Voorbereiden zeven

Het plan was dat ik met de Skidster een groot deel van het te zeven zand op een hoop zou gooien zodat we er, als de zeef zou staan, niet te veel mee zouden moeten rijden. Mooi bedacht, maar de praktijk was anders: de bodem was zo droog, dat ik het zand met de riek niet kon oppakken. Het liep als een zandloper tussen de tanden door... 

Daarbij was het ook best veel zand. Een grote kraan zou het in 10 minuten klaar hebben. Dus toch maar Van Rijbroek gebeld. Het was nog even spannend of ze op tijd zouden komen, maar nee, natuurlijk zijn ze er aan het eind van een werkdag.

Het oude kruidentuintje (links voor op de foto) bleek een hommelnest te huisvesten. Daar moesten we dus omheen graven.

En inderdaad, met een kwartiertje had Nick de voorbereidingen klaar...

Nu ligt er een enorme berg zand, werk aan de winkel morgen!

 

Eindelijk weer een oven!

We hadden een oven bewaard van de keukens die we een paar jaar geleden hadden opgehaald voor de paneeltjes. Helaas was deze door een familie muizen als woonhuis gebruikt en viel er de stroom steeds op aardlek. Toen we de oven uit de units in de keuken hadden gebouwd, gebeurde dat opnieuw, alleen veel minder vaak. Vreemd, want aan deze oven was niets te zien en niets te meten. 

Nu een heel andere oven op Marktplaats gekocht en deze doet het prima. Eindelijk weer een oven! 

Ontheffingsbeschikking

Bij het plaatsen van de woonunits moesten we een bankgarantie geven als ontheffingsbeschikking om misbruik van de situatie te voorkomen: als we niet zouden gaan bouwen, of er zouden anderen in het oude huis gaan wonen had de gemeente financiële middelen om deze misbruik te beëindigen. Aangezien bankgaranties niet goedkoop zijn, maar vooral omdat we niets met banken te maken wilden hebben, besloten we indertijd om de ontheffingsbeschikking over te maken. Als borg. 

Nu, 10 jaar later, hebben we de borg hard nodig. Het oude huis is gesloopt en de woonunits worden niet meer gebruikt dus we wilden onze betaalde borg terug. Nou, dat was een heel gedoe! 

De gemeente vond namelijk dat de units helemaal weg moesten zijn. Ik vond dat de woonunits geen woonunits meer zijn, maar een schuur, en een schuur mag op het terrein staan. Handhaving vroeg dat even na en eiste dat er niet gekookt en gewassen mocht worden in de woonunits. 

Het fornuis en de oven waren al verhuisd, maar het bad was nog intact. Ik vond het onzin om de badkamer te ontmantelen als de volgende gebruikers van de units er weer een nieuw bad in zouden zetten, dus heb ik van de oudste planken die ik kon vinden er een grote kast omheen gebouwd.

 
Er kan niet meer gebadderd of gedoucht worden.

Handhaving ging akkoord, maar Vergunningen vond dat we, samen met alle containers die er op het terrein staan, over de toegestane '150 vierkante meter bijgebouw' waren gegaan. Dat klopt natuurlijk formeel, maar we hebben voor die containers een omgevingsvergunning aangevraagd en ook die containers zijn tijdelijk. 

Nou, vooruit. 

En diezelfde dag nog stond de borg weer op onze rekening. Door de inflatie de afgelopen 10 jaar is de waarde van het bedrag ongeveer gehalveerd. Hadden we er Bitcoins van gekocht, dan waren we nu multimiljonair. Rare wereld, haha!

Rieken! Of zeven?

De grond waar de groentetuin gaat komen zit vol akkerwinde en brandnetel. Dat kunnen we daar niet hebben. Daarom zijn we een tijdje terug begonnen met het uitrieken van deze grond. We hebben intussen uitgezocht wat 'zeven' gaat inhouden en het is erg prijzig. Toch maar zelf rieken dus! 

Op sommige plekken zit er erg veel winde in de bodem. 

Als je met de riek een schep oppakt, dan zie je de dikke strengen al meteen zitten!

