Veel regen voorspeld!

De kelder is nog steeds niet droog van de regen van begin van de maand. Opeens voorspelde het weerbericht weer een bult regen voor morgen-nacht. Hoog tijd om er voor te zorgen dat de kelder droog zou blijven. 

Het plan bestond uit twee acties: zorgen dat het regenwater van het oude huis niet meer de bestrating langs het nieuwe huis op stroomt. En verder het ingraven van een dompelpomp met dikke slang om bij een te grote hoeveelheid water dit naar de sloot te pompen. 

Eerst heb ik de dakgoten van het oude huis afgekoppeld. Eentje naar een bosje naast het oude huis, en de ander in een tijdelijk neergezette IBC. Daar kan 1000 liter water in, genoeg voor een extreme bui. 

 
De tweede actie was het ingraven van een stevige dompelpomp met dikke slang om te voorkomen dat er via de betonnen plaat van de veranda water richting de kelder gaat stromen.

Om er voor te zorgen dat de kuip (waar de dompelpomp in zit) niet gaat drijven heb ik deze flink zwaarder gemaakt. De vlotter van de dompelpomp heeft genoeg ruimte, en met een tiewrap heb ik hem zo vastgemaakt dat ze op het goede moment aan slaat (kuip bijna vol) en weer afslaat als de kuip bijna leeg is. 

Laat de regen maar komen! 

En die kwam dus niet. Nog geen druppel... Nu ja, toch een fijn idee dat alles klaar staat voor als het nodig is.

Kelderkasten maken

De laatste stap in de kelder is het maken van kasten in het achterste deel. Daar is het een ongestructureerd rommeltje.

Dat deel moest dus eerst worden leeggemaakt. Sjef kwam vandaag helpen, niet alleen om de sjouwen maar ook om de kasten in elkaar te zetten.

De kalk onder de houten plank is nog steeds nat van de regen van laatst, daarom kleurt het zo donker. Laten we hopen dat het snel droogt! 

Ook het voorste deel van de kelder hebben we leeggehaald: enerzijds om de laatste resten van het ingestorte plafond weg te halen en wat kasten aan te passen. 

De keuken staat helemaal vol kratten en dozen... 

Van panlatten en palletplanken hebben we staanders gemaakt. Deze kast is bedoeld voor Veenman-kratten. Dat zijn die zwarte kratten waar we ook planten in kweken.

De liggers op de juiste plek voorzien van gaten voor de schroeven. Malletjes zorgen er voor dat het werk snel gaat!

Nadat de staanders klaar waren konden ze in de kelder tot kast verwerkt. Weer met palletplankjes (de dunste en kromste planken die eigenlijk niet meer te schaven waren deden hiervoor uitstekend dienst).

Ik had een denkfoutje gemaakt, waardoor we alle liggers een stukje hoger moesten vastzetten, en daardoor hebben we de kast net niet vandaag afgekregen. 

Maar de volgende dag wel, evenals een tweede kast voor de losse dozen. Daarna heb ik de losse peertjes vervangen door plafonnières, veuls te sjiek voor een kelder maar zo stoot je je hoofd niet. 

 
Links de kleine kast, rechts de Veenman-bakken-last.

Marleen is de komende dagen bezig om de kelder in te richten en een hoop spullen uit het oude huis hier naartoe te verhuizen.

Kelder nat

Om half 4 zou vandaag het bezoek komen, om 5 voor half vier waren we klaar met de voorbereidingen. Laat Kerst maar beginnen! 

O, wacht, nog even wat houdbare melk naar de kelder brengen. En daar aangekomen bleek er een paar cm water in de kelder te staan.

Het werd al snel duidelijk waar dit water vandaan kwam: het grondwater was heel hoog gaan staan na de regen van de afgelopen nacht. Zo hoog, dat het boven de betonnen plaat waar het huis op gebouwd is kwam te staan en het huis binnen siepelde.

Om het water van de plaat af te krijgen heb ik een gat in het gazon gegraven en daar de dompelpomp in gezet. Om de paar uur een tijdje aan zetten om het water naar de sloot te pompen. Uiteindelijk bleef het onder de plaat staan, zodat er niet nog meer water richting te kelder kon stromen.

We zullen drainage moeten aanleggen onder de betonnen plaat, zodat als het water te hoog komt te staan dit wegstroomt naar de sloot (die lager stond). 

