heel verschillend.

Ondanks de laag kalk aan de binnenkant, was er toch weer een explosie aan bloedluis in het kippenhok. Ik heb hem van binnen helemaal schoon gespoten met de hogedrukspuit, en er een nieuwe laag kalk op gesmeerd. Bloedluis zou niet tegen kalk kunnen, het droogt de beestjes uit. Helaas is mijn ervaring steeds meer dat het niet genoeg helpt. De bloedluizen verstoppen zich in de kieren tussen de planken, en lijken zich maar weinig van de kalk aan te trekken. Ik zou liever een kippenhok hebben met gladde wanden zonder kieren. Ooit... gaan we die wel eens maken...

Schoongespoten hok, miljoenen bloedluizen spoot ik uit de kieren. Echt smerig!

En dan nog een heel sneu verhaal over de kip en de egel. Deze kip had net met succes een nest kuikentjes uitgebroed. Toen de kuikentjes nog maar een paar dagen oud waren, werd Alex 's ochtends vroeg wakker van het alarm van de kloek. Ze ging kijken en zag een egel in het nest, die er een enorme ravage had aangericht. Van de zeven kuikentjes lagen er twee dood in het hok, van de rest geen spoor. De kloek ging tekeer, maar kon er niks tegen beginnen. Alex joeg de egel weg en vond toch nog één kuikentje wat zich ergens luid piepend verstopte. Gelukkig was was de kloek dus niet helemaal kinderloos geworden. Het kuikentje kreeg wel de gewoonte om constant te piepen, dus heette die voortaan het piepkuikentje.

Moeder met haar overgebleven kuikentje...

Poesje
Onze nieuwe kat Tapman doet het goed! Nog steeds is Moesje erg vijandig, maar het lijkt wel iets beter te gaan. Tapman is super speels en makkelijk. Echt een leuk beest!
Oja, en hij slaapt heel grappig...!

Bijen
De bijen hingen buitenboord, en vlak erna vloog er een zwerm weg. Peter en ik zagen de zwerm gaan, en dat is een indrukwekkend gezicht..!! Een dichte wolk van bijen die zich met een luid gezoem over het terrein beweegt. Ik zag en hoorde het op 25 meter afstand. Wauw.... Wel jammer voor de imkers, want die konden hun volk niet meer terugvinden.

Het eerste raampje ingeleemd

Door Peter:
Een klein mijlpaaltje: het eerste kozijn is ingeleemd. Dat lijkt niet zo bijzonder, maar het betekent dat er veel handelingen succesvol zijn uitgevoerd: waterslagen die lang genoeg zijn, geolied en in de goede hoek zitten, stevig genoeg zijn vastgezet, kozijn geolied incl. druiprand, en de rand om het kozijn "stucbaar".

Vlak voor het aanbrengen van de leem

Het was in het begin een beetje uitproberen hoe je dit het beste aan kan pakken, maar het resultaat mag er wezen! Er komt later nog een finish laag overheen, waarmee de kleine ongelijkheden die er nu nog zijn gevuld worden.

We zijn het niet meer gewend, maar af en toe regent het. De brievenbus bleek niet waterdicht, gelukkig alleen een brief van de Belastingdienst tot een zompig vodje getransformeerd. De berg zand en leem die weer vochtig is, de leem-bakken die vol regenen en te slappe stuc opleveren, gereedschap dat toch buiten is blijven staan... Maar de planten drinken er gulzig van!

Alle regentonnen zijn weer helemaal vol!

Pallets in de regen

Door Peter
Voor het dichtmaken van de aansluitingen muur/dak heb ik veel pallethout gebruikt. Zoveel, dat het op was. Tijd dus om weer een nieuwe lading op te halen. Een auto + grote aanhanger vol van een bedrijf dat niet ver van DOE zit, dus een mooi gecombineerd ritje.

Ik was juist klaar met opladen toen de eerste bui begon. Welkom, regen!

Eind van de ochtend ben ik begonnen met het slopen van de grote pallets. Steeds als het ging regenen, kon ik in de woonkamer de planken ontspijkeren, en daarna buiten weer verder met slopen. 

REGEN!! Eindelijk worden de regentonnen weer gevuld met schoon fris water

Tweede laag leemstuc

Door Peter
De noordkant van het huis droogt niet zo snel als de zuidkant, doordat er amper zon op valt. Daarom doe ik deze kant het eerst, want nu is het nog prima weer!

Het leem-mengsel maak ik als volgt: 10 scheppen leem + 25 scheppen zand, en doe er anderhalve emmer gemaaid stro doorheen. Dat geeft een smeuïge massa, die door de toevoeging van stro nu goed in dikke lagen aan te brengen is. En straks, als de leem droog is, de kans op scheuren vermindert. Hier staat een volledige beschrijving over leemstuc maken.