In de warme droogte maken we het terrein klaar om te rieken. Er moet een hoop zooi weg; van tijdelijk neergezet gereedschap tot een berg oude snippers op een zeil, blad, buis, nou ja, veel rommel dus nog.

Ik heb een parasol op de Skidster gezet zodat ik niet al te erg in de brandende zon sta. Ook voor Marleen is er een parasol, maar die geeft alleen in de ochtend schaduw.

Voordat we kunnen rieken moet eerst alle bovengronds rommel er af. Met de bosmaaier gemaaid om dat vervolgens weg te harken.

In het midden van de huidige groentetuin staat een paaltje met stroom en water. Ook deze moet uit de groentetuin. Daarvoor is het graafbakje op de Skidster heel geschikt!

We hebben nu ongeveer 1/5e van de tuin geriekt en dat gaat heel langzaam. Nu komen we op plekken waar veel meer gras staat, waardoor het rieken nog langzamer gaat. Misschien toch maar zeven? 

Ja, we gaan toch zeven. We vragen Pieter met zijn Avant (die kan wat hoger invoeren) en samen met de Skidster moeten we die hele groentetuin in een dag door de zeef gewerkt krijgen. 

Kachel schilderen

De volgende laag verf zit alweer op de kachel. Na vele, vele proefjes met pigment en witte leemverf hebben we het opgegeven de goede kleur te kunnen maken. Daarom overgestapt op latex radiatorverf, de enige op kleur te maken verf die tegen de wat hogere temperaturen van de kachel kan. 

Samen met Roos uit België hebben ze de kachel twee lagen geschilderd. De kleur is nu helemaal goed, maar... deze verf is zijdeglans, en dat ziet er uit alsof er een pot olie over de kachel heeft gelekt. 

IBC-vaten inpakken en takkenril

Sonja, Kjeld en Bram kwamen op zaterdag ochtend (7:45!) langs om ons een flinke ochtend te komen helpen. Ik had het inpakken van de IBC-vaten voorbereid, Marleen had het maken van een takkenril voorbereid. 

Bram begon met het zagen van de planken van de oude schutting van Flip en Agnes, Kjeld spijkerde er panelen van die Peter rond de IBC-vaten in elkaar zette.

Het eerste vat was even puzzelen hoe je ze op z'n plek kreeg en hield tijdens het in elkaar zetten. Er moesten kleine blokjes aan de binnenkant van de panelen om ze zorgen dat ze op hoogte bleven. En een gat voor de kraan natuurlijk. 

Marleen en Sonja begonnen aan de takkenril-met-doorgang door een van de vele stammen die te dik zijn om te kloven te gebruiken.

Agnes kwam nog even langs, met paaseieren.

De ril is heel bijzonder geworden! Twee grote schijven hout maken samen een mooie doorgang.

De vaten staan nu heel natuurlijk in het veld in plaats van zo opzichtig 'industrieel'.

Het bovenste vat vul ik vanuit ons handgemaakte grondwaterputje. Er komt niet veel water uit; een halve kuub per uur. Als het vat vol is, stroomt het via een leiding 'over' in het vat er onder.

De slangen hangen nu aan deze vaten, maar misschien haal ik ze er weer af omdat het er best rommelig uit ziet. En dat was precies niet de bedoeling...

Granaatscherven

We hadden aan de buitenkant van het oude huis de schade gezien van granaatscherven; verschillende stenen waren beschadigd. Maar bij het uitzoeken van het dakbeschot bleek dat ook daar veel schade door granaatscherven te zijn. 

 
We hadden deze rare houten reparaties wel eerder gezien, maar nu konden we ook de achterkant van dat plekje bekijken. Dat zat namelijk altijd verstopt achter de isolatie onder de pannen.

 
Een gat, dwars door het hout. Van een granaatscherf? Ik ging er op letten en kwam de een na de andere plek tegen. En soms, zoals hier op het middelste plankje, zat de scherf nog in het hout.

Ook in de balken zitten deze sporen. Het huis was flink geraakt in de tijd!