Het gaat nog wel even duren eer de kelder helemaal droog is.

Wijnrek

Door Peter

Die 80 flessen wijn stonden in het nieuwe huis reuze in de weg. En de kelder was nog niet klaar om deze flessen daar op te slaan: er misten nog wat kasten en een wijnrek. 

We hadden ooit een foeilelijk wijnrek van de buren gekregen. Niet lelijk genoeg om weer mooi te vinden, en bovendien konden er niet genoeg flessen in. Daarom heb ik een ander wijnrek aangepast zodat het in de kelder tegen de nieuwe kast kon staan. 

 

Met een simpel houten malletje heb ik de flessendragers op een andere plek vastgelast en het rek daarna tegen de houten kast geschroefd.

De flessen konden in de kelder in het wijnrek. Dat ruimt lekker op!

Een nadeel van dit wijnrek is dat wij tweedehands flessen gebruiken waarvan de doppen niet altijd voor 100,00% sluiten. Daarom druppen er geregeld drupjes wijn uit, hoe hard ik de doppen ook aandraai. Sommige flessen moeten dus staand bewaard. Of meteen leeggedronken. Ja, da's beter... ;-)

Stuken achterste deel kelder

Nu de vriezer en de kasten in het voorste deel van de kelder staan, konden alle kasten en kratten uit het achterste deel om die ruimte verder af te maken. Er was eerder al een laag kalk op de muur gezet, nu werd het tijd voor de afwerklaag.

Er zit stro door de kalk, daardoor kleurde de stuuk een beetje gelig. Maar ze was wel lekker hard. Deze wand was voorzien van een wapening van wilgentenen. De latten om de wilgentenen vast te zetten zijn nog te zien.

Ook aan de andere kant is de kalk mooi hard geworden. Deze muur heeft een wapening van betongaas, door het zakken van de stuk na het stuken is de structuur van het net nog te zien. In het beton zitten nog restjes bitumen van de oude bekistingsplaten die we daar gebruikt hebben. Straks zijn ze niet meer zichtbaar!

De muur tussen de twee kelder-ruimtes is nog met hout bezet. Daar moet eerst een laag heidemat op als wapening van de kalkstuk.

Langs het raampje zit al heidemat. De vensterbank was nog niet geschuurd en geolied. Nu wel en kon daarom worden vastgezet.

Het stuken ging best vlot, en best vlak. Prima voor een kelder.

Heidemat tegen de muur geniet, en stuken maar!

Er moet nog een extra laag over deze stuk heen. Het is nog te dun. Maar dat kan pas over een week of twee. Kalk hardt heel traag uit.

De laatste vriezer perikelen

Het verzetten van de deur was nog niet zo eenvoudig. De monteur had het uiteindelijk in drie kwartier geregeld, maar voor je er eentje gevonden hebt en voordat hij tijd had ben je zo een paar weken verder.

Maar. Het is gelukt. De vriezerdeur is omgezet en het apparaat staat op z'n plek onder het aangepaste koofje.

De deur naar het achterste deel van de kelder hangt weer en inderdaad, deze deur kan precies open. Net geen 90 graden, maar het is prima zo. Op de foto is het een beetje lastig te zien, maar de deur staat open tegen de vriezer aan.

Vervolgens kon ik de kasten aanpassen. De diepe kast heeft nu 3 staanders (2 rijen schappen), de ondiepe kast pastte er precies net (niet) achter; daar moest 2cm vanaf en nu staat 'ie helemaal klem. Super fijn dat de hele wand nu vol staat. De aardappelen, appels, flessen, potjes en weckpotten staan nu netjes op hun plek. 

Het achterste deel van de kelder is nu weer leeg, dus als het een paar dagen mooi weer wordt kan ik weer kalk draaien om deze ruimte af te werken.

Vriezer perikelen

De vriezer komt toch aan de andere kant van de deur omdat daar net iets meer ruimte is. Behalve dat de koof die om de ventilatiebuis zit net twee centimeter te laag is. Die heb ik er dus afgehaald op de plek waar de vriezer gaat komen en vervangen door een laagje kalk rechtstreeks op de buis (met heidemat).

