zondag 17 december 2017

Lokale Omroep Schijndel SMEK

Een paar maanden geleden werd ik gevraagd voor een kookprogramma van de lokale omroep Schijndel: SMEK (Smullen Met Eerlijke Kost). Samen met een andere gast heb ik onder begeleiding van een kok aan een maaltijd meegewerkt, en tijdens het koken kon ik wat vertellen over ons huis.



Het hele programma is met een grote groep vrijwilligers in 1 avond opgenomen (waarbij ook zij geSMuld hebben van de Eerlijke Kost-maaltijd). Een paar dagen later kwam een cameraman (Jan van Oort, net als de opa van Marleen) langs om wat beelden van het huis te schieten.


Op 14min50 begint mijn verhaal over ons huis.

vrijdag 15 december 2017

Finding a better way to live

Deze middag en avond waren Oscar en Hilde van findingabetterwaytolive hier op de plak. Zij zijn aan het zoeken naar een betere manier om te leven, en delen hun bevindingen in de vorm van vlogjes op internet.

Het was een heel leuke, fijne middag met twee prachtige, open, eerlijke mensen. Heel relaxed en met humor hebben we rond en in het huis vragen gesteld en beantwoord over onze manier van leven, en het verhaal er achter. We zijn benieuwd naar het resultaat, en hopen nog vele inspirerende filmpjes van ze te mogen zien!


zaterdag 9 december 2017

Sneeuw

We zitten lekker in de woonunit met het kacheltje aan. En de Pi maakt af en toe een mooi kiekje van hoe het er buiten uit ziet.


Steef begon tijdens de sneeuw al ballen te rollen... 


... terwijl Daaf het zonnetje afwachtte.

Sneeuw is heel leuk en mooi, maar het waait dwars door het huis en maakt alles overal kleddernat. Dat dan weer wel...

woensdag 6 december 2017

Wasrek

Nu het buiten onwerkbaar weer is, is er tijd om binnen klusjes op te pakken. Zo is er een stopcontact in de voorraadkast gemaakt (zodat we niet met een verlengsnoer in de weer hoeven om even iets in de magnetron warm te maken, hoe heerlijk is dat!), kasten voor onder het bed van Steef, en het wasrek.


Als de houtkachel aan is, dan is het net onder het plafond echt heel warm, bijna 30 graden. De was is op die plek echt heel snel droog, en daarbij kunnen de kinderen er prima onderdoor spelen. Ook zoiets dat we al jaren eerder hadden moeten doen!

Sinterklaas gaf ons een nieuwe agenda. Sint vond dat we in de oude agenda teveel afspraken hadden staan, dus kregen we een helemaal afspraakloos exemplaar. Met zeeën van tijd.


"Maar als je steeds een klus invult, nou..., dan is 't je eigen schuld!"

We zullen deze wijze raad van de Sint goed in ons achterhoofd houden komend jaar!

donderdag 30 november 2017

Water op de slaapkamervloer

Het was altijd al een natte hoek in de slaapkamer (de betonnen plaat is daar net iets dunner dan elders) maar zelfs nu het dak op het huis zit is het er nat.


Omdat het best veel water is, ben ik wel benieuwd waar het nu vandaan komt. De meest logische verklaring is langs de onderkant van deze muur. Een klein beetje graven laat zien dat dat onmogelijk is: behalve epdm is er ook een laag stenen, een dijkje cement en een rij gasbeton. Het lijkt me sterk dat daar zoveel water doorheen kan lekken.


Hier zie je de opbouw van de muur (mei 2016): hier kan echt geen water over de betonnen plaat naar binnen lekken...


We zullen de komende tijd dus nauwkeuriger moeten onderzoeken waar het vocht precies vandaan komt. Want hoewel er nog 30cm schuimbeton overheen gaat is het toch niet fijn dat het daar zo nat kan worden.

