Voorzaaien deden we voorheen in zaaibakken. Deze dunne plastic vormen hebben 3x3cm ruimte voor elk plantje. Maar omdat ze nogal ondiep zijn drogen ze heel snel uit. Een keer vergeten water te geven en je hele bakje is in een woestijn veranderd.
Marleen had op internet voorbeelden gezien van zaairolletjes. DPC-folie (in de bouw gebruikt om kozijnen en zo tochtdicht in muren te zetten) en handvochtige zaaigrond. Je maakt er een soort sushi van waarna je er zaadjes in doet. Je hebt weinig potgrond nodig, de planten kunnen diep wortelen en ze drogen mede daardoor minder snel uit.
Bij het maken van zo'n rolletje valt het zand er makkelijk aan beide zijkanten uit. Maar niet bij Marleen: zij heeft een oude bakgoot die precies de goede breedte heeft. Daardoor kan het zand niet weg.
Sushi bind je vast met zeewier, Marleen gebruik ijzerdraad. Je hoeft de rolletjes niet te eten namelijk.
Na het binden van de rolletjes kunnen ze op hun kant in een lage bak. Zaadjes er in, soms een beetje vermiculiet er over (lichtkiemers), andere gewoon onder het zand.
Als de plantjes groot genoeg zijn, rol je het rolletje open en je haalt de planten er zo uit. Een paar nog niet groot genoeg? Dan laat je die zitten en rol je het weer op.