Daarna heb ik de electriciteitsdraden getrokken (dat viel nog niet mee omdat er twee nietjes in de leiding terecht waren gekomen...) en de lampen, schakelaar en stopcontacten aangesloten. 

Nu moet de scharnieren van de deur van de vriezer nog aan de andere kant komen. Dat valt niet mee, want in de handleiding staat dat dat alleen door een monteur gedaan kan worden. Hmm!

Wordt dus nog vervolgd.

 

Een stapje vooruit en twee stapjes achteruit

De vriezer is eindelijk aangekomen. Terwijl ik de verplaatsing naar de kelder aan het voorbereiden was, viel mijn oog op de stuc van het plafond van de kelder. Die hing een klein beetje door. Hmm. Niet goed. Met een plamuurmes stak ik dat plekje los en vervolgens vielen hele plakkaten zo naar beneden. En dat ondanks de primer die ik had gebruikt...!

Dus eerst het hele plafond afgestoken en opgeruimd. Wat een rotspul, kalk...

Samen met Daaf heb ik de vriezer 's avonds in de kelder gezet. Dat was best een hele operatie, maar toch het ging verrassend snel.

Eerst hebben we de vriezer op z'n rug op een plank gelegd. Die hebben we over de rand van de kelder laten kantelen waardoor de vriezer rechtop in de kelder aan kwam.

De doos maakte de vriezer te breed voor de bocht, dus die hebben we om de afgeslepen keldermuur gevouwen. De vriezer heeft aan de voorkant twee pootjes, aan de achterkant twee wieltjes. Dat maakte het manoeuvreren een heel stuk makkelijker. Ik aan de ene kant, Daaf aan de andere kant en we konden heel mooi de bocht maken.

De vriezer moet links door het gat (achter die witte stroomdraad). Nog wat geschuif in de kelder en toen stond 'ie op z'n plek.

Nu kan ik de trap afmaken, dus dat geeft aan dat ik een stapje vooruit ben gegaan. Maar het plafond is twee stappen achteruit gegaan; eerst schoonmaken wat er nog op zit, iets nieuws bedenken en dat uitvoeren. En dat terwijl er nu kasten en een vriezer in de kelder staan...

Uitbreiding kast kelder

Wachtend op de levering van de vriezer heb ik de kast in de kelder vergroot.

Helaas is de kelder op deze plek niet breed genoeg voor een kast waarin de kratten haaks op de muur kunnen. Daarom geen vier maar die schappen. De appeloogst kan nu ook opgeborgen.

Slijpsel stofzuigen

Een stofzuiger wordt niet blij van het opzuigen van slijpsel. Daarom had ik een oud exemplaar uit het oude huis gehaald, eentje waarvoor we geen stofzakken meer hebben. Daardoor is de stofzuiger meer een stof-verplaatser geworden: je zuigt het in de kelder op om het in de woonkamer weer los te laten.

Oplossing: zet de stofzuiger buiten en verleng de slang met 10 meter dikke flexibele buis. Die hadden we nog van het zwembadje.

Als 'stofzak' een bodem wol-isolatie. Na een paar minuten zuigen de wol uitkloppen en weer op de bodem leggen.

Hij kan weer even!

Om de achterkant van de kelder te bereiken was het korter om de slang door het raampje te steken. De kelder is nu het schoonste deel van het huis.

 

Slijpen keldermuur

Voor de komst van de vriezer moest er een randje van een muur in de kelder afgeslepen worden om te zorgen dat de vriezer de bocht kon nemen.
Daarvoor had ik een tent gemaakt om de stofoverlast te beperken tot plaats delict. Met een snorkel en flexibele electriciteitsbuis kon ik ademen, dat werkte heel goed. Het werd alleen snel erg donker door de grote hoeveelheden stof. Dus af en toe moest ik toch het tentje uit om te wachten tot het meeste was neergeslagen.

Ik zag er dan zo uit:

Het slijpen is heel goed gegaan. Van twee kanten, en de sneden zijn best goed tegen elkaar aan gekomen. Met een beiteltje de laatste hoekjes bijgewerkt. Laat de vriezer maar komen!

 Of wacht, nee, ik moet eerst nog poetsen....

Vriezer-perikelen

Ter voorbereiding van de komende oogsten heeft Marleen een staande vriezer besteld. Toch eerst even kijken of die eigenlijk wel in de kelder te krijgen is...

