Strippen speelkamer

Nu de asbest uit de keuken verwijderd is (hoewel we vermoeden dat de schouw, waar dezelfde tegels op zitten, met dezelfde lijm vast zit) is het huis weer van ons en mogen we gaan slopen! Dat voelt hetzelfde als dat je een groot stuk slagroomtaart met vruchtjes voor je neergezet wordt: allemaal lekkere dingen, waar ga je mee beginnen...? 

Met de speelkamer dus. Hopend op een schat ergens achter de schrootjes of behang zijn we begonnen met het weghalen van alle niet-stenen materialen.

Achter de schrootjes zat tientallen jaren oud stof, spinrag, schimmel, muizen en wie weet wat nog meer... Stofkapjes geen overbodige luxe!

Een groot deel van het slopen bestaat uit het naar de aanhanger brengen van 'oogst' en dat vervolgens naar de milieustraat brengen. Hout met verf hoeven we niet.

Achter het behang (een paar banen konden we er nog redelijk afhalen) bleek een geschilderde muur met een rolstempel-randje te zitten. Dat werd begin vorige eeuw nog wel gedaan als behang te duur was. (net onder het plafond, rood)

Ook de badkamer hoorde bij de eerste kamers. WC, wastafel en ook het ligbad gingen er uit. Het bad komt in de tuin als houtgestookt ligbad. Het is van emaille en daar erg geschikt voor. Zeker de kleur!

 Het zat best goed vast, maar natuurlijk niet goed genoeg.

Komende dagen hoeven we ons niet te vervelen!

 

Blad verplaatsen

De berg bladeren die in december zijn gedropt moesten nog verspreid over het terrein. 

De rode aanhanger doet weer goed dienst: vele scheppen blad verrijden en ze met de Skidster er af duwen. 

Daarna met de hand uitspreiden, dat gaat best heel snel. We hebben het stuk waar de bessenstruiken gaan komen nu gedaan. Binnenkort gaan we de paden uitzetten en weten we waar we de pioniersbomen kunnen planten.

Er moesten nog wat bomen beter ingekuild worden. Met de riek een brede gleuf graven gaat eigenlijk ook best makkelijk... Nico werkte de kluiten van de bomen vervolgens onder het zand.

Asbest verwijderen

Direct na de Open Huis hebben we de keuken klaargemaakt voor het weghalen van de tegels met asbesthoudende lijm. De kasten, tafel en vloerbedekking er uit en veegschoon opleveren. 

 

Met twee jassen over elkaar nog gauw aan het werk. De kasten er uit...

 

... en de vloerbedekking er uit. Geen geld verstopt deze keer. 

 
De volgende ochtend vroeg kwam Belas al aan om de tegels weg te bikken. Het water deed het nog en ook was er nog electriciteit. Na het opzetten van de douche, het dichtplakken van alle kieren en het installeren van de afzuiging konden de witte pakken aan. 

 

Op een gegeven moment keek ik naar de achterdeur, en daar stond net een 'wit pak' naar buiten te kijken. De stroom bleek uitgevallen. Ze kunnen er niet zomaar uit als ze eenmaal aan het werk zijn in de afgesloten ruimte! Gelukkig kon ik het snel fixen en waren er geen problemen meer. 

Na het schoonmaken komt er een ander bedrijf langs om te controleren of alles wel helemaal schoon is. Dat bleek zo te zijn, dus de tent kon afgebroken en het huis was weer van ons.

Open huis

Vandaag hadden we de Open Huis. Iedereen die nog een blik in het huis en op de geschiedenis ervan wilde werpen was van harte welkom. En er kwamen dan ook veel mensen! 

Met koffie en thee in de keuken, met foto's in de 'goeikamer' en natuurlijk een helemaal schoon en fris huis konden bezoekers voor de laatste keer de sfeer van de afgelopen tientallen jaren proeven. 

Het was een heel gezellige en fijne middag. We hebben niet veel nieuwe verhalen gehoord, maar wel van vele mensen de bevestiging van 'de zoete inval'. De koffie stond altijd klaar en iedereen was altijd welkom.

Hoewel de zon mooi scheen stond er een harde, ijskoude oostenwind. De voordeur moest daardoor dichtblijven omdat anders alles en iedereen het huis uit zou waaien.
 

De MooiSchijndel-krant was ook langsgekomen en schreef er een prachtig stuk over

Leeuwtjes

De twee leeuwtjes die lange tijd het poortje bewaakten waren enigszins aan het oog onttrokken. Om te laten zien hoe het huis er ooit uit heeft gezien besloten we deze paaltjes weer eens op te zoeken en vrij te maken van onkruid.

 
Inmiddels ietwat gehavend kwamen de leeuwtjes tevoorschijn. Vroeger stond er het jaartal op waarin het huis is gebouwd, maar dat was niet meer leesbaar.

De leeuwtjes hebben er trouwens niet altijd gestaan. Op foto's uit de jaren '80 waren de paaltjes wit, smal en zonder leeuwtjes.

Huis leeg

Vandaag hebben we het oude huis leeg EN schoon gekregen! 

Terwijl Peter, Marleen per ruimte de laatste spullen uitzochten en wegbrachten naar de verschillende bestemmingen kwamen Agnes en Flip achter ons aan met een grote bouwstofzuiger en stofbezem om de 'opslaghokken' weer terug te brengen in hun oude staat.

Agnes was de ruimten aan het 'voorvegen' zodat de meeste zooi niet in de stofzuigzak terecht kwam.

Wij hebben de vloerbedekking nog nooit zo mooi schoon gezien! 

De laatste ruimte, de oude fietsenwinkel kregen we na een eindspurt in de middag toch ook nog leeg en kon het veeg-team er aan de slag.

Een aantal plekken bleken de laatste 10 jaar niet heel goed schoongemaakt te zijn. "Je kan er een trui van breien", maar dat hebben we toch maar niet gedaan.

Peter heeft aan de voorkant van het huis ook de luiken opengemaakt (die zaten anti-diefstal-dichtgeschroefd) en daarvoor moest het bord verplaatst naar boven de voordeur. Die stond tijdens het middageten open, en daardoor keken we voor het eerst vanuit het nieuwe huis dwars door het oude huis naar de weilanden oostelijk van de Aakendonk. Zo gaat het uitzicht er dus over een maand uitzien...!

Ook aan de kopse kant van het huis zijn de luiken open. Achter elk luik zat een oud muizennest.

En zo zagen de ruimtes er na behandeling uit: leeg en schoon. 

Dit is de 'goeikamer', waar indertijd de mooie meubeltjes (en de TV!) stonden.

Met open luiken kwam de zon mooi binnen in de lege (en galmend holle) ruimte. De kabels die rechts lopen zijn van het internet en stroom voor de witte schuur.

De 'spiegelkamer' (die wij zo noemen vanwege de kast met spiegel die er staat) stond vroeger helemaal vol. Daar kon je niet meer in. De deur kon nog wel open, en vanaf die plek kon Tonnie bij de snoepjes. Ze had ooit bij 'de Mars' in Veghel gewerkt en kreeg daar nog steeds af en toe een doos vol zoetigheid vandaan welke ze weer uitdeelde aan familie, vrienden en bekenden. "Als er een verpakking omheen zat, dan at ik het nog wel op" zei nicht Kim ons. Niet alles was even vers of schoon...

De trap naar zolder heeft 8 jaar onder de stro gelegen. Hoewel de grootste bulk stro in 2017 in het dak en in 2018 in de muren is verwerkt heb ik de rest van de bouw geregeld weer een baaltje stro naar beneden gehaald om in de leemstuc te mengen. De losse strootjes loop je door het hele huis...  Maar nu is de trap schoon!

Toen we het huis kochten zaten er wat gebreken in het huis. Van deze muur hebben we er (in 2013) een foto van gemaakt.

Na 12 jaar zijn (2025) is deze scheur uit zichzelf wat groter geworden.

Bouwtechnisch klopt hier ook helemaal niets van: een halfsteense buitenmuur gebruiken om een dakbalk op te laten steunen op een plek waar ook nog een raam in zit. Ik hoop dat we er geen last van krijgen tijdens het slopen: het kan zomaar vanzelf omvallen.

De speelkamer ontmantelen

De eerste kamer waar we serieus zijn gaan breken was de speelkamer (goeikamer). We hoopten natuurlijk op een prachtige schat achter de schrootjes, maar helaas... 

 

Achter de schrootjes was de muur stoffig, schimmelig, spinnig, verkleurd etc.. Stofkapje op was geen overbodige luxe! 

Een groot deel van het 'slopen' bestaat uit het naar de aanhanger sjouwen van de 'oogst'. Hout met verf (en spaanplaat natuurlijk) gaat naar de milieustraat, de rest belandt in de rocketstove.

Achter het behang kwam een oude geschilderde muur tevoorschijn met een heel mooi rolstempel-baantje (rood in het midden net onder het plafond). Zo'n baan werd vroeger gebruikt om een muur te decoreren als behang te duur was.

Terwijl Workawayer Nico met het hout bezig was, ben ik begonnen om de badkamer leeg te halen. Ook het bad er uit, dat gaat buiten een houtgestookt ligbad worden.

Het zat behoorlijk vast. Maar niet vast genoeg natuurlijk... :-)

Het oude huis is nu als een heel lekkere taart: zoveel leuke dingen te doen dat je niet weet waar je mee moet beginnen... Daarbij kijken we er al 10 jaar naar uit om dit huisje af te breken!

Kleine zolder leeg

We zijn al dagen aan het sjouwen, uitzoeken, sjouwen, sjouwen om het oude huis leeg te krijgen. Ook de witte schuur maken we leger.

De rode kar gebruik ik om spullen naar de containers te vervoeren. Het meest kan in het rek dat ik afgelopen december heb gemaakt, maar er komen ook spullen die niet in dat rek passen. Daarvoor maak ik een nieuw rek aan de andere kant. 

