dinsdag 27 maart 2018

Laatste steenlegging

Het klinkt een beetje dramatisch, maar het geeft wel weer wat er is gebeurd: het laatste steentje is vandaag gemetseld.


Niet omdat ik er geen zin meer in heb, maar omdat er geen steentjes meer in de muur te metselen zijn. Het metselen is klaar. Af.

Op naar het volgende dat "af" gaat zijn, net zo lang het huis "af" is.

zondag 25 maart 2018

Kozijnen woonkamer

Nu de dorpels in de muren zitten, kan er weer lekker doorgewerkt worden. Eerst het tuindeuren-kozijn in elkaar gezet en op de dorpel geplaatst. Daarna de muren tegen het kozijn doorgemetseld, waardoor het kozijn aan de onderkant goed vast zit. Daarmee oogt het meteen zo veel mooier!

De cement is nog nat...
Nu het grote kozijn staat, kan ik de hoogte opmeten van de kozijnen links en rechts ervan. En daarmee kunnen de laatste 4 kozijnen in elkaar gezet, en geplaatst.

Deze dorpels lagen al een tijdje te wachten.

Het was mooi weer, en Daaf had het op zich genomen de stoeptegels van het caravan-plaatsje op te ruimen. Zelf de Skidster en kar gepakt, met lege pallets en de riek naar het weitje gereden en daar de stenen uit het onkruid-oerwoud geriekt, en op pallets gezet. Een uitdagend werkje!


En Marleen heeft eindelijk vele uren in de groentetuin kunnen werken. Niet dat het daar opschiet; de ene onkruid-uitbraak na de andere (kweek, winde). Maar er wordt gewerkt om het binnen de grens van de groentetuin blijvend leuk te houden.


vrijdag 23 maart 2018

Dorpels

Ik ben nog steeds bezig om het huis "strobalen-klaar" te maken, en dat schiet al aardig op. De voordeur / hal moet nog, evenals de grote ramen / tuindeuren van de woonkamer. Omdat we nog niet alle deuren hadden, kon ik daar niet meer verder. Maar vorige week heb ik een mooie voordeur uit een renovatie-project opgehaald, en voor de tuindeuren heb ik een timmerman gevraagd twee losse deuren tot een set tuindeuren om te toveren. Nu zijn de maten van deze deuren bekend, en kon ik de dorpels bestellen en de deurkozijnen maken. Als deze kozijnen in het huis staan, kan ik eindelijk verder om alles rond deze kozijnen verder op te bouwen.

Vanmorgen, voor Marleen met de kinderen naar DOE vertrok, kon ik de twee stenen dorpels ophalen. De grote dorpel was lekker zwaar!


Ik heb een tijdje geprobeerd om twee mooie houdertjes voor de dorpel te maken. Met die houder wilde ik de dorpels op de goede hoogte (en vlak!) kunnen stellen, om vervolgens de ruimte onder de dorpel met cement te vullen. Maar ik kreeg het niet makkelijk voor elkaar dat deze houders na het cementen weer weggenomen konden worden. Dus uiteindelijk gewoon in de cement gezet, op z'n plek wiebelen en klaar.

Links het gat dat overbleef toen ik "een paar" stenen ging loshalen.
Bij de voordeur moesten er eerst een paar stenen van het buitenblad weg om ruimte te maken voor de dorpel. Dat werden wel wat meer stenen dan "een paar": bij het bikken kwamen er steeds meer los... Eerst de voegen inslijpen zorgde er voor dat de schade beperkt bleef.

Deze dorpel is een stuk kleiner, en dus makkelijker hanteerbaar dan die van de tuindeuren. Ook gewoon in de cement gezet, en klaar.

Nu de maten van de dorpels bekend zijn, konden de deurkozijnen gezaagd en in elkaar gezet worden. Nadat ik de profielen voor het grote kozijn klaar had, begon ik aan het voordeur-kozijn. En daar realiseerde ik me opeens dat deze deur naar binnen open gaat... Foutje! De dorpel weer uit de cement gehaald, omgedraaid, nieuwe cement er bij en weer vastgezet. Mooi op tijd, want als ik er morgen pas achter was gekomen, dan kreeg ik hem niet meer zomaar los!

