Spiegel mozaieken voor in de WC

Na het maken van een aantal legpuzzels (even vieren dat de grootste drukte voorbij is en we heerlijk lekker zinloze dingen gingen doen) zijn we begonnen aan een legpuzzel die wel zinvol was: de spiegel van de WC mozaieken. 

We hadden de gebroken spiegel uit de badkamer van het oude huis als basis genomen. Deze ronde spiegel was als een halfvolle maan gebroken. Marleen had er een mooie vorm omheen ontworpen die 'om de hoek' moest. En natuurlijk geen hoek van 90 graden...  

Het avontuur begon met het maken van de houten lijst met een deel in de juiste hoek er aan. Dan de spiegel er op plakken (dit moet met speciale lijm om de spiegel niet te beschadigen!). Daarna heeft Marleen de plank geschilderd om de lijm en voeg beter te laten plakken. 

Marleen had al een partij mooie tegels verzameld, allen met dezelfde dikte. Na een ontwerp hebben we de kleuren bepaald.  

En toen moesten die mooie tegels stuk... Als borrelhapjes gesorteerd. 

Om een idee te krijgen of het ontwerp uitpakt zoals we bedacht hadden, hebben we eerst een mal van de plank gemaakt en de steentjes neergelegd. Het zag er prima uit, tijd om... Wacht. De mal ligt in spiegelbeeld. De 'hap' uit de spiegel zit niet aan de bovenkant, maar aan de onderkant... 

Opnieuw de mal volgelegd en de randjes overgenomen op de spiegel. 

Van elke kleur hebben we de randstukjes er uitgehaald. Zo konden we beter 'puzzelen' om ook de rand mooi passend neer te leggen. We lijmden de stukjes vast met PVA-lijm, de witte houtlijm. Ondanks dat AI dat afraadde (zou loslaten) kregen we de tegels en voeg zelfs met een hamer niet van het hout af. Stevig zat dus. 

Na vele dagen puzzelen (en niet aan tafel kunnen eten) was het schuine stukje aan de beurt. Met een latje de spiegel op z'n kant gezet. 

En daarna natuurlijk het voegen! Dat ging makkelijker dan gedacht. Goed tussen de tegels werken, een pannenlikker deed het daarvoor uitstekend. Dan vrij snel een beetje nat maken en met de pannenlikker alles gelijk trekken zodat de voegen overal heel vol zitten. Dan een half uur wachten om met een natte spons de voegen glad af te werken. De randjes op dezelfde manier aanpakken; daar moeten geen gaten in vallen. 

Door het extra gewicht van de plank kwam de spiegel niet meer recht te hangen aan het ene spijkertje. Met de frees een extra holte gemaakt voor een tweede schroef en nu hangt de spiegel stevig en mooi strak tegen de muur. 

Om het mozaiek een beetje terug te laten komen in deze ruimte heeft Marleen een rand boven de WC en rond de WC-rol-houder ook een mozaiekrand 

 Peter heeft ze erna gevoegd. Prachtige details geworden!  

Leuning van de bank aangepast

Om in het holletje in de kachel te kunnen zitten, zat de leuning van de blauwe bank in de weg. Het eerste idee was natuurlijk om die van de bank af te zagen. Maar ja, dan is de bank verder niet meer bruikbaar. 

Nu de werkplaats weer ingericht is kan er weer geschaafd en gezaagd worden, dus hup, gewoon een nieuwe zijkant van de bank maken zonder leuning. Dan kunnen we eindelijk in het holletje zitten zonder last te hebben van de leuning. 

 
De leuning met wat gepast geweld van de bank afgehaald (9 gelijmde deuvels) en deze zijkant met smallere planken nagebouwd (9 deuvels op de juiste plekken in het hout). Dan deze nieuwe zijkant weer op de bank monteren en klaar! 

Zo makkelijk als ik het beschrijf ging het natuurlijk niet, maar eind goed, al goed.  

 

 

Modificatie wilgenwipper

De wilgenwipper deed goed werk, maar een groot deel van de wilgen werd doorgeknipt in plaats van uitgetrokken. Zeker toen Ruben mee kwam helpen; met wat vorst in de grond was er meer kracht nodig en dat ging best vaak fout. 

