De eerste muur van de slaapkamers

Door Peter

Na het vele werk aan de kippenren is het nu tijd voor de Workawayers om aan het huis te werken: het afwerken van de muren op de eerste verdieping. Plankjes zagen en schroeven, vullen met stro, leemstuc maken met gehakseld stro, en lemen maar!

Eerst stro hakselen. Vorig jaar deed ik dat met de grasmaaier, maar het stro waaide toen toch wel makkelijk ver weg. Daarom heb ik van steigerplanken even een baantje gemaakt, waarmee we met drie mensen heel snel heel veel stro konden hakselen:

Een persoon rijdt met de grasmaaier heen en weer, een ander strooit verse stro op de baan, de derde schept het achterin de baan in een bigbag. Supersnel en supergoed! Wel stoffig...

Om de muur-van-plankjes goed te kunnen stuccen hebben we de ruimte ertussen met stro gevuld, zodat de stuc er niet zomaar doorheen kan vallen. Maandag gaan we er mee aan de slag en zal blijken of deze methode goed werkt. 

De muur van de slaapkamer wordt opeens een echte muur, weer een enorme verandering. 

Er zijn inmiddels 3 kamers helemaal voorzien van stroom. Omdat de elektriciteitsleidingen in direct contact met stro komen, pak ik ze zoveel mogelijk in met een stro-leem-mengsel. Zo vroeg in het jaar is het water nog heel koud, en de stuc dus ook. Brrr!

Ingepakte elektriciteitsleiding

Over een eend, een kip en een hond

Door Peter
Net naast het drukste plekje van ons terrein (precies tussen de units, de container, het oude- en het nieuwe huis in) heeft een van de loopeendjes haar nest gebouwd. Ze had er zin in, want ze heeft er maar liefst 18 eieren in gelegd! Veel te veel om allemaal warm te kunnen houden. Ik heb er 4 weggehaald. Ze is aan het broeden vanaf ongeveer 29 maart, en dan duurt het 28 dagen voor de eitjes uitkomen. Als alles goed gaat, komen er dus rond 26 april loopeenden-kuikentjes!

18 eieren... last van grootheidswaanzin?

Een paar uur per dag zit ze op haar nest, de overige tijd laat ze het netjes afgedekt achter. 

Eitjes keurig verstopt als mama eend even weg gaat.

En als er dan iemand langsloopt, fietst, wandelt, Skidstert, sjouwt, kruit (van kruien, met de kruiwagen hout naar het houthok brengen en zo) dan blaast ze heel afschrikwekkend (not). We lopen er met een boogje omheen om haar toch nog wat rust te geven.
We hebben er na een paar dagen toch maar een dakje overheen gezet om haar wat af te schermen van de buitenwereld. Gelukkig kon het haar niet schelen, ze zit er nog net zo lekker (en waarschijnlijk zelfs lekkerder).

Nu de kippenren klaar is, is het mogelijk om achter de units om, vanaf het zandpad achter het weitje, op ons terrein te komen. Er was een kip ontsnapt (er zijn toch nog kleine gaatjes tussen de hekken door...), en een passerende hond vond dat genoeg reden om ons terrein op te sprinten achter de kip aan, helemaal om de units heen, om uiteindelijk naast het eendennest de kip in zijn bek te nemen.

Malte waarschuwde me al, en ik was er best snel bij. Kip uit de hond z'n bek geplukt, en meteen op zoek naar de eigenaar, die gewoon doorgefietst was. Hij vond dat hij er niets aan kon doen, aard van het beestje en zo, en beloofde zijn hond aan de lijn te houden in de buurt van ons huis.

De kip was behoorlijk geplukt en had een paar flinke wonden, maar geen inwendige problemen. In een doos binnen gehouden, en een paar dagen rust. Ze maakt het nu prima! Alle wonden zijn weer droog, en ze eet en poept normaal, legt zelfs gewoon nog eitjes...

Het loopeendje vond deze aanval zo vlak voor haar nest toch iets te heftig, en is een dag van haar nest af geweest. Maar de volgende ochtend ging ze toch weer broeden. We hopen maar dat de eieren er niet van geleden hebben.Spannend!

Lente!

Door Peter
Een paar dagen na het begin van de astrologische lente werd het ook lente: er begon van alles te bloeien.

