De Skidster kan alleen via 'de Punt' naar het voedselbos en moet daarvoor door de sloot heen. Afgezien van het gehobbel is dat in de winter, als het nat is, niet fijn.
Laatst waren ze op de Veghelsedijk een oprit van een wei aan het herstellen en er bleven twee betonnen buizen van 40cm diameter, 1 meter lang over. Ik heb de boer aangesproken en ik mocht ze zo hebben.
Met de Skidster de buizen neergelegd. Een paar keer, want het was wat te hoog, wat te veel naar links, te ver naar rechts... Zo gaat dat.
Dan een insluitbandje in de grond gegraven en daarop een halfbakken muurtje gemaakt.
Heel leuk om weer te metselen! Leuke uitdaging: hoe span je een draadje als de buis uitsteekt (en dus het draadje wegduwt)? Met een plank waar een uitsparing voor de buis in zit. Ging prima! En lekker in de schaduw; de zon is al behoorlijk krachtig.
De volgende dag voelde het cement al lekker stevig. Ik kon natuurlijk niet wachten, dus voorzichtig vullen. Eerst met wit zand, dat hebben genoeg, en dan zwart zand er overheen.
Het zand moet iets oplopen om over de buis heen te kunnen liggen, en dat ziet er eigenlijk heel mooi uit! Net een bruggetje.
Helaas, toen de Skidster net iets te dicht langs een muurtje reed en daar de grond wat te hard aandrukte, bleek dat toch te veel van het goede en een stukje muur kwam los. Balen!
Maar ach, dat hoort er bij als je niet kan wachten. Dus snel het zand weggegraven...
... en zo goed en kwaad als het ging de brokstukken weer terug gemetseld met nieuwe cement. En dat ging helemaal niet slecht!
Helma ging haar zus José helpen met gras leggen en kwam met drie rolletjes gras terug, die waren over. Ik heb ze per ongeluk een paar dagen opgerold laten liggen, maar met voldoende water lijken ze toch weer bij te kleuren. Helma heeft ze keurig dwars over het hoogste stuk gelegd. De rest zaaien we in met graszaad.
Wat een schattig kunstwerkje, al zeg ik het zelf... :-)








Geen opmerkingen:
Een reactie posten