Aardappels
Geen idee
Knoflook
Bonenrekken
Bonenrekken
Aardappels
Geen idee
Knoflook
Bonenrekken
Zo'n open huis is altijd een goede stok achter de deur om flink op te ruimen. Niet alleen fijn om te zien hoe mooi de slaapkamers zijn geworden, maar ook om allerlei spullen vindbaar op te slaan en kleine, achterstallige klusjes uit te voeren die niet direct met de bouw te maken hebben.
Niet iedereen werkt even hard mee...
In de veranda stond een tweede brandkast voor gereedschap. Niet zo'n mooie plek. Nu de deuren van de witte schuur open kunnen, kon 'ie met de Skidster naar binnen gebracht.
Ik was nog het laatste stukje aan het vegen toen de eerste bezoekers kwamen. 25 zeer geïnteresseerde luisteraars. Het was weer een gezellige middag!
De hottub is heerlijk, maar soms is 'even vlug in een warm bad' veel fijner. Minder water, minder hout. Past eigenlijk beter bij ons leven...
Ik had al jaren geleden een stalen bad bewaard voor deze toepassing, maar nu Marleen wat last van haar rug heeft, vond ik dat een prima reden om het bad in gebruik te nemen.
Van enkel oud ijzer (oude beddenframes, poten van een trampoline, buisjes-stripjes-en-stangetjes-die-nog-ergens-lagen en een M8 boutje) heb ik het bad op poten gezet. Er zit een vuurkorfje aan vast dat scharniert aan een poot. Daardoor kan je, terwijl je in het bad zit, het vuur onder het bad draaien, of juist er onderuit.
Het werkt allemaal heel goed. In een half uur is het bad op temperatuur met een fractie van het hout van de hottub. Het vuurkorfje kan nog wel wat beter (vooral rooklozer) en een houder voor je glaasje-van-het-een-of-ander voorkomt ongelukjes.
Het bad staat nu naast de witte schuur, vanwaar je naar de prachtige sterren kan kijken...
Het maken van een stopcontact in een lemen muur is net iets minder makkelijk dan in een gipsen muur. Dat komt omdat de stuuk minder vlak wordt, en het gat minder makkelijk de goede afmetingen krijgt. De oplossing bleek een houten plaatje dat tussen de muur en de stopcontacten komt.
Gaten boren met een degelijke gatenzaag. Het gat was eigenlijk een paar mm te klein, maar dat was op te lossen.
Nog even schuren en klaar.
Het gat in de muur gaf aan waar de doos zich bevond. Voorzichtig open bikken...
De draden door het houten plaatje trekken en alles vastschroeven aan de schakel-elementen. Rechts een schakelaar, links een stopcontact.
Omdat de doos soms, door de dikke stuuklaag, erg diep zit, waren de standaard schroeven te kort. Ik kon alleen een doosje schroeven vinden van 50mm, dat is dan weer heel lang! Maar goed, beter te lang dan te kort; met een speciale tang zijn deze schroeven eenvoudig in te korten.
Door het houten plaatje zijn de schakelelementen eenvoudig netjes recht vast te zetten. Nog even schilderen en klaar!
De kamer van Steef begint steeds meer vorm te krijgen. De plinten zijn geolied, de groene ondervloer ligt er in.
Daarna kwam de laag hardboard er op. Deze zit met nietjes vast.
Binnenkort gaan Marleen en Steef vloertegels uitkiezen en kan ik de vloer afmaken.
Voor de gordijnroeden heb ik een serietje roedesteunen gemaakt.
Van een belachelijk oude plank heb ik 5 drempels gemaakt voor de deuren op de eerste verdieping. Paar keer door de schaaf en ze zien er als nieuw uit.
We houden weer open-huis!
Adres: Aakendonk 2 in Wijbosch (bij Schijndel)
E-mail: info@simonstuinenboomzorg.nl
Aankondiging aan de weg
Daaf gaat de grasmaaier die we van de buren hebben gekregen repareren en heeft daar wat overdekte ruimte voor nodig. We hebben besloten een deel van de witte schuur leeg te ruimen.
Dat betekent heel veel uitzoeken, weggooien of een betere opruimplek maken.
Ik had bij de bouw van het dak van de schuur al wel het idee dat de oorspronkelijke balk niet sterk genoeg was voor de veel zwaardere pannen. Dus ik had er een balk onder gemaakt. Maar... precies op de zwaarst belastte plek bleek een gat en een knoest en een sponning te zitten. Die begon dus door te zakken. Nu Daaf er gaat knutselen en er ooit ook autos gaan staan, heb ik die balk maar een beetje versterkt met een extra balk. Eerst met een stempel met potkrik opgetild, met een tweede stempel gestut en vervolgens gefixeerd.