De pruim zit helemaal vol met bloesem en bijen. We hopen op een mooie oogst, want alleen het eerste jaar dat we hier woonden waren er veel pruimen, daarna bijna niks meer.

 Ook de bolletjes zijn aan het opkomen. Echt lente!

Deze appel is een paar jaar geleden flink gesnoeid om er weer wat model in te krijgen. Het resultaat was vooral veel waterlot: lange dunne sprieten zonder bloesem. Die zijn er nu af.

De rij dennen achter onze units wordt slechter en slechter. Vorig jaar in januari brak van een van de bomen de helft eruit. De andere helft was niet dood, maar ook niet echt levend. In elk geval zag het er niet fraai uit, dus heb ik hem uit z'n lijden verlost.

En de snipperaar doet het gelukkig weer. Met dank aan Daaf  die hem heeft gerepareerd!
De snippers gebruiken we voor paden. 

En een prachtige zonsondergang na een prachtige lentedag...

Kippenren

Door Peter
Het weitje aan de noordkant van de woonunits heeft een nieuwe bestemming gekregen: kippenren. De ren die we eerst hadden, hadden de 14 kippen helemaal kaal gegeten, er groeide helemaal niets meer. Na iedere regenbui was het een grote blubberboel.

Het begon met het "ontginnen" van de bramen en brandnetels. De hele slootrand achter de units en langs het zandpad zijn schoongemaakt. Voor de eerste keer sinds wij er wonen... Oeps!

Langs het zandpad hebben Marleen, Malte en Steph een gaashek gemaakt met oude boompalen.

We hadden nog een oude poort liggen, en er stond nog een stevige paal, precies op de goede plek. De scharnieren zaten echter aan de verkeerde kant van de paal, en er zat nog een vastgeroest wiel aan de poort. Met wat slijp- en laswerk werkt het nu allemaal weer naar behoren.

Toen de palen mooi stonden (en schoren vast zaten) konden we het gaas aanbrengen. Met de Skidster straktrekken en krammen spijkeren maar!

Van de woonunits naar het zandpad hebben we bouwhekken gebruikt. De voeten ingegraven, zodat de kippen niet onder de hekken door kunnen kruipen. Niet-makkelijk-kloofbaar hout ligt tegen het hek aan om gravende kippen te ontmoedigen.

De kippen hadden toch nog wat plekjes gevonden om te ontsnappen. Sommigen vlogen vanaf het kippenhok over het hek heen, anderen vonden hier en daar grote openingen in de bouwhekken. Nu is dat allemaal niet meer mogelijk, en alle kippen op eentje na zitten weer braaf in de ren.

Malte en Steph

Door Peter
Er zijn weer twee Workawayers gearriveerd: Malte uit Duitsland met zijn Amerikaanse vrouw Stephanie. Ze werken en leven fijn mee met het gezin, en doen daarbij ook gewoon lekker eigen dingen. We zijn blij met ze!

Memory met Steef

Het begint lekker weer te worden (de maand maart is toch alweer 2 graden C boven het langjarige gemiddelde...) en we kunnen lekker op het terrein aan de slag. Grote en kleine klussen worden eindelijk opgepakt, waaronder het schoonmaken van de zandbak, braam uitrieken, en een hek plaatsen rond de noordelijke wei voor de kippen. 

We kwamen achter de zandbak een eenden-nest tegen, waar 14 eieren in verstopt lagen!

Marleen maakte wat extra bakken voor de aardappels en uien, omdat er in de groentetuin niet genoeg plaats is.

Behalve de auto is ook de snipperaar ermee gestopt. Ik heb hem uitgeleend aan twee verschillende mensen, en nu doet hij het niet meer...
Daaf vindt het een geweldige uitdaging het geval weer aan de praat te krijgen, en heeft hem al een flink eind uit elkaar liggen. Samen een aantal nieuwe onderdelen besteld, zaterdag loopt 'ie waarschijnlijk weer!

Hier kijk je zo de cilinder in.

Auto toch echt stuk...

Door Peter
Onze oude, trouwe auto, waar we zo veel mee beleefd hebben, is te stuk om nog te repareren...
De hogedruk-dieselpomp heeft het begeven, en in combinatie met de distributieriem waren de kosten voor het laatste half jaar dat we met deze auto wilden rijden te hoog. Dus ik mocht de auto komen leeghalen.

