maandag 31 december 2018

Fijne jaarwisseling!

Het laatste blogje van 2018 alweer... Tijd voor een korte terugblik!

Wat mij van 2018 het meest bij is gebleven is Het Weer. Het begon in januari met een voor binnenlandse begrippen ongewoon harde storm. De lente verliept koud, maar in april sloeg het weer om en werd het snel zomers warm. Mei brak alle records en werd de warmste mei-maand sinds de metingen. Juni bleef droog, en juli zelfs gortdroog en zinderend heet. Augustus iets minder heet, maar nog steeds droog. Zelfs de herfst bleef zonniger en droger dan normaal met in oktober nog een paar recordwarme zomerse dagen. We hadden natuurlijk een droge zomer besteld, maar dit was wel wat overdreven...
We zijn enorm opgeschoten, mede door de hulp van vele vrijwilligers. Alle muren waren dicht toen we op vakantie gingen in oktober, en daarmee hebben we ons doel gehaald! De laatste maanden van het jaar zijn voor de bouw wat rustiger verlopen: ook andere zaken hebben tijd en aandacht nodig.

En dan even een blikje in het "nu":
Ik ben, als het mooi weer is, bezig met de hemelwaterafvoer. Nog net voor de vakantie had ik alle buizen en bochten opgehaald, dus kon ik lekker vooruit. De eerste regenpijp zit op z'n plek, en de afvoer naar de put is met de hulp van Ruben ingegraven, dichtgegooid en inmiddels weer bestraat.


De put naast het huis is het beginpunt van een buis die naar de sloot loopt, en dat is een prachtige manier om ons hemelwater af te voeren. Daarom laten we de buizen naar deze put lopen.

Hier liggen de buizen zoals ze worden ingegraven

En een klein vooruitblikje voor 2019 ;-)
Dit jaar start de nieuwe democratische school De Tijd en Ruimte waar ik afgelopen anderhalf jaar aan meegewerkt heb. Daar zal ik zeker de eerste maanden van dit jaar veel meehelpen om de start tot een goed einde te brengen.
Vanaf maart / april komen er weer nieuwe Workawayers, en deze zomer proberen we de binnenkant van het huis ver genoeg af te krijgen om de volgende winter in het nieuwe huis te zitten. We gaan het ontwerp van het terrein afmaken en we gaan beginnen met de inrichting ervan. Maar vooral: genieten! Van elkaar, ons stekkie, de bouw en alles wat er op ons pad komt.

Wat is dat dan? Dit is een trailer voor een klein projectje...

zondag 23 december 2018

Kerstboom



Onze lichtjes-kerstboom is natuurlijk niet heel ecologisch... Maar voor de hoeveelheid licht is het effect wel groot. Hij staat op de tijdklok-met-lichtmeter en vraag minder energie dan de buitenlamp die er in de buurt hangt. Hing, want die is nu even niet in gebruik.

Elk jaar is het toch veel werk om het zaakje op te hangen. Dit jaar was het nog meer werk, maar vooral om het zo om te bouwen dat het volgend jaar een stuk makkelijker gaat: stekkers gecombineerd, snoeren beter laten lopen, in lengte verstelbare spanlijnen... Volgend jaar appeltje eitje.

De buren aan de Veghelseweg stuurden binnen 10 minuten na het aanzetten van de boom een App als dank voor het maken van zo'n mooi uitzicht... :-)

Ik heb de afgelopen weken nog wat bomenwerk gedaan, en daar is wat hout meegekomen. Met deze verlichting is het goed kloven in het donker!


Ook binnen hebben we een kerstboom, maar niet meer eentje die is uitgegraven. Deze is geknot. En ook mooi.



Gezellige dagen iedereen!

donderdag 20 december 2018

Sneeuw en een koude auto


 
Afgelopen zondag had het gesneeuwd. Lekker plakkerig, Steef en Emke maakten meteen een sneeuwpop. De sneeuw bleef niet lang liggen: diezelfde dag begon het al te dooien. Elke dag werd het popje kleiner. Vlak voordat er echt niets meer van over zou zijn, zag het kleine sneeuwhoopje er opeens weer als een echte sneeuwpop uit. Schattig toch?


De dag voor de sneeuw begaf opeens de ventilator van de autoverwarming het. Dat is niet alleen koud, maar ook de ruiten beslaan zo heel snel. Dat moest dus verholpen worden, en snel! Dus Daaf en ik hebben in de sneeuw het dashbord verwijderd en het systeem onderzocht.


We konden de fout niet vinden, dus de volgende dag naar de garage. Pascal kon zo snel de oorzaak ook niet vinden, en nieuwe onderdelen kopen was voor hem ook geen oplossing. Hij adviseerde zelf een extra schakelaar te maken, zodat de ventilator "vol aan" is, of "uit". Wat uitleg en wat spulletjes ("Nee, geen rekening, ik wil je graag vooruit helpen", deze mensen bestaan nog!) en ik kon aan de slag.