Opruimen container

Door de langdurige drukte met de voorbereidingen van de sloop van het oude huis had opruimen niet de hoogste prioriteit. Gelukkig heb ik veel hamers, maar op een gegeven moment zijn ook die op. Tja, dan moet er een keer echt opgeruimd worden! 

Veel kratten en dozen waren eenvoudig op te ruimen. Daarin lagen bijvoorbeeld hamers en tangen. Maar er waren ook lastiger kratten met veel verschillende en minder duidelijke dingen. Bewaren? En waar dan...? Het was een lange dag, maar nu is er weer ruimte en zijn spullen weer vindbaar.

Begin aanleg nieuwe groentetuin

Omdat het al zo lang droog is, is rieken in de groentetuin erg goed te doen. Het zand valt eenvoudig van de wortels af. Daarom zijn we begonnen met het voorbereiden van de aanleg van de nieuwe groentetuin. Alle zooi uit de oude groentetuin: zeil, folie en gaas, allemaal ingegraven om onkruid en konijnen tegen te houden mocht weer uitgegraven worden.

Tussen de sloot en de oude groentetuin hadden we een wal gemaakt van graszoden en snoeiafval. Daar deed het onkruid het natuurlijk goed op! Deze wal gaat weg.

De Skidster, nog steeds niet helemaal lekker lopend, riekt de droge poeder makkelijk uit en we kunnen de meeste wortels er zo uit harken.

Zou een zeef helpen om echt alle wortels er uit te halen? We gaan het uitzoeken en stoppen even met rieken.

Time lapse sloop oude huis

Een tijd terug hebben we de Pi verzet om de sloop van het huis te volgen. Helaas verliep dat niet zonder problemen.

Tijdens de sloop van het oude huis kwamen we er al achter dat de stroomkabel van de Pi los was, dus dat net die belangrijke dag er niet op stond. Maar omdat de Pi geen verbinding kan maken met het wifi netwerk weet 'ie niet hoe laat het is, en zelfs niet welke dag. We waren dus benieuwd of er wel foto's overdag gemaakt werden...

Het viel uiteindelijk best mee; de meeste dagen waren er foto's in de middag gemaakt. Maar natuurlijk niet op de 17e, de dag van de sloopt...

Hier een serietje foto's met steeds een week er tussen.

De struiken houden het zicht een beetje tegen. Het huis is hier nog redelijk compleet. 

Hier zijn de struiken verplaatst en kan je het huis beter zien. De dakpannen zijn er al af.

Ook de panlatten zijn er af, evenals de ramen en losse kozijnen. Er had iemand uit het dorp oude stenen nodig voor een verbouwing van een boerderij uit dezelfde tijd. Hij heeft de schoorsteen en de bovenste muurstenen er afgehaald en meegenomen. 

Toen was het huis opeens weg...! Hier wordt de container neergezet om het geschilderde hout in te doen.

 

Het is een week later een heel stuk droger, en de houtstapel heeft een andere vorm gekregen. Elke dag werk ik een uurtje verder met het uitsorteren en wegdoen van het hout. Naast de vlaggenmast staan al weer wat struiken.

De container kan al bijna weg. De struiken lopen al uit.

En toen was het bijna leeg daar!

 

Sloophout uitgezocht en afgevoerd

Vanwege de grote hoeveelheid geverfd hout dat uit het oude huis kwam hebben we toch een container laten zetten om dat te kunnen afvoeren. Het niet-geverfde hout blijft hier, voor het kampvuur en de houtkachel.

Elke avond een half uurtje hout losmaken, sorteren en in de container doen. Netjes stapelen, want er moet een berg in (letterlijk)! 

Uiteindelijk was de container helemaal vol, dus het netjes stapelen was zeker niet overbodig!

En daar ging het geverfde hout weg! Opgeruimd staat netjes. Nu nog wel de berg met ongeverfd hout zagen, een hele uitdaging met al die spijkers. 

Over spijkers gesproken; het hele terrein daar lag vol met losse spijkers. Door met de magneet te wandelen zijn veruit de meeste nu 'gevangen'. 

