We kunnen lekker veel doen deze tijd. Er hoeven geen huizen gebouwd, huizen gesloopt of huizen verplaatst. Nu kunnen we eindelijk achterstanden inhalen. 

 

Zo ook het verhuizen van de laatste bessen. Deze waren vorig jaar zo erg onder de winde bedolven dat we ze niet hebben kunnen verplaatsen. Omdat de bodem nog steeds heel droog is, kreeg de Skidster ze er makkelijk uit. We konden de kluiten mooi kaal maken (alle winde en brandnetel er uit) om ze te verzetten. 

 

Ook met de Skidster snel plantgaten gegraven en in no-time stonden de bessen (witte, de lekkerste!) in de grond. De volgende ochtend nog beter met zand afgevuld en daarna een flinke berg bladeren er op.  

En door naar het volgende project! 
 

Wat er buiten in de kou gebeurt

Om een idee te krijgen hoe het terrein er rond het huis uit moet gaan zien, is Peter vast begonnen met het weghalen van de coniferen haag. Hoewel dit een grote bron van vogels is, gaan we de haag niet laten staan. Vroeger was het een laag, geschoren haagje en de bomen zijn vanuit die knotjes uitgelopen met lange stammen waar er elk jaar wel een paar van afbreken. Of hele bomen die dood gaan. Het is een biodivers zooitje. We maken er iets biodivers moois van. 

Voor het begin van het broedseizoen, maar liefst nog iets eerder, willen we de hele haag om hebben. De regenwater-leiding, die precies onder deze bomen ligt, is, door deze bomen dus, behoorlijk beschadigd en loopt niet meer goed door. Daardoor hebben we al eens een overstroming in de kelder gehad... Een extra reden om deze leiding te vervangen door iets betrouwbaars. 

Er stonden nog een honderdtal bomen in verschillende kweekbakken. Deels ge-ent, deels zaailingen en stekken. Het overgrote deel is uitgezocht en geplant, soms ter aanvulling van wat er al in het voedselbos stond, soms ter vervanging van wat het niet goed had gedaan. Vele peren in het peren-veld, perzik en abrikoos tussen de blauwe bessen. Zaailingen van vanalles overal neergezet waar nog niet veel bomen stonden en een aantal heel markante bomen op markante plekken. Laat de zomer maar komen! 

Kerstbomen hebben we genoeg; het overgrote deel heeft de droogte van afgelopen zomer overleefd. Maar niet allemaal, en de kerstboom van Flip en Agnes staat nu in het midden van een klein kerstbomen-bosje ter vervanging van een niet-aangeslagen exemplaar. 

Ophangen toilet in de douche

Ook zo'n klus zonder enige prioriteit... Maar het was koud en nat buiten, dus gaan we binnen dingen doen. Zoals het ophangen van de toiletpot. Deze kwam uit een showroom, en de ophangspullen leken er niet bij te zitten.

Het bleek een pot te zijn met een verborgen ophanging. Dus niet gewoon twee M12 bouten aandraaien, maar een speciale moer op de schroefdraad die uit de muur steekt waar je haaks een andere moer in schroeft. Die speciale moer zat niet bij de pot. Wat nu? 

Gelukkig bestaan er universele setjes en die had ik besteld. Duurde wel een week eer die binnen was, maar de moeren zaten er keurig in. 

Eerst de positie van die speciale moeren bepalen en de pot proef-ophangen om te zien of de moeren op de goede plek zitten. Dat was een paar keer proberen goed gelukt. Er komt een afdrukje in de moer waardoor je kan zien of 'ie precies goed zit. 

Dan de buizen op maak maken, alles lekker invetten en ophangen. 

Nou, hij hangt keurig! 

Even de WC-bril zoeken om op te pot te zetten. En wat bleek: de speciale moeren zaten op de verpakking van de bril geplakt. Hmm! Was alles toch compleet... Zo gaat het soms! 

En net zoals dat ging met net opgehangen van de pot op het toilet, de ruimte die ik zelf helemaal zelf heb gemaakt: het gaat nog wel even duren eer ik op de pot ga zitten poepen en plassen, want... nou ja, dat doe je toch niet dáár!

Voortgang groentetuin

Het plantseizoen duurt nog anderhalve maand, en we willen nog zoveel doen voor die tijd! Wat in elk geval moet gebeuren is de groentetuin verder afmaken. 

Eerst hebben we de knotwilgen in de haag weggehaald ter hoogte van de groentetuin. Nu is er nog ruimte voor de lange loten om te vallen. En er moet straks een rand om de groentetuin heen komen om te kunne maaien zodat we het onkruid buiten de groentetuin een beetje in toom kunnen houden. 

Terwijl ik aan het zagen, snipperen en ruimen was, begon Marleen met het voorbereiden van het middenpad in de groentetuin.  

 

Met al die prikkende meidoorn in de haag was het niet altijd even makkelijk om te zagen en te ruimen... 

De takken van de wilgen meteen gesnipperd op het nieuwe pad met worteldoek (echte, van een champion kweker) er onder. 

De wilg achter het nieuwe tuinhuisje was de meest uitdagende. Met mooie zaagsneden en soms een duwtje met een stokzaag belandden ze allemaal veilig op de grond. 

De hoeveelheid wilg was precies genoeg voor een mooie dikke laag op het pad. Als de Jo Beau wilg snippert en is niet helemaal vlijmscherp komen er best wat twijgen en stroken schors tussen de snippers. Die hebben we er uitgehaald en in het voedselbos neergelegd. Als paadjes tussen de appels. 

Toen het pad klaar was kon de champost doorgefreesd. Lekker diep. 

En de laatste stap was om de kale grond met bladeren te bedekken. 

Dat blad houdt het onkruid weg, verteert, geeft een boost voor het bodemleven. Op de plekken waar we nu al bedden willen (dat zal ergens de komende weken wel gaan gebeuren) halen we het blad weer weg. 

De kippen vinden die laag blad heel fijn om in te wroeten. De ren rijdt nu iets minder makkelijk, maar met wat planken onder de wielen krijgen we hem makkelijk op het volgende plekje.