Alsof je een broek in de was wil doen, en nog even de zakken leeghaalt. Zo voelt dat. Maar de broek gaat niet in de was, maar in de prullenbak. En het is geen broek, maar een auto. Het had wel iets droevigs...

We konden gelukkig een week lang de leenauto van de garage gebruiken. Op de foto zie je hoe veel zooi er eigenlijk in de bus lag...

We zijn hard aan het zoeken naar een andere auto of bus. Het is een lastige keuze, want we rijden nu nog een paar jaar veel om de kinderen naar DOE040 te brengen, en Peter werkt nog steeds in de bomen. En de bouw vraagt af en toe wat aanhanger-trek-werk. Een taxi er bij (met blauwe nummerplaat) werd door de belastingdienst niet als mogelijkheid gezien, dus we denken dat we toch weer voor een zelfde soort bus gaan: een aanvaardbaar compromis tussen kilometers maken en boom-klussen kunnen doen.

Ondertussen moesten er palen gehaald voor de kippen-ren. Omdat de buurtjes de bus niet konden uitlenen, en de camper toch naar de garage moest, hebben we die meteen maar gebruikt om met de aanhanger de palen op te halen.

Slaapkamer-deuren

door Peter
Jamie heeft de deuren gemaakt voor de slaapkamers boven.

Eerst met Marleen overleggen hoe de deuren er uit moeten gaan zien, en de constructie.

Vervolgens heeft hij in de woonkamer van het nieuwe huis een werkplaats gemaakt om alle profielen te zagen en frezen.

Het frame is van nieuw hout, de opvulling is van oude vloerplanken.
Helaas heeft hij net niet genoeg tijd gehad om de panelen te vullen, dat heb ik later gedaan.

De laatste avond van hun bezoek hebben Dana en Jamie wat bijzonders gekookt: hamburger van noten (met een klein beetje kaas en ei) en zoete aardappelen. Lekker, en heel gezellig!

B'ons Schijndel

Mooi artikel in B'ons Schijndel, geschreven door Wendy van Lijssel. Als de weergave op het scherm te klein is, kan je met <Ctrl> en + de foto's vergroten.

Deze week...

Door Peter
De week begon matig: de auto schee er mee uit... Iets met de brandstof-pomp; de Wegenwacht kon niets meer doen dan me naar de garage brengen... Marleen en Jamie kwamen de kinderen met de fiets ophalen, gelukkig waren we maar een paar kilometer van huis. Een onvrijwillige vrije dag voor de kinderen.

Het waaide en regende nogal deze week. Twee bomen die er toch al niet zo geweldig bij stonden, waaiden los, dus heb ik ze maar omgezaagd. Emke kwam helpen de stammen op de Skidster te leggen.

De kippen zijn weer flink aan de leg. Dat betekent dat we best wel wat eieren eten. Deze keer hebben de Australiërs gepocheerde eieren gemaakt: koken in een pannetje kokend water met een beetje azijn. .

De kinderen willen wat geld verdienen, en dat doen ze door mee te helpen. Zo stapelt Steef nieuw brandhout voor volgend jaar, ...

 ... en Daaf en Emke hebben het kampvuur-houthok aangepakt: alle dikke stukken naar de klover om ze wat kleiner te hakken, een middenstuk maken (voor oud en nieuw hout) en daarna het hout weer terug stapelen.

Ondertussen is Dana aan het kloven, ze is al aan haar 3e kuub bezig...

Martijn Ballemans van Puur Permacultuur kwam met zijn cursisten langs voor een verhaal over onze manier van bouwen en leven. Als dank had hij ons 5 bessenstruiken en een appelboom (Jonagold) gegeven. Dat is een leuk cadeau: eigenlijk heeft hij ons jaren fruit gegeven!

De eerste Workawayers van dit jaar

Door Peter
Gistermiddag zijn de eerste Workawayers van dit seizoen aangekomen: Jamie en Dana. Ze komen uit Australie en Nieuw Zeeland, en zijn al ruim een half jaar op pad. We pikten ze op van het station in Eindhoven, waar het carnaval vol aan de gang was. Dat hebben ze alvast meegekregen!

