Bomen planten

De bomen die we twee weken geleden hebben laten uitgraven, staan al die tijd in de schrale, droge oostenwind. Ze moesten dus snel de grond in. We hebben een vrachtwagen zand laten komen om de gaten weer op te vullen en rieken stukje voor stukje uit om de bestaande grond schoon te maken. 

 
Er zijn een paar bomen blijven staan: de grote noot, een toverhazelaar en een nachi-peer. De rest er om heen is allemaal weg...

De mooiste bomen / struiken gaan weer terug. De skidster, hoewel wat mankementjes zoals een lekkende hydrauliekslang en olie in de luchtinlaat, doet goed werk met het rieken, graven van plantgaten en het verplaatsen van de bomen. Er staan er al een flink aantal. 

Ook in het voedselbos zijn we aan het planten. Pieter kwam de paden en wei in het midden van het voedselbos maaien en fresen zodat we deze stukken kunnen inzaaien. Ook weten we nu beter waar we het wortelgoed kunnen planten. 

Er bleken nog twee waterslangen te liggen op dit stukje bos, dat zijn er nu een heleboel meer, korte stukjes wel te verstaan... 

Het fresen was nodig om de bulten en kuilen glad te trekken. Het was anders niet te maaien. Nu nog even glad natrekken en dan kan er ingezaaid. 

De laatste partijtjes wortelgoed hebben we in de noordwesthoek geplant: esdoorn, berk, kastanje en cornus. We zijn benieuwd of er nog andere bomen / struiken tussen stonden...

De nieuwe aanplant krijgt al water, ook al zitten ze nog niet in blad. Het is zo warm en droog...

Voortgang sloop voorbereiden

Onder de panlatten zat een spiegelende isolerende folie. Daaronder zat nog een oude laag panlatten die door de dampdichte folie behoorlijk had geleden (vocht). Deze panlatten heb ik achter laten zitten; er was niet veel meer van over.

Binnenkort gaan we rechts de struiken weghalen; er moet nog wat opgeruimd! 

 
Voor de laatste keer op het hoge dak; nog even een overzichtsfoto.

De folie moest naar de stort; alleen al deze folie was bijna een hele aanhanger vol! 

 

Ook aanhangers vol met hout of vol met gips vertrekken richting stort. Dat geeft lucht!

In Vught was de laatste uitdeel-dag van meerbomen.nu. We hadden nog wat berken en esdoorns nodig, en we hadden nog een berg eiken over. Brengen en halen... Stijn had deze uitdeeldag georganiseerd; het was er perfect geregeld. De stapel bomen vooraan rechts zijn onze eikjes, 300 in totaal. Nu nog tijd om de berken te planten :-)

Kersenboompjes in de kippenwei

We zitten in een Appgroepje van voedselbossers in de buurt. Daar kwam een melding binnen dat er in Heeswijk-Dinther een veld met 3000 jonge kersenbomen gerooid werd. Dat wil zeggen: met een minigraver omgedrukt.

Iemand uit de groep heeft contact opgenomen met de machinist, die de laatste 100 bomen netjes met kluit en al uit de grond is gaan scheppen. Deze konden voor 5.- per stuk (vanwege het 'extra werk') worden afgehaald. Ik heb er twee meegenomen en ze in de kippenwei gezet.

De kippen vinden het planten van bomen maar wat leuk. Met gevaar voor eigen leven (al weet ik niet zeker of ze dat zelf ook zo zien) springen ze voor de schep om een halve regenworm te verorberen. Ik moest dan ook goed opletten bij het aanstampen van de grond...

 Je kan er maar beter niet bij stil staan, maar 3000 jonge kersen a 40.- per stuk is 120.000.- tot snipperhout verwerkt. En dat in deze tijd...

Populier omgewaaid

Door Peter

Niet dat het stormde rond oud en nieuw, maar één van de populieren vond het genoeg wind om in de wei te gaan liggen. 

In de bermen langs de Aakendonk en de Veghelsedijk hebben we een rij populieren staan vanwege het zogenaamde 'voorpootrecht'. Het zijn onze bomen, maar wel op gemeentegrond, en we moeten er ook zelf voor zorgen. In de rij aan de Veghelsedijk was er een boom die de afgelopen jaren niet goed groeide. Laat in blad, weinig blad, dode toppen. We hoopten dat 'ie het nog zou redden, maar de aantasting was serieus. Alle wortelaanzetten volledig doorgerot en houtrupsen in de stam. 

De makkelijkste manier om de boom thuis te krijgen was de stam op de lepels van de Skidster en de rest van de boom over de weg naar huis slepen. Voorbijgangers keken wel vreemd op. 

