Ondertussen...

In de tijd dat Belas met de asbestsanering bezig was, hebben wij ook nog wat nuttige klussen gedaan.
Als allereerste hebben we een hek om de groentetuin gezet. De konijnen hadden er een goede boterham, waar wij natuurlijk niet zo blij mee waren. Maar nu is het uit met de pret: 80 cm hoog gaas en een prachtig hekje houden de konijnen op afstand. Als troost hebben de kinderen aan de buitenkant van het hek honderden erwten geplant voor onze viervoetige medebewoners. Gewoon zo'n goedkope zak gedroogde erwten uit de supermarkt. Die ontkiemen allemaal, en die vinden de huppeltjes héérlijk!

Dit is ons "huis-konijn": groot, zwart en niet heel bang.
We noemen hem Hobbeltje, omdat hij zo grappig loopt!

Peter heeft het gat naar de zolder groter gemaakt, zodat je op het opkamertje niet meer zo hoeft te bukken. Mijn vader heeft er later een prachtig hekje omheen getimmerd.

Gewoon met de kettingzaag. Je bent bomenzager of niet, toch?

Hekje van afvalhout. Wouw!

Ik heb de badkamer verder schoon gemaakt, zodat we (zonder vies te worden) het bad konden gebruiken. Alleen dan zonder warm water. Oplossing: kinderen in bad in een plastic bak. Heet water uit de waterkoker en koud water uit de kraan erbij. Werkte prima!

... en het was heel gezellig zo te zien :-)

Mijn moeder knapte een ingegooid raampje op, op de zolder. Nieuw (plexi-)glas erin, en het ziet er weer uit als nieuw! In deze hoek van de zolder gaan we een gezellige slaapkamer maken. Met vloerbedekking en 2 logeerbedden.

Ik moet alleen de vitrage nog even wassen... Schattig, toch?

Asbest sanering

Dinsdag 29 april, klokslag 7:30, stonden de mensen van Belas Asbestverwijdering op de stoep. Twee mannen in witte pakken en ademmaskers hebben 4 dagen lang keihard gewerkt om ons te bevrijden van het asbest. Het zag er vaak spectaculair uit! Na iedere werkperiode van 2 uur, moesten de mannen douchen in speciale cabines, en schone kleren aan. Verplicht 1 uur pauze en daarna weer een schone overall aan, de oude ging met het asbest in de container. Wat een regeltjes! Nadat alle asbest weg was gehaald, werd het hele terrein minutieus schoon gemaakt. Op vrijdag, de laatste dag, kwam een speciaal inspectie-bedrijf het hele terrein urenlang controleren op verdwaalde stukjes asbest. Ze hebben niks gevonden, dus we zijn nu vrij verklaard van het asbest. Wat een mijlpaal! Dat is wel een feestje waard :-)

Door het weghalen van het asbest dak, stortte een groot deel van de lange schuur in.

2 containers vol asbest verlieten ons terrein. Hier vertrekken de mannen na de vrijgave van het terrein. Op de aanhanger achter de container, staat de verreiker. Een hele optocht!

Het asbest is gesaneerd, en het terrein is weer van ons. Nu mogen we eindelijk echt gaan slopen. Kom maar op met die voorhamer!

Om deze mijlpaal te vieren, hadden we de kinderen een kampvuur beloofd, met marshmallows en broodjes bakken. Opa Flip en oma Agnes kwamen langs op terugweg van hun vakantie, en waren dus ook van de partij, zij namen lekkere hapjes mee. En ook al was het berekoud buiten, het was een echt feestje!

Agnes en Flip bleven een nachtje slapen in hun camper. Wat fijn dat dat gewoon op ons eigen weilandje kan...!

Ontbijtje bij opa en oma in de camper.

Artikel krant De Meierij

Deze week had de Weekkrant De Meierij een leuk artikel over ons in de krant gezet. Zie hier!

Laatste loodjes

Het is meivakantie, dus we komen 2 weken de Aakendonk onveilig maken!

We slapen met z'n allen op één kamer, heel gezellig!

A.s. dinsdag komen de asbest-saneerders, dus moeten wij zorgen dat alles er pico-bello uitziet. Alles stof- en spinneweb-vrij. Ja, ook deze krotten:

Als je er naar kijkt, valt het al naar beneden. Dit hebben we allemaal moeten schoonmaken!

Een week later zou deze schuur op de grond liggen, maar nu eerst nog even stofzuigen :-)

 

Naast de schuren, moest ook het terrein schoon gemaakt worden. 5 meter rondom het asbest moest de grond helemaal kaal en schoon zijn. Alle boompjes zijn omgezaagd, alle planten hebben we met de bosmaaier gekortwiekt en alles is netjes aangeharkt. Zo steriel heeft dit perceel er nog nooit bijgelegen!

