woensdag 18 september 2019

Resultaat marker test

Door Marleen
In februari dit jaar heb ik een test gedaan om uit te vinden welke marker het meest geschikt is om op de labels te schrijven, die ik voor de groentetuin gebruik. Zie dit blogje daarover.

Ik heb vandaag de labels uit de tuin gehaald, en gekeken welke nog het beste leesbaar was. Van een aantal labels was de stift totaal niet meer te lezen, van sommige nog een beetje en een enkeling was nog prima leesbaar. Ik heb achteraf wel spijt dat ik ze zo dicht tegen de planten aan heb gezet. Ze hebben nu een groot deel van de tijd in de schaduw gestaan.



Wat vreemd is, is dat ik twee Edding 300 stiften heb gebruikt, die nogal verschillend uit de test kwamen. De ene goed leesbaar, de andere veel minder. Ze stonden pal naast elkaar, dus het kan niet  liggen aan de hoeveelheid zon die er op gevallen is. Misschien was er verschil in ondergrond of hoe oud de stift is...? Stanger is ook goed leesbaar, maar maakt wel erg dikke letters.
Dan komen als beste uit de bus: Edding 300 en Benson.

woensdag 11 september 2019

Aanhanger klaar


Door Peter
Met zwaar gereedschap zijn Daaf en ik de vastgeroeste bouten en moeren te lijf gegaan. Een luchtsleutel en een brander kregen de meeste wel los, een paar heb ik losgeslepen. De Skidster is heel handig om de zware assen van- en op de aanhanger te tillen.


Ook het rood-witte achterframe heb ik losgemaakt en van de aanhanger afgehaald: extra loze kilo's.

Een klein beetje laswerk, deze lassen weer in de grondverf gezet en de nieuwe assen konden er weer op. En toen begon het geklooi om de remmen weer werkend te krijgen.

De nieuwe assen hebben platen met gaten om de remleidingen in vast te zetten. Heel handig, niet dus, want deze gaten zijn niet bedacht voor een schamelwagen. Daarom heb ik een deel van de oude as afgeslepen, en deze met een ijzeren profiel en wat draadeinden om de nieuwe as gezet.
En de nieuwe doorvoerkabel bleek aan 1 kant linkse schroefdraad te hebben. Op zich heel handig, maar de aanhanger is zo niet gebouwd...
En zo waren er veel kleine uitdagingen op te lossen. Dus toen de rem klaar was en het bleek te doen... Blij!


Ook de stroomdraad voor de verlichting loopt nu anders, en beter. Met de Skidster kon de aanhanger weer op zijn pootjes gezet, en de aanhanger is klaar om te rijden!

Van een afstandje kun je aan de aanhanger niet zien dat er drie dagen aan gewerkt is... Maar wij weten wel beter!

donderdag 5 september 2019

Start reparatie aanhanger

Door Peter
Het stuc-seizoen loopt een beetje op z'n eind. Tijd om het huis meer winterklaar te maken. Daarvoor is er weer hout nodig, en daarvoor is de grote aanhanger nodig. En... die doet het niet meer.

De assen van de aanhanger zijn al een paar jaar aan het roesten maar nu is de achteras zo zacht geworden dat er echt niet meer mee gereden kan worden. Leeg naar de aanhanger-garage ging nog net....

De aanhanger-garage had weinig zin om het oude beestje op te knappen: de reparatie zou meer kosten dan de aanhanger waard is na reparatie. Maar wegdoen voelde voor mij ook niet goed. Na maanden wikken en wegen is het besluit gevallen: zelf repareren. Het chassis is prima, de oplooprem gaat wat stroef maar is nog in orde, dus het zou te doen moeten zijn.

Het werk aan de aanhanger is enkel aan de onderkant. Daarom heb ik twee bokken gemaakt om de aanhanger stabiel op zijn kant te zetten. Met de Skidster kon hij beheerst in de bokken gelegd worden, en met een spanband vastgezet.



En op deze manier kan ik prima bij de onderkant. 