Om de nieuwe leem goed op de droge ondergrond te laten hechten, sproei ik met de tuinslang de ondergrond eerst nat. En dan smeren, emmer na emmer... Met het wegwerken van de houten panelen verandert het uiterlijk van de muur enorm! Daarbij is het heel leuk werk om te doen! Plamuren in het groot...

Tijdens het drogen was de positie van de strobalen nog zichtbaar, maar straks is deze muur gewoon muur!

De hoge steiger heeft geen wielen, en heeft ook weinig ruimte om anders te staan. De makkelijkste manier om de muur aan de kopse kant van de steiger te doen is met een aanhaak-plateautje. De steiger-fabrikant en de ARBO zouden hun wenkbrauwen optrekken bij het zien van deze constructie. Maar in dit geval werkt het heel fijn!

Ondertussen zijn Marleen en Alex met de kozijnen bezig. Heel veel werk, maar het wordt heel mooi en degelijk. Marleen is ook nog even met een ronde balk begonnen, om een idee te krijgen hoeveel werk dat is. Misschien had ze dat op een later tijdstip moeten doen; het was een beetje ontmoedigend...

Hoe droog het is...

Door Peter
Al ruim twee hete maanden heeft het amper geregend. Het neerslagtekort is vergelijkbaar met 1976. Het gras heeft er onder te lijden, maar het verbaast me dat bomen en struiken er nog zo goed tegen kunnen!

Omdat er voor de komende dagen regen voorspeld is, ben ik vandaag een rondje gaan fietsen om vast te leggen "hoe droog het is".

Om te beginnen is het gras droog. We hebben niet gesproeid, een groot deel van het gras ziet er mediterraan uit. Je ziet in de buurt dat de gazonnetjes die keurig gemaaid zijn, veel eerder bruin kleurden. Dus: in de warme zomermaanden het gras liever niet maaien! Dan brandt de zon teveel op de aarde en de wortels, waardoor het gras eerder verdort.

De wilgen die in het gras staan, doen het nog steeds uitstekend.

Ook het gras in de punt begint aardig dor te worden, maar de bomen zien er nog prima uit.

Onze jonge aanplant heeft wel moeite om het grondwater te bereiken. Het dilemma van water geven is dan ook dat je elke keer als je water geeft, je de groei van de dieptewortels afremt. Wat een soort verslaving oplevert. Maar doe je het niet dan gaat de boom misschien wel dood...

De jonge fruitbomen hebben het zwaar

Zo ook de pas geplante eikjes in het dorp

Compositie in bruin

De mais en het gras staan er in de omgeving slecht bij. Net de gewassen die het vee nodig heeft. Doordat de huidige weiden geel zijn, moeten boeren hun wintervoorraad aanspreken om hun vee de zomer door te helpen. Dus in plaats van dat ze nu een wintervoorraad opbouwen zitten ze straks zonder voer als de winter begint. En dat niet alleen in Nederland, maar in een groot deel van centraal Europa.

De boeren hebben het zwaar; aan zo'n extreme zomer kun je toch niets doen? Toch? Of toch wel...?
Ik las een bericht van voedselbos Ketelbos dat dit jaar juist enorme opbrengst geeft. Een voedselbos is een manier van poly-cultuur waarbij je bomen, struiken, klimplanten, vaste planten en een-jarigen door elkaar zet. Bomen en struiken helpen de kleinere planten door extremen (droge en natte, warme en koude) heen. Terwijl de monoculturen naast het voedselbos verzuipen (2014) en verdrogen (2016).
"Boeren, kijk in de spiegel!" schrijft Ketelbos. "Ploegen, irrigeren, spuiten, kunstmest, ze vergen allen fossiele brandstoffen die het klimaatprobleem waar we nu mee kampen, verergeren. En het resultaat is een landbouwmethode welke heel gevoelig is voor de klimaatextremen die we nu ervaren. Als je bomen en struiken zouden gebruiken als basis voor de landbouw, dan houd je juist CO2 vast, terwijl de bomen je gewassen beschermen. Onze kwetsbare wereld vraagt om meer voedselbossen, maak de transitie!"

Ik geloof daar helemaal in. De (grote meerderheid van de) bomen hebben deze extreme droogte zo goed doorstaan (en de mais / graslanden zo slecht) dat we op grotere schaal moeten werken naar een meer ecologischer (natuurlijker) landbouw. Geen landroof maar landbouw.

(Weerstation Volkel eind juli 2018, in één week tijd vier dagrecords maximum temperatuur. Dat is heel bijzonder...)

Weer vele meters stucwerk

Door Peter
Het blijft maar droog en warm. Daarom werk ik met de schaduw mee; 's ochtends aan de westkant, 's middags aan de noordkant en 's avonds oost. Een beetje gesleep met gereedschap en steigers, maar daardoor kun je wel lekkerder werken. "Het moet leuk zijn, anders is het niet duurzaam"...

Ilse is weer verder getrokken, en Alex ging een paar dagen met haar ouders door Nederland reizen. Juist in die dagen kwam Ruben langs, en zaterdag was ook Rob van de partij.