En nog wat foto's van afgelopen week, toen de zon mooi laag stond:






woensdag 29 november 2017

Spinnie en Mika

Na het weekend van 18/19 november hebben we Spinnie en Mika niet meer gezien. Dat is vreemd; deze twee zusjes waren de laatste tijd niet meer zo lief voor elkaar, en gingen dus nooit samen op pad.




Ze zijn niet op het asiel aangetroffen, bij dieren-vermist-site Amivedi zijn ze niet gemeld, en bezoekers die dat weekend bij ons langs kwamen, wisten zeker dat Spinnie niet als verstekeling is meegereden.

Spinnie met twee kuikentjes en drinkende poesjes

Het vermoeden is nu dat er in de buurt gif is gestrooid. Daar wordt al vaker voor gewaarschuwd door hondenbezitters die in het Wijboschbroek hun hond uitlaten, en nu zijn waarschijnlijk onze poesjes aan de beurt geweest (en een paar dagen later een hond uit de buurt...). 

woensdag 15 november 2017

Rommelen rond het huis

Tussen het werken en DOE door rommelen we aardig wat af op het terrein. Zo hebben de de strobalen, die lagen te drogen in het huis, uitgezocht en netjes opgestapeld. Er zijn er maar 19 bruikbaar. De rest was te zwaar, te nat of beide.

 
Ik ben nu "voor de voet" aan het werk. Dat wil zeggen dat ik ergens aan begin, en alles wat daarvoor moet gebeuren, ook gebeurt. Dus als ik een hamer nodig heb, die in een krat met gereedschap ligt, dan ruim ik meteen die krat leeg. Ik wilde dus de aanhanger, die halfvol groenafval ligt, verder aanvullen, met de riek van de Skidster. Daarvoor moesten de palletvorken er af, maar die konden nog niet in de nieuwe gereedschaps-bok. Want die was nog niet af. Dus... na een dag hard werken staat de aanhanger staat er nog bij als vanochtend, maar de bok is klaar (incl dakje en regenpijp) en de riek zit op de Skidster.


woensdag 1 november 2017

Tussen het werken door...

Deze tijd staat in het teken van de verjaardagen van de kinderen. En bomenwerk dat naar de herfst verplaatst was. Maar ook (op)ruimen.

Uitzoeken, verplaatsen en nieuwe snippers op de grond.

En de pompoenen mogen van het land. Ondanks het zaaien van vreselijk veel pompoenen (slakken en andere pompoen-plant-eters) zijn er toch een paar planten met vruchten gegroeid: al met al valt het niet tegen.


zondag 29 oktober 2017

Open huis 12 november

Op zondagmiddag 12 november houden we weer een open huis! Tussen 15:00 en 17:00 ben je welkom om te kijken naar het huis, en het stellen van vragen over het huis. Koffie en thee staan klaar!

dinsdag 24 oktober 2017

Afwerken dakfolie

Na de dauw 's ochtends, en tussen de buien door overdag (daardoor blijven er maar weinig uren over... :-) ) ben ik begonnen met het afwerken van de epdm op de veranda.

Met een kwast smeer ik de lijm op het hout en op de epdm. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan; de lijm is maar een paar seconden smeerbaar. Je wordt er snel handig in, en de folie wordt daarna strak op het hout vastgezet. Het knapt er enorm van op!


Ook twee overlappende vellen epdm zijn op deze manier waterdicht aan elkaar te lijmen: 2-zijdig inlijmen, even open laten staan (tot de lijm dof is) en dan met een rollertje aandrukken. Ondertussen de volgende meter inlijmen, etc.


donderdag 19 oktober 2017

Dak boven douche weer waterdicht

Het dak boven de douche is klaar. Gister de folie gelijmd, vandaag de randen gesneden en vastzet (met andere lijm). En ook de naad die aansluit met de bestaande dakbedekking gekit. Het ziet er allemaal keurig uit!