IBC-vaten voor het watergeven

We hadden een maandje geleden alweer 16 IBC-vaten besteld via Marktplaats. De leverancier was wat makkelijk met het verzetten van de leverdatum, terwijl wij de vaten al veel vroeger nodig hadden dan tevoren gedacht. Maar nu werden ze eindelijk gebracht. 

Ze bleken veel meer inhoud te hebben dan ons was verteld. Het 'bodempje saus' bleek zo'n 60 liter per vat te zijn. We zitten nu dus opgescheept met een halve kuub chilisaus-met-ketjab (1 vat bevatte namelijk ketjap). Het er uit krijgen van deze drab was nog best wat werk!

Van twee schragen heb ik een soort tafel gemaakt waar de vaten schuin in staan. Lekker leeg laten lopen in een kuip of emmers, dan een aantal keer met de hogedrukspuit schoonspuiten en weg laten lopen. We moeten nog verzinnen wat we met de saus aan moeten, tja! 

5 van deze vaten moesten aan de zijkant, zo laag mogelijk, een leiding-doorvoer krijgen. Hiervoor moest er een gat in de tank geboord en dan de doorvoer vastschroeven, met de moer... aan de binnenkant. Daar kom je niet zomaar bij!

 
Om dat voor elkaar te krijgen heb ik uiteindelijk een soort lange steeksleutel gebogen, en met ons tweetjes kregen we zo de moer vast. O, en om de moer daar te krijgen...

Elke keer als er een tank klaar was ging 'ie naar het voedselbos, meestal met nog een kar hout. We pompen dat vat vol met grondwater (overdag) zodat we 's avonds vanuit zo'n vat een deel van het voedselbos van water kunnen voorzien. 

Tot nu toe zien de planten er nog prima uit, laten we hopen dat de regen snel valt!

Geente bomen verplant

Mede omdat we de groentetuin aan het veranderen zijn, en 50 geente bomen in de volle grond van de groentetuin staan hebben we de appel- en perenbomen in het voedselbos geplant. 

Hier een foto van een ent, een jaar later. Bij Marleens wijsvinger kun je een schuin bruin streepje zien. Dat is de ent, een stukje hout van ca 10cm dat op de wortelstok (links) is vastgezet. Uit dat stukje van 10cm is een loot gegroeid (rechts) en dat gaat straks de kroon van de boom worden. 

Niet alle enten zijn gelukt, sommigen zijn losgekomen. Alle boompjes die het goed hebben gedaan staan in het voedselbos, aangevuld met een aantal bomen die in potjes stonden.

Frambozen en wijnbessen

Ook de frambozen en wijnbessen moesten uit de oude groentetuin. Ze waren er, net als de bessen, zo uitgestoken. Vanwege de kale wortels moesten ze meteen de grond in, en daarvoor moest er eerst een rek gebouwd waartegen ze konden groeien. 

We hadden nog palen van een kersenkweker. Gaatje boren met de grondboor en verder de grond in rammen met een palenrammer (zo heet 'ie echt...!). Wie klein is moet groot zijn ;-)

Tussen de palen snel de planten gezet zodat de wortels niet verder konden uitdrogen. Water er bij en meteen blad er omheen om ze te beschermen tegen de gure, droge oostenwind. 

Een paar dagen later met panlatten van het oude huis de liggers vastgeschroefd (na daar eerst de spijkers uitgeschoten te hebben). Marleen heeft de planten ertegen aangebonden.

Nu nog geregeld water geven zodat ze snel kunnen aangroeien!

Bessen uit de groentetuin

De bessen die naast de oude groentetuin stonden mochten naar het voedselbos. Omdat de grond kurkdroog was konden we de struiken zo uit de grond halen.

De kluiten konden daarom ook makkelijk schoongemaakt: winde en brandnetels er uit trekken. Bomen vinden verplanten met kale wortels niet heel fijn, maar soit. Het moet maar even zo....

Met de Skidster groef ik een kuil in het gras in een lijn vanaf het midden van het grote veld.

Kar voor kar reden we naar het voedselbos om een aantal rijen bessen te planten: rode, zwarte, josta en kruis.

Samen met de bosbessen hebben we een enorme hoeveelheid bessenplanten staan. Misschien moet er een vriezer bij in de zomer, haha!