Dakrand luchtdicht maken klaar

In juli heb ik met Johan een flinke start gemaakt met het luchtdicht maken van de aansluiting tussen de buitenmuur en het dak. Afgelopen week, toen het zo lekker warm was buiten, heb ik deze klus afgemaakt. 

Met een luisterboekje aan, of een podcast ("Voedselboscast") met veel inspiratie voor ons komende project, heb ik de vele tientallen meters dakrand geschuurd, geschilderd, voorzien van een folie en deze in de stuk vastgezet.

De verfrestjes waren op, dus verf van de Action. We gaan deze dakrand ooit wegtimmeren, dus zo mooi hoeft de verf niet te zijn. Maar het was wel erg goedkope 'zooi'...

Dakrand luchtdicht maken

Afgelopen winter, toen het lekker vroor, ontstond er nattigheid onder de dakrand door condenserend vocht dat langs de stuuklaag piepte. De stuuk van de buitenmuur zit niet vast aan de houten dakplaten, en daardoor ontstaat er een spleetje van een paar mm, genoeg om wat lucht door te laten ontsnappen die voor condens zorgde. Dat moest in de zomer opgelost! 

Echt zo'n klus waar ik helemaal geen zin in had. Veel werk, zonder dat de verhuizing dichterbij komt. Maar ja, wel noodzakelijk. Als ik het niet zou doen, dan zou ik er in de winter zeker spijt van krijgen, dus huppakee, aan de slag. 

Samen met workawayer Johan hebben we de steiger op het dak gezet en zijn we begonnen aan de reparatie. 

Eerst het hout schilderen. Losse splinters afsteken, met een staalborstel de laatste losse vezels losmaken, schuren en schilderen. Dan een latje zagen op de afstand tussen de balken, deze voorzien van een strook DPC-folie. Dat geheel vastschroeven tegen het dak en de folie aan beide kanten met leemstuc vastzetten. En dat zo'n 50x... 

We hebben nog vele potten oude verf, die kunnen we hier mooi voor gebruiken. De eerste vlakken zijn wit, later ivoorwit. Want daar hebben we nog een pot of 4 van over...

Het buisje waar vochtige lucht uit kan komen moet natuurlijk wel zichtbaar blijven.

Het is warm op het dak en de leem droogt erg snel. Niet alleen op de muur, maar ook in de emmers. De kleine steiger is snel te verplaatsen, straks aan de zijkant van het huis gaat het lastiger worden. De overstek is snel te smal om een steiger op te zetten.

Volgende week wordt het natter, dus ik hoop dat we deze klus deze week af gaan krijgen. Hoewel: de units lekken, en misschien is het fijn dat voor deze natte week te fixen?

Kamperfoelie

Nu we in de kelder een geschikt wijnrek hebben staan, was het oude gedrocht overbodig geworden. Tegelijkertijd hadden we een rek nodig om de Kamperfoelie langs de dakrand houvast te geven. Hmm? 

Marleen heeft het oude rek in stukken geslepen, Peter heeft er oogjes aan gelast en aan het dak opgehangen, waarna Marleen de plant naar het nieuwe rek heeft geleid.

Als het goed werkt, schroeven we er nog 7 meer tegenaan. Het ziet er in elk geval heel vrolijk uit!

Reparatie dakrand

De zwarte tyleenslang die over de dakrand heen zit, blijkt niet overal goed genoeg vast te zitten. Grote temperatuursverschillen laten deze buis krimpen en uitzetten, waardoor er spijkertjes losgetrokken worden. 

Met de klimgordel het dak op om de randen er terug op te meppen en met schroeven vast te zetten.

Mooi klaar voor de komende natte dagen.

Buis over het boeiboord

De buizen liggen al jaren klaar om over het boeiboord te klemmen, maar het kwam er maar niet van. Nu was er geen excuus meer, want de dakrand is overal geplakt, het is mooi weer (niet te warm en niet te koud) en er zijn geen andere dingen te doen die Echt Nu Moeten.

Ik had oude buis van het Eco Expo-huis liggen, en 50 meter nieuwe buis gekocht en gezaagd. Deze laatste was bijna niet over de plankjes te schuiven. Gelukkig ging de oude buis er een stuk makkelijker overheen.

Op het hoge dak hang ik met klimgordel in een touw: comfortabel en ook nog eens veilig.