Twee soorten lijm, en nog speciale kit: een hoop chemicalien... Maar het werkt wel heel fijn, en het wordt ook mooi en goed.


En daarna de dakplaten er weer op (de gaten weer (ongeveer) precies boven elkaar zien te krijgen), dakgoot er weer tegenaan. Alsof er niets gebeurd is...


Maar gelukkig hebben we de foto's nog.

zondag 15 oktober 2017

We kunnen weer douchen

De badkamer is een paar dagen niet bruikbaar geweest....


Maar nu het sloopwerk gedaan is, kon er gepoetst, en daarna gedoucht. Niet heel comfortabel, want het tochtte een beetje, en het was er niet warm...


Nu kan er weer opgebouwd worden. Het dak is dicht (hoewel de EPDM nog gelijmd moet worden), en het plafond geisoleerd. Vanwege de steeds hogere isolatie-normen zijn dunne isolatiedekens bij een bouwmarkt gewoon niet meer te koop. Op dit moment is de badkamer dus de best geisoleerde ruimte van de hele unit...


Na het isoleren een goede dampdichte laag aangebracht: het blijft een vochtige ruimte. En vervolgens een plafond van kunststof schroten. 


Kunststof schroten!? Ik had inderdaad niet gedacht voor mezelf nog eens met deze materialen aan de slag te gaan... ;-)

dinsdag 10 oktober 2017

Het dak er af!

Na het weghalen van 6 metalen dakplaten komt de boosdoener van het lek boven water. Inderdaad tijd voor een reparatie.


Eerst de bitumen er af (netjes lossnijden van het deel dat nog blijft liggen) en dan de spaanplaten. Gedeeltelijk was dat vanzelf al gebeurd, gedeeltelijk had het een zetje nodig, en de rest bleef het zitten op de bovenkant van de dakbalkjes. In elk geval komt er veel licht in de anders donkere badkamer. Dat heeft ook wel iets!

Je kan je bijna niet voorstellen dat die kleine balkjes stevig genoeg zijn om een dak te dragen... Maar het werkt.


Ik heb van alles geprobeerd om de bovenkant van de balkjes te ontdoen van restjes spaanplaat. Uiteindelijk lukte dat het best met de kettingzaag.
(Soms vraag ik me af hoe een echte timmerman zoiets zou doen. En daarna vraag ik me dan af waarom niet elke timmerman een kettingzaag heeft...)


maandag 9 oktober 2017

Lekkages badkamer woonunit

In de badkamer waren er vorige week opeens twee lekkages: de kraan van de wastafel lekte in het onderliggende kastje, en er kwam bruin water uit het plafond.

De kraan was redelijk makkelijk vervangen, maar het plafond is iets meer werk.

Bij de verhuizing van de woonunits was het dak boven de badkamer niet beloopbaar; je zakte er daar bijna door de bitumen. De vorige eigenaar was er echter zonder lekkages doorgekomen, dus wie weet zouden wij het ook wel overleven. Niet dus...

Vandaag heb ik het plafond er uit gehaald. Direct boven de gipsplaat zat een laag dampdichte folie, en die hield ook een plas regenwater vast.


En na het weghalen van de isolatie (die, door al die verhuizingen niet meer helemaal netjes lag) kwam de boosdoener tevoorschijn:

spaanplaat helemaal doorgezakt...

Het houten frame waar de gipsplaten aan hingen was heel houtje touwtje vastgezet aan de wanden, maar dan weer wel zo dat ik flink moest breken om het los te krijgen. Maar dat is nu gebeurd.

Morgen ga ik het dak van boven bereikbaar maken (stalen dak er af), haal ik de bitumen los en haal de platen weg die rot zijn. Affijn, ben benieuwd hoe ver ik kom!

vrijdag 29 september 2017

leemproef

Om te kijken op welke manier de leemstuc het best tegen regen beschermd kan worden, ga ik een paar strobalen plaatsen op een plek die zeker natregent: de woonkamer.