Het zijn fijne mensen, rustig, heel geïnteresseerd en harde werkers. Jamie is timmerman van beroep, hij kan zelfstandig veel doen in het huis. Dana kookt graag, en werkt graag in de (groenten-)tuin, hulp die Marleen goed kan gebruiken. Ook in het gezin met de kinderen gaan ze vloeiend mee.

Het eerste dat we met ze gedaan hebben, was een flinke stam hout uit de buurt ophalen, met de Malle Jan. Dat was indrukwekkend! We hebben nog veel ander hout opgehaald van klussen van een collega, en dat mag allemaal gekloofd worden met de bijl (met veer-ketting) en Ingmar's klover. We zitten volgend jaar weer warm in de units! Of in het nieuwe huis, wie weet...! Als we meer van dit kaliber vrijwilligers krijgen, schieten we lekker op.

Brandnetels rieken

door Marleen
Vlak achter de groentetuin is er een brandnetel explosie geweest. Ca 15 m2 gras was de afgelopen jaren ingenomen door brandnetels. En omdat we er nooit maaiden, werd het erger en erger.
Deze woekeraar moest hoognodig gestopt worden, anders hebben we straks geen wei meer over... Tijd voor actie dus! En natuurlijk doen we dat zware werk met de Skidser.

Enorme kluiten brandnetels, die haal je er niet zomaar even met de hand uit.
Ow, wat zijn we blij met ons machientje!
Links zie je trouwens bergen wortels van haagwinde liggen. Die gedijen ook prima hier.

 

Dan (gedeeltelijk met de hand) de bergen wortels afvoeren naar de "afval-heuvel", die je achter op deze foto ziet. Die heuvel loopt helemaal door tot het begin van de groentetuin. Daar gooi ik al jaren al het niet composteerbaar groenafval op.

Op de foto hierboven die je ook de vijf zwarte bessenstruiken, die ik van de week heb verplant. Die stonden veel te dicht bij elkaar, zodat plukken lastig was en de struiken niet meer verder konden groeien. De kluiten waren groot, maar (ondanks de winter) was de grond dieper dan 10 cm nog erg droog. Dat maakte het werk iets lichter. Achteraf gezien eigenlijk ook een Skidster-klus, maar ik zie het maar als gratis fitness...

Naderhand alles een beetje uitvlakken met een verzwaarde pallet, die Peter heen en weer over het terrein trekt.

Nu nog gras zaaien, En dan vooral: blijven maaien! Want gegarandeerd dat er nog honderden haagwindes en brandnetels achter zijn gebleven, die de strijd gewoon opnieuw aangaan...

 
In de haag stond een wilde braam, die ook heel hard terrein aan het winnen was. Vanaf het hart van de struik was hij al zeker 5 meter rondom aan het wortelen (door afgebogen takken die de grond raken). Als je aan zo'n aflegger trekt, breekt het af en blijft de plant dus in de grond zitten. Drama-drama, want het zijn er inmiddels tientallen... De Skidster heeft de grootste klus voor zijn rekening genomen, en de rest doen we later een keer met de hand.

Het hart van de braam ligt op de vork van de Skidster, en alle meters lange takken zitten nog  verstrikt in de struiken. Gelukkig kan de Skidster hard trekken, en krijgt zo de meeste takken er wel uit. Helaas dat alleen de gewortelde uitlopers allemaal afbreken en in de grond blijven zitten...

 

De hoofdmuur wordt nat!

door Peter
Morgen komen er twee Workawayers voor twee weken meewerken, dus Marleen en ik waren hun komst aan het voorbereiden. Het mooie weer is even voorbij: wind en regen.

Opeens viel mijn oog op dikke, natte strepen op de hoofdwand. Wat is dat nu!?

De dakrand is de afgelopen dagen helemaal afgemaakt, en het regenwater van het hele dak verdwijnt nu netjes richting de sloot. Maar omdat de folie boven de hoofdwand niet meer om de dakrand is gevouwen, loopt al het water dat tegen de dakrand aan waait langs de onderkant van de balken naar de hoofdwand. Soms met behoorlijke hoeveelheden, te veel voor de lemen muur!

Ik heb daarom in de regen met kleine stukjes EPDM druiprandjes vastgeniet, en die deden het heel goed. Straks, als het boeiboord tegen de dakrand aan zit, hebben we dit probleem niet meer.