De laatste vriezer perikelen

Het verzetten van de deur was nog niet zo eenvoudig. De monteur had het uiteindelijk in drie kwartier geregeld, maar voor je er eentje gevonden hebt en voordat hij tijd had ben je zo een paar weken verder.

Maar. Het is gelukt. De vriezerdeur is omgezet en het apparaat staat op z'n plek onder het aangepaste koofje.

De deur naar het achterste deel van de kelder hangt weer en inderdaad, deze deur kan precies open. Net geen 90 graden, maar het is prima zo. Op de foto is het een beetje lastig te zien, maar de deur staat open tegen de vriezer aan.

Vervolgens kon ik de kasten aanpassen. De diepe kast heeft nu 3 staanders (2 rijen schappen), de ondiepe kast pastte er precies net (niet) achter; daar moest 2cm vanaf en nu staat 'ie helemaal klem. Super fijn dat de hele wand nu vol staat. De aardappelen, appels, flessen, potjes en weckpotten staan nu netjes op hun plek. 

Het achterste deel van de kelder is nu weer leeg, dus als het een paar dagen mooi weer wordt kan ik weer kalk draaien om deze ruimte af te werken.

Vriezer perikelen

De vriezer komt toch aan de andere kant van de deur omdat daar net iets meer ruimte is. Behalve dat de koof die om de ventilatiebuis zit net twee centimeter te laag is. Die heb ik er dus afgehaald op de plek waar de vriezer gaat komen en vervangen door een laagje kalk rechtstreeks op de buis (met heidemat).

Daarna heb ik de electriciteitsdraden getrokken (dat viel nog niet mee omdat er twee nietjes in de leiding terecht waren gekomen...) en de lampen, schakelaar en stopcontacten aangesloten. 

Nu moet de scharnieren van de deur van de vriezer nog aan de andere kant komen. Dat valt niet mee, want in de handleiding staat dat dat alleen door een monteur gedaan kan worden. Hmm!

Wordt dus nog vervolgd.

 

Een stapje vooruit en twee stapjes achteruit

De vriezer is eindelijk aangekomen. Terwijl ik de verplaatsing naar de kelder aan het voorbereiden was, viel mijn oog op de stuc van het plafond van de kelder. Die hing een klein beetje door. Hmm. Niet goed. Met een plamuurmes stak ik dat plekje los en vervolgens vielen hele plakkaten zo naar beneden. En dat ondanks de primer die ik had gebruikt...!

Dus eerst het hele plafond afgestoken en opgeruimd. Wat een rotspul, kalk...

Samen met Daaf heb ik de vriezer 's avonds in de kelder gezet. Dat was best een hele operatie, maar toch het ging verrassend snel.

Eerst hebben we de vriezer op z'n rug op een plank gelegd. Die hebben we over de rand van de kelder laten kantelen waardoor de vriezer rechtop in de kelder aan kwam.

De doos maakte de vriezer te breed voor de bocht, dus die hebben we om de afgeslepen keldermuur gevouwen. De vriezer heeft aan de voorkant twee pootjes, aan de achterkant twee wieltjes. Dat maakte het manoeuvreren een heel stuk makkelijker. Ik aan de ene kant, Daaf aan de andere kant en we konden heel mooi de bocht maken.

De vriezer moet links door het gat (achter die witte stroomdraad). Nog wat geschuif in de kelder en toen stond 'ie op z'n plek.

Nu kan ik de trap afmaken, dus dat geeft aan dat ik een stapje vooruit ben gegaan. Maar het plafond is twee stappen achteruit gegaan; eerst schoonmaken wat er nog op zit, iets nieuws bedenken en dat uitvoeren. En dat terwijl er nu kasten en een vriezer in de kelder staan...

Slijpsel stofzuigen

Een stofzuiger wordt niet blij van het opzuigen van slijpsel. Daarom had ik een oud exemplaar uit het oude huis gehaald, eentje waarvoor we geen stofzakken meer hebben. Daardoor is de stofzuiger meer een stof-verplaatser geworden: je zuigt het in de kelder op om het in de woonkamer weer los te laten.

Oplossing: zet de stofzuiger buiten en verleng de slang met 10 meter dikke flexibele buis. Die hadden we nog van het zwembadje.

Als 'stofzak' een bodem wol-isolatie. Na een paar minuten zuigen de wol uitkloppen en weer op de bodem leggen.

Hij kan weer even!

Om de achterkant van de kelder te bereiken was het korter om de slang door het raampje te steken. De kelder is nu het schoonste deel van het huis.

 

Slijpen keldermuur

Voor de komst van de vriezer moest er een randje van een muur in de kelder afgeslepen worden om te zorgen dat de vriezer de bocht kon nemen.
Daarvoor had ik een tent gemaakt om de stofoverlast te beperken tot plaats delict. Met een snorkel en flexibele electriciteitsbuis kon ik ademen, dat werkte heel goed. Het werd alleen snel erg donker door de grote hoeveelheden stof. Dus af en toe moest ik toch het tentje uit om te wachten tot het meeste was neergeslagen.

Ik zag er dan zo uit:

Het slijpen is heel goed gegaan. Van twee kanten, en de sneden zijn best goed tegen elkaar aan gekomen. Met een beiteltje de laatste hoekjes bijgewerkt. Laat de vriezer maar komen!

 Of wacht, nee, ik moet eerst nog poetsen....

Vriezer-perikelen

Ter voorbereiding van de komende oogsten heeft Marleen een staande vriezer besteld. Toch eerst even kijken of die eigenlijk wel in de kelder te krijgen is...

Het plafond is te laag (ongeveer 1cm) om de vriezer in de kelder overeind te zetten. De vriezer moet dus verticaal door de kelderdeur, en dat betekent dat de keldertrap er helemaal uit moet kunnen. Dat is natuurlijk te doen, zeker als dat maar eens in de 20 jaar (maar hopelijk gaat de vriezer 30 jaar mee!) nodig is.

Ik had een malletje gemaakt van de doorsnede van de vriezer, want het was niet duidelijk of een rechtopstaande vriezer de bocht wel kon nemen.

Nou, niet dus! Pas als het deurkozijn er helemaal uit is EN een punt van de muur in de binnenbocht weggeslepen is, gaat het lukken.

Hier is een hap uit de muur geslagen, en dan kan de vriezer de bocht nemen. 

Kortom, ergens de komende dagen maak ik een tent om de kelderingang heen, zodat ik niet het hele huis onder een laag steenslijpsel bedek. En dan kan ik de muur aanpassen om de draai te kunnen maken.