Eerst met de klemmetjes de strobalen naar beneden persen, en met panlatten vastschroeven. Die klemmetjes kunnen nog wat verbetering gebruiken... Maar het werkt wel.


Vervolgens heb ik de buitenkant met een elektrische heggenschaar gladgeschoren. Hierdoor ontstaat er een vlakke, vaste ondergrond voor de leemstuc.


De eerste laag leemstuc is een mengsel leem/zand. Deze stuc is makkelijk in de strobaal te werken, makkelijker dan leem waar al strovezeltjes in zijn gemengd. De tweede laag wordt wel een laag met gehakselde stro er doorheen. Deze stro werkt als een soort wapening, waardoor er een steviger stuclaag ontstaat. De laatste laag wordt de finish-laag waarmee ik ga experimenteren de watervastheid te verhogen.

Er is voor morgen regen voorspeld, terwijl de finish er nog niet op zit. Ook dat is natuurlijk een onderdeel van het experiment. Al staat de uitkomst van dat experiment al bijna vast: een gedeelte zal er wel af spoelen...

zondag 24 september 2017

Bouwen en bomenwerk

De afgelopen tijd was het rustig op de bouw. Rustig in de zin van "niets gedaan". Ik heb natuurlijk wel veel gedaan, maar niets aan het huis.

In de zomer heb ik bijna geen bomenwerk aangenomen. Er was ook maar weinig werk, dat was fijn. Maar zodra ik een week geleden besloot te stoppen met full time huis-bouwen, stromen de opdrachten binnen. Hmm, leest iedereen de blog, of doet het universum er aan mee...?

Toch wil ik de komende tijd niet te veel werken: ons bouwdepot is nog niet leeg, maar tijd is wel schaars. Ik zal mensen moeten teleurstellen...

Voor de komende week staan twee klussen op de lijst: het laatste stuk EPDM op het veranda-dak: dan is het hele dak klaar genoeg voor de winter. En het tweede is een test-muur van strobalen met leem aan de buitenkant. Omdat het mooi droog weer is deze week, kan dat nu echt gedaan.

En opruimen, dat moet ook nog gebeuren. Veel. Maar op de een of andere manier krijgt dat nooit de hoogste prioriteit. Dus ik ben benieuwd wanneer ik me daar toe ga zetten.

dinsdag 12 september 2017

Schakelen

Nu we definitief besloten hebben geen haast te maken met de strobalen, verandert de planning drastisch. Want wat is dan nu het belangrijkst om te doen?

Welnu, dat is er voor zorgen dat het huis veilig de winter door kan. Dus de veranda van dakbedekking voorzien, de naden van de dakbedekking plakken (die klapperden bij harde wind), en evt de dakrand + regenwater-afvoeren maken. Stroken zeil ophangen om de kozijnen te beschermen.

De afgelopen dagen was het winderig en nat. Dan is het niet fijn om met EPDM in de weer te gaan: de ondergrond moet droog zijn, en als je wilt dat de EPDM tijdens het lijmen blijft liggen is wind niet handig...



Als eerste heb ik toch de folie-naden geplakt. Woensdag komt er storm, en dan is het fijn als de folie niet meer klappert in de wind. Daarvoor woei het eigenlijk te hard, en de regen tussendoor maakte het werk er niet makkelijker op. Om te voorkomen dat het potje met lijm zou omvallen, wegwaaien, naar beneden glijden (of dat allemaal tegelijk) heb ik de bodem van een plastic flesje vastgeschroefd op een dik stuk balk met EPDM aan de onderkant. Dat hielp, maar de wind maakte het netjes plakken bijna onmogelijk. Maar goed, het zit nu netjes genoeg stevig vast.