De assen zullen redelijk makkelijk los kunnen, maar de remleidingen zijn zo verroest dat ik daar nog wel wat mag prutsen om de nieuwe leidingen aan het oude systeem vast te zetten. Morgen verder...

zondag 1 september 2019

Dieren update

Door Marleen
We hebben dit jaar geloof ik wel 7 nestjes kuikentjes gehad, in totaal ca 30 kuikens. De uitkomst van de nestjes was altijd groot, tussen de 80 en 100%.

Zoekplaatje: mams met 5 kuikentjes
Net uit het ei gekropen. Zooo schattig...

Maar dit jaar overleefden niet alle kuikens het in hun eerste weken. De havik kwam regelmatig langs voor een koekje bij de thee (lees: lekker mals kuikenhapje). Heel de kippenclub weer in rep en roer, en ik ook in de stress, want als ik de paniek hoor, dan stuif ik naar buiten om de schurk weg te jagen. Soms kwam ik dan op tijd, maar meestal niet.

En dan vind je dit...

... of dit als je veel te laat bent

Ook Meneer Egel is weer een paar keer langs geweest. Nooit geweten dat die ook op kuikens jaagt, (en dat kan ik ook niet terug vinden op internet), maar bij ons doet hij dat dus echt. Een paar keer op heterdaad betrapt. Als de kuikens (zelfs MET moeder) 's nachts niet in een hokje zitten, zijn ze een makkelijke prooi voor de egel. Kippen zien nauwelijks iets in het donker en kunnen hun kroost niet beschermen. De egel vreet de kuikentjes met huid en haar op, en heeft één keer ook de moeder ernstig verwond. Gelukkig is moeder zo slim om de volgende nacht wel in een hokje te gaan zitten.

Dit was de pech-vogel. Zij besloot in de bosjes haar nest ui te broeden, en ik vond het bij wijze van experiment wel goed. (Normaal laat ik ze in hokjes broeden in de tuin, zodat ik een oogje in het zeil kan houden). Ik had er wel een dakje overheen gezet tegen de regen. Op deze foto zijn de eitjes net uitgekomen. Ze is vervolgens iedere nacht hier gaan slapen met haar kuikens. Maar veilig was het natuurlijk niet... Volgende keer dus toch maar weer in een hokje laten broeden...

De kippen-club 's ochtends bij het voeren.
Rechts de hokjes waar ze hun eitjes leggen, nu het grote kippenhok er niet meer is.

Die hokjes hebben we op bloedluis-proof pootjes gezet: de hokjes hebben onder de vier hoeken een lange schroef, en die staan in glazen potjes met daarin een laagje olie (of zeepsop zal ook werken). Zo kunnen bloedluizen niet van de grond het hok in. Natuurlijk nemen de kippen zelf ook wat mee naar binnen, maar dat is maar weinig.

We hebben nu dus véél te veel kippen. Ik heb de jonge hennen op Marktplaats staan, maar helaas nog niks verkocht. En de eerste haantjes heb ik al geslacht. Ik kreeg ook wat oude hanen en hennen van de buren, ook voor de slacht. Het doden vind ik nog steeds naar. Dat blijft het, ook na de zoveelste kip... Zo'n slacht-dag is altijd een zware dag: hard werken, veel viezigheid, en emotioneel laat het me niet koud. Maar aan het eind, als alle kippen in de vriezer liggen, alles is schoongemaakt en ik heb gedoucht, voel ik me wel tevreden en trots.



De eenden zitten nog steeds op de kippenwei, omdat ze iedere keer naar de vijver van de buren liepen en daar de boel kapot maakten. Omdat ze nu hun taak niet meer kunnen uitvoeren (namelijk slakken eten in de groentetuin), heb ik met pijn in mijn hart besloten om ze allemaal weg te doen. Later, óóit, gaan we zelf ook een mooie grote vijver maken, en dan wil ik ook weer nieuwe eenden. Maar nu is het er gewoon nog niet de tijd voor. Ze staan al een tijdje op Marktplaats, en ik heb er nu 7 van de 13 verkocht. Dat betekent dat ik er nog steeds 6 over heb. Wie-o-wie..?

Toen we er nog 11 hadden. Bangerds zijn het, ze lopen altijd voor je weg.

De 6 overgebleven woerden. Allemaal al groot!