En zo zit 'ie wel goed!

zondag 18 maart 2018

Gietijzeren pan

Al tientallen jaren bakken we met Tefal koekenpannen, en al tientallen jaren hebben we daar gemengde gevoelens over. Die anti-aanbaklaag schijnt verre van gezond te zijn, en de pannen moet je regelmatig vervangen omdat de anti-aanbak het niet meer goed doet. Maar wat is het alternatief?

Op Marktplaats kochten we een jaar geleden een setje gietijzeren bakpannen. Die stonden al die tijd in de keuken te wachten op een inwijding, maar onze Tefals deden het nog net goed genoeg. Afgelopen week vonden we dat één pan te ver ontdaan was van de werkzame Teflon (hmm, waar is dat spul dan gebleven...?). Deze pan ligt nu in de oud-ijzer-bak. Het werd dus hoog tijd om de gietijzeren pan in gebruik te nemen. Maar wel op de goede manier!

Schoon boenen met staalwol
Het recept hoe je een gietijzeren (of plaatstalen) pan moet "inwerken" staat natuurlijk op internet. Eerst met water (zonder zeepsop) en een dot staalwol de pan ontdoen van roest en vuil. Dan op het gasfornuis goed laten drogen, en de pan weer laten afkoelen. Dan een dun laagje olie er op (met een doek of tissue) en dan: inbranden maar!
 
Dit laagje olie is nog te dik; echt alleen vet maken zonder dat het kan druipen.
Inbranden doe je door de pan 2 a 3 minuten op hoog vuur te laten walmen. De binnenkant wordt zwart, en ziet er daarna droog uit.

De walm is op de foto niet zichtbaar, maar de afzuigkap had er moeite mee.
Na het inbranden de pan weer laten afkoelen (niet met water, dan scheurt het ijzer!), maar dat was buiten (-3 bij windkracht 6) zo gebeurd. Wij hebben de pan nog een tweede keer gedaan, er zijn mensen die dit meerdere keren herhalen. Daarna is de pan klaar voor gebruik.


Toen de vuurdoop: pannenkoeken bakken. We hadden van buurman Jan ganze-eieren gekregen, en die deden het prima in het beslag. En de pan deed het meer dan voortreffelijk; de pannenkoeken gleden probleemloos door de pan. Test geslaagd dus! En dan vooral NIET afwassen met sop, want dan was je de anti-aanbaklaag er weer af.

We weten nog niet wanneer we deze behandeling moeten herhalen, dat gaan we de komende tijd ervaren. Maar voor ons is duidelijk: geen Tefal meer...

woensdag 14 maart 2018

Schommel

In de herfst hebben we van vriendin een extra hoge schommel gekregen. Haar kinderen waren er te groot voor geworden, en die van ons kunnen juist wel wat extra uitdaging gebruiken. Met het voorjaar in zicht werd het hoog tijd deze eens in elkaar te zetten.


Daaf begon gewoon door gereedschap en spullen bij elkaar te zoeken. Af en toe wat hulp, en na een uurtje was hij ver genoeg om de delen in elkaar te zetten.

De beste plek was achter de glijbaan. En de enige manier waarop deze grote schommel daar paste, was in het verlengde van de twee trampolines. Dat betekent dus dat je van de schommel zo op de grote trampo kan springen. Een extra dimensie aan schommelen!

Het rechtop zetten van de onderdelen was nog een hele uitdaging.

De poten van de schommel zitten met grondankers goed vast.
Hier vullen Marleen en Daaf de gaten voor de poten. 

En toen kon er geschommeld worden. En gesprongen. GAAAAAAF!!!!


zondag 11 maart 2018

Hanen slachten

Het wordt lente, en dat is ook te merken bij de kippen. De hennen beginnen na een lange winterstop weer eieren te leggen. We hebben nu zo'n acht eitjes per dag, van 10 hennen. Niet slecht! De hanen krijgen weer zin in de vrouwtjes, en zitten er letterlijk bovenop. Maar als er te veel hanen zijn, gaan ze vechten om de vrouwtjes. Ze kunnen behoorlijk gemeen zijn tegen elkaar, tot bloedens toe. En als een haan op een hen zit, en een andere haan is het daar niet mee eens, dan zal de ander hem eraf jagen, en er zelf op gaan zitten. Arme hennen, want het gaat er allemaal niet zo lieflijk aan toe.