Voor de veranda is het te nat om EPDM te plakken. Daarom heb ik steeds gedaan wat me het meest irriteerde: keuken grondig poetsen, gras maaien, opruimen, heg aan de straat scheren, peer van het dak af snoeien en rotte peren van het dak halen etc. etc. Het huis laat ik even met rust. En dat is echt wel even schakelen...!

dinsdag 5 september 2017

Strobalen!

Dat klinkt goed, strobalen! Maar het zijn er maar twee, en het worden er waarschijnlijk niet heel veel meer dit jaar...

De komende tijd wordt het koud, nat en winderig. Dat vinden strobalen niet leuk. Maar voor mij is de kalkstuc / leemstuc-race nog niet gelopen. Er is een leem-recept met cement en melk (caseine, melkeiwit) dat de leem een stuk meer watervast maakt. Hoeveel meer, dat weet dan weer niemand. En of de stuc daarna nog damp-open is, weet ook niemand. En ook met waterglas (natriumsilicaat) zijn er mogelijkheden.

Het plan nu is om een paar stukken muur die behoorlijk in de regen kunnen zitten, te vullen met strobalen, te stuccen met leem en er de twee verschillende leem-finish-recepten op aan te brengen. En om dan in het voorjaar te kijken hoe de stuc het er van af heeft gebracht.

Vandaag heb ik dus twee balen vastgezet. Ik heb hiervoor klemmen gemaakt van kleine lijmklemmen om een potkrikje steun te geven.


Deze klemmen zetten zich vast om de panelen. Tussen de klemmen past een dikke balk waar de bovenkant van de potkrik tegenaan komt. Als je de potkrik laat heffen, drukt 'ie de baal naar beneden.


Twee balen tegelijk aanpersen

Voor het persen vul ik eerst de kieren aan de zijkanten van de balen met losse stro. Dan leg ik op de strobalen twee panlatten. Daarop een persplank met de potkrik er op. Dan de twee klemmen met de dikke balk er tussen: persen maar. Als de baal zo'n 8cm is ingedrukt (de touwtjes hangen dan los) schroef ik de panlatten vast en kan de persconstructie er af.

Twee panlatten houden de balen op hun plek

Inmiddels heb ik een testje gedaan hoeveel (metsel)zand er bij de leem moet om stevige stuc te maken die niet/nauwelijks krimpt. Dat blijkt toch bij 1 deel leem met 3 delen metselzand te zijn. Mooie leem dus!

1:1, 1:2, 1:3 en 1:1,5. Het tweede vakje is toch iets gekrompen.
De appels en peren waren rijp, dus die moesten ook nog geplukt. De oogst viel tegen, maar gezien de vorst toch ook weer mee. En ach, zoveel tijd om appels / peren in te maken hebben we nu toch niet.

Elke keer als een tal vol is, hang ik hem er bij. En dan laten zakken.

woensdag 30 augustus 2017

Kalkstuc

Het is zo snel gezegd: "... en de buitenkant stuccen we met kalk".

Dat kalkgebeuren is nieuw voor me. Ik heb wel ooit een workshop met kalkstuc gedaan en lees de kalk-onderwerpen op het ecologieforum grondig. Maar naarmate ik me er meer in verdiep krijg ik steeds meer een hekel aan het spul. Het is een lastig te verwerken goedje, er zijn heel veel kwaliteiten / mengsels, die niet allemaal even makkelijk te verkrijgen zijn, het is duur, agressief, stelt hoge ondergronds-eisen, veel lagen over elkaar etc. Nee, geef mij maar een berg leem. Simpel en pragmatisch.

De regen vandaag liet zien dat veel muren echt goed nat kunnen spatten. De watervastheid van kalk is dus echt wel nodig. Ik ga me maar over de kalk-weerstand heen zetten.

Kalk heeft nog wel een voordeel boven leem; je kan tot veel later in het jaar stuccen. En dat gaan we nodig hebben, want het is al bijna september en er zit nog geen baaltje in de muur...

maandag 28 augustus 2017

nog meer kozijnen

Afgelopen week stond in het teken van kozijnen. Een nieuwe lading balken zagen, vervolgens bij de timmerman schaven, vlakken, frezen, nog wat balken meer ophalen, en ook deze schaven, vlakken en frezen.