Behalve veel dieren, hadden we de laatste weken helaas ook veel ongedierte. De katten hadden vlooien, en dat werd uiteindelijk een serieuze vlooienplaag in huis. Ik ben er dagen mee bezig geweest om alle kiertjes te stofzuigen, dekens uit te kloppen, beddengoed en bankkussens te wassen, vloerbedekking en banken in te sprayen met anti-vlo-spul en natuurlijk de katten te behandelen. Zodra ik de eerste vlo zag, heb ik de katten behandeld met dimethicone, een goedje gebaseerd op siliconen, en zonder gif. Hetzelfde soort spul gebruik ik al jaren (en met veel succes) als de kinderen luizen hebben. Helaas heeft dimethicone niet bij de katten gewerkt, en in de tussentijd hebben de vlooien zich kunnen uitbreiden tot een plaag in huis. Echt balen, wil je goed doen door geen gif te gebruiken, en dan maak je het daarmee allen maar erger. Zucht...

Mijn benen zagen er echt niet uit door de vlooienbeten. Ik kon er 's nachts vaak niet van slapen, het jeukt verschrikkelijk. Ook Steef had er last van. De rest van het gezin werd gelukkig niet gebeten. Gek dat daar verschil in is trouwens.

En over luizen gesproken, dat hebben de kinderen nu ook. Het heerst weer op school, en zoals altijd hebben onze kinderen het dan ook meteen. Ze hebben nu alle drie zulke lange haren dat kammen met en luizenkam geen doen meer is. Gelukkig heeft het Kruidvat goede shampoo zonder gif, op basis van dimethicone. Dat heeft tot nu toe altijd goed gewerkt. Wel drie keer behandelen, maar dat heb ik er wel voor over.

Zoekplaatje: waar is Emke..?



woensdag 28 augustus 2019

Appels en peren oogst


Door Marleen
Ik heb de afgelopen dagen de appels geoogst. We hebben 6 verschillende jonge bomen (
jaar geleden geplant) en 3 oude bomen die hier al op het terrein stonden toen we het kochten. De meeste nieuwe bomen hebben al behoorlijk wat oogst dit jaar, tussen de 1 en 3 (!!) kratten per boom. Van de drie oude bomen doet er maar eentje het goed (5 kratten overheerlijke appels), de twee andere bomen moeten misschien maar eens de kachel in...

Steef vindt het leuk om mij te helpen met de oogst.
Hier staan we op het dak van de woonunits om de hoogste appels eruit te halen.


Maar ook met het pluk-netje werken is uitdagend.
Wie klein is moet groot zijn...!
Een klein deel van de totale oogst, ca 15 kratten in totaal.

We maken 14 kilo appelmoes en een paar liter sap. De rest van de appels bewaren we in de badkamer van het oude huis, lekker koel. Regelmatig checken op rotte plekken natuurlijk! En als ik eens zin krijg, maak ik daar nog een portie appelcider van.


Appelmoes van de valappels. Daar zitten meestal wormen of rotte plekken in, en dat moet er natuurlijk eerst uit gesneden.

14 kilo, daar kunnen we wel een tijdje mee toe!
Sap maken gaat (nog) met een kleine sapcentrifuge. Veel werk en veel afval. Ik hoop ooit zo'n mooie grote fruitpers te hebben, waar je kilo's tegelijk in kan doen, en wat echt al het sap eruit perst. Later... Ooit...

Maar met hulp van Steef en Moesje, is het een gezellig klusje.


De opslag in de badkamer ziet er nu zo uit. Fijn gevoel, toch?
Ingemaakte peren, appelsap, appelmoes, vele soorten jam, vlierbloemensiroop, eieren (in kalkwater en geolied in eierdozen), héél veel appels, walnoten en hazelnoten (nog van vorig jaar), vlierbloemencider en (te zure) vlierbloemenwijn van vorig jaar.


De perenboom had dit jaar nauwelijks peren. Vorig jaar kratten en kratten vol, dit jaar nog geen twee kratten.... In nog geen twee uurtjes had Peter de hele boom leeg geplukt. Geen perencider dus dit jaar, en geen peren wecken. Gelukkig hadden we vorig jaar zo veel, dat er nog steeds voorraad in de kast staat.