Met Ruben is het altijd fijn werken. Hij werkt hard, leert snel, kijkt ver vooruit en overlegt waar nodig. We kletsen over van alles en nog wat, en schieten ondertussen enorm op. Vele m2 matten tegen de muren, en meteen stuc er op...

Met Rob erbij ging het nog sneller: ik kon me met de waterslagen bezighouden terwijl zij de muur van matten voorzagen en gingen stuccen.

Met deze temperaturen en wind is de stuc zo droog, soms binnen 24 uur.  Dat is fijn; ik kan bijna beginnen met het opzetten van de 2e laag.

Waterslagen monteren

Door Peter
Voor ik kan beginnen met "het grote leemstuccen" moeten ook de waterslagen onder de kozijnen vastzitten. Daarvoor had ik mooie planken gekocht, die helaas een paar centimeter smaller waren dan ik hoopte. De planken staken daardoor toch een paar centimeter te weinig uit de muur. Om dat op te vangen heb ik een moeilijk latje gezaagd dat de waterslag niet alleen 3cm naar buiten duwt, maar ook 3mm naar beneden om de onderkant van het kozijn droog te houden. En de onderkant is schuin afgezaagd om een beugeltje ruimte te geven...

Daar zit het "moeilijke latje"

En dat werkt. De eerste waterslagen zitten vast. 

Nu kan de dikke stuc-laag (met stro gewapend) aangebracht worden. Deze laag gaat over de panelen heen, zodat je straks niet meer kan zien waar de strobalen zitten. Weer een stap verder naar het aanzicht van een "huis"!

Werkdag

Door Peter
Het is vakantie. Voor de kinderen tenminste, zij kunnen deze weken niet naar school. Wij werken lekker door aan het huis. Wat ook fijn is :-)

Op dit moment zijn Alex en Ilse hier. We ontbijten om 8 uur: niet te vroeg, niet te laat. Om 9 uur, na een gezellig en rustig ontbijt, beginnen we. Bij de Workawayers proberen we dat ze hun neus achterna gaan: dat ze gaan doen waar ze het meest blij van worden. Meestal is dat iets aan het huis, maar soms wordt opeens de keuken vanboven tot onder gepoetst, of wordt er gekookt...

... of schroefjes uitgezocht

De "koffie"-pauze (meestal drinkt niemand koffie maar thee...) is in de schaduw van het nieuwe huis. Want in de zon is het veel te warm. Leuke, inspirerende gesprekken vaak: de meeste Workawayers hebben al op veel interessante plekken gewerkt.

We lunchen laat: na 13:00. Als het heel warm is, gaan we 's middags niet meer werken en doen we 's avonds misschien nog wat. Maar anders werken we tot ca. 4 uur 's middags door en is het voor de gasten mooi geweest.

De kinderen vinden al die mensen reuze interessant, en gaan vaak met ze spelen. Soms met handen en voeten, maar al snel met veel Engelse woorden. Zeker Daaf blijkt zich heel goed verstaanbaar te kunnen maken.

Gelukkig kunnen veel Workawayers ook koken: meestal maken we in wisselende samenstelling een maaltje. Deze dagen kookt Ilse vaak: we zullen haar en de maaltijden wel missen volgende week!

's Avonds vaak kampvuur tot in de late uurtjes

In het weekend zijn de gasten "vrij" en trekken ze er vaak samen op uit. En tussendoor spelen ze ook nog met de kinderen. Wat een geweldige uitvinding Workaway, een website om mensen en plaatsen aan elkaar te koppelen!

Zie onze plek op workaway.info.

Tussendoor...

Door Peter
Even een blogje over wat er de afgelopen dagen verder zoal gebeurd is.

Brievenbus
De postbode kwam laatst de post persoonlijk afgeven. Want ze kon niet meer door het onkruid heen naar de brievenbus van het oude huis. Beschaamd heb ik snel alle onkruid weggemaaid (en meteen de heg geschoren), en een losstaande brievenbus geregeld (via Marktplaats, voor een fles wijn). Met wat restjes spuit-verf het oude huisnummer er af en het nieuwe er op: heel duidelijk maar een beetje spooky is het wel...

Bij het ingraven van de paal van deze brievenbus bleek de bovenste 25cm grond poeder-droog. Er mag echt wel wat regen vallen!

En verder...

De kinderen vermaken zich prima op de berg leem. Ze maken maken mooie bakjes mèt deksel!

Voor het echte vakantie-gevoel mogen ze van de Workawayers bij de caravan spelen

Zoals iedere zomer maakte Marleen weer een heleboel kleine vlechtjes bij Emke.
Deze blijven een paar weken zitten, dus dat is het werk wel waard.

27 juli: totale maansverduistering, waar we natuurlijk met z'n allen naar hebben gekeken.
En met de sterrenkijker werd het nog mooier!