En zo lagen er weer vele profielen te wachten op montage.


Alle stijlen (verticale delen van de kozijnen) zijn intussen klaar. De komende tijd kan ik van elk kozijn de breedte meten, dorpels op die lengte zagen, kozijn in elkaar zetten en plaatsen. En dan wordt het tijd voor de strobalen...!

Daaf is ondertussen een zeil aan het ophangen voor zijn kleifabriek-spullen. Lekker bezig dus! En heel mooi geworden...


Marleen heeft intussen een spit-aanval, en wankelt door het huis. Laten we hopen dat dat snel over gaat. Ze is er in elk geval al helemaal klaar mee...

dinsdag 15 augustus 2017

Strobalen halen

De 500 balen die we vorig jaar hadden opgehaald waren er niet genoeg. Dat wisten we, maar meer konden we er gewoon niet kwijt. Daarom zouden we dit jaar nog nieuwe balen bijhalen.

Na telling (van de balen op zolder en de balen voor de muren) bleek dat we nog maar 20 balen extra nodig hadden. Nou, daar maken we dan 40 van, dan hebben we zeker genoeg.

De boer belde maandagavond; hij was net begonnen met persen, we konden de balen al meteen meenemen. Zo snel kon ik natuurlijk geen trekker, aanhanger en mensen regelen. Wel voor de volgende ochtend.

Die volgende ochtend begon koud en vochtig. Niet goed voor strobalen.... Bovendien zag het er in het westen al heel donker uit, terwijl de regen pas voor in de middag voorspeld was. Voortmaken dus!

Daaf op de trekker
Met de buurtjes op hun trekker met aanhanger naar het veld. De balen lagen langs de rand van het veld, geen goed teken... Daaf achter het stuur, Willem en ik gooiden de balen op de kar. Zo gepiept, al waren er een aantal balen bijna niet te tillen zo zwaar. Ook geen goed teken.

Op weg naar huis wat druppeltjes, snel de balen in het huis leggen. We waren er net mee klaar of de regen barstte los. Timing!

Omdat de balen niet helemaal droog waren, liggen ze op de grastegels, los van elkaar.

De zware balen bevatten veel (te veel) gras en groen riet. Deze balen waren al warm van de broei, en zijn niet te gebruiken. Uiteindelijk zijn er 20 balen acceptabel. Niet veel voor de moeite die we er voor gedaan hebben. Maar goed, misschien zijn het er wel genoeg.



maandag 14 augustus 2017

Santiago de Compostella

Laatst hoorde ik van mensen dat ze naar Santiago de Compostella gingen lopen. Een lange reis waar ze maanden mee bezig zouden zijn. Ik keek op de kaart, en probeerde me de enorme afstand voor te stellen: Belgie, Frankrijk, over de Pyreneeën en dan de hele noordkust van Spanje... 

Een stap is maar een stap. Maar veel stappen maken een reis. Om in Santiago aan te komen, zal elke stap wel gezet moeten worden. Tijdens zo'n lange tocht zal elke stap anders zijn. Koud, nat, warm, droog, fris, vermoeid, omhoog, met blaren, de verkeerde kant op, naar beneden, vol vertrouwen, blij... Soms zal de weg duidelijk zijn, soms zal je je op je kaart moeten vertrouwen, of hulp vragen aan voorbijgangers.

Naarmate de tocht vordert, zal het landschap veranderen, het weer, het seizoen, het klimaat. Er gebeurt van alles tijdens zo'n reis: soms loop je samen met mede-reizigers, onverwachte gesprekken in de avond, schuilen voor een onweersbui, genieten van plaatselijke lekkernijen...