We hebben al het schoonmaakwerk op tijd af gekregen. Zie hieronder het resultaat. Ik heb een serie vóór-en-na foto's gemaakt, de vóór-foto's zijn van herfst 2013. Zoek de verschillen :-)

Asbest buizen losbikken

Peter is een middag aan het werk geweest om de asbest buizen in de schuur en garage los te maken, zodat de asbest-saneerders deze makkelijk mee kunnen nemen. De vertegenwoordiger van het asbest-bedrijf is nog langs geweest om de staat van de schuren te inspecteren, en hij was heel tevreden over hoe het er bij lag. De komende paar dagen krijgen we het makkelijk af.

Dit is de afvoerbuis van de wc in de schuur. Los geboord, gebikt en geslepen. En uitgegraven.

Dit is de buitenkant van dezelfde buis; hij komt uit in een asbest putje. De PVC-buis die ook in het putje uitkomt is losgemaakt. De saneerders hoeven de buis er alleen nog maar uit te trekken. Als we deze asbest buis zelf uit de wc getrokken hadden, dan had ons dat ongeveer 1500 Euro aan saneringskosten gescheeld...

Dit is de buis die in de garage zit: los geslepen en uitgebikt.

Peter is voor de lol nog even in de notenboom geklommen. Mooi uitzicht over ons paradijsje :-)

SUPER Werkweekend!

Omdat er nog o-zo-veel moest gebeuren voor het asbest verwijderd kan worden, hadden we weer een werkweekend geregeld. Er kwamen heel veel mensen, en wat is er hard gewerkt door iedereen...! Ontzettend bedankt allemaal, wat zijn we blij met jullie! En het was ook nog eens super gezellig :-)

We bleven voor het eerst slapen in het oude huisje, maar dat betekende wel dat er een aantal ramen in gezet moesten worden. Anders zouden we zo uit ons bed waaien! Voor maar een paar tientjes kregen we een aantal 2e-hands glasplaten, gesneden en wel.

Peter kreeg een mooie glasaanhanger mee. Net echt :-)

Nieuw raam in de keuken, maar er was geen sponning meer in het kapotte en rotte kozijn.
Dan maar er plat tegenaan kitten. Werkte prima!

Zo ook de keukendeur, met 9 ingegooide ruitjes. Simpelweg binnen en buiten een grote glasplaat er tegen aan kitten, en klaar is Peter!

We leenden een Sherpa, een mini-shovel die kan graven, tillen en sjouwen. Even oefenen, maar dan is het ook best handig.

Hier verplaatst Peter de speel-zandberg naar het "bushokje".

Onze luiwammes!

Berg snippers verplaatsen naar het weiland.

Jong geleerd, oud gedaan!

Er kwamen steeds meer mensen om te helpen. Grootste klussen:
schuren leeghalen en schoonmaken, rotzooi aan de buitenkant van alle schuren weghalen, planten wegmaaien (zodat de asbest inspectie achteraf kan speuren naar verdwaalde vezeltjes), op de kinderen passen, met hond Diesel spelen, en 's avonds natuurlijk kampvuur.

Pallets vol stapelen met stoeptegels, zodat de Sherpa ze kan verplaatsen.

Thomas hoorde je niet: een accu-bosmaaier...

 

Een ring van een oude wasketel deed dienst als vuurton

Misschien wel de rottigste klus van de komende 5 jaar: een smerig, stoffig, benauwd zoldertje schoonmaken. Dat kan je maar vast weer gedaan hebben, toch?

Even voor het ohh en ahh-effect. Dit was vóór het schoonmaken.

En dit erna.
Hee, het zijn allemaal planken van munitie-kistjes!

Het lijkt onbegonnen werk, maar je moest het een uur later eens zien!

Blink-blink! Laat die asbestmannen maar komen!

Stapels stenen lopen soms een heel eind onder de grond door. Graven dus!

Met zo'n netjes aangeharkt pad, krijgen we gewoon een oprijlaan!

Verstoppen achter de zandberg, dan hoef je misschien niet naar huis :-)

't Is net een cleanroom!
Nou nog die mannetjes in van die witte pakken, en dan is het beeld compleet , haha!

Ja, ook de kinderen werden aan het werk gezet! Hier voor het aanharken van een vloertje.

Overhangende takken wegzagen

En de afvalbergen werden met het uur groter.

Einde van de dag; bioscoop voor de kinderen!

En wat waaide het hard! Het losse zand vloog ons letterlijk om de oren.
Hier zie je het resultaat: overal zand!

We vonden een oude bemoste lavet. Ik had nog een passende stop, water verwarmden we op het kampvuur en jawel; na ca 60 jaar konden er weer kindjes in badderen!

Ah.... Schattig, toch?