Gezaagde buis op het dak

De laatste stap in het afwerken van de dakrand is het plaatsen van de gezaagde buis. Dat was nog niet zo heel makkelijk: de buis is stug en de plankjes niet helemaal recht. Daarom heb ik van oud ijzer een spreider gemaakt, die de buis net iets verder opent dan de plankjes breed zijn. Ik trek hem door de buis en mep met een rubber hamer direct achter de spreider de buis over de plankjes. Dat gaat best goed, maar niet zo snel. Maar ach, goed werk heeft tijd nodig...

 

 

Soms schiet de spreider uit de buis. Maar die kon toch onverwacht makkelijk weer in de buis gedraaid worden, gelukkig, want daardoor kon ik steeds weer door. 

En het wordt zo mooi!

Nog wel een paar dagen werk: op sommige plekken is de folie te kort en moet er eerst een strook overheen geplakt. Daarvoor moet het een mooi droge dag zijn, en niet al te koud.

Dakrand lijmen

Een klus waar ik al jaren geen zin in heb, maar het moet toch echt een keer gebeuren: de dakrand afwerken. Dat bestaat uit de folie tegen het boeiboord aan lijmen en er de opgezaagde tyleenslang overheen schuiven.

Het lijmen van de folie is een vies plakkerig werk. Tweezijdig aanbrengen, even laten drogen en vastplakken. Alles moet goed droog zijn, iets dat in de winter best een uitdaging is. Maar vandaag was het droog weer, dus gas er op!

Op de foto hierboven zie je Emke en Steef op het kampvuur om oude, vieze kaarsen om te smelten tot schone, gekleurde blokken kaarsvet. Ze waren de hele middag bezig, en het ruimde enorm op. 

Hieronder zie je de gelijmde kanten. De volgende stap is het afsnijden van overtollige folie, en daar de buis overheen schuiven.

De komende dagen gaat het veel en lang regenen. Ik was met licht nog net niet klaar, dus de laatste 6 meter heb ik in het donker gedaan. Twee LED-lampen op de steiger en de kerstboom op de achtergrond.

De komende dagen zal ik tussen de buien door die buis monteren. Ik moet er nog een malletje voor maken om de buis een beetje open te trekken bij het monteren, want heel erg makkelijk gaat het niet (en dat is goed, want dan blijft 'ie ook beter zitten).

Dakrand-buis zagen

Het dak is nog steeds niet af. Af genoeg voor een tijdje, maar de bovenkant van het boeiboord is nog niet afgewerkt, en daardoor worden deze plankjes veel te nat. Tijd om er wat aan te doen. 

Ik had bedacht om een tyleenslang over de plankjes te schuiven. Ik had nog wat liggen van Eco-Expo-gebouw, waar we dat ook zo gedaan hadden. Nu zijn de plankjes van mijn boeiboord een heel stuk dikker, en helaas, de opengezaagde buis ging er met geen mogelijkheid overheen. 

De oplossing was eenvoudig: zaag de buis niet zozeer open, maar zaag er een stuk uit dat net iets smaller is dan de plankjes. Nu is zagen van tyleen een heel vieze bezigheid; dat plastic zaagsel blijft overal aan plakken en moet niet door het zaagsel komen. Het is echt afval. Daarom leek me snijden een betere oplossing. Ik heb daarom een mal gemaakt met twee mesjes er in. Maar helaas, dat werkte niet. De mesjes werden naar elkaar toe getrokken en de buis kwam na 2cm al klem te zitten.

Ook als ik andere mesjes in andere posities in de mal klemde: het lukte niet. Dus toch maar zagen! 

Het mooist zou zijn om twee zaagbladen naast elkaar op de as te zetten met de goede afstand er tussen, om in 1 keer twee sneden te maken. Maar helaas, de as laat dat niet toe. Dus in 2x zagen. De eerste snede is willekeurig, maar de tweede moet op de juiste afstand van de eerste. Met een aluminium hoek als geleider leek dat mooi te gaan. Een klein proefstukje zag er goed uit, en paste ook mooi op een boeiboord-plankje. 

 

De slang zit op een rol van 50 meter. Om die makkelijk door de zaag te halen, heb ik er een haspel voor gemaakt, en tussen twee keukentrappen opgehangen. Dat ging best goed, al schoot de slang er nogal eens lang. Maar voor de 2e snede ging het niet goed, want ergens komen er toch draaiingen in de slang, en dan klemt 'ie op de geleiding. Dus afrollen, buitendeur open en in de volle lengte de tuin in! 

Hier zie je de vieze zooi, en dan is het meeste nog opgevangen met de afzuiging... 

Eind goed, al goed, de buizen (90 meter) zijn gezaagd.