Het plafond is te laag (ongeveer 1cm) om de vriezer in de kelder overeind te zetten. De vriezer moet dus verticaal door de kelderdeur, en dat betekent dat de keldertrap er helemaal uit moet kunnen. Dat is natuurlijk te doen, zeker als dat maar eens in de 20 jaar (maar hopelijk gaat de vriezer 30 jaar mee!) nodig is.

Ik had een malletje gemaakt van de doorsnede van de vriezer, want het was niet duidelijk of een rechtopstaande vriezer de bocht wel kon nemen.

Nou, niet dus! Pas als het deurkozijn er helemaal uit is EN een punt van de muur in de binnenbocht weggeslepen is, gaat het lukken.

Hier is een hap uit de muur geslagen, en dan kan de vriezer de bocht nemen. 

Kortom, ergens de komende dagen maak ik een tent om de kelderingang heen, zodat ik niet het hele huis onder een laag steenslijpsel bedek. En dan kan ik de muur aanpassen om de draai te kunnen maken.

Achterste deel kelker klaar om de stuken

Het achterste deel van de kelder moet nog gestuukt. Ook hier beton met piepschuim, niet de meest fijne ondergronden voor kalk, maar met wat kunst en vliegwerk is er een mooi muurtje van te maken. 

Een deel van de muur is een paar jaar geleden bezet met wilgentenen. Dat scheelt, want dat stuukt heel fijn.

De rest van de kelder is nog kaal; beton en piepschuim.

De stapel met betonijzer ligt in de wei, lekker uit de loop. Maar dan groeit het wel helemaal onder... Het staal heb ik buiten op maat geknipt.

Eerst heb ik planken (van pallets) gezaagd en geschuurd en vastgezet vlak boven de beton en onder het plafond. Dit is heel makkelijk om kasten en zo aan op te hangen of tegenaan te schroeven, zo bleek al in de andere kelder.

Voor het vastzetten van het betonijzer, heb ik het betonijzervlechtershaakje (de spellingcontrole vindt dit geen goed woord) met ijzerdraadjes weer tevoorschijn gehaald. Het was even klooien, hoe ging het ook alweer, maar al snel kreeg ik er weer handigheid in. 

Ik heb weer kalk gehaald, als het buiten lekker droog weer is kan ik met de betonmolen weer kalkspecie draaien, met stro, om weer lekker te stuken.

Kast in de kelder

Buiten is het meer herfst dan zomer; wind, regen en 18 graden. Trui aan dus, dat is lang geleden! In de kelder is het 17 graden, maar toch een heel stuk fijner, zo zonder wind en regen. 

Voor de kast wilde ik oud houten staanders gebruiken die ik al jaren aan het verplaatsen ben. Op de een of andere manier staan ze steeds in de weg. Ze zijn wat smal, maar voor een tijdelijke kast (die vast jaren zal blijven staan) zijn ze prima.

De staanders zijn ooit gemaakt voor 3 planken. Dat moeten er 7 of 8 worden. Van palletplanken heb ik latjes gezaagd die ik met de tacker op de staanders spijker. De hoogte van de latjes heb ik steeds van de eerste staander overgenomen.

Omdat er voornamelijk Veenman kisten in komen, heb ik de hoogte en de breedte daar op afgestemd. Als liggers heb ik de munitiekistjes weer opgeduikeld en in de juiste lengte en breedte gezaagd. Die lengte ging nog wel, maar omdat al die plankjes verschillende breedtes hebben werd het een hele administratie om van elke schap het laatste plankje te zagen.

Langzaam vordert de opbouw.

Hier een detail van de plankjes. Derdehands; eerst als munitiekist, daarna als plafond van een schuur en nu als kastligger. De ruimte tussen het voorste en achterste plankje is overal anders; opmeten en op maat zagen.

Een nare eigenschap van kasten is dat ze altijd te klein zijn. Nu liggen er de aardappels in, de pootaardappels, potten met jam en zo, en er is nog maar plaats voor 7 kratten....

Ik heb zo'n voorgevoel dat de rest van de wand ook nog gevuld gaat worden. Er zijn nog staanders en plankjes genoeg. Maar dan moet er toch echt eerst een vriezer geplaatst, want het wordt al spannend of die door de kelderdeur gaat passen.