Zo'n reis doet vast wat met je. De ontberingen laten je de mooie momenten nog intenser beleven. Er is tijd voor overpeinzingen: je kan rustig nadenken over je leven, het pad dat je volgt. Reflectie: klopt het nog wel wat je doet? Wat gaat goed, wat zou je graag anders willen. Acceptatie: dingen die gebeurd zijn, iets dat onoverkomelijk is. En je gelukkig voelen...

De bouw van ons huis heeft eigenlijk wel wat weg van zo'n pelgrimstocht. Het begon met die eerste handeling: het zetten van je handtekening onder het koopcontract. De eerste van een lange serie handelingen. Maar ze moesten wel allemaal gedaan worden. Als je er genoeg doet, dan bouw je in je eentje een heel huis.

Elke handeling is maar een handeling. Elke handeling is weer anders. Het slopen van een schuur, het verleggen van een rioolbuis, het uitzetten van de maten, metselen, zagen, schroeven. In de zon, regen, sneeuw. Fit, vermoeid. Soms is duidelijk wat er moet gebeuren, soms geeft de bouwtekening richting, soms is hulp nodig. Soms schiet het lekker op, soms blijkt dat je eerder een verkeerde keuze hebt gemaakt.

Net als bij een lange voettocht verandert het uitzicht langzaam maar gestaag. En de seizoenen komen en gaan. Het einddoel, hoewel nog erg ver, komt met elke handeling een handeling dichterbij. En er gebeurt van alles tijdens de reis: mensen komen af en toe meewerken, midden in de nacht met zeilen in de weer, er komen schoolklassen kijken, nieuwe materialen leren verwerken, mooie avonden met kampvuur.

En het project doet iets met je. Er is tijd voor overpeinzingen, reflectie, weerstand en acceptatie. Klopt het wel? Waarom voel ik haast / druk? Waarom zijn die kozijnen nog niet besteld? Elke drempel, weerstand die overwonnen is, maakt je zelfverzekerder. Elk stukje huis krijgt steeds meer de vorm die je eerder bedacht had, volgens je eigen verwachting. Of zelfs mooier. Hoe blij je daar van wordt...!

Het huis zal zeker een keer af zijn. Zou dat net zo voelen als aankomen in Santiago de Compostella?



zondag 13 augustus 2017

Ramen in de bovenverdieping

Het kozijnhout is op. Dat wil zegggen: er zijn geen complete stapeltjes meer. Enerzijds waren niet alle kozijn-profielen gemaakt, anderzijds heb ik best wat profielen afgekeurd. En om die kozijnen toch af te kunnen maken, "plunderde" ik andere kozijn-profielen-stapels. En ja, die stapels zijn dus niet meer compleet...

Pas volgende week kan ik nieuwe kozijn-profielen maken, dus ik heb nu tijd om alle ramen voor te bereiden. Dus ook op de bovenverdieping.


Om te voorkomen dat ik oneindig vaak de trap op- en af moest met gereedschap, schroeven, hout etc., heb ik erg mijn best gedaan om alles in 1x mee te nemen voor een klein kozijntje. Meten, alle balkjes en plankjes gezaagd, alle gereedschap mee: schroeven maar! Dacht ik. Want meteen het eerste balkje bleek op een "er-niet-zittend"-plankje geschroefd te moeten worden. Naar beneden dus om dat plankje te zagen. Paste net niet, dus weer naar de zaagtafel beneden. Rolmaat vergeten, weer naar boven. Waarop ik besloot dat het hoe dan ook niet helpt om ver vooruit te kijken...

Het eerste (en nog even laatste) kozijntje op de bovenverdieping:

Het kleinste kozijn
Vandaag een dubbel kozijn voorbereid, en begonnen aan het volgende dubbele kozijn.


Steeds meer kozijnen, dus ook steeds meer "een huis".


Mijn verwachting is dat over een kleine 2 weken de muren zo ver af te hebben, dat de strobalen in de muren kunnen komen.