De draad die naar de ventilator toe liep was echt een dikke draad, en mijn gevonden schakelaartje was maar een klein ding... Ik heb dus massieve schakeldraad (voor stopcontacten en zo) gebruikt en een gewone lichtnet-schakelaar, die nu fraai naast de al eerder gerepareerde versnellingspook prijkt. Aan, of uit. Geen keuzestress.

zondag 9 december 2018

Mantelbuizen geplaatst

Het zand onder de fundering was best hard. De grondboor moest nog even een verlenging krijgen (2,5 meter). Na een kwartiertje boren kwam ik precies in het midden van de meterkast-put uit, dat was alvast gelukt!


Met een verwarmingsbuis en een steeds wisselende kop (stripje er bij, stripje er af) heb ik het gat breder gemaakt zodat er straks vier buizen naast elkaar passen. En toen was het tijd voor de eerste buis!


Ik had de bochten zo afgezaagd dat ze in de put met een lijm-mof te verlengen waren. Het afgezaagde stuk heb ik aan een 50mm PVC-buis gelijmd, zodat je aan die kant kan zien welke buis voor welke leiding is.  Een plastic zakje om de buis zorgde er voor dat er geen zand in kwam.


Het lijmen ging net, zo diep in de put. Maar de verbindingen zijn allemaal goed gelukt. De mal heb ik tegen de achterwand geschroefd, met de mantelbuizen er in. Electriciteit, telefoon, water en Centrale Antenne Inrinchting (glasvezel binnenkort). 



Elk detail van de meterkast staat getekend, ook de afstand tussen de buizen, en de lengte die ze onder de fundering uit mogen steken...

Om die blauwe buis was het allemaal te doen

En daarna kon het gat dicht! Met de Skidster het gele en daarna zwarte zand in de kuil, vlak gereden en de snippers weer terug. Fijne machine... 

Zand erover

maandag 3 december 2018

Door het beton heen!

Toch nog sneller dan gedacht (of beter: gevreesd) was ik vandaag door de beton heen. Eerst door de dikke harde gewapende betonnen laag, en daarna door de 60cm dikke laag schuimbeton. De makkelijkste manier om dat te doen was om eerst met de grondboor een gat te boren, en daarna met de boorhamer de wand van dit gat steeds verder af te breken.

Door het beton! Nu nog door het schuim

De schuimbeton is behoorlijk nat. Dat is niet zoals ons was verzekerd, maar wel zoals ik had verwacht... Ik heb een paar brokken op de keukenweegschaal gewogen, en weeg ze over een week nog een keer om te kijken hoeveel vocht er uit verdampt is. Maar de foto laat genoeg vocht zien...

(Uiteindelijk ging het om 823gram schuimbetonbrokken, daar bleek 153gram water in gezeten te hebben. Dat is 153/(823-153) = 23%. Heel veel dus...)


Schuimbeton isoleert best aardig, maar als het nat is blijft er van de isolatiewaarde niet veel over. Voor onze situatie is dat niet zo erg: we hebben nog een laag schuimbeton boven de gewone betonlaag en deze blijft wel droog. Schuimbeton is dus niet zo ideaal als wel beweerd wordt...

Morgen verder aan het gat onder de schuimbeton door. Maar... het zou wel fijn zijn als er dan geen water meer in de kuil staat! Want vannacht is er toch behoorlijk wat water in gestroomd.


En met een beetje pech is het geen regenwater maar grondwater. Hmm!

zondag 2 december 2018

Begonnen aan de nuts-leidingen

Ik ben begonnen met de doorvoer van de nutsleidingen. Gerry van Rijbroek kwam een mooi werkgat graven aan de buitenkant van de fundering. Inclusief traptrede om het iets makkelijker te maken naar de bodem te springen. Meteen een klein stukje geprobeerd onder de fundering door te graven. Dat viel niet mee, want de grond is behoorlijk hard. Maar niet onmogelijk. We gaan het zien de komende dagen!


Traditioneel ging het, de dag na het graven van een diep gat, heel hard regenen. Het gat liep natuurlijk meteen vol, en twee wanden van het gat stortten gedeeltelijk in. Zo gaat dat in een moerasgebied...


Ook binnen is met de doorvoer begonnen met het slijpen en bikken van het gat in de fundering. Eerst door een 15cm dikke laag gewapend beton, dan ruim 50cm schuimbeton. 


De eerste snede was weinig hoopvol: ik kwam er bijna niet doorheen. Wat een taaie bedoeling! Een uur later bleek dat ik de pech had, dat deze snede over een lengte van 40cm precies in het midden van een staaf betonijzer zat. Een cm meer naar links of rechts was het een stuk makkelijker geweest. Zo gaat dat...


Een paar uur lang slijpen, bikken, slijpen bikken etc. heb ik de wapening er uit en ben ongeveer halverwege met het weghalen van deze laag. Het is, zoals verwacht, veel werk. Maar goed te doen met alle gereedschappen die onze maatschappij tot haar beschikking stelt. Morgen verder!