De deuren konden niet meer open, zoveel onkruid was er op de asfalt oprit gegroeid...
De kippen legden wel erg weinig eieren in deze tijd. Of zouden ze een ander plekje hebben dan de leg- en broedhokken?
Ja dus...
Er lag nog een stapel takken van de twee sparren die in de storm waren omgewaaid. Ik had nog geen tijd gehad deze te snipperen, maar toen ik daar vandaag aan wilde beginnen, bleek er een hennetje in de stapel te zitten. Op een bedje van eieren.
In totaal lagen er 70 eieren. Een aantal waren duidelijk vers, een aantal duidelijk niet meer, en alles er tussenin zullen we eerst moeten proberen.
Steef ging die dag pannenkoeken bakken, het derde ei dat hij in het beslag deed was rot. Dat zal hij niet snel vergeten...!
De logeerkamer is inmiddels klaar om geschilderd te worden.
Hans kwam een dagje langs om te leren met leem te stuken. Hij kreeg een muur die al redelijk vlak was, en die zijn heel lastig nog vlakker te maken... Maar het is gelukt!
Nadat de hele kamer was gevlakt, kun de laatste laag er op. De bocht bij het raam is al een heel stuk mooier dan de eerste ramen!
Vandaag hebben we afscheid genomen van onze perenboom.
Tijdens de laatste storm zagen we dat de kluit van de peer die naast de units staat, beweegt als het hard waait. Bij elke storm stabiliseer ik deze boom met touwen of met de lier, want als er iets mee gebeurt, dan blijft er niet veel van de units over...
Sinds twee jaar groeien er bundelzwammen rond de stamvoet. Bundelzwam tast de wortels aan (waardoor de stabiliteit in het geding komt), maar dat hoeft niet.
Maar goed, de laatste storm liet ons zien dat de hele kluit bewoog toen de boom in de touwen hing, en dat is niet verantwoord meer om hem te laten staan. Hij moest er uit.
De 'ziplijn' is een lijn die van de boom schuin naar de grond loopt, vastgezet aan een andere boom. Voor ik een tak afzaag, verbind ik de tak met een stropje (rood) en een haak aan deze schuine lijn. Als de tak is afgezaagd, dan 'zipt' de tak langs de lijn naar beneden. Hij komt een aantal meter naast de boom op de grond terecht, afhankelijk hoe strak Erik de lijn spant.
En zo halen we tak voor tak van de boom af. Om de 10 takken moeten alle stropjes-met-haken weer naar boven getakeld, zodat er weer gezipt kan worden.
Hier staat Erik op de grond. De ziplijn zit vast aan de bloeiende kers, de lijn loopt mooi tussen de schommel en het glijbaanhuisje door.
Voor de laatste keer een foto van het huis vanuit deze hoek...
Daarna de stam geveld. Doordat er een vlierstruik vlak naast de boom stond, kon ik niet zo heel goed mikken (er was amper ruimte voor de zaag) dus hij landde een meter te veel naar rechts. Niet zo erg, al zijn er wat meer planten geplet dan de bedoeling. En naast te blokken hout die we hadden neergelegd om de klap op te vangen.
Met de kettingtakel heb ik de stam opgetild (eerst de ene kant, daarna de andere) om er balken onder te leggen. Daarna kon ik de stam over de planten heen het gras op trekken (met behulp van de ziplijn die er nog lag :-) ). De mallejan zou deze stam moeten kunnen tillen, dat gaan we morgen zien.
Aan de stronk was weinig te zien. Nu maakt een peer geen zichtbaar kernhout, en ook afgrendelingen zijn moeilijk te zien. De nieuwe dode takken in de top geven aan dat er in elk geval met de wortels eea mis is, en die wortels hebben laten zien dat de stabiliteit niet meer voldoende is. Wellicht, als de stronk over een weekje droog is, dat ik meer kan zien. In elk geval kunnen de bundelzwammetjes nu ongehinderd dooreten!
Het noeste werk van Marleen werd grotendeels ongedaan gemaakt door houtduiven. Deze vogels eten de jonge blaadjes op of zelf de hele zaailing. Tijd voor wat bescherming.
Met nog een begin- en eindstukje komt er geen duif meer in.
Dan stel je je voor dat er geen duif meer doorheen komt, en dan gebeurt er dit: