zondag 16 april 2017

Dieren update

Hier weer eens een update over het wel en wee in dierenland.
Dieren hebben is leuk, maar af en toe kost het wel verschrikkelijk veel tijd. Dieren hebben altijd wel wat. En dan realiseer je je wel dat als je zelfvoorzienend wil leven, je er veel voor over moet hebben...

In bijna ieder kippenhok is er wel bloedluis. Eigenlijk is het geen luis, maar een mijt. Een piepklein beestje dat zich overdag verstopt in het hok, en 's nachts op de kippen kruipt om zich te goed te doen aan het bloed van de kip. De kunst is om die bloedluis niet de kans te geven tot een plaag uit te groeien. Dus zodra je bloedluis ziet: actie! Ik heb deze lente een stoomreiniger gekocht, waarmee ik het kippenhok goed schoon heb kunnen maken. Door de hete stoom (die perfect in de kleinste kiertjes komt), gaan de bloedluizen en de eitjes dood. Daarna het hok opnieuw gewitkalkt (de beestjes gaan dood als ze over kalk lopen) en nieuw ingericht met beter schoon te maken materialen. Mestplanken en tussenschotjes van kunststof ipv hout, en de zitstokken met bloedluizenbakjes eronder. Dit zijn bakjes met olie erin, waar de bloedluizen niet doorheen kunnen. Al met al flink wat werk, maar met goed resultaat!
Schoonmaken met de stoomreiniger.
Hiermee gaat de oude, vieze kalk eraf en spuit je alle bloedluizen in de kieren van het hok dood.

Opnieuw witkalken, met de hulp van Steef

Kipjes in een mooi fris hok
Zelf gemaakt bloedluisbakje, van 2 kunststof deksels. In het onderste bakje zit een laagje olie, wat de bloedluizen tegen houdt. Deze versie is nog wat wiebelig, dus kan nog een verbetering gebruiken.

We hebben een lief tam kipje gekregen van onze bosburen. Ze was als laatste over gebleven, hun andere kippen hebben diverse aanvallen van honden en roofvogels allemaal niet overleefd. En zo'n laatste kipje is dan toch maar zielig alleen. Dus: welkom bij de club! We noemden haar toepasselijk Buufje. Maar Buufje had wel wat verzorging nodig. Ze had behoorlijk kalkpoten. Dat heeft niks met kalk te maken, maar met een mijt, die zich ingraaft tussen de pootschubben. Deze gaan uitstaan en er komt troep tussen. Uiteindelijk kan dat flink gaan ontsteken. En kalkpoten zijn erg besmettelijk, dus snelle actie was nodig. Gelukkig is het makkelijk en goed te behandelen. Ik zette Buufje in een badje met soda (Biotex is ook goed), zodat de pootjes schoon konden weken. Met een oude tandenborstel schrobde ik de pootjes goed schoon. Dan een dikke laag vaseline op de poten, vooral goed tussen de open staande schubjes smeren. Als laatste deed ik een verbandje om haar poten. Na enig oefenen, ging dat verbazend makkelijk! Deze behandeling herhaalde ik om de 3 dagen, en na een paar keer zagen de pootjes er al een heel stuk beter uit!

Flinke aantasting door de kalkpootmijt (ook wel schurftmijt genoemd)
Buufje vond het sodabadje heerlijk, ze viel zelfs in slaap!
Eerst dik insmeren met vaseline, daarna inwikkelen met smal verband.Vastplakken met schilderstape of hechtpleister.
Buufje is een tam kipje, en bleef gelukkig braaf zitten. Met een schuwere kip zal dit niet zo makkelijk gaan!


Zo zag het er uit na de 2e behandeling. Gaat de goede kant op!

Kijk Buufje nou eens trots lopen met haar mooie witte sokjes aan!

Zo zien de pootjes er uit na ca. 6 behandelingen. Ik ben helemaal tevreden!
Er moeten nog nieuwe schubben komen op de plekken waar de oude los zijn gelaten, maar dat komt vanzelf.


Buufje heeft ook veerluis mee genomen. Dat is helaas minder makkelijk te behandelen. En nu hebben de andere kippen het ook... Ik wil geen gif gebruiken, want dan moet ik een maand lang alle eieren weggooien (ca 6 per dag!). Ik behandel de kippen nu door ze te bespuiten met een oplossing van spiritus en groene zeep in water. Ik pak ze 's avonds van hun stok, dan zijn ze lekker suffig. Maar dan nog moet je ze wel in de houdgreep houden, want fijn vinden ze het niet. Hopelijk helpt het voldoende! Maar ik heb mijn lesje wel geleerd: als je er een dier bij krijgt, zet hem eerst een tijdje in quarantaine, zodat je goed kan kijken of hij helemaal gezond is, en of hij geen parasieten heeft. Als er wel iets aan de hand is, hoef je alleen dat ene dier te behandelen, en niet de hele groep!

Afgelopen maanden heb ik vier kippen geslacht. We hadden teveel hanen, dus er was constant ruzie en onrust tussen die beesten. Op een dag was een van de hanen zodanig aangevallen, dat zijn kop helemaal onder het bloed zat. Eigen schuld, want hij probeerde steeds andermans vrouwtjes af te pakken, en dat werd niet zo gewaardeerd door de andere hanen... De volgende dag lag deze haan in de koelkast. De tweede was Tokkie, een enorm grote, brutale zwarte haan. Vroeger was hij lief en tam maar nu pikte hij naar je enkels als je niet snel genoeg met voer aan kwam zetten. De kinderen vonden hem ook niet meer leuk. Einde Tokkie. De derde was de Stippenkip. Een hen, die altijd een beetje een miezertje is gebleven. Ze legde geen eieren, en ze begon er de laatste tijd steeds slechter uit te zien. Ze werd ook erg lastig gevallen door de hanen. Het was wel apart: het was een klein scharminkeltje, maar vet dat ze was van binnen! Zo'n vette kip heb ik nog nooit gezien. Het werd dan ook een verrukkelijk maaltje: vette (gemarineerde) kip met ui en appel uit de oven, een paar uur gebraden in de Römertopf. Hmmm....!