Laatst had ik al twee van onze Noordhollands Blauwe hanen geslacht. We hadden nu nog vier hanen over, en dat was nog steeds te veel op tien hennen. Er werd veel geruzied. Ook op de boerderij van DOE zijn er veel te veel hanen, en na wat flinke vechtpartijen moesten er toch echt een paar weg. Tijd om wat rust in beide groepen te krijgen: slachten dus.

We zullen je niet lastig vallen met bloederige details, maar voor hen die willen weten hoe we pijnloos kippen slachten hier meer.


Op bovenstaande foto zijn er drie aan het werk: Daaf slijpt messen en ander gereedschap, Ik ben de kip aan het villen en Moesje is aan het uitbuiken van al die toegestopte (of afgepakte) restjes....

Ze zijn allemaal goed vet. Ze zijn niks te kort gekomen dus!

En het resultaat: een vriezer vol kip. De eigen hanen zijn 10 maanden oud, en nog redelijk mals. De hanen van school zijn al veel ouder enorm taai, dus die moeten heeel lang in de oven! (Ik zal  binnenkort ons super makkelijk en allerlekkerste recept voor kip uit de oven op ons blog zetten)

zaterdag 10 maart 2018

Voorbereidingen in de groentetuin

Willem en Jessy kwamen een dagje helpen om de groentetuin weer klaar te maken voor het nieuwe seizoen. Een flinke metamorfose.

Willem aan het werk. Rechts een asperge-bedje!

Jessy kon nog een hele krat vullen met gevonden groenten.Wortels, pastinaken, rammenas, bosui, koolrabi, boerenkool en rode kool. En een hele krat aardperen. De palmkool is aan het uitlopen, en daar kunnen we binnenkort weer van eten. Ook de veldsla en de winterpostelein is al bijna eet-klaar. Verse vitamientjes!



vrijdag 9 maart 2018

Kozijnen bovenverdieping

Het is buiten weer warm genoeg om te kunnen lijmen. Deze week heb ik de laatste kozijnen van de bovenverdieping in elkaar gezet. En inmiddels zitten ze in het huis. Een heel ander beeld!

Ramen in de hoofdmuur. Het smalle raampje vinden we toch niet mooi, en ga ik nog aanpassen.
De ramen van de slaapkamer die boven de keuken ligt, zitten lager dan de andere ramen. Als je in die kamer staat, kan je de horizon niet zien; de bovenkant van het kozijn is lager dan ooghoogte. Maar ze steken nu al in het stro die in het dak zit, dus ze konden echt niet hoger!


Ook het raam in de hal beneden staat op z'n plek (foto volgt). Het schiet al lekker op.


dinsdag 6 maart 2018

Milo

In november zijn Spinnie en Mika spoorloos verdwenen, en nu is er weer een poes weg: Milo deze keer. Vrijdag hebben we hem voor het laatst gezien, hij is 's avonds niet teruggekomen en sindsdien spoorloos.

Milo
Milo en Moesje zijn 6 weken geleden gecastreerd en gesteriliseerd, waardoor ze chronische honger ontwikkelden. Dat betekende dat er niets van eten ergens kon blijven liggen of ze hadden het al opgegeten. Best vervelend. Vrijdagmiddag had Milo de boterpot gevonden en daar al aardig wat uit gegeten. Daarna ging hij naar buiten, en kwam niet terug. We hoopten dat hij er een nachtje van moest "uitbuiken", maar helaas.

Links Moesje, rechts Milo.

Milo en Moesje waren dikke maatjes. Ze speelden vaak samen en lagen meestal ook samen te slapen. Moesje heeft Milo overal gezocht, miauwend liep ze over het hele terrein en keek in alle schuurtjes en in het oude huis. Dagenlang was ze erg onrustig. Nu wordt dat langzaam beter, maar ze heeft nu wel extra aandacht nodig.