Inmiddels zijn de takken gesnipperd en de stam ligt gekloofd in het houthok.

Iepziekte

In onze haag zitten verschillende bomen. Wilde appel en peer, meidoorn, haagbeuk, woekerende kornoelje en woekerende roos. En een paar Fladder-iepen, Ulmus laevis. Deze bomen worden uiteindelijk makkelijk 25 meter hoog, veel te groot voor de haag. Maar goed, ze staan er. 

In de kippenren staan er twee, eentje tegen de Buccaneer walnoot aan, en eentje die bijna geen blad meer heeft. Om deze walnoot meer ruimte te geven mag deze wijken, en die andere heeft waarschijnlijk iepziekte opgelopen. Dat is bijzonder, want de iepenspintkevers die iepziekte verspreiden, lusten deze boom eigenlijk niet. 

Links op de foto de gezonde boom, elk jaar dikkere jaarringen omdat ze zo lekker hard groeien. Rechts de aangetaste boom. De zwarte ring in het spinthout laat zien dat de boom inderdaad door iepziekte is geveld: de boom grendelt, als reactie op een bacterie die met de iepenspintkever meekomt, AL het hout af. Beetje overdreven, en het resultaat is dat de boom niet aan de bacterie overlijdt, maar aan haar eigen reactie... 

Ook op andere plekken heb ik vandaag in de haag gezaagd om ruimte te geven aan fruitbomen die we willen bewaren. En nog een stuk gestuukt aan de hoofdwand boven.

Planten boom II

Na het planten van de eerste boom lag de tweede nog op de kar te wachten...

Voor het ophalen van deze bomen had ik de bus van de buren geleend. In plaats van de brandstof te betalen vroeg buurman of ik hem wilde helpen met het kleinzagen van de stam van twee omgewaaide eiken die ze hadden gekregen. Geen probleem! Met de trekker naar de bomen toe! 

Achter op de trekker zit een lift met pallet-vorken. Er begon zich een plannetje te ontwikkelen. Kon ik iets verzinnen om de boom aan de lepels op te hangen?

Nadat ik alle voorbereidingen had gedaan (gat graven, spanbanden door het gaas rond de kluit weven en de kar op een handige plek zetten) kwam buurman met de trekker langs. In no time was de boom in het gat gezet.

Daarna nog even de boom recht zetten, met de takel toch nog een stukje omhoog, zand onder de kluit werken en met compost gemengd het gat dichtgegooid. Ook deze boom staat er prachtig bij!

Geboorteboom I

De drie geboortebomen die we in onze tuin in Mierlo hadden, konden niet meteen naar de Aakendonk toen we in 2014 verhuisden. We hebben ze bij een collega neergezet. Eentje heeft de droogte niet overleefd, de andere werden zo groot dat we ze echt dit jaar toch moesten ophalen. 

Omdat de kluiten waarschijnlijk zwaarder zouden zijn dan de 700Kg die onze auto met de grote aanhanger mag vervoeren hebben we de bus van de buren geleend. Daarmee kon er 1350kg op de aanhanger. Het uitgraven en ingazen van de kluit was een paar uur werk. Toen de bomen op de aanhanger stonden gaven de voorbanden aan dat er flink geladen was... Niet over de snelweg dus! 

De rit, van Someren via Helmond langs het kanaal naar Veghel verliep uitstekend. In het begin raakten de twijgen nog wel een viaduct, maar de boom zakte tijdens de rit en de hoogte nam daarmee af. 

Om 18:00 arriveerden we op de Aakendonk. Tijd voor een borrel!

De grote aanhanger paste met 8 meter boom niet langs de veranda van het nieuwe huis. De volgende ochtend hebben we dus eerst de grote boom (Meidoorn 'Lavallei') met de lier op de kleine aanhanger gerold. 

Dat ging verrassend eenvoudig. De aanhanger bleek zelfs breed genoeg en kon het gewicht van de kluit (ca 1000kg) goed hebben. 

De boom paste met wat hulp en touwen precies onder/langs de hoek van de veranda. Samen met Marleen een flink gat gegraven (eerst de tulpen 'gered') en de kar tot naast het gat gereden. 

Dat lullige bergje zand is enkel het gele zand dat helemaal onder uit het gat kwam. De grote bult ligt links.

De balken heb ik voorzien van een randje zodat ze niet makkelijk van de aanhanger konden glijden. Dat deden ze toch, maar gelukkig 1 voor 1 en we kregen ze weer op hun plek. De lier vastgezet om de kluit van de aanhanger te kunnen trekken. Met een potkrik de zijkant van de aanhanger ondersteund, want 1000kg op de rand van de aanhanger zou iets te veel van het goede zijn. 