Nauwelijks peren, maar het uitzicht daarentegen was wel heel mooi!

Lekker stuken!

De zomer gaat nog even door: een landelijke hittegolf eind augustus. Buiten stuccen dus! Omdat nu overal de vensterbanken en afdeklatten vast zitten, kunnen alle kozijnen ingestucced worden. Wat knapt het huis er van op!

Raam van de eethoek



Mooi strijklicht

's Ochtends staat dit deel van het huis nog in de schaduw. Zodra de muur in de zon staat, droogt de leem zo snel dat het niet fijn stuccen is. Dus elke ochtend een paar meter...


Het raampje van de WC. Dit is middag-werk, in de schaduw aan de noordkant van het huis.


De zuidkant vordert gestaag, al kreeg ik het net niet af voor de zon begon te branden... In de hoek aan de onderkant van de stromuur moest een laag van zo'n 5 cm dikte opgezet worden. Dat gaat niet in één keer, dus de eerste laag kan nu mooi drogen voor de volgende stuc-dag.


Vorig jaar had een Workawayer het overhangende deel bij het kozijn van de hal gestucced. Dat was heel lastig, want de stuc valt snel naar beneden. Maar het zat best aardig, dus ik besloot het te laten zitten en er een dun laagje overheen te doen voor de afwerking. Maar... doordat de oude laag nat werd met vocht uit de nieuwe laag, liet het zaakje toch opeens los. Terwijl het helemaal klaar was. Flauw hoor!

Voortschrijdend inzicht leerde me al dat zo'n overhang beter op een stukje heidemat gestucced kan- worden. Morgen dus...

Zo'n stukje stuc kan er zomaar opeens uitvallen...


zaterdag 17 augustus 2019

Regenpijpje bovendak

Nu de afdeklatten tussen alle dubbele kozijnen zitten, kon eindelijk het regenpijpje van het bovendak naar het verandadak gemaakt worden. Dat is fijn, want door het vallende water spatterde de muur daar vaak heel nat. Dat kun je op de deze foto nog zien.


Natuurlijk zit er geen paneeltje op de plek waar je de beugel wilt schroeven, maar dat is met deze leem geen enkel probleem. Met een schroevendraaier zoek je links en rechts een paneel op, krab je de leem weg, je schroeft er een plankje vast en de schroef kan er in.


Vrij snel ging het regenen, en de muur bleef nu lekker droog...!

Volgende week smeer ik de leem weer terug.

vrijdag 16 augustus 2019

De laatste buiten-vensterbanken

Het plan voor deze maanden is aangepast: in plaats van veel stuccen in het huis wordt het toch de buitenkant winter-klaar maken. Stuccen is leuker, maar dit is belangrijker.

Het begint bij het maken van de vensterbanken van de woonkamer en de hal. Ze moeten een paar cm breder worden dan de andere vensterbanken, en ik kon geen breder hout vinden. En daarom was het nog niet gebeurd.

Maar nu vond ik een paar hele dure ruwe hardhouten planken, waar de juiste maten uit te halen waren. Vlak schaven, schuin zagen, op lengte zagen, druiprandje er onder, afronden, schuren en een paar lagen olie er op: al met al best wat werk.

De afdeklatten voor tussen de kozijnen was ook zo'n geval: uit een eiken balk waren er met moeite 6 uit te zagen. Deze moesten op lengte, schuin afgezaagd, afgerond, en schuin ingezaagd worden. En daarna 3 lagen olie er op. Ook best wat werk...


Om de vensterbanken te kunnen monteren, moest ik eerst de stenen muur eronder schuin afslijpen, en een extra diep stuk inslijpen tussen de twee kozijnen in. Alle stenen zijn hard, maar sommige stenen waren nòg harder. Die witte bijvoorbeeld, met die gaatjes, sjonge...


De vensterbanken heb ik in natte cement gedrukt. Kleine uit-stekende schroeven houden het hout in de cement. Het kleine tussen-plankje moest omhoog gehouden worden tijdens het drogen van de cement. Dat wilde ik met wasknijpers doen, maar twee planken samen bleken te dik te zijn. Echter, door ze achterstevoren in de spleet te duwen deden ze precies wat ik wilde.