Samen voor de kachel
Dinsdag (4 dagen later) lag er een dode vos op de akker naast ons huis, tegen de Veghelse Dijk aan. Ik heb geprobeerd een instantie te vinden die de vos kan laten onderzoeken op vergiftiging. Na 7x naar een andere persoon/instantie te zijn doorverwezen, gaat nu de BOA (buitengewoon opsporingsambtenaar) proberen door Staatsbosbeheer (die had ik nog niet gehad!) naar de doodsoorzaak te laten kijken. We horen er nog van.

maandag 5 maart 2018

Lateien boven de kozijnen

Een raam is meestal breder dan een strobaal. Daarom moet er soms een paneel ingekort worden om plaats te maken voor het kozijn. Bij bijna alle ramen kon dat paneeltje probleemloos weggezaagd worden, omdat het dak er niet veel op steunde. Bij twee kozijnen echter ligt er precies op dat weggezaagde paneeltje een dakbalk. De curve zelf is niet sterk genoeg om de krachten van deze dakbalk op te vangen, dus moet er een latei onder komen. En die latei moet IN de naastliggende paneeltjes gestoken worden om goed de krachten te kunnen afgeven.

Slaapkamerraam boven het lage dak
Met een stempel heb ik de dakbalk ondersteund zodat ik de naastliggende panelen kon doorzagen. Er zijn op dat moment dus 3 panelen "weg". Met wat passen en meten heb ik de latei tussen de panelen vastgezet, zodat ze weer kunnen dragen. Daarna de dakbalk op de latei laten steunen met een kort paaltje, beetje wigvormig, zodat ik die klem kon slaan tussen de latei en de dakbalk. Bij het weghalen van de stempel bewoog er niets. Operatie geslaagd!

Zoekplaatje: grijs onderin is de latei, daar staat een paaltje op, tegen de curve aan om de dakbalk te ondersteunen. Rechts nog een restant van het middelste (weggezaagde) paneel.
Daarna het volgende kozijn met hetzelfde probleem aangepakt. Deze latei zit aan 1 kant in de ronde paal gestoken, en aan de andere kant in het paneeltje. En ook hier staat er een paaltje op de latei om de dakbalk te ondersteunen. En ook deze constructie is mooi stevig geworden.


Door de vorst in het niet-opgewarmde oude huis konden we een paar dagen niet wassen; de rubber slang was bevroren. Helaas heeft de kraan de vorst niet goed doorstaan en is inmiddels vervangen.

zondag 4 maart 2018

Hout opgeruimd

De dooi is stevig ingezet: van rond het vriespunt de ene dag tot 11C de andere dag. Opeens kan je zonder jas, muts, handschoenen naar buiten. En als je het oude huis in loopt is het daar veel kouder dan buiten.


Na een paar dagen kloven, zagen, sorteren, kloven en opruimen is het hout langs de oprit opgeruimd. Het houthok zit al aardig vol, waarschijnlijk genoeg voor volgende winter. Het kampvuur-hok is ook vol, zeker weten genoeg voor de komende drie jaar... Een hoop kratten met aanmaakhout, DOE heeft er een berg hout bij, en ook voor Guus ligt er weer wat klaar.


Nog niet genoeg voor een ritje...
Hout zagen en kloven is heerlijk werk om te doen! En nu het weer warmer weer wordt, kan ik verder met de bouw van het huis: nuttig bestede vrieskou-tijd dus.

donderdag 1 maart 2018

Hout opruimen

De entree van ons terrein wordt al jaren opgevrolijkt door een steeds groter wordende berg hout. Stammen, takken, kapotte pallets, afvalhout van de bouw, kapotte latten, balken, allemaal in verschillende stadia van ontbinding. Sommig hout ligt er al meer dan 2 jaar, ander hout komt van de storm afgelopen maand en is nog vers.

Nu de bouw stil ligt vanwege de vorst, is het een mooi moment die zooi eens aan te pakken. Een hele logistieke operatie: aanmaakhout, kachelhout, kampvuurhout (allen in de stadia ongezaagd, gezaagd, ongekloofd, gekloofd) en Hout Voor Guus (voor mij niet-te-kloven dikke knoestige blokken).


De Ingmars-klover maakt overuren, de zaagkrat doet weer dienst (rechts achterin op de foto), veel sorteren, en wegkruien. Er gaat ook hout naar school, omdat ons kampvuurhouthok meer dan vol zit. Volgende winter zitten we er in de unit lekker warm bij: het houthok is alweer aardig vol!