De balken lagen best schuin. Ik was bang dat de kluit van die helling hard naar beneden zou rollen. Daarom heb ik een lijn aan de andere kant van de kluit vast gemaakt om de kluit af te kunnen remmen. Die moest natuurlijk ergens aan vast zitten, maar er was eigenlijk niets sterks te vinden behalve de voet van de regenton.

De regenton bleek het gewicht van de kluit prima te kunnen houden zodat we hem beheerst konden laten zakken. Door de stam te bewegen konden we de kluit naar de rand van het gat sturen.

Eenmaal aangekomen in het gat bleek dat die niet overal diep genoeg was. Nog even flink graven, vooral onder de kluit. 

Daarna kon de boom overeind gezet. Opnieuw met de lier, wat een fijn ding is dat toch! 

De kluit netjes ingegraven gemengd met uitgewerkte compost.

En daar staat 'ie dan! De geboorteboom van... Hmm. Dat weten we dus niet meer. Emke of Daaf. De boom is dus 13 of 16 jaar geleden door ons in Mierlo geplant.

Morgen boom 2, een toverhazelaar die bij de houtklover komt te staan.

Storm!

Twee stormen achter elkaar. In de nacht van woendag op donderdag de eerste, en vrijdagmiddag de tweede, Eunice. Vooral deze laatste zou met stevige windstoten een gemeen exemplaar kunnen zijn. De voorspellingen gaven 7Bf aan, en dat is flink maar niet extreem. 

De kinderen logeerden toevallig bij opa en oma, en zij stelden voor om ze pas na de storm, op zaterdag ochtend, terug te brengen. Fantastisch! Dan hoeven we niet vlak voor of tijdens de storm te rijden. 

Een groot deel van de dag zijn we bezig geweest met het windklaar maken van het terrein. De perenboom met twee sterke lijnen vastgezet (we vertrouwen deze boom al langer niet meer zo erg). De veranda heeft geen vloer meer die veel stevigheid gaf, dus we hebben 3 van de 6 dakbalken met spanbanden aan een in de grond gemept paaltje vastgezet. Kom maar op! 

Klokslag 2u begon het enorm te waaien, en in de uren die volgden werd de wind alleen maar sterker. Ik zag een spar naast de container als een luciferhoutje afbreken en toen ik ging kijken bleek het de tweede boom te zijn. 

Marleen riep me rond half 5 naar binnen. Het leek er op dat de kluit van de peer, ondanks de tuidraden, toch bewoog. Terwijl we daar naar keken zwol de wind nog verder aan, er kwam een fluittoon bij en toen begon de hele unit te trillen. De dakplaten woeien er met een donderend geraas vanaf. De schoorsteen werd naar boven getrokken en de kachelpijp viel op de grond, boven op de drinkemmer van de poezen die meteen omviel. Rookwolken in de woonkamer, want de kachel was aan... 

 
Raampjes open (het woei wel lekker door...) en het brandende hout op een ovenplaat gelegd om het naar buiten te brengen. Daarna de gloeiende kooltjes op dezelfde manier naar buiten. Nadat de ergste rommel was opgeruimd zijn we een rondje op het terrein gaan lopen, het was nog licht genoeg. Een derde boom in de coniferenhaag was op de pizzaoven terechtgekomen. De overkapping was voor de zoveelste keer gevloerd. Meteen zoveel mogelijk gestabiliseerd en toen dat klaar was zijn we naar het nieuwe huis gegaan om daar de storm verder uit te zitten. Borrel mee en pizza in de oven. 

De veranda zat nog goed vast door die spanbanden, maar doordat het hoofddak met balken en al weggewaaid was, was het verandadak wel beschadigd.

Het zag er wat vreemd uit, maar we hadden er nog niet over nagedacht wat er voor iets spectaculairs er gebeurd was...

Een deel van de platen en balken waren naast de units gevallen. Daar gaan de kippen op stok, en inderdaad, een lief bruin tam hennetje was onder een balk terechtgekomen...

Een deel van de platen lagen helemaal in de hoek van de kippenren, zeker 30 meter van de units af.

Het werd donker en de wind nam iets in kracht af. We besloten de boel de boel te laten en in het nieuwe huis de storm uit te zitten.

Borreltje (die hadden we wel verdiend) en een makkelijke pizza in de oven van de units.Vroeg naar bed, morgen veel te doen! Want er komen nog twee stormen en veel, heel veel regen. De dakplaten moeten er echt op, want het bitumen dak onder deze platen is zo lek als een mandje...