 

Op het kleine zoldertje ligt veel hennep-wol-isolatie. Muizen en vermoedelijk ook ratten hebben daar prima holletjes in gemaakt, niet alle isolatie is nog te gebruiken... Wat nog wel bruikbaar is komt ook onder de overkapping terecht, bovenop het oude rek en het nog te maken rek.

 

Rechts de eerste staanders tegen de container aan, op de kar de ander staanders-in-opbouw. De isolatie paste er precies op, en het zoldertje is inmiddels helemaal leeg. 

Deze plankjes lagen er onder de (heul vieze) vloerbedekking: oude kisten van oefenmunitie (Volkel).

O nee, nog net niet helemaal leeg. Hoe die rol vloerbedekking hier gekomen is; geen idee maar hij kan niet van het zoldertje af. Maar dat komt wel als het dak er vanaf gaat.

Sloopvergunning binnen!

Eindelijk hebben we de sloopvergunning binnen. Mondeling. 

Ik heb begin januari in het landelijke "Omgevingsloket (.nl)" een aanvraag gedaan voor een omgevingsvergunning 'slopen huis met asbest en schuur'. Deze aanvraag is naar de OmgevingsDienst Brabant Noord gestuurd en deze hebben twee weken later een brief gestuurd: 

Uw sloopmelding is geaccepteerd
Uw sloopmelding voldoet aan de indieningsvereisten van paragraaf 7.1.3. van het Besluit bouwwerken leefomgeving (BBL).

Aha, dacht ik, de melding die ik heb gedaan is compleet, ze voldoet aan de indienings-eisen! Oh nee, toch niet, want de volgende paragraaf staat:

U mag nog niet starten omdat er nog documenten ontbreken
Uit de sloopmelding blijkt dat het document stikstofbeperkende maatregelen en/of de risicomatrix nog ontbreekt:

Geaccepteerd, terwijl er nog documenten ontbreken? Hoe dan!? Dat ik niet mag starten lijkt me logisch, want ik heb nog geen vergunning.Maar daar krijg ik vast binnenkort nog wel een bericht van.

Maar bericht kwam maar niet. Een paar weken later heb ik met de omgevingsdienst gebeld wanneer ik een uitslag kan verwachten. "Die heeft u al" met een verwijzing naar bovenstaande brief. 

Maar... we hebben een heel dure vleermuizen-check laten doen, deze is helemaal niet gebruikt! En de gemeente moet er ook naar kijken, daar heb ik ook nog niets van gehoord. "Nee, als u een omgevingsvergunning nodig hebt, dan moet u daar zelf de gemeente over raadplegen". 

Waar is dat omgevingsloket dan voor? Ik heb de gemeente gebeld. "We hebben uw melding ontvangen, maar niets gevonden waarvoor u een vergunning nodig heeft." "Dus we mogen slopen zonder vergunning?" "Ja, er zijn geen belemmeringen dus geen vergunning nodig". "Maar de flora en fauna check dan?" "U heeft daarvoor zelf de verantwoordelijkheid". 

We hebben dus mondeling een vergunning gekregen omdat er geen vergunning nodig is. 

Ik ben het spoor helemaal bijster, maar begrijp nu wel hoe het komt dat er schuren gesloopt worden waar bewoonde uilenkasten aan hangen. De bewoners zijn er namelijk zelf verantwoordelijk voor. Handhaving is er niet. De natuur is vogelvrij. Tegen enorme kosten. Wat een verspilling van tijd, geld, mankracht. 

Foto: Mari vd Wijst

Opruimen oude huis

We hebben onszelf ten doel gesteld om voor 16 februari het oude huis leeg en schoon te hebben. Voor de open dag, maar ook voor de asbestsanering in de keuken op maandag 17 februari. 

Een enorme klus, niet alleen voor het sjouwen maar ook het uitzoeken wat weg mag. En als het weg mag, waar dan naartoe. 

De containers op de wei zijn gevuld met kasten. Agnes heeft ze nog even snel schoongemaakt voor we met vullen zijn begonnen. 

Hier een doorkijkje door de spiegelkamer (vanwege de kast met de spiegel die er staat) naar de oude fietsenwerkplaats. Er is al veel weg, maar er is ook nog veel te ruimen... 

Ook de 'goeikamer' (die wij speelkamer noemen omdat onze kinderen hier vroeger speelden) begint aardig leeg te raken. 

Er zijn diverse bestemmingen voor wat we allemaal uitgezocht hebben. Stort, Ukraine, tweedehands winkels en natuurlijk de weggeefkast met extension.

De gang is klaar. Je wil niet weten hoe vol het hier stond...

De barbiepoppen konden niet in hun blootje naar de volgende bestemming. Die moesten eerst gewassen en aangekleed. Zoveel lol gehad samen!

Het is hard werken, veel meters maken maar het schiet wel goed op. Als ik even niet verder kan met het oude huis waar Marleen aan het uitzoeken is, ga ik verder aan de witte schuur. Daar komt veel spul uit dat wel bewaard moet worden voor de bouw van de schuur. Daarom maak ik ook extra rekken en planken onder de overkapping tussen de twee containers waar al dat spul kan worden opgeslagen.