We zijn gestopt met de wilgen om de trekker aan te passen: een stuk dikwandige buis uitgeslepen en over de klem geen gelast. 

Met deze stalen 'bocht' pakt de klem de wilg een stuk minder agressief en gebeurt het nog maar heel zelden dat er een wilg wordt doorgeknipt. Een waardevolle verbetering! 

Met de nieuwe aanpassing haalden we samen soms 20 wilgjes per minuut: Ruben trekt ze uit de grond en  ik neem ze uit de klem en verzamel ze tot een bundel. Een kleine 1000 boompjes minder, nog vele vele duizenden te gaan... 

 

Over drie weken heb ik een oogst-event georganiseerd voor Meerbomen.nu om in een dag heel veel wilgen te trekken die op een andere plek te planten (en dus groot kunnen worden) . Hiervoor kunnen we de wilgenwipper helaas niet gebruiken omdat die de stamvoet te veel beschadigd. De grond is nu lekker los, met een spitvork komen er zo vele bomen makkelijk los. Zin om een dagje mee te helpen? 

 

Verhuizing units

Eindelijk de verhuizing van de units! Om 7;00 kwam Dirk al uit Breda hier aan, terwijl de kraan pas om 7:30 zou aankomen. "Die komen vaak veel te vroeg!" en inderdaad, om 7:10 kwam de kraan al aanrijden. De rijplaten lagen prima, de kraan zelf kon scherp sturen en in no time stond ie klaar om te hijsen. 

Het zag er indrukwekkend uit, zo'n groot gevaarte badend in het licht. 

Om 8:00 kwam de eerste vrachtwagen en al vrij snel ging de eerste units de lucht in; de unit kwam wat scheef aan de kabel te hangen en daardoor golfde er honderden liters water van het dak af. 

De eerste unit, de keuken, was een hoge container. Die moest achterop de lage aanhanger anders werd de vracht te hoog. De tweede units was een lage container, dus die kon op de truck. Maar... bij het oppakken van de tweede unit scheurde op 1 hoek het dak los. Dat is een bekende kwaal van deze oude Meeuw units; er zitten twee vierkante buizen over elkaar heen geschoven die met een popnagel zijn vastgezet. Zeker bij de oudere exemplaren kan die popnagel door roest niet meer sterk genoeg zijn en komt het frame daar los. Remedie; vastlassen! 

 
In plaats van op mijn gematje toekijken hoe Van Riel de units kwam ophalen heb ik met Daaf de hoeken van alle containers vastgelast om te zorgen dat ze goed op te pakken waren. 

 Op deze foto is de beruchte plek goed te zien; rechts heeft iemand ooit al een stalen strip vastgezet over deze zwakke plek heen, links heb ik met een schuurtol te naad schoongemaakt om hem vast te lassen. 

 
Even later stond de tweede unit op de vrachtwagen. De maximale hoogte mag 4,20m zijn, soms was de laden 10cm te hoog en kan de chauffeur niet meer overal rijden... 

 
Ook de tweede vrachtwagen had plek voor een hoge- en een lage container, dus container 4 moest even opgeschoven worden om nummer 5 te kunnen oppakken. 

De machinist draaide de kraan over de bomen heen (en de unit van Daaf...)  om, mocht er iets misgaan, het huis niet geraakt wordt. Er ging niets mis... :-) 

 
Hmm, 4,30 hoog, voorzichtig rijden dus! 

 
Het laswerk was klaar, nu kon ik ook kijken naar het hijswerk. Flip en Agnes waren er inmiddels ook en hebben nog een paar container in de lucht gezien. 

 

De stalen platen van het dak en de zijkanten konden op de laatste vracht mee. 

De hoekstukken hebben we los in de laatste container gelegd. Dat was namelijk de enige container die aan twee zijden dicht was. 

Aan het eind van de dag een foto uit Breda: de units staan allemaal weer op de grond, in de juiste volgorde. 

 

Rijplaten en groentetuin

De container was opgehaald, nu kon de kraan de rijplaten op hun plek leggen. Laat de kraan maar komen! 

 

Ondertussen was Eveline een paar dagen hier en hebben Marleen en zij wat voorwerk in de groentetuin gedaan.