De ruimte tussen de kozijnen zijn gevuld met hennepvezel-isolatie. Onderaan een beetje leem tegen ongedierte. De afdeklat zit er met spijkertjes overheen.


Een hele verandering! Nu nog de randen stuccen, en dan kan het glas er in!









donderdag 15 augustus 2019

Oogst!

Door Marleen
Zo af en toe verrast de tuin ons met een mooie oogst van het een of het ander. De groentetuin doet het best aardig dit jaar. Niet al te veel slakken (misschien door de loopeendjes die er deze lente mochten rond scharrelen?), af en toe een bui tussen de warme dagen door, en ook aandacht kreeg de tuin dit jaar genoeg.

Pruimen van één van onze nieuwe pruimenbomen. En lekker zoet dat ze waren..! 
Helaas vonden de insecten dat ook, want de meeste pruimen waren al aangevreten vóór ze plukrijp waren.
Aardappels: ik heb dit jaar alleen Roseval en Frieslander gepoot. Dit waren de soorten die het vorig jaar het beste deden. Ik teelt niet meer in bakken, die opbrengst was toch echt veel lager dan gewoon in de volle grond. En bovendien veel gevoeliger voor droogte. Na de oogst was ik de aardappels in een kuip met ruim water. Dan een (nieuwe!) wc-borstel op de boormachine en draaien maar! Gaat als een trein. Blinkend schoon!


Zo komen ze net uit de grond
 
Bij gebrek aan boormachine kan je het wassen ook met de hand doen, maar dan worden ze wel minder schoon.

Een klein deel van de aardappeloogst, deze zijn wel met de boormachine gewassen.
Dit is Roseval, een heerlijke aardappel en ongevoelig voor ziektes. EN een enorme opbrengst per m2.

Bramen, pruimen en val-appeltjes. Goed voor een aantal potten puimenjam, bramenjam en appelmoes.
De tomaten in de kas doen het best aardig. Tomatenplanten in losse potten (zowel buiten als in de kas) doen nauwelijks iets. Maar de tomaten in de grote bakken geven wel wat opbrengst. Maar lang zoveel niet als ze gedaan zouden hebben in de volle grond. Dat wordt de volgende stap: later gaan we de kas verplaatsen naar een plek waar de grond eronder geschikt is voor teelt. Nu moeten we ons maar even behelpen met bakken.



Tomaten in alle soorten en maten! En fijnbladige basilicum ernaast. Ook een aanrader! Die groeit harder dan dat je op kunt eten, en is (in tegenstelling tot z'n grootbladige broertje) ongevoelig voor slakken.
Als je per ongeluk een paar dagen niet in de groentetuin komt, ligt daar een cadeautje op je te wachten. Drie gigantische courgettes. Dat wordt vééél courgettesoep! Gelukkig zijn de kinderen daar dol op. En wij ook trouwens.

Toch zijn er ook wat zaaisels die keer op keer niet lukken. Worteltjes komen niet op of blijven klein, pluksla heeft het één zaaisel gedaan maar daarna niks meer, erwten deden niks en peultjes en kapucijners nauwelijks iets. Venkel heeft het in alle afgelopen jaren niet gedaan en van de raapsteeltjes kon ik één keer oogsten, maar daarna vraten de slakken ze steeds op. Maar in deze maanden hebben we genoeg om iedere dag uit eigen tuin te eten.

Ik had deze lente enorm veel uien geplant, zodat ik genoeg zou hebben voor het hele jaar. De oogst was best aardig (ze hebben het toch een beetje te droog gehad en last van de slakken. Maar ik met m'n stomme hoofd heb ze na de oogst te drogen gelegd in de gloeiend hete zon, waardoor ze allemaal aan één kant verdroogd zijn. Tja... zo blijf je leren...

Lastig te zien op deze foto, maar alle uien zijn aan één kant ingedroogd.
Sommige zijn gewoonweg gekookt door de zon en beginnen nu te schimmelen. Zonde..!!
En dan voel je je best wel een beetje dom...