De Stippenkip
Als laatste heb ik de Blauwe Haan (Noord Hollands Blauwe) naar de kippenhemel geholpen. Deze haan had de vervelende gewoonte steeds weg te lopen. Dan kreeg ik weer een telefoontje uit het dorp (meer dan een halve kilometer verderop) dat hij daar in de tuinen liep te scharrelen. Mensen hadden er last van. Hij is ook wel eens 3 dagen weggeweest, samen met een hen. En opeens waren ze er weer. Gewoon samen de hort op geweest :-). Verder hadden we toch ook nog steeds te veel hanen, en hij was de grootste onruststoker. Dus klaar voor de pan! Het was een flinke haan, die maar net in de Römertopf paste. Ook weer heerlijk met appel en ui uit de oven. Maar geen grammetje vet, en dat maakte hem wel minder lekker dan de Stippenkip.

De Blauwe Haan: prachtig beest! Jammer dattie weg moest.

Met ui en appel in de Römertopf, een paar uur braden in de oven. Super makkelijk en super lekker!
De kip wel eerst een dag marineren in een zelfgemaakt kruidenmengsel met jeneverbessen.

De eerste broedse kip zit alweer op haar nest! Met 8 eitjes eronder. Het is een jonge hen van vorig jaar, en tot nu toe doet ze het geweldig. Uitgeteld op 3 mei. We laten de kippen nu niet meer broeden in het oude huis, maar in de ren buiten. In de ren staat het broedhokje, waar ze zelf in en uit kan. Voordeel hiervan is dat de kip gewoon lekker naar buiten kan. Kan ze ook af en toe een stofbad nemen. En zo hoef ik ook niet steeds die vieze kippenpoep in het oude huis op te ruimen!

De broedse kip heeft een heerlijk nestplekje in de ren in de tuin.

Met de poezen gaat het goed. Ze zijn allebei krols geweest. Ze hebben door hun gemiauw minstens één kater gelokt, want die heeft hier de boel een paar dagen geterroriseerd. Uiteindelijk hebben we de kater weten te vangen met een in elkaar geknutselde kattenval. Die werkte perfect! Nadat we de kat (gevangen in de val) flink nat hadden gegooid (echt zielig!), mocht hij eruit, en we hebben hem nooit meer terug gezien. En of hij nu voor kleintjes heeft gezorgd...? Stiekem hopen we het wel! Als het zo is, dan zijn er uiterlijk 10 mei kleine katjes.
De kattenval gemaakt van ren-panelen. Moest natuurlijk eerst geïnspecteerd worden door de kippen.
Aan het stokje links zit een touwtje, en als je die weg trekt, klapt de val dicht. In een half uur hadden we de kater gevangen!

Wat een heerlijk leventje hebben die katten toch... En onze kinderen ook trouwens :-)

Dat alles volop in bloei staat, zien we ook aan de bijen. Het volk is lekker actief, dus dat gaat goed! Willem en Jessy kwamen langs om een honingbak op de bijenkast te zetten.


6 opmerkingen:

  1. Beste Marleen,
    Ik blijf je blog leuk vinden.
    Het viel mij op dat de bloedluisval zo niet gaat werken. De bloedluizen kunnen via de wand toch op de stok komen als ze hun tocht over de wand overleven.
    Zie deze link.
    http://www.hermanvanolst.nl/bloedluis.html
    Succes verder met de bouw.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Gerard,
      Bedankt voor je compliment!
      Je hebt gelijk dat de stok niet tegen de wand aan moet komen, want dan kunnen de bloedluizen gewoon op de stok wandelen. De foto is wat dat betreft niet heel duidelijk, want er zit zo'n 2 cm tussen de stok en de wand. Ik maak me eerder zorgen over de kippen zelf, die zitten soms wel erg dicht tegen de wanden aan... Maar ik geloof dat er geen bloedluis is die zich in dat kalkerige hok wil verstoppen. Ze zitten nu alleen nog -af en toe- aan de onderkant van de stok. En die maak ik nu regelmatig schoon met de stoomreiniger.
      Groetjes,
      Marleen

      Verwijderen
  2. Hi Marleen,
    Er worden ook wel schotjes aan het eind van de stok geplaatst. Dusdanig bevestigd aan de zitstok dat ze de wand niet raken. Kip kan lekker leunen zonder direct contact met de wand.
    Overigens vind ik die stoomreiniger ook een heel goed idee !
    Groeten,
    Gerard

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Goed idee, zo'n leunplankje! Bij de volgende hok-upgrade zal ik ze maken.
    Groetjes,
    Marleen

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Maar hoe maak je de stok dan vast alstie niet tegen de wand mag? luchthaakjes?

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Kijk zo! Zie 2e foto.
    http://shop.degrootdiervoeders.nl/pluimvee-sier-watervogels/diversen/bloedluisbakjes-oliebadjes-kunststof-set-2st/

    Maar als jij iets ingenieus wil uitvinden met magnetisme ofzo, dan gaan we het samen op de markt brengen ;-)

    BeantwoordenVerwijderen